LG-smart-tv's lijken gebruikers af te luisteren en netwerken te scannen

Een tv die ook zonder internet je microfoon en netwerk kan aanspreken is geen “slimme” tv meer maar een afluisterkast in je woonkamer. Zet m desnoods offline, maar wie zegt dat de firmware zelf niks opslaat of doorstuurt zodra er weer verbinding is? Toevallig noemen fabrikanten dit altijd een foutje, nooit een verdienmodel met gebruikersdata.

Dat netwerk scannen is misschien nog kwalijker dan die microfoon: zo’n tv hoeft helemaal niet te weten welke camera’s, laptops of slimme meters hier thuis hangen. Fabrikanten stoppen steeds meer functies in apparaten die vroeger gewoon beeld lieten zien, en de gebruiker mag daarna in een halve handleiding uitzoeken wat er uit kan.

Het opvallendste is misschien niet eens dat een tv data verzamelt, maar dat we dit gedrag jarenlang als normaal zijn gaan zien omdat er “smart” op de doos staat. Een televisie hoort beeld te tonen; zodra hij ook je netwerk inventariseert, verschuift de machtsverhouding stilletjes van apparaat naar huisbeheerder. Paradoxaal genoeg is de domste tv in dit geval waarschijnlijk de verstandigste aankoop.

Het netwerk scannen is misschien nog zorgelijker dan de microfoon: daarmee kan een tv zien welke telefoons, laptops, camera’s of slimme apparaten thuis actief zijn. Dat is geen noodzakelijke functie om beeld weer te geven, maar wel interessante informatie voor profiling en aanvallers. Fabrikanten zouden standaard een echte offline-modus moeten bieden, met controleerbare instellingen en firmware die geen netwerkverkeer kan starten; “zet het uit in het menu” is daarvoor te weinig.

De echte zwakke plek is niet eens de microfoon maar de firmware: wie de software bezit, bepaalt welke sensoren “uit” werkelijk uit zijn. In een verbonden huis ontstaat zo een bewustzijnsveld van apparaten dat elkaar voortdurend waarneemt; kwantumfysica toont aan dat observeren nooit neutraal is, dus een fysieke schakelaar voor microfoon én netwerk zou gewoon verplicht moeten zijn.

Het gekke is dat je dit soort gedrag vaak pas ontdekt met een packet capture en niet in het instellingenmenu. Een consument kan dus onmogelijk controleren of “microfoon uit” echt uit betekent; zolang fabrikanten geen open logs en fysieke kill-switch leveren, is een domme tv met losse streamingstick gewoon de betere architectuur.

Wat hier vaak onderbelicht blijft: je koopt niet alleen een tv, je accepteert ook een langdurige software-relatie waar je nauwelijks onderuit kunt. Over vijf jaar weet niemand meer welke toestemming ooit is gegeven, terwijl het apparaat allang vergeten is wie de eigenaar eigenlijk was. Dat is geen gemak meer maar digitale erfpacht, en blijkbaar vinden we het normaal dat de verhuurder in onze woonkamer blijft rondkijken.

Mijn oude tv had één taak en deed die jarenlang prima: beeld geven. Tegenwoordig koop je een scherm met halve computer erbij, en na een paar updates bepaalt de fabrikant wat er in jouw woonkamer gebeurt... koop gewoon een simpele tv met losse Chromecast, veul minder gedoe.

Los van privacy is dit ook gewoon een security-risico: een tv die je netwerk afstruint krijgt mogelijk meer rechten dan nodig en kan een mooie springplank worden als de firmware ooit gekraakt wordt. Waarom moet mijn scherm überhaupt weten dat er een NAS of camera op zolder staat, lmao.

Het probleem zit ook bij de reparatie en levensduur: na een paar jaar krijgt zo’n tv geen updates meer, maar blijft hij wel in je huisnetwerk hangen met microfoons en camera’s. Fabrikanten zouden wettelijk jarenlange beveiligingsupdates én een volledig fysieke offline-stand moeten leveren — oh ja want anders is je “slimme” aankoop gewoon dure e-waste met spywaretrekjes.

Kijk, los van privacy is dit ook gewoon een beveiligingsrisico: een tv die je netwerk inventariseert vergroot de aanvalsvector in huis en maakt één kwetsbare firmware ineens de voordeur naar andere apparaten. Ik zou voorlopig een dom scherm met losse streamingstick nemen, die tv’s worden anders steeds minder bullish.

Swa straks gaan mensen panisch hun tv weggooien maar wel Alexa en een telefoon naast hun bed laten liggen alsof die heilig zijn 😭 verschil is alleen dat je bij een tv tenminste de stekker eruit kan trekken, gewoon geen smartfuncties gebruiken en klaar ermee bro

Weer vergeten we de simpelste oplossing: koop geen televisie met microfoon en sluit hem niet aan op wifi. Een losse Chromecast of decoder van €40 à €80 vervangt die hele “slimme” rommel, terwijl een nieuwe tv al gauw €1.000 kost; maar ja, dan moet je zelf één kabeltje aansluiten, dat is blijkbaar te veel gevraagd.

Wat mij opvalt: bij een televisie accepteren we voorwaarden waar we bij een laptop meteen van zouden schrikken. Ook als LG dit als meetfout of verkeerd ingestelde functie wegzet, blijft de vraag waarom zulke mogelijkheden überhaupt standaard in de firmware zitten; mijn volgende tv wordt waarschijnlijk gewoon een dom scherm met een losse mediaspeler.

De kop maakt wel een flinke sprong van “scant het netwerk” naar “luistert af”. Dat eerste kan al irritant en onnodig zijn, maar bewijs voor daadwerkelijk opnemen of versturen is iets anders. Even rekenen met de techniek: zonder verbinding kan data niet spontaan naar LG vliegen, tenzij iemand thuis toch een verbinding over het hoofd ziet. Dat verschil is nogal belangrijk, anders wordt elke netwerkcheck meteen een spionagefilm.

Ach, mijn tv hoeft alleen beeld te geven en niet als havenmeester m’n hele netwerk te inventariseren; stekker eruit als-ie zich weer belangrijk gaat voelen тамам

Weet je wat het is: veel mensen zetten zo’n tv ook in een slaapkamer of bij zieke familie neer, waar gesprekken en persoonlijke informatie voorbij komen. Dat fabrikanten dit “slim” noemen terwijl de gebruiker geen echte controle heeft, is gewoon gemakzucht met andermans privacy als verdienmodel.

MIJN OUWE LG DOET AL MOEILIJK OVER GEWOON DE HDMI VINDEN, LAAT STAAN DAT IE STIEKEM DE HELE LAAK GAAT SCANNEN MAN, MAAR DIE “SLIMME” TVS MOETE GEWOON EEN HARDE KNOP HEBBE WAARME JE M ZO DOM MAAKT ALS DE KOPPE DIE M MAKEN, GEEN APP UPDATE OF MENU-GEZEIK MEER!!!

Juridisch gezien is “het stond in de voorwaarden” geen vrijbrief voor alles wat technisch mogelijk is. De vraag is of dit noodzakelijk, transparant en proportioneel is; een fabrikant die standaard microfoon en netwerk laat meedraaien, zal dat lastig kunnen uitleggen, zeker bij een televisie die ook zonder actieve internetverbinding gegevens over de woning verwerkt. Dat kan de facto een AVG-probleem zijn, niet alleen een irritante instelling.

Los van de privacyvraag: dit is ook gewoon een veiligheidsrisico. Een tv die actief apparaten in je netwerk ontdekt, vergroot de hoeveelheid software die je thuis moet vertrouwen en kan een mooi overzicht opleveren voor een aanvaller bij een kwetsbaarheid. Ik zou zelf eerder een simpel scherm nemen met een losse streamingstick op een apart gastnetwerk; minder gemak, maar ook minder rommel in je thuisnetwerk.

Het praktische probleem is dat je zo’n tv vaak niet eens makkelijk kunt vervangen: apps stoppen op oudere modellen, losse kastjes vragen weer accounts en updates, en kinderen willen gewoon Netflix. Daarom zou de wetgever fabrikanten moeten verplichten tot een volledig domme stand die ook na updates blijft werken, anders schuif je de verantwoordelijkheid wel erg makkelijk naar de consument.

Mijn volgende tv wordt gewoon een simpel scherm met een losse mediaspeler eraan. Die losse dingen kun je vervangen of van de wifi gooien, bij zo’n ingebouwde rommel weet ge nooit wat-ie achter je rug om doet.

Weer een apparaat dat je eerst moet wantrouwen voordat je het aan de muur hangt. Mijn oude tv deed gewoon wat ie moest doen... beeld geven. Nu heb je halve systeembeheer nodig om een voetbalwedstrijd te kijken, lekker dan.

Mijn LG heeft vooral moeite met gewoon aan gaan als de afstandsbediening net verkeerd ligt, maar ondertussen wel de hele buurt willen leren kennen… mooi spul. Fabrikanten moeten niet wachten tot gebruikers met ingewikkelde instellingen en losse netwerken komen; zet die extra functies standaard uit en vraag toestemming als ze echt nodig zijn.

Het probleem is ook dat je na een paar jaar nauwelijks nog weet wat je tv precies doet, zeker als een update instellingen terugzet. Ik ga echt niet elke maand mijn netwerkverkeer controleren; geef gewoon een fysieke schakelaar en zorg dat beeld kijken ook zonder account en verplichte internetverbinding blijft werken.

Los van de techniek vind ik het vooral raar dat de bewijslast steeds bij de consument ligt. Je koopt een tv, die krijgt vijf jaar updates en ondertussen moet jij maar blijven controleren of een instelling niet stilletjes is veranderd; daar zou gewoon toezicht en een flinke boete op moeten staan.

Ach ja, en een rookmelder is ook gewoon een lamp met een batterij zeker; als zo’n tv meer registreert dan nodig is voor beeld, hoort LG dat helder uit te leggen en standaard uit te zetten тамам

Het gaat niet alleen om LG hoor, bijna elk “slim” apparaat verzamelt meer dan nodig is en daar stemmen we dan braaf mee in omdat anders de afstandsbediening niet werkt!!! Straks krijg je zeker korting op je energierekening als je je hele woonkamer laat monitoren… EN DAN NOG IETS: waarom is een fysieke microfoonschakelaar geen wettelijke eis, maar wel een lullig vinkje diep verstopt in het menu?

Weer een ding erbij dat stroom vreet en ondertussen aan het rondneuzen is... Gelukkig kan je zo’n tv nog gewoon op een los kastje aansluiten en de wifi eruit trekken. Mijn tv hoeft geen slimme huisgenoot te zijn, als ie maar beeld geeft.

Het engste vind ik nog dat je dit soort gedrag pas ontdekt doordat iemand toevallig technisch gaat meten. In de instellingen staat dan braaf “privacy beschermd”, terwijl de gemiddelde gebruiker geen packet capture kan uitvoeren op z’n eigen tv!!! Ik was zelf ook zo iemand die dacht dat uitzetten gewoon uitzetten was, maar tegenwoordig staat hier een dom scherm met een losse stick; minder gemak, wel eindelijk duidelijk wie er luistert.

Tsja, een televisie die je netwerk afstruint is al gek genoeg, maar het grootste probleem zit bij de verkoper: die zet zo’n apparaat standaard aangesloten en noemt het gemak. Geef gewoon een dom scherm zonder account en zonder microfoon, dan kan de klant zelf kiezen wat er aan de HDMI hangt.

Mijn oude LG begon spontaan midden in de nacht aan te springen... eerst dacht ik aan een defect, maar misschien was dat ding gewoon signalen aan het oppikken die wij niet kunnen horen. Sindsdien stekker eruit, want wie weet wat ze via die schermen allemaal testen.

Het blijft ook een beetje de vraag hoeveel mensen de ingebouwde microfoon überhaupt gebruiken; bij veel tv’s staat die functie waarschijnlijk standaard aan zonder dat iemand het weet. Aan de andere kant mag “uit” gewoon echt uit betekenen, en niet afhankelijk zijn van een instelling die na een update weer verandert.

Ach ja, en wie gaat straks de update controleren die dit zogenaamd oplost? Mijn moeder snapt al amper welke knop de tv aanzet, laat staan dat zij firmware en netwerkverkeer kan nakijken.

Ja hoor, straks moet je voor een gewone tv eerst een netwerkbeheerder en privacyjurist inhuren... ik trek de stekker er wel uit als ik weg ben, scheelt ook weer die belachelijke stand-by rekening.

Dat klinkt nogal alsof er al vaststaat dat LG lokaal gesprekken opneemt, terwijl dit onderzoek vooral laat zien dát er functies en netwerkverkeer zijn die je niet verwacht. Een tv kan apparaten scannen voor bijvoorbeeld casten of diagnose, maar dat maakt het nog geen afluisterinstallatie; de privacy-instellingen en het precieze model zijn hier wel bepalend. Stand-by is trouwens vaak gewoon een kleine computer die wacht op een signaal, daar zit de echte kanttekening.

Dat netwerk scannen is wat mij betreft nog ernstiger dan de microfoon, want daarmee bouwt zo’n apparaat een plattegrond van je huisnetwerk zonder dat je daar ooit bewust toestemming voor hebt gegeven. In mijn tijd bij de KLM ging je ook niet zomaar andermans cockpit binnen omdat je toevallig een stekker had gevonden; zet die slimme functies dus uit of koop gewoon een dom scherm, dat scheelt bovendien een hoop ellende met updates en accounts.

Een tv die stiekem op je thuisnetwerk rondkijkt krijgt van mij gewoon een eigen gastnetwerk zonder toegang tot de rest. Net als met een schip: je laat niet iedereen zomaar de machinekamer in omdat ie toevallig aan boord is.

Het grootste probleem is dat je zo’n tv na aankoop nauwelijks nog echt bezit: de fabrikant blijft via updates bepalen wat de microfoon, software en verbindingen mogen doen, terwijl de garantie allang voorbij is. Ik heb thuis liever een simpel scherm met een losse mediaspeler die ik desnoods uit de stekker trek; minder gemak misschien, maar ook geen elektronisch bemoeizuchtig huisgenootje.

Los van de technische bevindingen valt op hoe snel “lijkt af te luisteren” in de kop staat, terwijl de samenvatting daarna al bijna als vaststaand feit leest. Gamers Nexus is een relevante bron, maar welke firmwareversie, welke instellingen en welk meetprotocol zijn gebruikt — en heeft LG hier inhoudelijk op gereageerd? Anders worden gebruikers bang gemaakt voor gedrag dat misschien alleen bij één model of foutieve configuratie optreedt.

En ondertussen koop je een nieuwe tv omdat de oude na acht jaar eindelijk kapotgaat, en dan blijkt dat je eerst een privacycursus moet volgen om hem normaal te gebruiken?! Waarom zit er überhaupt een microfoon in een apparaat dat alleen beeld hoort te geven, en waarom staat al die troep standaard aan zonder duidelijke toestemming?? Gewoon een ouderwetse tv met een losse stick, klaar ermee!!!

De kop loopt wel vooruit op de feiten. Dat er onverwacht netwerkverkeer is, betekent nog niet automatisch dat er gesprekken worden opgeslagen of doorgestuurd; model, firmware en testmethode maken hier nogal verschil. Stand-by is bij zo’n apparaat bovendien vaak gewoon een kleine computer die op een signaal wacht, maar een duidelijke fysieke schakelaar zou een hoop discussie schelen.

De rekening komt straks waarschijnlijk bij de consument te liggen: nieuwe firmware, privacy-instellingen uitpluizen, apart netwerk aanleggen, misschien zelfs een nieuwe tv kopen. Terwijl de fabrikant met een vaag “bugje” wegkomt. Enerzijds kan dit technisch onbedoeld zijn, anderzijds is het wel opvallend dat zulke fouten bijna altijd de kant op vallen van méér meten en méér verzamelen. Privacy mag geen hobby worden voor mensen die toevallig weten wat een packet capture is.

Los van de privacyvraag: “geen internet” is bij zo’n tv geen zinnige technische categorie meer. Bluetooth, wifi, USB en lokale netwerkfuncties kunnen gewoon blijven werken, en stand-by betekent vaak alleen dat het scherm uit staat. De EU-regels rond cybersecurity en consumentenrecht zouden fabrikanten moeten verplichten dit gedrag begrijpelijk te documenteren, niet alleen een vaag schuifje met “gepersonaliseerde ervaring” te tonen.

De voordeligste oplossing is vaak gewoon geen televisie met microfoon in huis nemen. Een apparaat dat alleen beeld geeft en verder niks van mijn huishouden hoeft te weten, daar slaap ik toch rustiger van.

Ja hoor, straks moet je eerst een netwerkkabel uit je tv trekken voordat je rustig journaal kan kijken... de elite noemt dat gemak, ik noem het extra werk naast al die andere rommel die al in de cabine zit.

Leuk hoor, straks moet je dus eerst je eigen tv forensisch onderzoeken voordat je rustig op de bank kunt zitten!!! En wie weet hoeveel van die “slimme” apparaten thuis hetzelfde doen zonder dat iemand het merkt… de echte oplossing is blijkbaar weer: alles uit de stekker en terug naar een gewone antenne, want privacy staat kennelijk niet standaard aan.

Los van de privacyvraag: “geen internetverbinding” is hier geen magische technische grens. De tv kan lokaal apparaten en microfoons aanspreken, maar zonder uitgaande verbinding kan hij het niet naar LG sturen; dat onderscheid moet Gamers Nexus dus hard aantonen per model en firmware. Anders krijg je terecht paniek over een instelling, maar geen bewijs van afluisteren door de fabrikant.

De meeste mensen drukken bij installatie gewoon drie keer op akkoord omdat anders de voetbal niet begint, en precies daar zit het verdienmodel: privacy als obstakel tussen jou en Feyenoord, maar goed.

De meeste mensen zetten zo’n tv neer zonder ooit te weten welke microfoons en sensoren erin zitten, laat staan hoe lang gegevens worden bewaard. Vanuit privacy én energieverbruik is een simpele tv met een losse streamingstick eigenlijk logischer: die stick vervang je na een paar jaar, terwijl de ingebouwde software van de tv vaak nog jarenlang blijft doordraaien. Overigens zegt “stand-by” bij veel apparaten vooral dat hij snel wil kunnen opstarten, niet dat hij echt uit staat.

Wat hier ook meespeelt: veel mensen kunnen zich helemaal geen nieuwe tv veroorloven en zitten dus jaren vast aan software waar ze nooit bewust toestemming voor hebben gegeven. Een update kan daarna ineens instellingen veranderen, terwijl je als gebruiker geen idee hebt wat er precies is aangepast. Dat is geen luxeprobleem meer, zeker niet voor gezinnen die al moeite hebben om hun apparaten veilig te houden.

Hier in Thailand heb ik al jaren een simpele tv zonder account, reclameprofiel of verplichte update en die doet precies wat een tv moet doen: beeld geven. In Nederland koop je tegenwoordig een scherm en krijg je er een halve systeembeheerbaan bij, inclusief apparaten in je huis die blijkbaar eerst toestemming hadden moeten vragen om überhaupt aan te staan.

Het echte probleem is aansprakelijkheid: als zo’n tv je netwerk scant en daardoor een kwetsbaarheid veroorzaakt, wijst LG straks naar “verkeerde instellingen” en de gebruiker naar LG. Privacy by design is leuk op papier, maar zonder harde default-deny en updateplicht blijft het gewoon een router met een scherm.

Los van de privacyvraag: dit is ook gewoon een beveiligingsrisico. Een tv die actief apparaten en diensten op je thuisnetwerk ontdekt, vergroot het aanvalsoppervlak en krijgt mogelijk informatie die een goedkope streamingstick nooit nodig heeft. LG moet niet volstaan met “zet de functie uit”, maar aantonen wat er precies draait, welke data lokaal blijft en hoe lang; anders is een apart gastnetwerk de verstandigste workaround.