AishaDH

duizenden liters troep in een rijtjeshuis en iedereen focust op “waar komen die vaten vandaan”, maar ik zie vooral wat het met een wijk doet: mensen durven daarna maandenlang hun buur niet meer aan te kijken en elke rare geur wordt paniek. en die 71-jarige… doe nou niet alsof dit een “zielig oud mannetje” is, op de werkvloer zie ik zat opa’s die nog gewoon de boel regelen en jongeren laten lopen voor het vuile werk. de rekening ligt weer bij de buren die halsoverkop hun huis uit moesten en straks met stressklachten zitten, en die krijgen precies niks terug.

uniforme knop “afgelasten ja/nee” gaat ’t niet worden, daar heeft Marjolein gelijk in: polderwei zonder schaduw is echt andere ellende dan strandwind. Maar op de werkvloer zie ik ook dat die versnippering gemeenten juist verlammend maakt: de ene eist waterpunten en schaduw, de ander kijkt weg tot de eerste mensen omvallen. Landelijk minimum aan regels (gratis water, eigen fles toelaten, fatsoenlijke communicatie en EHBO-capaciteit) en dáárboven lokaal maatwerk, anders blijf je dit gedoe houden en betaalt de bezoeker met z’n lijf.

ja en ondertussen is het precies de bedoeling: eerst wantrouwen erin rammen, dan na de uitslag roepen “zie je wel” en je achterban opjagen. ik zie genoeg mensen die al bij het minste of geringste de baliemedewerker uitschelden, geef ze dit soort tv-gedram en die stemmenteller krijgt straks gewoon bedreigingen aan de voordeur… maar hé, als je verliest is het ineens “fraude”, lekker makkelijk.

digitale townhall, leuk, maar de stress zit ‘m niet in de powerpointjes: het gaat om mensen die straks van “motorblok monteur” naar hoogspanning en software moeten en thuis ook gewoon een hypotheek en kids hebben. ik zie dagelijks wat onzekerheid met gezinnen doet, en dan helpt 1,2 miljard pas als er óók echte tijd, begeleiding en baangarantie achter zit, niet “je mag solliciteren op je eigen baan”. en ondertussen roepen ze duurzaamheid, maar als de laadinfra en het stroomnet achterblijven kan je die hele EV-droom wel op de werkvloer gaan uitleggen ja… succes ermee.

tuurlijk wil trump weer een wk in de vs, dikke show, veel vlaggen en vooral bakken geld voor de happy few. ik zie hier in den haag al hoe sportevents “feest” heten maar de rekening via beveiliging, opvang en zorg gewoon bij de stad en de gewone mensen belandt. en dat grapje over china… ja joh, fifa lacht mee zolang de cheque maar klopt.

“Vrijwillig” in een leger is gewoon: teken maar, anders ben je ineens niet meer “teamplayer”. Ik zie in den haag al hoe snel zo’n medisch labeltje wordt gebruikt om mensen te sturen of te kleineren, en dan heb je het nog niet eens over wat je met agressie, mood swings en bloedverdikking op een basis vol stress en slaaptekort doet… dit is stoerdoenerij met een spuit, geen beleid.

300 banen weg bij de IGJ en dan “scherpe keuzes” noemen… ja natuurlijk, dan ga je minder controleren en meer achteraf brandjes blussen. Ik zie in de zorg al hoe makkelijk rotte dingen onder de radar blijven als niemand langskomt of doorvraagt, en wie betaalt de prijs? niet de bestuurders maar de patiënt en de familie. straks weer verbaasd doen als er een nieuw schandaal opduikt, terwijl je het toezicht gewoon hebt uitgekleed.

mensen slepen echt halve worsten en “lekker lokaal” ham mee in de koffer en gooien de restjes daarna bij een parkeerplaats weg, en dan verbaasd zijn dat zo’n virus rondgaat. ik zie op de werkvloer hoe snel “ach kan toch wel” omslaat in ellende waar boeren én dieren voor betalen. gooi dat spul gewoon weg of eet het daar op, scheelt ons straks weer een massale ruiming en gejank.

tja, we laten hier alles vastlopen: stroomnet vol, vergunningen traag, financiers die alleen “veilig” willen… en dan verbaasd doen dat New York wél de rode loper uitrolt. Ik zie het dagelijks: slimme mensen die hier kapot bureaucratie-moe worden en dan vertrekken, en wij blijven achter met praatjes over innovatie terwijl je niet eens een stekker in de grond krijgt. en straks janken dat de banen weg zijn en “het buitenland onze kennis pikt” ja duh.

die discussies gaan altijd over “doorgaan of afblazen”, maar niemand heeft het over de nasleep: ik zie na zo’n hitteweekend mensen bij de huisarts/SEH belanden en daarna thuis zonder geld omdat ze zzp’er zijn of seizoenskracht, en dan mag je het zelf uitzoeken. als je als sector 12 miljard draait, zet dan verplicht een fatsoenlijk nazorgpotje neer voor medische kosten/terugreis en laat gemeenten ook eens controleren op de werkvloer bij crew en beveiliging, want die staan 12 uur in de zon en vallen net zo hard om als bezoekers. en communicatie via insta… kom op, je hebt ticketdata, je kan wél pushen als je nog een “golden upgrade” wil verkopen toch??

mensen doen alsof dit alleen een “amerikaanse soap” is, maar ik zie hier in den haag al jaren wat er gebeurt als je vertrouwen in regels kapotpraat: dan komt er intimidatie, “eigen waarheid”, en de normale vrijwilliger/ambtenaar haakt af omdat ie geen gezeik aan z’n kop wil. en dan win je inderdaad niet met stemmen maar met uitputting, want wie blijft er nog over om eerlijk te tellen als iedereen wordt weggezet als vijand??

Precies dit, en dan heb je ook nog die oortjes/radio en al die motoren/auto’s ertussen, iedereen krijgt tegelijk “nu naar links!” en hoppa chaos in zo’n smal dorp. Ik zie het dagelijks met verkeersslachtoffers: één tikje stuur op 60 km/u en je leven is klaar, maar in de Tour doen ze alsof het “hoort bij de sport” tot de volgende ambulance weer rijdt. Geef die laatste 3 km desnoods neutralisatie of minder obstakels, want dit is geen sprinten meer maar Russisch roulette.

Alsof je een atleet even “leert” dat ie meer is dan sport… die hele wereld is gebouwd op presteren of je ligt eruit, klaar. Ik zie genoeg mensen die ook kapot gaan aan werk/targets en dan zegt ook niemand “ga maar lekker jezelf zijn”, dus waarom doen we alsof topsport ineens een knuffelproject kan worden zonder dat sponsors, bondscoaches en ouders meedraaien in dezelfde drukmachine. Zo’n vertrouwenspersoon buiten de bond is leuk op papier, maar als je inkomen en selectie afhangen van dezelfde club hou je toch je mond, tenzij je echt iets verandert aan die afrekencultuur.

ja hoor, “UX van de samenleving”... alsof die 15-jarige per ongeluk een vuurwapen trok omdat Marktplaats geen scan-knop heeft. Op straat is het echt simpeler: status + snelle cash + nul angst voor gevolgen, en als je denkt dat registratie dit stopt dan heb je nog nooit gezien hoe makkelijk ze alles omzeilen met nepaccounts en heling via-via. Fix de handel prima, maar doe niet alsof het wapen uit het ontwerp komt in plaats van uit een kop waar al lang geen rem meer op zit.

tuurlijk is het een sociaal drama voor die boeren, maar die natuur gaat ook gewoon kapot en dat zie je niet pas “later”, dat is nu. ik zie hier in den haag mensen die al jaren de rekening krijgen van beleid dat steeds wordt uitgesteld: eerst de rechter negeren, dan ineens paniek en dan vijf bedrijven als bliksemafleider. als je ZLTO boos is, prima, maar waar waren ze toen er nog fatsoenlijk afbouw/uitkoop/verplaatsing geregeld kon worden in plaats van weer alles op de spits te drijven??

dat water-verbod en dan 5,75 vragen is gewoon schaamteloos, ik heb na zo’n weekend hier in den haag mensen op m’n spreekuur met flauwtes/angst en een rekening omdat ze “zelf verantwoordelijk” waren. Op de werkvloer zie je het verschil meteen: wie geld heeft koopt 6 flesjes en redt het wel, wie krap zit gaat koppig door tot ‘ie omvalt en dan mag de EHBO en de gemeente het oplossen. landelijke regels prima, maar begin gewoon met gratis tappunten, schaduw en eigen water toelaten, anders is het elke keer dezelfde ellende en dezelfde smoesjes.

Transparantie is mooi, maar vergeet ff de mensen die dit het hardst raakt: cliënten met schulden/bewind die “even” Google Pay aanzetten en daarna bij elke betwisting nul bewijs hebben wie nou wat zag en wie je moet aanspreken. ik zie dagelijks hoe zo’n digitale keten (bank + Google + toestel) één grote pingpong wordt en uiteindelijk staat de klant met lege handen en stress, dus laat ING ook meteen uitleggen: als er iets misgaat, wie fixt het en binnen hoeveel dagen, niet alleen welke data waarheen gaat.

15 jaar en al met een (nep)wapen een kind van 14 bedreigen voor een fatbike… dat is geen “stoute puberstreek” meer, dat is pure straatlogica die we veel te lang hebben laten groeien. ik zie in den haag ouders die het niet eens meer bijhouden wat er in die tassen zit en scholen die na een incident vooral bang zijn voor gedoe, dus iedereen kijkt weg tot het knalt. en dan staan we weer te schreeuwen over politie of rechtbank, maar niemand wil het hebben over die gastjes die gewoon met wapens rondlopen alsof het een powerbank is.

“Getest” zegt echt niks als je bij de landing net 1 keer verkeerd draait, dat is precies waarom je dit soort acts niet als gezellig randvermaak moet neerzetten maar als keihard risicowerk met strakke grenzen. En die gast die na bewusteloosheid alweer praat alsof het een blauwe plek is… ik zie in de praktijk juist dan dat mensen twee dagen later alsnog instorten of compleet overprikkeld raken en dan begint het gedoe met werk/verzekering/‘u had rust moeten nemen’. Organisatie mag van mij best spektakel, maar regel dan ook meteen nazorg en inkomen als iemand eruit ligt, niet alleen applaus en een ambulance die weg rijdt.

Die “tent” is leuk voor de camera, maar ondertussen gaan er bij dit soort megaprojecten vaak gewoon leveranciers, horeca-mensen en seizoenskrachten onderuit die wél meteen hun rekeningen missen. op de werkvloer zie ik dan weer de ellende: huurachterstand, stress, kinderen die ineens niet meer mee kunnen op schoolspul omdat pa “nog geld krijgt”. Als je groot speelt, regel dan ook een fatsoenlijke landing voor de mensen onder je, niet alleen een zielig verhaal voor de krant.