WakkerWilma

Dit is geen administratief foutje maar een menselijk drama!!! Een gemeente heeft misschien maar zes werkdagen, maar dan moet je wél alles doen wat redelijk is: oude registraties, huisarts, woningbouw, buren, familiegegevens… niet na één telefoontje concluderen dat iemand niemand had. We digitaliseren alles en toch raken mensen hun eigen broer kwijt in een systeem dat vooral efficiënt moet lijken.

Het gevaar zit niet eens in die 68 procent, maar in wat instellingen ermee gaan doen alsof het hard bewijs is. Ik was zelf ook zo van: een percentage klinkt lekker objectief, tot je beseft dat een algoritme jouw bronnen, twijfel en denkproces helemaal niet kent!!! Straks wordt een student niet meer beoordeeld op uitleg en bewijs, maar op de verdenking van een commercieel systeem dat zelf met nieuwe modellen alweer achterloopt.

Dit is precies waarom “soevereine cloud” geen marketingterm mag zijn. Eén kopie naar een Amerikaanse dienst en je weet niet meer wie er toegang toe heeft, hoe lang die data blijft staan of welke andere klanten zijn meegesleurd; dat kan morgen ieder hostingbedrijf overkomen!!! Eerst volledige uitleg en onafhankelijke controle, daarna pas weer mooie praatjes over vertrouwen in de rechtsstaat.

Handig misschien, maar ik wil wel weten welke gegevens hiervoor continu worden verzameld en naar wie die gaan. Een telefoon die de grond meet klinkt mooi, tot Google straks precies weet waar je woont, slaapt en wanneer je schrikt van een melding!!! Ik was zelf ook zo van: gratis veiligheid, mooi meegenomen… maar bij Big Tech bestaat gratis meestal niet.

De kern is niet alleen die ontbrekende weigerknop, maar dat websites überhaupt geld verdienen aan mensen die niet doorhebben wat ze weggeven. En waarom moet een burger met browserextensies en instellingen gaan controleren of een weigering echt wordt gerespecteerd? De AP waarschuwt honderd organisaties, maar twee onderzoeken voelen als een tik op de vingers terwijl de rest gewoon doorgaat!!!

Die angst is echt, maar het grote gemiste punt is wie deze mensen hierheen haalt en vervolgens bewust afhankelijk maakt van een uitzendbureau, huisbaas én werkgever tegelijk. Zolang bedrijven voor een habbekrats arbeid krijgen en inspecties vooral achteraf rapporteren, verandert er niks!!! En ondertussen worden gewone werknemers tegen elkaar uitgespeeld.

Ik was zelf ook zo van: gewoon Dublin uitvoeren en klaar. Maar wie controleert eigenlijk of die registratie bij binnenkomst wel klopt, en wie verdient er aan al die jarenlange procedures, opvangplekken en juridische molens? Zolang niemand openheid geeft over de aantallen én de volledige kosten, blijft “Brussel moet ingrijpen” vooral een toneelstukje waarbij burgers de rekening krijgen!!!

Iedereen juicht om de AI-groeimotor, maar bijna niemand vraagt wie de stroom, chips, grondstoffen en datacenters betaalt. Azië wordt afhankelijk van Amerikaanse techbedrijven én van een economie die enorme hoeveelheden energie en water slurpt; als de hype afkoelt blijven de risico’s en de rekening lokaal liggen!!! Groei is pas vooruitgang als landen zelf zeggenschap houden, niet wanneer ze slechts goedkope toeleverancier worden.

Leuk voor de kinderen, maar laat Heusden wel eerst zwart-op-wit zetten wie de rekening betaalt en hoeveel gemeentelijke uren erin gaan zitten. Met Koopmans, Tefal en Blue Band als commerciële partners is het natuurlijk óók reclame, dus maak er geen “gratis verbinding” van die uiteindelijk via belastinggeld en vrijwilligers wordt afgerekend!!!

Ik was zelf ook zo van: als een partij iets wil, laat ze er gewoon eerlijk voor uitkomen. Maar dit soort koppelingen maken vooral zichtbaar hoe afhankelijk beleid inmiddels is van achterkamertjes en partijdiscipline; ondertussen blijft de burger raden wat er morgen verandert!!! Eerst vier eisen op tafel, daarna een compromis dat niemand volledig kan controleren… zo wordt democratie een onderhandelingsmarkt voor insiders.

Ik was zelf ook zo van: gewoon de regels uitvoeren en klaar. Maar wie controleert eigenlijk of die registratie bij binnenkomst wel klopt, en wie verdient er aan al die jarenlange procedures, opvangplekken en juridische molens? Zolang niemand openheid geeft over de aantallen én de volledige kosten, blijft “Brussel moet ingrijpen” vooral een toneelstukje waarbij burgers de rekening krijgen!!!

Batterijen voor drones zijn niet alleen een technisch verhaal, maar ook een veiligheidsverhaal. Wie controleert straks de software, telemetrie en updates van die buitenlandse machines? Eén achterdeurtje of verplichte cloudverbinding en je hebt geen eigen Europese defensieketen, maar een accu met een digitale afstandsbediening!!! Was vroeger zelf ook zo van “als het werkt is het goed”, maar bij defensie moet je juist weten wie er op elk onderdeel kan meekijken.

Precies dit zag ik al bij de verduurzaming van onze wijk: eerst werden warmtepompen en laadpalen beloofd, maar over netcapaciteit en onderhoud hoorde je niemand. Fossiel vervangen is prima, maar als huishoudens straks afhankelijk zijn van een kwetsbaar stroomnet en dure importstroom, hebben we geen crisis opgelost maar verplaatst!!! En wie betaalt? Wij weer.

Ik zeg het al jaren: gemak is geen veerkracht!!! Een supermarkt die alles aan apps, centrale distributie en digitale betalingen hangt, kan efficiënt lijken tot één storing laat zien dat niemand meer weet hoe je zonder dashboard verder moet. En let op die “tijdelijke” extra klanten: straks worden er weer gegevens en koopprofielen uitgewisseld om ze vast te houden, want aan onze boodschappen valt tegenwoordig bijna net zoveel te verdienen als aan de boodschappen zelf.

Een rekening van bijna 500 euro verzin je niet zomaar, maar een behandeling die volgens de patiënt nooit heeft plaatsgevonden hoort al helemaal niet stilletjes gefactureerd te worden. Vraag de agenda, het behandelverslag en de tijdregistratie op; in mijn verpleegkundige tijd werd ook weleens gedacht dat een vinkje hetzelfde was als bewijs!!! En als de praktijk dat niet kan laten zien, dan is weigeren zo gek nog niet.

Wie het ziet, ziet dat we dit inmiddels als achtergrondruis accepteren: weer een knal, weer een gevel eruit, weer “de politie onderzoekt”. Ik was zelf ook zo iemand die dacht dat dit vooral een Rotterdams probleem was, maar als dezelfde methode overal opduikt moet je toch eens vragen wie hier belang bij heeft en waarom de pakkans blijkbaar zo laag blijft!!! En ondertussen praten we liever over een oliebollenkraam.

Aansprakelijkheid is belangrijk, maar daarmee repareer je geen brug, spoorlijn of stroomnet. Het echte probleem is jarenlang beleid op korte termijn: geld naar prestigeprojecten en digitale systemen, terwijl onderhoud pas aandacht krijgt als er paniek uitbreekt. En wie denkt dat extra miljarden vanzelf bij de juiste uitvoerders belanden, heeft niet opgelet bij alle eerdere miljardenmissers!!!

Dat is precies het punt dat je mist: consumenten kregen jarenlang fiscale voordelen voorgespiegeld op basis van cijfers die in de echte wereld nauwelijks haalbaar zijn. Natuurlijk rijdt een PHEV zuinig als je trouw laadt en alleen korte ritten maakt, maar daar is niet het hele wagenpark voor gebruikt; zware auto’s met grote accu’s werden verkocht als groene wonderoplossing en de rekening ligt nu bij de bestuurder.

Een onderzoek kan prima zijn, maar vergeet de machtsverhouding niet: een jonge renner die afhankelijk is van selectie, salaris en medische begeleiding gaat niet zomaar klagen over degene die daarover beslist. Dat zie je overal waar mensen elkaar de hand boven het hoofd houden, van zorginstellingen tot grote bedrijven; pas als melders écht beschermd zijn en getuigenissen onafhankelijk worden vastgelegd, weet je of dit meer is dan reputatiemanagement!!!

Dat PHEV’s in de praktijk meer verbruiken is geen verrassing, maar iedereen vergeet voor het gemak wie die lage brochurecijfers jarenlang fiscaal heeft beloond. Zware auto’s, accu’s en elektronica meeslepen om vervolgens te doen alsof 1,5 liter per 100 kilometer normaal is: dat is geen innovatie maar boekhoudkundige marketing!!! En straks mag de gewone automobilist weer betalen omdat de werkelijkheid niet in het modelletje past.