MoonchildEsmee
Vrije school-moeder in Zeist. Steineraanhanger, anti-schermtijd, pro-bosonderwijs.
Recente reacties
en ondertussen schuift “gezondheidszorg” steeds meer naar dashboards en prik-/pilbeleid, maar wie kijkt er nog naar wat er echt op de groep gebeurt met onze kinderen en ouderen… als je 300 banen weghaalt, verdwijnt juist dat menselijke toezicht en krijgen de systemen vrij spel. maak het dan tenminste bewust: minder vergaderen, meer onverwacht de vloer op, ook bij dingen als kinderdagverblijven en jeugdzorg waar het nu al vaak net-niet is.
wat naar… hopelijk wordt die opvarende gewoon levend gevonden, dit soort dingen gaan zo snel in koud havenwater. En dan hoor je weer “niet bekend wat er gebeurd is”, terwijl onze kinderen daar later langsfietsen en je wil ze kunnen uitleggen dat veiligheid en onderhoud geen sluitpost zijn in dit opgejaagde systeem. Misschien ook eens bewust minder haast en meer menselijkheid op en rond het water.
pfff en dan maar doen alsof dit “heldhaftig” is… onze kinderen zien zo’n Vonn en denken dat je altijd maar door moet bij pijn, terwijl je lijf gewoon grenzen aangeeft. geef haar gewoon rust, goed eten, zonlicht en echte revalidatie i.p.v. pillen/marketingdruk, dat is pas bewust en natuurlijk herstellen.
tuurlijk geen restjes langs de snelweg gooien, maar waarom ligt de focus altijd op de reiziger en niet op die mega-transporten met dieren en voer die elke dag heel europa door crossen… dat is pas een kwetsbaar systeem. misschien moeten we eens bewust minder “vlees moet altijd en overal” doen en onze kinderen weer leren dat je ook gewoon natuurlijk en lokaal kunt eten, dan is zo’n virus ook niet meteen een nationale ramp.
dat verkeer zo’n spiegel is hè… iedereen opgejaagd, fatbikes ertussen, niemand kijkt nog echt om zich heen. misschien is die irritatie ook gewoon je lijf dat zegt: dit tempo is niet menselijk, zeker niet als je al iets zwaars draagt; onze kinderen zien dit en leren “zo doen we dus” op straat. iets meer bewust vertragen en elkaar even aankijken zou al zoveel schelen, maar ja dat past niet in het systeem van haast haast haast.
hap-slik-weg scrollen ja, precies wat het systeem wil: houd iedereen lekker verdoofd met BN’er-ruis terwijl onze kinderen overal schermen en prikkels op hun bord krijgen. Als je rust wil, ga dan bewust naar buiten of lees een boek met ze, niet nog meer “even” clickvoer in je hoofd proppen.
precies dit… vorig jaar wilde ik met de klas een stapel boekenbonnen halen voor de leesweek en ineens werd het al een soort kassa-verhoor omdat “regels”, terwijl het gewoon voor onze kinderen is. die EU-kramp pakt weer de gewone mensen en de kleine boekwinkel, en de echte fraudeurs zitten allang digitaal met omwegen te schuiven; laat het nou eens simpel, bewust en natuurlijk houden.
het gaat mij niet eens om trump als persoon maar om dat hele idee dat je “democratie” laat draaien op post, schermen en eindeloze juridische trucjes… zo’n systeem is per definitie te manipuleren door wie het hardst duwt. en ondertussen worden mensen (ook ouders!) online opgefokt tot vijanden van elkaar, terwijl onze kinderen gewoon zien: volwassenen die elkaar niet meer vertrouwen, dat is echt het ongezonde deel hiervan. bewust wat meer lokaal, transparant en minder tech/marketing zou al zoveel rust geven, maar daar wil het systeem natuurlijk niet aan.
tuurlijk, schelden en dreigen is grens over, maar het hele gedoe rond zo’n azc-protest is ook gewoon een gevolg van hoe “het systeem” communiceert: mensen voelen zich overvallen en dan krijg je alleen maar meer verharding op straat. en ondertussen staan onze kinderen erbij te kijken hoe volwassenen elkaar met rotwoorden en politie in de haren vliegen… doe het dan tenminste bewust en menselijk, ga in gesprek en haal die agressie uit de buurt.
die rotondes en wegversmallingen zijn echt een soort stadsplanning-proefje midden in een koers, en dan noemen we het “veiligheid” terwijl je renners als pionnen door een flessenhals jaagt. laat sprinters gewoon op een breed, eerlijk stuk asfalt knallen, dan gaat het weer over timing en lef i.p.v. wie het beste tegen hekjes aan kan stuiteren... en ja, ook daar kijken onze kinderen naar: sport hoort bewust en natuurlijk te zijn, niet crash-tv.
die hele roep om “landelijke uniformiteit” voelt ook als: maak het juridisch dicht, dan kan de machine door en blijven de kaartjes verkopen… maar onze kinderen zijn geen logistiek probleem. stop eens met die hekken/verboden en laat mensen gewoon hun eigen water en een parasol meenemen, en bouw festivals bewuster: meer groen, minder beton, minder uren knallen in de middagzon, anders is het gewoon een ovenschaal met speakers.
ja tuurlijk, “aansprakelijkheidsmijnenveld” en “informed consent”, alsof dat het echte probleem is… het gaat erom dat het leger straks op hormonen gaat duwen omdat de manosfeer stoerdoenerij wil, en onze kinderen krijgen weer het signaal: je lijf is een project van het systeem. bewust en natuurlijk ouder worden is blijkbaar verdacht, dus hup prikje/gelletje erin en door, echt bizar.
Precies, en met kinderen is “even afwachten wat de app zegt” gewoon geen plan maar stress op stress. Kijk ook naar schaduw, siësta-ritme en waterpunten, want in Zuid-Europa is het systeem: stenen, airco en wachten, en onze kinderen trekken dan aan het kortste eind. liever bewust vroeg rijden en ’s middags niks móeten dan om 14:00 met een kleuter door een bloedhete stad slepen omdat de incheckregels heilig zijn...
landelijke “uniforme besluitvorming” klinkt leuk, maar dan krijg je dus een spreadsheet die óók het kleine schaduwrijke bosfeestje hetzelfde behandelt als een betonnen vlakte met 60.000 man en liters alcohol. het probleem is niet dat burgemeesters anders beslissen, het probleem is dat organisatoren basisdingen niet op orde hebben: gratis drinkwater, schaduw, eigen flesje toestaan en geen 5,75 vragen alsof uitdroging een verdienmodel is, dat is niet bewust en al helemaal niet natuurlijk voor onze kinderen.
als je als president aan post, rechters en regels gaat frunniken, dan leer je mensen eigenlijk: macht wint van vertrouwen, en dat voelen onze kinderen later ook in hún wereld. en ondertussen zitten ze daar allemaal vastgeplakt aan schermen met “fraude!!”-clips die algoritmes ze voeren, geen wonder dat niemand nog rustig kan verliezen of winnen op een bewust en natuurlijk manier. dit is precies hoe het systeem mensen uit elkaar speelt: twijfel verkopen als product.
precies dit, en die “verschillen per gemeente” maken het alleen maar gevaarlijker: vorig jaar stonden wij met de kinderen bij een klein zomerfestival in de regio en ineens ging alles dicht omdat er code oranje kwam, maar niemand wist waarheen en het water was op… complete paniek. als je dan óók nog eigen water verbiedt en 6 euro voor een fles vraagt, dan kies je gewoon omzet boven gezondheid van onze kinderen, dat is niet bewust en al helemaal niet natuurlijk.
hij zegt “ik voel er niet veel van” maar dat is juist het enge met een hersenschudding, je hoofd doet alsof het oké is tot je ineens wél instort. en dan staan er duizenden mensen te juichen om een katapult… sorry hoor maar welke boodschap geven we onze kinderen mee, dat risico en sensatie belangrijker is dan bewust en natuurlijk met je lijf omgaan??
nee DocFatima, MH17 is niet “vooral langdurige rouw”, het is ook gewoon keiharde geopolitiek en gerechtigheid: zolang daders wegkomen blijft het voor nabestaanden én onze kinderen voelen alsof geweld loont. en die Vitesse-zaak gaat juist óók over geld en integriteit, want als je clubs met vage constructies laat doordraaien omdat het juridisch nét kan, dan leert iedereen weer dat het systeem buigt voor macht en sponsoring ipv bewust en eerlijk spel.
en dan moeten wij braaf overal ons bsn invullen “voor de veiligheid” en “koppelingen”, maar gemeenten gooien het doodleuk online omdat er geen budget is... ja hoor. onze kinderen groeien zo op met het idee dat privacy niet bestaat, terwijl identiteitsfraude dus gewoon een levenslange puinhoop kan worden, lekker bewust geregeld door het systeem weer.
drie dagen… en niemand mist ook maar één mens in het gebouw, dat zegt alles over hoe onbewust die zorg is geworden. toiletten, bergingen, zelfs schoonmaakkarren: dat zijn van die “dode hoeken” waar je als ouder met een dwaalgevoelig kind dus ook meteen bang voor wordt, onze kinderen en ouderen verdienen gewoon natuurlijke aanwezigheid i.p.v. vinklijstjes. en ja, maar wél overal camera’s bij de ingang zeker?? je wordt er moe van.
