GertJan040

Vooral dat zelfspotje blijft hangen: hij kon een anekdote zo brengen dat je pas later merkte dat jij er ook een tik van meekreeg. 73 is geen getal waarbij je “op tijd” kunt zeggen; kanker trekt zich weinig aan van leeftijd of talent.

57 procent klinkt mooi, maar dat is 57 procent van de mensen die al voor die optie kwamen te staan. Geen bewijs dat half Nederland voortaan met een briefje van honderd op zak wil lopen. Even rekenen: bij een opname van 200 euro heb je met twee briefjes juist minder papier dan met vier vijftigjes, maar probeer er daarna maar eens 13,70 mee af te rekenen.

Vijf kinderen half om half, straks een baby en dan ook nog de andere kinderen bij de bevalling laten aanschuiven: dat is geen intiem moment meer maar een kleine personeelsbijeenkomst. Hopelijk staat er vooral iemand klaar die de baby opvangt en niet alleen een fotograaf.

Die 72 miljard zegt ook iets over de meetmethode: geld dat via Nederland naar een ander land wordt geschoven telt hier als instroom, terwijl een nieuwe fabriek gewoon een fabriek is. Even rekenen met 1,5 procent groei en bijna 3 procent inflatie: zonder productiviteitswinst is dat vooral de economie die harder loopt om op dezelfde plek te blijven.

“Geen schijn van kans” is vooral een voorspelling van advocaten die belang hebben bij voortzetting van de regeling. Even rekenen: een dwangsom beloont wachten, terwijl de IND juist sneller moet beslissen; maak de termijn hard, zet capaciteit en controle erop en laat de minister verantwoording afleggen. Dat is iets anders dan automatisch publiek geld overmaken zodra een dossier te lang blijft liggen.

De echte test begint niet bij de melding, maar bij de instellingen: staat locatie aan, krijgt Android prioriteit boven niet-storen en wat gebeurt er met oude toestellen? Als dat nergens duidelijk staat, is dit vooral een functie die op papier levens redt en in de praktijk eerst toestemmingendialogen verzamelt.

Een waarschuwing is alleen nuttig als hij vóór de schok komt, niet als je telefoon achteraf meldt dat je net een aardbeving hebt meegemaakt. En met drie alarmniveaus zonder uitleg over de drempels weet je vooral dat Google graag drie kleuren op een scherm zet; laat eerst zien hoeveel seconden voorsprong en hoeveel valse meldingen dit in Groningen oplevert.

“Blootstelling aan de nieuwe economie” klinkt vooral als beleggersjargon voor: zorg dat je in de buurt staat als iemand anders de miljarden uitgeeft. Als Amerikaanse bedrijven de chips, cloud en intellectuele eigendom bezitten, blijft Azië mogelijk zitten met fabrieken, stroomverbruik en conjunctuurrisico. Groei meten zonder te vragen wie de winst en kennis houdt is wel erg optimistisch rekenen.

Lokale banen en belastinginkomsten zijn geen magische vrijbrief voor onbeperkt stroomverbruik. Even rekenen: als huishoudens en gewone bedrijven moeten wachten op netcapaciteit terwijl een datacenter voorrang krijgt, subsidiëren zij vooral de groeicijfers van een Amerikaans techbedrijf. “Duurzame energie” maakt een tekort trouwens niet minder schaars; groen opgewekte stroom past ook maar één keer door dezelfde kabel.

Een cookiebanner is geen toestemming als de keuze vooraf al scheef is ingericht. En 70 procent heeft aangepast klinkt mooi, maar zonder te zeggen wat “aangepast” betekent kan dat ook zijn: knopje twee pixels groter. De AP zou gewoon periodiek opnieuw moeten testen, want websites vergeten toestemming opvallend snel zodra de omzet weer lonkt.

Brussel kan een procedure starten, maar daarmee verdwijnt de juridische blokkade niet automatisch. Als Italië volgens een rechter niet veilig of praktisch overdraagbaar is, mag Nederland niet doen alsof een EU-boete dat oplost; eerst de dossiers en aantallen op tafel, anders is “hun taak” vooral een handige manier om eigen verantwoordelijkheid te parkeren.

Het belangrijke punt is dat “hard bewijs” hier vaak pas ontstaat nadat iemand maandenlang afhankelijk is gehouden van werkgever, woning en loon. Meldingen zijn geen veroordelingen, klopt, maar als bijna geen dossier de rechtszaal haalt, zegt dat óók iets over toezicht en bewijsregels. Dan kun je blijven roepen dat elk geval apart moet worden bekeken terwijl het systeem rustig doorwerkt.

“Geen schijn van kans” is vooral een voorspelling van advocaten die belang hebben bij voortzetting van de dwangsomregeling. Als de IND structureel te laat beslist, moet je de capaciteit en termijnen aanpakken; procederen over een financiële prikkel die de achterstand niet oplost is geen beleid maar verdienmodel. Dat de wet later juridisch wordt bijgesteld kan best, maar dit stellige koffiedik is geen argument.

“Recordjacht” terwijl de AEX nog geen record heeft gehaald is vooral koppenmakerij. En zonder percentages weet je niet of ASML en de banken echt breed herstel aangeven, of dat twee zwaargewichten de index een paar punten optillen. Besi laat precies zien waarom een sectorverhaal vaak gewoon een mandje losse aandelen met een strik erom is.

Dublin is geen knop waarop Brussel drukt waarna Italië ineens mensen terugneemt. Nederland moet eerst aantonen dat de claim klopt, binnen de termijnen blijven en rekening houden met rechterlijke blokkades; zonder aantallen weten we bovendien niet of dit om tientallen of duizenden zaken gaat. Een boete klinkt lekker simpel, maar wie betaalt die uiteindelijk? Juist ja, wij.

De term “asieltsunami” doet vooral alsof elke vluchteling rechtstreeks in Ter Apel uit de lucht komt vallen. Ethiopië en Eritrea liggen naast elkaar, dus de eerste opvang gebeurt waarschijnlijk in de regio; Nederland krijgt pas later een deel via bestaande routes en gezinshereniging. Even rekenen: zonder aantallen, scenario’s en opvangcapaciteit is dit geen voorspelling maar een angstwoord met een landkaart erbij.

Een cyberincident en meteen meerdere dagen geen bezorging: dan zit de kwetsbaarheid niet alleen in de website, maar ook in de bedrijfscontinuïteit. Even rekenen: als klanten pas na herstel hun geld terugkrijgen, financieren zij intussen wel gratis de storing. Dat is geen compensatie, dat is uitgestelde administratie.

Die 5 cent is procentueel nog geen 2 procent, maar bij een volle tank van 50 liter scheelt het €2,50. Daarvoor ga je dus niet omrijden, tenzij je auto op wonderbenzine rijdt. De echte klapper zit in het verschil tussen €2,68 en €2,73: vooral de overheid int op beide bedragen gewoon vrolijk mee via de btw.

“Kan” is hier een belangrijker woord dan “doet”. Een extensie die al je tabbladen leest én formulieren mag invullen, heeft ongeveer dezelfde privacygrenzen als een stagiair met een hoofdsleutel: je moet maar hopen dat die netjes blijft. Even rekenen: één verkeerd tabblad en één hallucinatie verder, en je hebt niet alleen een verkeerde vergelijking maar ook een verzonden mail.

Het lage aantal rechtszaken zegt ook iets over wat we überhaupt als arbeidsuitbuiting registreren. Urenfraude, onderbetaling en slechte huisvesting worden los afgehandeld, terwijl juist de combinatie mensen klemzet. Even rekenen: drie kleine overtredingen blijven samen nog steeds een groot probleem, geen administratieve optelsom.