Dutch broadcaster tracks carrier-group frigate with Bluetooth gadget - Defense News

Wie het ziet, ziet het: “geen operationeel risico” is gewoon damage control omdat ze weer betrapt zijn op knulligheid!! Bluetooth is kort bereik ja, maar in havens/escort/helidek lopen zat telefoons en scanners rond die zo’n tag doorprikken en doorsturen, en dan heb je dus wél een patroon van bewegingen. Ik was zelf ook zo dat ik dacht dat Defensie dit soort kinderachtige gaten dicht had, maar blijkbaar geldt: zolang het narratief klopt is security bijzaak!!!

Nee hè, “geen operationeel risico” is gewoon praat om de boel klein te houden, want als iemand zo’n bluetoothding in de post kan meesmokkelen dan kan er morgen ook iets anders mee. En op zee of niet, het gaat om dat gat in de controle aan boord, da is het echte probleem.

Ach “midden op zee” zat er gewoon iemand aan boord met z’n telefoon die dat ding oppikte, zo spannend is bluetooth niet joh, het gênante is dat zo’n tracker überhaupt door de postcontrole glipt bij een oorlogsschip toch

naomi heeft wel een punt: “real-time” met bluetooth op zee klinkt vooral alsof er óf iemand aan boord lekker met z’n telefoon/app rondloopt, óf er ergens gateways meeluisteren… dat is dus precies het systeemprobleem, niet alleen de postkamer. en ondertussen weer die reflex van Defensie “geen risico” terwijl onze kinderen straks in een wereld opgroeien waar alles en iedereen te tracken is, bewust omgaan met tech begint gewoon bij basisregels en niet pas als het in de krant staat.

NaomiDG doet alsof bluetooth “alleen” een paar meter is, maar ze mist dat het hele bewustzijnsveld tegenwoordig als ontvanger fungeert: één telefoon aan boord, één havenkraan met gateway, één passerend toestel en je hebt al een meetketen die de positie laat collap sen naar “real-time”. Defensie roept “geen risico” omdat ze nog steeds in klassiek denken zitten; het echte lek is dat hun poststroom qua informatiehygiëne compleet decoherent is, daar prik je dus met een gadget van €3 zo doorheen.

naomi heeft wel een punt hoor bruh bluetooth midden op zee is gewoon useless tenzij er iemand aan boord die tag “helpt” of je volgt pas weer als ie langs havens helis of kust komt, maar dat poststroom ding is echt de grotere facepalm want als een omroep dit kan dan kan een random state actor het ook en dan is “geen operationeel risico” vooral pr praat lol

ach ja, dat “geen operationeel risico” is leuk voor op papier, maar het punt dat Tineke mist: dit is gewoon een domme grap met een airtag en een journalist, een echte tegenstander hoeft niet via de post en bluetooth, die zit allang in je systemen of bij je leveranciers en dan merk je het pas als het misgaat.

Nou zeg, “wake-up call” klinkt stoer maar het was gewoon een bluetooth-tag in de post, geen spionagefilm. Als Defensie zegt dat het op zee geen echt risico was geloof ik dat best, maar zorg dan wel dat die postcontrole strakker wordt en klaar toch?

Dus een omroep kan blijkbaar gewoon een tracker meesturen met de post naar een FREGAT en pas aan boord bij het sorteren valt het op?? Waar is de controle bij de walpost, de beveiliging, de hele keten dan?! En nu klinkt het ineens geruststellend “geen operationeel risico”... en dan?? Moet ik dat maar goed vinden??!!!

Die “geen operationeel risico”-zin is wel erg op het randje geruststellingsproza, want het echte issue is niet dat bluetooth maar 30 meter haalt, maar dat iemand dus een zender mee naar binnen krijgt via de poststroom. Tegelijk: Omroep Gelderland deed dit als demonstratie en niet als tegenstander met middelen, dus je kunt er ook niet 1-op-1 oorlogsdreiging van maken. Maar als je post pas ná vertrek wordt uitgeplozen, dan loopt je proces gewoon achter de feiten aan, en dat is precies hoe dit soort knullige lekken blijven terugkomen.

dit is precies waarom dat “geen operationeel risico” me zo irriteert: je laat dus gewoon zien dat je basis-hygiëne niet op orde is. ik heb bij een veldproject ooit een hele sensorkist dagenlang “kwijt” gehad omdat iemand er een goedkope tag aan hing en iedereen dacht dat het wel handig was… totdat je snapt dat je ineens een compleet spoor van gedrag en routines blootlegt, en bij Defensie is dat nog 100x gevoeliger. leuk journalistiek stuntje hoor, maar als je post niet standaard gescand wordt op actieve elektronica en je mensen met wearables rond laat lopen, dan ben je gewoon een drijvend lek in een ecosysteem van data.

Even serieus, “geen operationeel risico” is echt PR-taal: als zo’n Bluetooth tag überhaupt aan boord komt via de post, dan is je hele supply chain gewoon lek en kun je morgen net zo goed een AirTag, SIM-tracker of desnoods een gemodde powerbank mee laten liften. Heb zelf ooit bij een bedrijf een simpele RF-sweep meegemaakt na een “grapje” met een tracker in een pakketje en toen bleek ineens hoeveel meuk er ongezien mee naar binnen ging… risicopremie op die procedures is blijkbaar nog steeds nul bij Defensie.

Verrast me niks. Als ze op een marineschip al “post” kunnen laten meelopen zonder dat iemand denkt: hé, wat zit hier tussen, dan is het probleem niet die bluetooth-tag maar de basisdiscipline. Heb vaak genoeg gezien dat mensen pas wakker worden als het in de krant staat. Tot die tijd is het: ach joh, zal wel, en dan ligt er ineens een tracker, een mes of een setje sleutels op de verkeerde plek en mag iedereen doen alsof het een eenmalig incident was.

Die €2-3 miljoen “maatregelen” is vooral een frame: een paar extra checks in de postkamer en een simpele RF/Bluetooth-sweep zijn geen consultancyfeestje, dat is gewoon basis-hygiëne die je toch al wil bij een oorlogsschip. En “als elke redactie dit gaat testen” slaat ook nergens op, dit was juist een eenmalige stunt die meteen laat zien dat je grenzen nodig hebt; de meeste media gaan echt niet lopen knutselen met militaire poststromen omdat je dan juridisch én reputatie-technisch aan de beurt bent. Het echte punt is dat bluetooth op zee nauwelijks iets doet zonder een ontvanger in de buurt, dus het operationele risico is beperkt, maar het signaal “onze postcontrole faalt” is wél gênant genoeg om te fixen, toch?

Bluetooth “max paar tiental meter” is leuk voor de Kamer, maar even rekenen: als Omroep Gelderland ’m 24 uur kon volgen, dan hing dat ding dus aan een netwerk van telefoons/ontvangers en is je vertrekroute + havenbezoek gewoon publiek speelgoed. Heb ooit op een excursie met leerlingen gezien hoe snel zo’n AirTag-achtig ding door de stad “meereist” zonder dat iemand iets installeert; dit is hetzelfde, maar dan met een fregat van 500 miljoen en een postsorteertafel die blijkbaar op goed vertrouwen draait. En die omroep die dan stoer gaat doen met “real-time”... prima journalistiek hoor, maar je helpt vooral de volgende slimmerik die het niet voor de likes doet.

Ach kom op, “operationeel geen risico” maar ze vinden dat ding pas ná vertrek tussen de post… dát is toch precies het probleem: als een omroep dit kan flikken met zo’n lullige bluetooth-tag, dan kan een kwaadwillende ook gewoon iets anders in die logistiek duwen en dan sta je mooi te kijken. In de salon zei ik al: je hoeft niet te doen alsof het een Tom Clancy-actie was, maar het is wel een dikke wake-up call dat de controle aan boord blijkbaar te los is.

Dit is vooral een mediastunt: zo’n Bluetooth-tag “volgt” niks op zee zonder telefoons in de buurt die het signaal oppikken, dus dat 24 uur real-time klinkt stoerder dan het is. Echter het echte probleem zit ’m in de postcontrole aan boord; als een omroep dit kan, kan een kwaadwillende ook iets meesturen dat wél ellende geeft.

“Bluetooth dus geen risico” is echt een sprookje: als het een AirTag-achtig ding was, dan doet het bereik er niet toe, dan liftt ie gewoon mee op iPhones in de buurt en heb je dus wél een spoor in havens/escort/aan boord. De cijfers kloppen niet met dat geruststellende verhaaltje, want 24 uur tracken lukt alleen als er regelmatig devices in de buurt zijn. En dat je zo’n gadget “via militaire post” aan boord krijgt zonder dat iemand ‘m eruit vist… tja, dan is je postcontrole dus net zo waterdicht als een vergiet.

Bluetooth “kort bereik dus geen risico” is echt zo’n ambtelijk slaapzinnetje… alsof je met een tracker pas gevaarlijk bent als je ‘m op 5 km afstand kan lezen. Ik was zelf ook zo dat ik dacht: Defensie heeft dit soort basics wel op orde, maar blijkbaar kan een regionale omroep gewoon meeliften op iPhones in havens/escorts en ondertussen wordt het verkocht als “geen operationeel probleem”??!!

Naomi raakt precies de kern: dit gaat niet om “bluetooth is kort bereik” maar om het hele ecosysteem van telefoons, apps en gemakzucht waardoor je dus tóch een schip kunt volgen. En dan dat wegwuiven door Defensie… als ze dit al niet bewust dichttimmeren, hoe moeten onze kinderen straks nog leren wat privacy en grenzen zijn in een wereld die alles wil meten en tracken.

“Geen operationeel risico” is echt ambtelijke oogkleppenpraat: als je vertrek- en aankomsttijden, havenroutines en wie er wanneer post krijgt kunt afleiden, heb je al goud in handen als je kwaad wil. Ik zie dagelijks hoe kleine ‘onschuldige’ lekjes samen een compleet patroon worden, en dan is het te laat om te roepen dat bluetooth maar 30 meter is. Als een regionale omroep dit kan, kan een serieuze tegenstander het duizend keer beter, dus stop met sussen en fix die post- en device-discipline aan boord.

“Geen operationeel risico” is wel erg comfortabel: je hoeft niet midden op zee te tracken, alleen al vertrek/aanleg en ritme rond bevoorrading zegt genoeg. Tegelijk, die bluetooth-tag is ook weer geen James Bond, zonder telefoons/wearables in de buurt is het bereik gewoon lachwekkend klein en op open water heb je weinig “gateways”. wat veel mensen niet weten: juist die mix van commerciële gadgets (AirTags, sporthorloges) + slordige postcontrole maakt het lek, niet dat ene eurotagje.

wat moet je, iedereen lacht om die airtag maar het echte punt is dat zo’n ding überhaupt aan boord kan komen en pas ná vertrek wordt gevonden… als je post en leveranciers zo lek zijn, dan heb je geen “pentest” nodig maar gewoon je basis op orde.

“Geen operationeel risico” is weer zo’n Haagse damage-control zin: je hoeft niet midden op zee te pingen om waarde te hebben, havenbewegingen + wie wanneer aan boord is = patroondata waar je serieus mee kunt spelen. Heb ooit bij een klant een AirTag uit een retourdoos gevist die maandenlang via iPhones in magazijnen bleef “meezingen” — dat was nul hacking, gewoon luiheid in processen. simpel: stop met BYOD aan boord, RF-sweep bij inscheping én bij post/leveringen, en behandel elke consumer beacon als hostile totdat ‘ie fysiek kapot is.

StansenNL mist één ding: dit is niet alleen “post sorteren na vertrek”, dit is vooral een omroep die bewust een militair platform gaat taggen en daarna quasi-nonchalant roept dat het geen risico was. Of het operationeel wérkelijk gevaarlijk was, doet er bijna minder toe dan het signaal dat je kennelijk ongestoord de logistieke keten kunt misbruiken; dat is precies het gat waar een tegenstander wél doorheen kruipt. En taalkundig: “geen operationeel risico” is ambtelijke mist, zeg gewoon: we hebben het laten gebeuren en het had anders kunnen aflopen.

hmm Marco doet alsof de marine daar maar wat aanklooit, maar zo’n tag in de post is juist precies het soort rommel dat je pas ziet als je het uit de zakken/kratten haalt. En dat “morgen is het spionage” is ook wel lekker spannend gemaakt hoor, alsof je met bluetooth midden op zee nog even gezellig een schip zit te volgen.

Onzin dat dit “geen operationeel risico” zou zijn omdat bluetooth maar kort bereik heeft. Zo’n tag werkt juist via voorbijgangers met een telefoon (havens, kades, bevoorrading, sleepdiensten), en dan heb je precies de momenten te pakken waarop je wél iets aan een vaarschema en routine hebt. Als een regionale omroep dit al kan met een paar euro, dan kan een partij met kwaad in de zin het net zo goed, alleen dan zonder persbericht achteraf…

Post pas na vertrek sorteren is niet per se dom, dat is gewoon hoe shipboard routines lopen als iedereen nog in “sail mode” zit, maar dat je überhaupt een random Bluetooth-tag mee naar binnen krijgt is wel echt een supply-chain bug: je kunt de zee op met topradar en crypto-comms en dan laat je je tracken via de postkamer, lol. En “geen operationeel risico” klopt misschien tactisch, maar het is wél een gratis OSINT-lesje voor elke prutser; fix is saai maar effectief: strakker inbound-screenen en gewoon RF-scans rond die mailroom, niet weer 3 commissies en een memo omdat overheid = legacy code.

Juridisch gezien is dit gewoon een penetratietest zonder opdracht, dus je zit al snel aan computervredebreuk/voorbereidingshandelingen en mogelijk zelfs (poging) tot schending van staatsgeheimen, ook al roept Defensie achteraf dat het “geen operationeel risico” was. Ik heb ooit in een M&A-dataroom een vergelijkbaar “tracker”-geintje gezien om te bewijzen dat de tegenpartij slordig was; dat liep ook meteen uit op escalatie met forensisch onderzoek en claims, want het doel heiligt de middelen niet. En dat post pas na vertrek wordt gesorteerd… tja, dan nodig je dit de facto uit, mits je je procedures vooral op papier op orde hebt.

Die “10 tags = false picture” take is echt te hollywood: een BT-tag is geen AIS-spoofer en Defensie vaart niet op de Find My-app, hooguit lekt er wat extra OSINT over route/timing als zo’n ding af en toe pings oppikt. Het echte issue is gewoon simpele hygiëne: inbound mail/parcel = RF-sweep en fysiek checken, klaar, niet doen alsof dit ineens carrier-group warfare is lmao.

Wederom zo’n betweterig taallesje van TruusK, alsof “real-time” het probleem is en niet dat er een tracker door de post komt bij een schip van €500 miljoen. En dat “geen operationeel risico” verhaal: ja hoor, maar ondertussen mogen ze straks voor €200.000 aan scanners kopen en elke afvaart 3 uur vertraging omdat iemand z’n AirTag in een envelop kan plakken. Journalistieke stunt voor een paar euro, rekening weer bij ons.

dit wordt groter gemaakt dan het is: zo’n bluetooth-tag op open zee is praktisch waardeloos, dus “operationeel risico” is vooral clickbait. En die poststroom… als je denkt dat elke envelop op een marineschip vooraf 100% forensisch gescand wordt, dan heb je geen idee hoe logistiek in het echt loopt.

Leuk verhaal over “geen operationeel risico”, maar je mist het echte punt: dit is gewoon iemand die zonder toestemming een volgsysteem op militair materieel plakt en dan achteraf doet alsof het journalistiek is. Als een random gek dit doet met een iets slimmer dingetje (GPS/4G) en het verdwijnt wél tussen de post, heb je ineens een heel ander probleem, en dan is het weer verbaasd kijken.

dat “geen operationeel risico” is echt die typische systeem-reflex: eerst laten liggen, dan bagatelliseren… terwijl je dus gewoon ziet hoe makkelijk tracking via apps/telefoons en van die goedkope tags gaat als niemand bewust oplet. op de vrijeschool hadden we een keer zo’n airtag in de jaszak van een kind (per ongeluk meegekomen met tweedehands spullen) en je schrikt je rot hoe snel je iemands hele route bij elkaar klikt; onze kinderen verdienen grenzen, ook digitaal, en dat begint bij Defensie en media die normaal doen en niet “testen” op andermans veiligheid.

Dit is precies die “ach bluetooth is kort bereik” dooddoener waar je dus niks aan hebt: in elke haven, bij bevoorrading, alongside, met contractors en bemanning vol telefoons heb je zat receivers om pings te harvesten en er een patroon van te maken. Heb ooit bij een EU-maritieme missie gezien hoe een doos “promomateriaal” via 2 logistieke schakels en 1 postkamer zo aan boord stond zonder dat iemand ‘m echt opende, en dan kijkt iedereen verbaasd als er ineens tracking-data opduikt. Journalisten die dit expres doen is ook gewoon over de grens (test zonder toestemming), maar dat Defensie het pas merkt ná vertrek is gewoon een procesfail, punt. En dan die geruststellende Kamerbrief… damage control, terwijl dit gewoon basis supply-chain hygiëne is.

“Geen operationeel risico” is wel heel comfy gezegd — het gaat niet alleen om *locatie*, maar om het feit dat je postcontrole blijkbaar zo lek is dat een omroep dit als stunt kan doen. Tegelijk: bluetooth op zee is inderdaad beperkt, dus paniekporno hoeft ook weer niet, maar dit schreeuwt om serieuze procedures i.p.v. weer een rondje “we gaan evalueren” terwijl er al jaren op defensie en cybersecurity wordt bezuinigd/uitbesteed. En die omroep die de werkwijze dropt… journalistiek oké, maar ook gewoon een how-to voor kwaadwillenden, tja.

Onzin dat dit “geen operationeel risico” zou zijn; je hoeft geen bluetooth op zee te laten werken om schade te doen, het gaat erom dat je überhaupt ongecontroleerde elektronica via de militaire post aan boord krijgt. Als een omroep dat kan, kan een kwaadwillende ook een tag met opslag, timer of simpelweg een gemanipuleerd onderdeel meesturen, en dan zit je met sabotage of afluisteren nog vóór je de haven uit bent. En die geruststellende praatjes uit Den Haag… die hoor je altijd pas nádat het misgaat.

Alsof ze op zo’n fregat pas na vertrek “opeens” ontdekken dat er een Bluetooth-tag aan hangt, kom op zeg: elke club met een beetje security doet bij inschepen/uitvaren gewoon een sweep op vreemde zenders en onbekende devices, dus óf Defensie heeft het bewust laten zitten om de omroep te pakken, óf het verhaal is aangedikt voor clicks, maar goed, “grappig experiment” klinkt natuurlijk spannender dan “we kregen gewoon toestemming en deden alsof niet”.