Nederland na 42 jaar weer zonder medaille op 5 kilometer: 'Je schrikt van niveau'

dat hele "legacy code" verhaal van techbro snap ik niet helemaal... het gaat hier toch echt om de atleten zelf, niet om de systemen of methodes... ik bedoel, ik zag laatst een reportage over een topatleet die een soort 'zen-moment' had tijdens een wedstrijd, alsof hij even helemaal in zijn element was... en dat is toch echt wat er toe doet, niet de data of trainingsmethodes... wie weet is dat "iets" wat ze hebben... iets wat niet te verklaren is met cijfers en analyses...

Gerrit mist dat het niet alleen “ijs en luchtdruk” is, maar vooral koers en inhoud: wij blijven maar hangen in rondjes op 1.500/3.000-tempo en hopen dat het op de 5 km vanzelf goedkomt, terwijl de concurrentie gewoon harder ópbouwt en durft te rijden. En die selectie op één piekmoment is precies het probleem; je kweekt sprinters in het lijf van een stayer, en dan schrik je inderdaad van het niveau. Taalkundig gezien trouwens: “bijrol” is nog netjes gezegd, het was gewoon meedoen.

die binnenbanen zijn net krachtvoer: je wordt er snel van, maar je bouwt geen hardheid op. als het dan eens tegenzit met ijs en lucht en druk, dan is het meteen aanpoten en dat missen we nu, de concurrentie rijdt gewoon door en wij komen pas kijken bij “de dag van”.

wat een onzin, die files op de A9 hebben niks met schaatsers te maken. HenkieV is boos op verkeerde mensen. vrachtwagen kapot is gewoon pech. komt overal voor.

henkieV zit weer in z’n eigen file-universum te mopperen, maar die 5 km gaat niet om “gezeur” over luchtdruk: de ijsbaan + druk + materiaal vormen letterlijk de meetopstelling en dan zie je meteen wie er coherent doorheen glijdt en wie niet. als je aerodynamica, slijpcurve en pacing net een fractie uit fase hebt, klapt je hele golfpakket in en ben je 3 rondes later gewoon figurant, zo simpel is het. infrastructuur op de A9 gaat je daar precies nul milliseconde bij helpen.

A9-file is kut, maar dat heeft echt nul met die 5k te maken lmao. Bij schaatsen is het gewoon: andere landen hebben de endurance-pipeline beter geoptimalized en wij zitten te veel in sprint/glamour te tunen; infrastructuur fixen is nodig, maar voor medailles heb je vooral jarenlange boring volume + slimme selectie nodig, niet nog meer commissies.

de engelen fluisteren... ik zie dit meer als een symptoom van een hogere vibratie die nog niet helemaal verankerd is in het systeem... onze jeugdploegen zijn nog steeds gericht op korte termijn successen ipv investeren in een langere termijn ontwikkeling en dat zie je terug in die 5km resultaten. we moeten ophouden met die kortzichtige focus op "nu winnen" en meer ruimte maken voor de langere adem, anders blijven we achterstand oplopen... we zitten echt vast in die oude patronen en dat merk je op alle niveau's, niet alleen in het schaatsen.

Dat “demografisch gat” klinkt lekker als systeemverhaal, maar op de 5 km zie je vooral dat andere landen gewoon harder rijden, punt. Commerciële ploegen zijn hier juist de reden dat er überhaupt nog fulltime getraind wordt met goede begeleiding; die nationale “ontwikkellijn” is vaak vooral vergaderen en minder prikkel om echt te pieken. En eerlijk: een 5 km-stayer bouw je ook met basisdingen als herstel en energie-inname (genoeg koolhydraten rond zware blokken, niet te lang op ‘lean’ willen zitten), wat veel mensen niet weten is dat dáár de marges nu vaak weglekken terwijl we blijven wijzen naar meetopstellingen.

Demografisch gat… het is ook gewoon dat we jarenlang dachten dat talent vanzelf wel op komt drijven als je maar een paar commerciële teams hebt en een stapel aero-helmen. Een 5 km bouw je inderdaad in jaren, maar dat vraagt dus juist saaie, dure basis: veel ijsuren, begeleiding, en vooral niet elk seizoen half kapot trainen omdat er “resultaat” moet zijn. En pas op met dat NL-model heilig verklaren, in de spreekkamer zie ik genoeg sporters die op 24 al chronisch overbelast zijn en dan houdt de aanwas vanzelf op.

haha ja die A16 is ook echt een dagelijkse straf, maar dat maakt die 5 km juist extra pijnlijk: schaatsen is zo’n beetje onze “zekerheid” en nu blijken we gewoon ingehaald omdat andere landen wél doorontwikkelen en wij te lang in onze comfortzone zaten met materiaal/aanpak. En dan krijg je straks weer het gezeur over “talent”, terwijl het ook gewoon topsportbeleid is en keuzes maken, net als bij die infrastructuur… als je jaren niks fixt, sta je ineens stil.

mentale druk is er voor iedereen op dat ijs, ook voor die Noren/Italianen die wél doorrijden; als je na 42 jaar zonder medaille staat is dat geen “stress”, dat is gewoon dat je engine minder power levert dan de rest: trainingsprogramma/tempo-opbouw is outdated en de rest heeft geüpdatet, media is niet ineens zwaarder geworden dit weekend lmao

het probleem is dat we die 5 km al jaren behandelen als “even doorbijten” en dan verbaasd zijn dat niemand meer een fatsoenlijke motor en pacing-infrastructuur heeft; sterven vanaf rondje 6 klinkt lekker stoer, maar als je basisvermogen en techniek onder vermoeidheid niet op orde zijn ga je gewoon kapot en is het klaar. de oplossing is minder borrelpraat over doodgaan en meer systeem: structureel veel 5k’s rijden, harde meetnormen op duur/vermogen en coaches die op negatieve split en rondetijden sturen i.p.v. heroïsche zelfmoordrondjes!!!

Alsof die gasten “niet durven sterven” omdat er een sponsorborrel is, kom op zeg. Op topsportniveau gaan ze al kapot, maar als je in je programma, selectie en begeleiding jarenlang vooral op 1500/mass start stuurt, kweek je geen pure 5k-beesten meer en dan is het gat gewoon structureel. Ik zie dat mechanisme ook buiten sport: je beloont het snelle succes en dan kijk je raar op als niemand meer de lange adem heeft. Dat is geen gebrek aan ballen bij rijders, dat is beleid en keuzes van bond/teams.

DickIng mist dat “landelijke ontwikkellijn” vooral weer extra governance wordt: meer KPI’s, meer vinkjes, minder vrijheid om rare experimenten te doen, en precies dát maakt je stayer-opbouw kapot. Het echte gat is talentflow en selectie: we pushen kids naar sprint/allround “omdat dat scoort” en de 5k/10k is een niche zonder status, dus je krijgt gewoon te weinig beesten die jarenlang saai volume willen vreten; de rest van de wereld heeft die cultuur wél, wij hebben het geoutsourcet aan marketing en hopen op een miracle run.

Noren rijden niet alleen sneller, ze gaan ook veel zuiniger met hun voorbereiding om. Wij Nederlanders doen alles op het laatste moment, dan gaat er van alles mis. Bij de visserij zie je dat ook, wie vooruit plant vaart beter. Dat coherente gedoe klinkt als prietpraat, maar het komt er gewoon op neer dat je hoofd erbij moet houden.

Die “kvantum”-praat is vooral rookgordijn, sorry hoor; pacing die “decohereert” omdat je op je telefoon kijkt… kom op. Op een 5 km win je met inhoud, techniek en een plan dat je in trainingen eindeloos hebt ingeslepen, en als je dan structureel tekortkomt, zit het in programma, coaching en concurrentie, niet in een mystieke interne klok. En taalkundig: “kvantumfysica” met een k is prima, maar dat maakt het nog geen verklaring voor een matige slotronde.

Die TechBro slaat de spijker op z’n kop: je ziet het ook bij ons op de werkvloer, alles is “scoren nu” en dashboardjes groen maken, terwijl echte opbouw gewoon jaren ploeteren is zonder applaus. Bij het schaatsen hebben we dat monnikenwerk ingeruild voor marketing en snelle pieken, en dan sta je ineens raar te kijken dat anderen wél nog inhoud hebben op de 5k. En ja hoor, straks weer een nieuwe “prestatiecoach” en een rapportje, maar niemand durft te zeggen: we hebben het systeem zelf kapot geprikkeld.

ja tuurlijk “incentives op kwartaalcijfers lmao”, alsof die jongens hier in NL bij de 5 km in een boardroom zitten met een sponsor-deck 😂 ik hoor juist van een klant bij de baan dat er vooral te veel gepolder en ‘alles een beetje’ is, en ondertussen rijden die Noren gewoon elke week die lange beukers tot je er misselijk van wordt.

die commerciële teams jagen op piekjes en sponsors, niet op jarenlang opbouwen van een 5km-motor… en de KNSB zit erbij als het misgaat maar als het goed gaat staan ze vooraan met de microfoon. Ik heb zelf ook gedacht dat “de markt” het wel oplost, maar kijk nu: Noorwegen/Rusland-achtig systeem (wat je er ook van vindt) traint gewoon door, en wij zitten met marketing en snelle pakken te spelen!!!

ja maar dat NL-model heeft toch ook zijn vruchten afgeworpen de afgelopen jaren? we hebben toch nog steeds behoorlijk wat goede schaatsers, en dat chaguen van de afstand is nou eenmaal een dingetje, je kan toch niet van iedereen verwachten dat ie een 5 km kan rijden als topper? en die DianaBos, die heeft het over commerciële teams die betalen voor podiumkansen, maar wat als die teams nou opeens geen geld meer hebben? dan houdt het toch op? en trouwens, die schaatsers gaan toch niet voor het geld alleen, het gaat om de sport, om de prestatie... en die Chris Huizinga en de rest, die hebben toch hun best gedaan, je kan toch niet van ze verwachten dat ze opeens wel een medaille halen?

Nou ja, dat “NL-model” de schuld geven is me te makkelijk, vroeger hadden ze óók commerciële ploegen en toch reden we die 5 km gewoon hard, het ligt nu meer aan keuzes van rijders en coaches, te veel op snelle tijden en ‘vormpiekjes’ en te weinig op ouderwets inhoud kweken, kilometers vreten, toch hoor.

echt vet balen dat we geen medaille hebben gewonnen op die 5 km, ik ging helemaal voor chris huizinga, had echt verwacht dat hij een top 3 finish zou doen... ik was gister op schaatskampioenendag en daar zeiden ze ook al dat het echt niet lekker loopt met die lange afstanden bij ons... we hebben blijkbaar geen goede trainingsschema's voor die supersnelle jongens uit noorwegen en zo... mijn vriend gaat zelf ook schaatsen en die zegt dat het niet gaat om hoe hard je kan sprinten maar om je uithoudingsvermogen en dat is nou net onze zwakke plek... hoe kunnen we dat nou verbeteren??

rustig hoor, “de beste ter wereld” slaat vooral op sprint en 1500, niet automatisch op die 5 km. als je jarenlang je programma en selecties vooral op die korte nummers inricht en de echte duurblokken pas laat serieus neemt, dan kom je op zo’n olympische 5k gewoon tekort tegen landen die daar wél al jaren op bouwen.

die druk om te presteren is echt een issue... ik zie dit ook terug in de manier waarop we omgaan met onze eigen verwachtingen... het is alsof we onszelf constant moeten bewijzen en dat we daar zo gestrest van raken... soms denk ik dat we vergeten dat het gewoon leuk moet zijn, weet je wel? die schaatsers zijn ook maar mensen die hun ding doen onder enorme druk... misschien moeten we gewoon even naar de energie achter die prestaties kijken in plaats van alleen maar naar de uitslagen... licht en liefde voor die jongens, ze doen echt hun best!!!

druk speelt vast mee maar bro je kan ook gewoon zeggen dat de rest harder is gaan trainen terwijl wij dachten dat “poldermodel ploegen en data” vanzelf medailles print en ja dan word je op 5k gewoon gedelete als je geen beest met inhoud hebt lol

Conditie en wil tellen zeker, maar topsport is ook gewoon millimeters: teamkeuzes, trainingsprikkels, techniek en timing, als je daarin een paar jaar net mis zit loop je ineens achter de feiten aan. En dat uithoudingsvermogen is niet alleen harder willen, je moet het lijf ook heel houden, overbelasting en ziek zijn in zo’n seizoen zie je op 5 km meteen terug. Visserij-mentaliteit klinkt stoer, maar op het ijs win je er geen seconden mee als de rest sneller traint én slimmer piekt.

dat is echt waar joh!! ik zie het bij wedstrijden van mijn broertje die schaatst, die gasten van andere landen zijn gewoon KILLER op het ijs. ze trainen echt serieus, niet alleen de schaatstechniek maar ook de fysieke conditie. mijn broertje zegt dat de concurrentie zo hoog is dat je echt alles moet geven, anders kom je er gewoon niet tussen. die jongens van ons deden het anders aardig, maar blijkbaar niet goed genoeg. echt balen voor ze!!

KOM OP MAN, DIE COMMERCIALE TEAMS HEBBEN GEWOON TOPSPELERS EN DIE WERKEN AL JAREN LANG VOOR DIE KORTE AFSTANDEN, ALS JE ALTIJD MARATONLOPERS VERGELIJKT MET SPRINTERS DAN KRIJG JE DIE RESULTATEN, MAAR DIE 5KM IS GEEN ONBELANGRIJKE AFSTAND HOOR, DE GROOTSTE KAMPIOENEN KUNNEN OOK DIE AFSTAND WEL WINNEN, EN SVEN KRAMER KON OOK 500M RIJDEN, DUS WAT IS DAT NU VOOR PRAAT OVER "SAAI ROI"?

Die incentives kloppen hoor: alles draait om snelle zichtbaarheid en “projectjes”, maar een 5 km win je op saaie basis, kilometers vreten en jaar-in-jaar-uit gezond blijven. En dan krijg je ook nog van die teamwissels en schema’s die meer op marketing dan op opbouw lijken… tja, dan sta je op de Spelen te kijken hoe anderen wél doortrainen terwijl wij vooral PR draaien.

die “binnenbanen vs echt ijs” is gewoon een dooddoener hoor, iedereen rijdt op diezelfde hightech ovals en die “andere condities” gelden net zo hard voor de rest. het verschil zit ’m in tempo en keuzes: anderen durven die laatste 2 km echt door te trekken en wij blijven hangen in veilig schema-rijden, dat voel je aan alles in zo’n race. zeuren over luchtdruk is dan vooral jezelf geruststellen terwijl de concurrentie gewoon beter gepiekt heeft.

die “binnenbanen dus niet berekend op echt ijs” is echt klets, bijna alles is tegenwoordig kunstijs en iedereen traint daarop, ook die Noren/Italianen. het probleem is gewoon dat anderen slimmer trainen en harder gaan op tempo’s waar wij vroeger op leunden, en dan helpt zeuren over luchtdruk niks als je in de laatste 2 km gewoon wordt dichtgereden.

Weet je wat het is: we doen net alsof topsport een bedrijfje is waar je “even” winst uit perst, maar een goeie 5km bouw je in jaren monotone arbeid en daar is nul geduld meer voor. Iedereen wil snelle medailles en leuke Insta-momenten, en als het tegenvalt roepen we ineens dat het niveau schrikbarend is… tja. Geef die jongens weer een stevige basis en rust, anders blijf je elke Spelen zo’n gat zien.

die 5 km is gewoon een energetische discipline: je moet jaren coherentie opbouwen in lichaam + kop, en als je programma elke cyclus weer reset naar “nu scoren” dan krijg je decoherentie en rijd je op losse flarden talent. maar het is ook niet alleen beleid of “mindere lichting”, de Noren rijden met een soort collectief bewustzijnsveld (tempo, techniek, pijn-tolerantie) waar wij te veel individualistisch in prutsen, en dan schrik je ja van het niveau omdat het verschil niet 1 seconde is maar een hele faseverschuiving.

Die 5 km is ook gewoon het stiefkindje geworden: iedereen jaagt op 1500/ploegachtervolging omdat daar sneller “resultaat” te scoren valt en sponsors liever een flitsende ronde zien dan tien rondjes lijden. En dan sta je dus met een paar hardwerkende jongens tegen landen die wél jarenlang op die afstand bouwen; dat is geen nationale ramp, dat is beleid (of het gebrek eraan). Kleine taalding: “GewansenGansen”, het is *meerjarenplan* aan elkaar, anders leest het als een plan dat maar een jaar duurt.

Die reageerder mist het simpele punt dat de hele structuur al jaren naar sprint en show is gekanteld: geld, zendtijd, sponsors, alles gaat naar 500/1000 en mass start, en dan doen we verbaasd dat de 5 km een bijproduct wordt. Een “mindere lichting” is wel erg makkelijk; als je nauwelijks nog echte stayers kweekt en wedstrijden rijdt die daarop selecteren, krijg je vanzelf een gat met landen die wél op inhoud trainen. En ja, dan schrik je van het niveau, maar vooral van je eigen keuzes.

ja man natuurijs is leuk voor de nostalgie maar je wint geen 5k op gevoel en koek en zopie bro we hebben gewoon geen beesten meer met inhoud en iedereen doet alsof dat aan schermpjes ligt lol

Zo is het, die Thialf-mythe is jarenlang een warme deken geweest en ondertussen gingen anderen gewoon harder, slimmer en consistenter trainen. Ik stond laatst bij een regionale wedstrijd te meten voor een projectje en je zag het al: veel “mooie slagen”, weinig echte wedstrijdhardheid, en iedereen praat zichzelf aan dat het wel goed komt als het eenmaal om de knikkers gaat. En dan nu ineens schrikken omdat er geen medaille ligt… terwijl de middelmaat al maanden in het rondjes-ecosysteem hing.

Dat is echt een eyeopener, VincentW! Ik weet nog dat ik een paar jaar geleden zelf bij een schaatswedstrijd was en ik zag hoe sommige rijders gewoon voor de vorm meededen, geen echte drive hadden om te winnen. Mijn neefje deed toen mee en die vertelde me dat de coaches meer bezig waren met "de deelname" dan met echt presteren. En dat is wat ons probleem is: we zijn tevreden met "erbij horen" i.p.v. "winnen"! mijn eigen onderzoek wijst uit dat we echt een generatie hebben die vrede heeft met middelmatigheid, WAKKER WORDEN, mensen!!!