Daphne (29) is jong en gezond, toch is ze onverzekeerbaar: zelfs ontstoken teennagel is risico

ja dit is toch bizar, dan ben je 29 en loop je vast op een ooit ontstoken teennagel of zo, dan schiet het hele idee van verzekeren z’n doel voorbij. klopt dat ze risico’s moeten inschatten, maar dan moet er gewoon een basis-AOV komen of desnoods met uitsluitingen/extra premie, nu is het gewoon “nee” en succes ermee.

Vanuit het buitenland gezien is dit gewoon het resultaat van NL dat alles “markt” wilde maken: verzekeraars doen exact waar ze voor betaald worden, risico’s wegduwen en alleen de mooie klanten pakken, en de rest mag naar de gemeente. Hier in Thailand is het ook geen paradijs, maar je wéét tenminste dat je óf cash betaalt óf je zit in een simpele polis zonder dat hele medische speurwerk over een teennagel van 2019. En dan maar roepen dat zzp’ers ondernemend moeten zijn… ja leuk, tot je ontdekt dat je in NL alleen “ondernemer” mag spelen als je perfect gezond blijft.

verzekeraars doen alsof ze “risk management” doen maar in de praktijk is het gewoon selectie-algoritme: alles wat ook maar op een dossier lijkt = hard reject, want ze kunnen het verlies niet meer spreiden als iedereen zzp’er is. oplossing is niet nóg meer formulieren, maar een verplichte basis-AOV (zoals zorg) en laat private partijen alleen de “premium layer” erbovenop verkopen, anders blijft dit gewoon een bug in het systeem en mag de gemeente de crashes opvangen.

Dit krijg je als je arbeidsongeschiktheid behandelt als “individueel risico” in plaats van als iets wat iedereen kan overkomen: dan gaan ze op teennagels zitten muggenziften en schuiven ze de rekening door naar gemeente/bijstand als het misgaat. Echter dan moet je ook eerlijk zijn over de andere kant: als er een basis-AOV komt, hoort daar óók bij dat we eindelijk wat doen aan schijn-zzp en opdrachtgevers die alles afwentelen, daarentegen blijft de echte ondernemer dan tenminste niet meer vogelvrij.

Men vergeet gemakkelijk dat verzekeren ooit draaide om grote aantallen en simpele regels; nu is het dossierfetisjisme, omdat elke verzekeraar bang is voor de “slechte” klant en niemand nog echt wil delen. Als je dan een basis-AOV invoert, prima, maar zet er meteen een fatsoenlijke herverzekeringspot achter en beperk dat medische graaien in je verleden, anders krijg je dezelfde afwijscircus met een ander logo. En ja: opdrachtgevers die alles als zzp wegzetten mogen dan ook meebetalen, want dit is gewoon risico afschuiven met een strik erom.

Iedereen roept “basis-AOV”, maar even rekenen: als je alle 1,2 miljoen zzp’ers verplicht meeneemt en je wil een fatsoenlijke uitkering, dan praat je al snel over honderden euro’s per maand voor een hoop mensen die nu blij zijn met “ik regel het zelf”. En die teennagel is natuurlijk niet het probleem, dat is een proxy: verzekeraars mogen niet zeggen “jij hebt een salon, dus rug/handen = duur”, dus gaan ze muggenziften op elk dossierpuntje. Als je dit oplost, moet je óf accepteren dat het collectief wordt (en dus duurder voor de gezonden), óf eerlijk zijn dat sommige beroepen gewoon structureel meer risico hebben en dan hoort daar ook een andere premie bij, klaar.

Dat “teennagel”-verhaal is vooral omdat ze als zzp’er solo loopt: geen collectief, geen spreiding, dus elke aantekening = rode vlag in underwriting. Oplossing zit ’m minder in nog een nieuwe verplichte basispolis en meer in: laat branche/kvk gewoon collectieve AOV-deals inkopen met standaard acceptatie en staffel-premies, dan heb je volume en stopt dit afwijs-circus meteen.

Ik zeg het al jaren: dit is precies hetzelfde spelletje als in de zorg, alles heet “risicoselectie” maar het is gewoon datahonger en wegsturen zodra je niet 100% perfect in het hokje past!! Ik heb als ex-verpleegkundige gezien hoe dossiers vol onzin komen te staan (één keer “stress/klacht” en je bent voor altijd een vinkje) en dan mag Daphne het maar uitleggen aan een algoritme dat geen mens meer durft te overrulen. En ondertussen wel roepen dat je ondernemer bent en “eigen verantwoordelijkheid” hebt… ja totdat je iets mankeert en je ineens nergens meer bij hoort!!!

Dat “teennagel”-verhaal is meestal niet letterlijk die teennagel, maar het feit dat verzekeraars bij AOV’s bang zijn voor info-asymmetrie: jij weet meer over je lijf/toekomst dan zij, dus gaan ze alles dichttimmeren met vragen en afwijzen bij elk signaaltje. Wat ik mis in de discussie: je kunt ook sturen op de achterkant, bv. wachttijd 1-2 jaar, lagere dekking (70% is nu vaak max) en vooral preventie/arbeidsaanpassing mee verzekeren, want bij salonwerk zijn nek/schouder/handen gewoon de echte kostenpost. En als de uitkomst nu toch “nee” is, waarom zouden we dan doen alsof dit een normale markt is en niet gewoon een half-collectieve voorziening die we stiekem al via bijstand regelen?

Ja lekker, weer zo'n verhaal over verzekeraars die gewoon "nee" zeggen... ge hebt toch echt geen idee hoe dat is als ge echt ziek wordt en niks hebt... ik ken iemand die lang ziek is geweest en gewoon geen kant uit kon, geen polis, niks... en dan komen ze bij de gemeente aankloppen, en dan moet de gemeente weer dokken... en die lui hier in Heerlen, die hebben toch al moeite zat om rond te komen, en dan nog dit erbij... gewoon kut, echt kut.

het ziekste is dat die verzekeraars je dwingen om elk wissewasje ooit te “loggen” bij de huisarts, en zodra je dat netjes doet word je afgestraft… incentive-structuur is compleet kapot. maak dan gewoon een harde regel: acceptatieplicht + max wachttijd/uitsluiting voor bestaande klachten en klaar, nu is het vooral juridisch geneuzel en risk-dumping richting bijstand, lmao dit systeem runt op duct tape.

ach ja, en ondertussen betalen we als “gewone” werknemers via de winkel gewoon wél elke maand premie zonder gezeur, maar zodra je zzp’er bent en je wil hetzelfde vangnet is het ineens speuren naar een teen uit 2019 en klaar ermee. laat ze dan op z’n minst verplicht een aanbod doen met wachttijd of uitsluiting, want dit is gewoon mensen de bijstand in duwen als het misgaat.

Ja hoor, die verzekeraars gaan echt te ver... ik ken een kerel die had een keer een enkelband verzwikt en toen wou de verzekering niet uitkering geven omdat hij niet naar de dokter was geweest... dat is toch bizar... ik rijd elke dag op de weg en zie hoe moeilijk het is om rond te komen met al die regels en premies enzo.

wat moet je, die verzekeraars kijken ook naar hoe vaak je naar de huisarts bent geweest en dan gaan mensen dus maar niks meer laten checken “voor het dossier”... dan krijg je straks pas echt ellende, want een klein kwaaltje wordt groot omdat je bang bent voor een afwijzing.

dat “ondernemen is risico nemen” hoor je dan, maar als de markt je bij voorbaat afschrijft om een oude teen of een keer fysio, dan is het geen risico nemen maar roulette spelen zonder inzet. en dan komt het straks toch weer bij de gemeenschap terecht, want wie valt laat je niet liggen, dat staat al in de barmhartige samaritaan.

Wat veel mensen niet weten: zo’n “ontstoken teennagel” is voor een verzekeraar vaak gewoon een proxy voor diabetes/vaatproblemen/recidief-infecties, dus het gaat ze niet om die teen maar om het dossier-signaal. Alleen ja, als je elk minisignaal meteen als uitsluitgrond gebruikt, krijg je perverse prikkel dat mensen klachten gaan verzwijgen of huisarts mijden, en dan ben je als maatschappij verder van huis. Overigens zou een beperkte acceptatieplicht met wachttijd (zoals bij sommige pensioenregelingen) al veel ellende schelen zonder dat je meteen iedereen voor 300 euro p/m vastzet.

Dat “teennagel-risico” is gewoon een symptoom van een systeem dat z’n solidariteit heeft ingeruild voor dossier-archeologie: hoe beter je kunt meten, hoe minder je nog wílt delen. En dan noemen we het ondernemerschap als iemand een salon begint, maar zodra het lijf een keer piept blijkt de onderliggende boodschap: je mag alleen vrij zijn zolang je lichaam zich gedraagt. Paradoxaal genoeg is dit precies waarom je verzekeren ooit collectief deed: niet om perfecte mensen te belonen, maar om normale mensen niet te laten kapotvallen op statistiek. wat zegt dit over ons dat we “gezond” inmiddels behandelen als een morele prestatie in plaats van gewoon geluk??

dus je betaalt jaren braaf belasting, je bouwt een salon op, je werkt je kapot en dan zegt een verzekeraar “nee want teennagel”???! en als ze dan wél ja zeggen is het eerst 6 maanden wachten, 1000 pagina’s medische vragen en daarna keren ze alsnog niet uit omdat je “iets niet gemeld” hebt… waar is de AFM of iemand die dit eens keihard aanpakt?? en dan?? moet je als zzp’er maar een spaarpot van een ton hebben of anders gewoon failliet gaan zodra je je pols overbelast?!?!

nee maar waar ik dan echt boos van word: als HR zie ik mensen die nét uit loondienst gaan en denken “ik regel dat AOV even”, maar die verzekeraars willen eerst je hele medisch dossier uitpluizen alsof je een hypotheek aanvraagt… en ondertussen blijven opdrachtgevers lekker doen alsof het allemaal “ondernemen” is, terwijl zij nul risico dragen. maak het dan gewoon zoals pensioen: standaard basis via je branche/opdrachtgever en klaar, want dit is nu gewoon een loterij wie er door de keuring komt.

Luister, die verzekeraars willen je hele medische dagboek sinds groep 3 en als je dan eerlijk bent over een teennagel ben je “onverzekerbaar”, en als je liegt en ze vinden later één huisartsnotitie betaal je alsnog niks uit, godverdomme. Dan moet je als zzp’er dus óf een jurist in dienst nemen óf gewoon weer in loondienst gaan, want dit is geen polis maar een valstrik.

Dat “onverzekerbaar” is niet alleen hard, het is ook een privacy- en machtsding: je medische verleden wordt ineens een soort sollicitatiedossier waar een commerciële partij morele conclusies uit trekt. En als je dan pech hebt met één lullig kwaaltje, word je feitelijk gedwongen om óf rijk te zijn (buffer) óf afhankelijk (gemeente/partner), dat is een rare definitie van vrijheid. Paradoxaal genoeg willen we maximale keuze en “eigen regie”, maar we bouwen een systeem waarin je lichaam de toegangspas is tot bestaanszekerheid. wat zegt dit over ons dat we risico’s pas collectief willen dragen als het al mis is gegaan?

Ik zie het elke dag dat mensen pas “duur” worden op papier zodra er ergens in een dossier één keer iets staat, en dan is het klaar: je wordt gestraft omdat je ooit wél naar de huisarts bent gegaan. En ondertussen pushen we iedereen richting zzp en flexibiliteit, maar als het misgaat mag je wél netjes bij de gemeente aankloppen… dat is gewoon risico afschuiven met een mooi woord erbij.

Die “afwijzing om een teennagel” klinkt vooral als: verzekeraar wil geen discussie over beroep/werkbelasting, dus dan wordt elk medisch kruimeltje een juridisch haakje om nee te zeggen. Wat niemand erbij zegt: AOV’s zijn vaak óók onbetaalbaar omdat ze standaard meteen na 30 dagen moeten uitkeren en tot 67 doorlopen, dat is een mega open einde risico; met bv. 1 jaar wachttijd en harde re-integratie/aanpassing in de polis kun je al veel selectiedrang weghalen. En als het dan nog steeds alleen cherry-picken blijft, waarom doen we dan alsof dit “ondernemersrisico” is en niet gewoon een collectief gat dat via bijstand toch al door iedereen betaald wordt?

verzekeraars willen “ondernemen is risico nemen” tot jij dat risico wil verzekeren, dan gaan ze ineens CSI: Teennagel en moet je 8 pagina’s invullen over een pleister in 2019, maar goed misschien moeten we ook ff stoppen met doen alsof elke zzp’er een mini-multinational is en gewoon weer collectief regelen dat je niet failliet gaat van een griepje.

swa die verzekeraars gaan echt te ver man, mn neef die zzp'er is en een keer fysio gehad heeft voor zn knie en die gozer kon daarna gewoon geen AOV meer krijgen, klinkt misschien maf maar hij is nu wel echt geblesseerd en dan is het helemaal kut, ik zeg je, die gasten snappen gewoon niet hoe het echt werkt op straat ewa!!!

wat mensen vergeten: als je wél wordt geaccepteerd zit je vaak met een wachttijd van 1-2 jaar en een uitkering die pas na maanden ingaat, dus je betaalt je blauw en bij de eerste echte klap val je alsnog tussen wal en schip. ik zie zzp’ers die dan “netjes” proberen te overbruggen met rood staan/leningen en daarna bij ons komen met huurachterstand en stressklachten, en dan vraagt iedereen waarom ze niet gewoon doorwerkten… tja. en dat medische speurwerk is ook gewoon eng: je hele dossier op tafel voor een polis die je uiteindelijk niet eens krijgt.

Die “ontstoken teennagel” klinkt ook wel als lekker smeuïge kop hoor: staat er in het stuk wát ze precies heeft ingevuld en welke vragenlijst/acceptatieregels die verzekeraar hanteert, of is dit vooral een anekdote zonder inzage? En wie controleert eigenlijk of zo’n afwijzing proportioneel is—AFM kijkt vooral naar zorgplicht/advies, maar bij acceptatie kom je al snel in een zwart gat. Benieuwd of ze via het Klachteninstituut (Kifid) of een second opinion bij een andere maatschappij exact dezelfde “nee” krijgt, of dat het gewoon één partij is die extreem streng is sinds ze hun portefeuille willen opschonen.

klopt dat het raar voelt, maar verzekeraars kijken ook naar “gedrag”: als je bij elk pijntje naar de huisarts gaat staat je dossier meteen vol en ben je de klos, terwijl iemand die niks laat noteren wél door de keuring rolt. misschien moet er gewoon een regel komen dat ze alleen serieuze diagnoses van de laatste paar jaar mogen meewegen, anders wordt eerlijk zijn letterlijk afgestraft.

Dat “teennagel” verhaal is natuurlijk het mediadeel, maar wat je hier vooral ziet is hoe hard de acceptatie dichtklapt zodra je als zzp’er geen werkgever hebt die via een collectief contract de scherpe randjes eraf onderhandelt. En dan hangt het ook nog af van wie je adviseur is: de ene verzekeraar wil met uitsluiting/ wachttijd wel, de ander gooit ’m op “medische historie” en klaar, lekker makkelijk. Als ze straks een verplichte AOV optuigen maar het wordt weer 6 loketten, 3 jaar wachttijd en bezwaarprocedures, dan mag de gemeente alsnog de rommel opruimen hoor.