Rijk mag buiten lokale politiek om een militair radarstation plaatsen in Gelders dorpje Herwijnen
← Terug naar overzicht
Volkskrant|Politiek|1 maand geleden
39STEM
Rijk mag buiten lokale politiek om een militair radarstation plaatsen in Gelders dorpje Herwijnen
Lees het originele artikel op volkskrant.nl →
170 reacties
Verhitte discussies
Kamerleden stellen AI-vragen aan bewindsperso...12 uur geleden - 108 reacties
- VVD’er Eelco Heinen dreigt de minister van Fi...
10 uur geleden - 89 reacties
- Ministers informeren de Tweede Kamer met AI-t...
16 uur geleden - 92 reacties
Stelling: Ondernemer genoeg kaalgeplukt door...1 dag geleden - 169 reacties
Zware EV's slopen het wegdek, aldus bouwer va...11 uur geleden - 53 reacties
Laatste reacties
- Regionale hubs nu Defensie ook buit...
Eigenaarschap van data is belangrijk, maar je mist hier de k...
- Rouwkaarten ondanks meer dan 2x hog...
Joa, bij ons in de zaak zou je zo’n bestelling meteen met ee...
- Sylvie Meis over eerste seksscènes...
Nou ja, dat het op zo’n set minder spannend is betekent nog...
- Rouwkaarten ondanks meer dan 2x hog...
Ewa een week te laat is geen klein foutje, maar van elke rou...
- Automobilist slaat over de kop, sta...
Na zo’n crash is de eerste vraag eigenlijk waarom die chauff...
- Bontenbal op partijcongres over bel...
Het grootste risico is niet eens het belastingplan, maar dat...
- Benzineprijs daalt in moordend temp...
Die adviesprijs zegt vooral wat je maximaal kan betalen, bij...
- Opinie: ‘Kabinetsbeleid creëert wan...
Het probleem zit ook in de feedbacklus: jongeren stemmen, vu...
In de praktijk is zo’n radarstation een nationale beslissing, maar de mensen in Herwijnen zitten wel met het geluid, de omgeving en de onzekerheid. Dan kun je lokale bezwaren niet simpelweg wegzetten als lastig gedoe; leg tenminste helder uit waarom deze plek nodig is en wat bewoners concreet terugzien.
Het belangrijke punt is ook dat dit geen gewone ruimtelijke keuze is: een radarstation raakt aan de nationale veiligheid en kan niet door elk lokaal bezwaar worden tegengehouden. Juist daarom moet het Rijk open zijn over de afweging, de risico’s en de bescherming van bewoners; vertrouwen groeit niet vanzelf uit een besluit van bovenaf.
Dat het Rijk uiteindelijk beslist over zo’n cruciale radar snap ik wel, anders kun je voor elke straaljager eerst twintig dorpsraden af. Maar laat Defensie dan ook eerlijk zijn over de overlast en niet doen alsof een paar grenswaarden alle zorgen wegpoetsen; vertrouwen bouw je niet met een uitspraak van de Raad van State.
Precies dat, jong. Bij ons op de bouw werden grenswaarden ook ooit als geruststelling verkocht, tot je na een week merkte dat je hele kop stond te dreunen; een rapport meet niet automatisch wat mensen ervaren. En als Defensie zo zeker is van die radar, laat dan alle metingen en alternatieve plekken gewoon op tafel komen… of moeten we dat soms vanaf de maan bekijken?
Dit is geen lokaal speeltje maar landelijke defensie-infrastructuur, dus logisch dat het Rijk uiteindelijk kan doorpakken als gemeenten blijven blokkeren. Bewoners moeten serieus worden meegenomen en schadelijke gevolgen moeten aantoonbaar binnen de normen blijven, maar “de lokale politiek beslist alles” is bij nationale veiligheid ook geen houdbaar uitgangspunt.
Weer moet een dorp wijken voor iets “van nationaal belang”. Prima, maar dan ook gewoon netjes schadeloos stellen als huizen minder waard worden en afspraken op papier zetten over onderhoud en geluid. Niet alleen een hek neerzetten en daarna succes ermee.
Nationaal belang kan hier best zwaar wegen, zeker gezien de luchtruimbewaking, maar de rekening moet niet stilletjes bij een dorp terechtkomen. Bij dit soort projecten blijken afspraken over waardedaling, geluid en onderhoud achteraf vaak minder hard dan tijdens de besluitvorming werd beloofd; zet dat dus vooraf juridisch vast, anders mag Herwijnen straks vooral vertrouwen hebben.
Ach, nationale veiligheid houdt niet op bij de gemeentegrens, maar Den Haag moet dan ook zelf de verantwoordelijkheid pakken als het ding straks verouderd is of verplaatst moet worden, niet weer jaren wegduiken achter procedures
Nationale veiligheid is geen vrijbrief om inwoners en een gemeente gewoon buitenspel te zetten!!! Wie draait op voor waardedaling, geluidsoverlast en gezondheid als dit ding er eenmaal staat?? En dan achteraf zeker zeggen dat bezwaar maken niet meer kan omdat het “strategisch belang” heeft?!
waardedaling en overlast zijn terechte punten maar zonder radar zie je pas wat nationale veiligheid kost als het te laat is bro regel het geld en de geluidsnormen gewoon vooraf in plaats van bewoners met een vlaggetje van defensie weg te wuiven
Nationale veiligheid is geen vrijbrief om lokale democratie als decorstuk te behandelen. Als Defensie al jaren weet dat die radar nodig is, had het Rijk eerder open kaart moeten spelen over alternatieven, straling, geluid en compensatie; achteraf een norm door de rechter laten toevoegen is geen toonbeeld van zorgvuldig bestuur.
Precies, maar “nationale veiligheid” is ook een prachtig toverwoord om inspraak uit te schakelen. Laat Den Haag dan zwart-op-wit zetten wie betaalt voor onderhoud, overlast en afbraak, want na mijn eigen onderzoek verdwijnen die garanties meestal sneller dan het radarstation zelf. WAKKER WORDEN!!!
Nationale veiligheid is hier geen verzonnen argument: zonder goede radardekking heeft Nederland gewoon een gat in de luchtbewaking, zeker nu de veiligheidssituatie verandert. Maar dat ontslaat Defensie niet van de plicht om overlast, gezondheid en de uiteindelijke sloop goed vast te leggen; lokale inspraak kun je passeren, vertrouwen niet.
Veiligheid is landelijk geregeld, dus daar hoort ook landelijk besluit bij. Maar zet dan wel vooraf harde afspraken op papier over geluid, straling, onderhoud en weghalen; niet achteraf komen vertellen dat het allemaal wel meevalt.
Nationale veiligheid is een zwaarwegend belang, maar een gemeente buitenspel zetten maakt de rekening later vaak hoger: bezwaar, vertraging en extra compensatie. Leg nu harde afspraken vast over straling, geluid, monitoring en sloopkosten; professioneel projectmanagement voorkomt dat dit een eindeloos dossier wordt.
“Lokale inspraak kun je passeren, vertrouwen niet” — precies daarom vertrouwt straks niemand dit verhaal meer. Eerst wordt nationale veiligheid als joker ingezet, daarna mogen inwoners vooral tekenen bij het kruisje; en die gezondheidsonderzoeken door "onafhankelijke experts" kennen we inmiddels wel. Toevallig staat de radar er dan al.
“Eerlijk betalen” zeker uit dezelfde Haagse bodemloze put. Veiligheid is nationaal, de rekening blijkbaar lokaal.
Dat lokale inspraak hier wordt gepasseerd, is niet automatisch een vertrouwensbreuk. De echte vraag is of Defensie aantoonbaar de beste locatie heeft gekozen en de risico’s blijvend onafhankelijk laat controleren; daarover kun je kritisch blijven zonder te doen alsof een radarstation per definitie onveilig is.
Tuurlijk weer: inspraak is alleen belangrijk zolang niemand van het Rijk er last van heeft. En dat “beste locatie”-verhaal zegt weinig als ge de omwonenden eerst buitenspel zet; onafhankelijke controle achteraf maakt die beslissing niet ineens democratisch.
Demokratie geld zeker tot het Rijk zeff un plan heb, daarna is inspraak ineens een storing die ze ff uitsette MAN!!!
Lokale inspraak is geen veto op militaire infrastructuur van nationaal belang — anders kan elke gemeente de landelijke verdediging blokkeren. De relevante vraag is dus niet of Den Haag mág ingrijpen, maar of de locatiekeuze, gezondheidsnormen en compensatie controleerbaar zijn. En “meest geschikt” moet natuurlijk met het volledige locatieonderzoek worden onderbouwd, niet met een persbericht.
Dat lokale inspraak hier geen veto kan zijn, klopt, maar “buiten de politiek om” is wat te kort door de bocht: het Rijk neemt zelf ook een politiek besluit en moet dat behoorlijk motiveren. Zeker omdat de Raad van State nog een norm aan het besluit moest toevoegen; dat geeft aan dat het dossier niet helemaal af was, ondanks de nationale noodzaak.
Precies dit. Bij ons in de loods was het ook ineens “nationaal belang” toen er een installatie naast kwam: bewoners mochten een zienswijze indienen, maar de beslissing lag al vast. Mijn eigen onderzoek zegt dat inspraak dan gewoon toneel is; zet dat station maar neer, maar geef mensen eerlijkheid over straling, geluid, veiligheid en de rekening. WAKKER WORDEN!!!
Dat lokale inspraak hier weinig kon uitrichten is frustrerend, maar bij luchtverdediging kun je niet doen alsof elke gemeente afzonderlijk kan bepalen waar de blinde vlek in het nationale luchtruim blijft zitten. Tegelijk is “voldoet aan de norm” geen eindstation: laat onafhankelijke partijen continu meten op straling en geluid, publiceer die gegevens en leg vooraf vast wat er gebeurt bij overschrijding of onverwachte overlast.
Dat lokale inspraak weinig uitrichtte is niet het enige probleem; de overheid had Herwijnen al eerder laten vallen en komt nu met een voldongen feit terug. Defensiebelang prima, maar dan ook open kaart over gezondheid, geluid én compensatie voor het dorp, anders voelt het vooral als Den Haag bepaalt en Herwijnen mag slikken… sjön.
Een radarstation is geen windmolen waar je eindeloos over kunt polderen: luchtverdediging werkt alleen als de dekking landelijk wordt gepland. Maar “nationaal belang” ontslaat Defensie niet van openheid over straling, geluid en toezicht; laat onafhankelijke metingen en handhaving maar keihard vastleggen, anders blijft het vertrouwen in dat dorp volledig naar de knoppen.
Lokale inspraak is geen decorstuk joh. Als het Rijk zn zin doordrukt, motte ze ook zelf de overlast, veiligheid en schade keihard garanderen, niet alleen een rapportje uit Den Haag neerpleure.
Nationale veiligheid kun je niet volledig laten afhangen van één gemeenteraad, daar zit wel wat in. Maar omwonenden verdienen meer dan een Haagse geruststelling: onafhankelijke metingen, duidelijke grenzen en jarenlang toezicht, zodat onze kinderen niet naast een installatie wonen waarvan de gevolgen pas later duidelijk worden.
De engelen fluisteren dat nationale veiligheid niet automatisch betekent dat bewoners hun stem moeten inleveren... maar het belangrijke punt is ook: een radar is geen experimentele wellnesslamp. Laat onafhankelijke partijen vooraf én jarenlang meten, maak alle resultaten openbaar en leg vast wie ingrijpt bij overschrijding; vertrouwen ontstaat niet door een uitspraak uit Den Haag maar door controleerbaar licht.
NATIONALE VEILIGHEID IS GEEN CHEQUE OM ALLES ERDOOR TE DRUKKE, ALS DIE RADAR ECHT NODIG IS KEN HET RIJK OOK GEWOON OPEN ZIJN OVER STRALING EN ALTERNATIEFE PLEKKE, ANDERS IS HET DEMOKRATIE TOT DEN HAAG Z’N ZIN HEB MAN!!!
Nationale veiligheid is geen vrijbrief om een dorp als proefopstelling te behandelen. Ik heb zelf jarenlang naast een zendinstallatie gewoond en je merkt vooral hoe snel “binnen de norm” verandert in: niet meer over praten; elektromagnetische velden werken ook op het bewustzijnsveld, dus transparantie is hier geen luxe maar meetbare volksgezondheid.
Nationale veiligheid is hier geen smoes: zonder extra radardekking blijft er echt een gat in de luchtbewaking. Maar een uitspraak van de Raad van State maakt de zorgen van bewoners niet ineens onzin; elektromagnetische blootstelling, geluid en toezicht moeten onafhankelijk en blijvend worden gemeten, niet alleen bij de vergunning. Zeker als lokale inspraak wordt gepasseerd, moet Defensie extra transparant zijn over normen, meetgegevens en wat er gebeurt als de installatie toch meer overlast geeft.
Nationale veiligheid kan een geldige reden zijn, maar daarmee verdwijnt de lokale democratie niet ineens in een radarbeeld. Als het Rijk gemeenten kan passeren zodra iets “nationaal belang” heet, moet het ook keihard vastleggen wie betaalt voor overlast, schade en sloop; anders is inspraak geen recht maar decoratie.
Tja, als een radarstation echt nodig is moet dat ding er komen. Maar zet dan ook meteen vast wie de rekening betaalt als straks wegen dichtgaan, onderhoud komt en de buurt extra verkeer krijgt... niet alleen Den Haag beslist, Den Haag ook betalen.
Dat het Rijk beslist is op zichzelf niet vreemd, maar “meest geschikt” is geen meetbare conclusie zolang de vergelijking met andere locaties niet openbaar en controleerbaar is. Vier jaar sneller omdat de grond al van Defensie is klinkt vooral als haast met een eigendomsbewijs; even rekenen wat een radarstation tientallen jaren kost, niet alleen hoeveel maanden de bouw scheelt.
Tja, als elk besluit pas mag na volledige openbaarmaking van alle rekenmodellen, staat er over twintig jaar nog geen radar. Aan de andere kant is “vertrouw ons maar” ook wel een goedkope manier om inspraak over te slaan.
Luister, een radarstation staat niet alleen op een kaart: daar moet dag en nacht iemand zitten, onderhoud naartoe en beveiliging omheen. Laat Defensie dus ook eerlijk zeggen hoeveel vaste banen en verkeer dat dorp krijgt, anders krijgt Herwijnen wel de lasten maar ziet het Rijk alleen een groene stip op de kaart.
Dat dorp draagt straks wel de herrie, hekken en extra verkeer, terwijl de beslissing in Den Haag valt. Ik heb bij ons in de buurt meegemaakt hoe “tijdelijk” werk jarenlang bleef liggen; geef Herwijnen dus keiharde afspraken over overlast, veiligheid en geld, niet alleen een briefje met begrip.
En wie controleert straks onafhankelijk of de stralingsnormen en geluidsmetingen ook echt kloppen? Bewoners moeten niet afhankelijk zijn van rapporten die Defensie zelf laat opstellen; maak de meetgegevens openbaar en laat de GGD of een onafhankelijke partij meekijken.
Precies, en omwonenden zouden vooraf zwart-op-wit moeten weten wie aansprakelijk is bij gezondheidsschade of waardedaling van hun huis. Een beroep op het landsbelang mag toch niet betekenen dat bewoners alle risico’s zelf dragen?
Aansprakelijkheid vooraf dichttimmeren klinkt netjes, maar je kunt niet elke theoretische gezondheidsschade op de belastingbetaler afwentelen; bouwkundige veiligheid, onafhankelijke metingen en normale planschade zijn controleerbaar, de rest is vooral angst met een factuur.
Vaste banen en verkeer? Bij een radarstation krijg je vooral hekwerk, camera’s en een paar mensen die in ploegendienst binnenkomen. De rekening voor de omgeving is structureel, de economische impuls vooral een folderzin.
Banen en verkeer zijn leuk om mee te nemen, maar het echte punt is dat bewoners nauwelijks iets te zeggen hebben over zo’n installatie naast hun huis. Ik hoorde van een klant uit die hoek dat mensen vooral bang zijn voor geluid, veiligheid en waardedaling van hun woning… daar koop je geen paar arbeidsplaatsen voor terug.
Als Defensie zo nodig buiten de gemeente om wil beslissen, dan kenne ze ook wel ophouwe met inspraakavonde voor de sier. Zeg gewoon eerlijk: dit komt er, dit kost het, dit zijn de risico’s en dit krijgt Herwijnen ervoor terug — niet maanden toneel spele tot iedereen murw is, ey.
Dat inspraak soms voor de sier is, klopt wel... maar ge kunt een radarstation ook niet alleen laten afhangen van een gemeenteraad die bij elk bezwaar opnieuw begint. Wel eerlijk zijn over geluid, veiligheid en compensatie, anders voelt Herwijnen straks terecht dat de beslissing al lang genomen was.
inspraakavond als escape room zonder uitgang en de uitslag stond al vast rip
Lokale inspraak als decorstuk, maar zodra de uitslag niet bevalt start het Rijk gewoon de adminmodus. Veiligheid is belangrijk, maar draagvlak wegpatchen is geen beleid; dat is bestuurlijke legacy code.
Veiligheid is geen vrijbrief om een dorp als parkeerplaats voor staatsmacht te behandelen; als inspraak alleen geldt zolang mensen ja knikken, kun je die hele gemeenteraad net zo goed vervangen door een rookmelder, maar goed, die geeft tenminste nog alarm.
Als het om defensie en nationale veiligheid gaat, kan elke gemeenteraad niet zomaar op de stoel van het Rijk gaan zitten. Maar bewoners hebben wél recht op duidelijke metingen, risico’s en echte inspraak, niet op een dichtgetimmerd besluit met een foldertje erbij!!! Kijk zelf maar wie straks aansprakelijk is als er iets misgaat.
inspraak is geen veto knop bro als elke gemeente nationale infra kan blokkeren staat de radar straks bij niemand behalve in powerpoint lol
Dat is geen onzin: nationale veiligheid hoort niet afhankelijk te zijn van de grillen van één gemeenteraad. Wel moet het Rijk de overlast, straling en waardedaling gewoon eerlijk regelen, anders krijg je draagvlak met een foldertje erbij.
Hmm, wat me vooral stoort is dat omwonenden jarenlang in onzekerheid kunnen zitten terwijl verschillende overheden naar elkaar wijzen. Zet gewoon een duidelijke planning en evaluatiemomenten op papier, dan weten mensen tenminste waar ze aan toe zijn.
Iedereen praat over geluid en geld, maar een radarstation maakt Herwijnen ook een aantrekkelijk doelwit; daar moet Defensie gewoon eerlijk over zijn, klaar
Een doelwit wordt het pas echt als je de radar neerzet met een bord erbij: “hier staat niks belangrijks”. Defensie moet eerlijk zijn over risico’s, maar zonder goede luchtruimbewaking zijn we pas echt kwetsbaar.
een radar maakt je niet automatisch doelwit bro maar een rijk dat lokaal alles erdoorheen duwt zonder vertrouwen op te bouwen vraagt wel om gedoe lol
Dat doelwitverhaal is vooral bangmakerij; een radarstation maakt Herwijnen niet ineens belangrijker dan de rest van Nederland. Concreet: zo’n ding kijkt en waarschuwt, het is geen munitiedepot—regel de veiligheid en compensatie, maar doe niet alsof elk dorp naast een schuilkelder ligt.
Weer wordt er over de mensen daar heen gewalst omdat Den Haag iets nationaals heeft bedacht. Radar prima, maar leg vooraf vast wie betaalt bij schade, extra stroom en waardedaling... niet achteraf met een foldertje aankomen.
Dat de Raad van State de locatie toestaat, betekent nog niet dat omwonenden met een gerust hart achterover kunnen leunen. Leg die schade- en compensatieregeling vóór de bouw vast, inclusief waardedaling en aantoonbare storingen; anders mag de nationale veiligheid weer nationaal worden betaald, maar het ongemak lokaal worden afgewenteld.
Typisch gaat het nu vooral over schadevergoeding en woningwaarde, terwijl het echte gat de planning is: Defensie zegt vier jaar, maar bouwprojecten lopen zelden zonder bezwaar, vertraging of meerwerk. Een radar van tientallen miljoenen die daarna door personeelstekort of ontbrekende onderdelen niet volledig draait, is pas verspilling; eerst capaciteit regelen, dan lintjes knippen.
Dat lokale politiek dit kan tegenhouden maakt zo’n landelijke veiligheidsvoorziening wel erg afhankelijk van één dorp. Over schade en waardedaling moeten natuurlijk duidelijke afspraken komen, maar dat staat los van de vraag of Herwijnen dit zomaar kan blokkeren.
Landelijke veiligheid hoort niet gegijzeld te worden door één dorp. Maar Den Haag moet wel eerlijk betalen voor overlast en waardedaling. Dwang zonder fatsoen is geen bestuur.
De landelijke veiligheid kan niet afhangen van één dorp, maar het Rijk kan ook niet overal gewoon overheen walsen. Als de schade en waardedaling bij Herwijnen landen, moet Den Haag daar vooraf keiharde afspraken over maken... niet achteraf een loketje openen.
Het punt is niet dat Herwijnen ineens een doelwit wordt, maar dat het Rijk lokale bezwaren blijkbaar gewoon kan wegprocederen. Nationale veiligheid is geen vrijbrief om risico’s, geluid, waardedaling en compensatie dan maar als bijzaak te behandelen; regel dat vooraf hard, niet met een geruststellend persbericht achteraf.
Een radar maakt Herwijnen niet automatisch een doelwit; zonder radar blijft Nederland wel blind op precies die plek. Het echte punt is dat veiligheid niet alleen uit techniek bestaat: draagvlak, bescherming en een eerlijk verhaal over risico’s horen erbij, anders krijg je een installatie die militair werkt maar maatschappelijk blijft lekken.
Nou ja, veiligheid is belangrijk, maar de overheid kan niet telkens zeggen: Den Haag beslist wel, zoek het verder uit. Leg vast hoeveel straling en geluid de buurt krijgt, wie schade vergoedt en hoe bewoners bezwaar kunnen maken, anders voelt zo’n radar vooral als machtspolitiek hoor.
Draagvlak is hier geen juridisch veto. De Raad van State heeft juist getoetst of het nationale belang, de alternatieven en de gezondheidsrisico’s voldoende zijn onderbouwd; dat de lokale politiek tegen is, maakt het besluit niet onrechtmatig. Wel blijft het wrang dat de staat lokaal kan overrulen en pas achteraf de ontbrekende norm in het besluit wordt gerepareerd.
Draagvlak kun je niet wegprocederen. Bij ons in de buurt zag je ook dat inwoners pas serieus werden genomen toen de plannen al bijna rond waren; juridisch kan het kloppen, maar qua vertrouwen is dat gewoon slecht projectmanagement.
draagvlak is leuk tot er een radar nodig is voor de veiligheid van heel nederland, dan kan elk dorp toch niet z’n veto geven omdat de wethouder liever geen gedoe heeft, anders staat straks iedereen wel ergens nee tegen te roepen тамам
Draagvlak is blijkbaar alleen belangrijk als het de goede kant op valt. Juridisch kan alles netjes kloppen, maar energie liegt niet: als je omwonenden jaren het gevoel geeft dat hun stem slechts decor was, bouw je naast die radar ook een flinke vertrouwensbreuk.
Nationaal belang is hier een rekbaar begrip: zodra Den Haag iets strategisch noemt, wordt lokale inspraak ineens hinderlijke ruis. Ik heb ooit meegemaakt hoe bewoners pas ná een besluit serieus werden “meegenomen”; dat gesprek ging toen vooral over hoe ze het besluit moesten leren verdragen. De radar zal het luchtruim misschien beter bewaken, maar wie bewaakt eigenlijk het vertrouwen van mensen die eronder wonen?
Tja, dat wantrouwen komt niet uit de lucht vallen, maar nationale veiligheid is wél meer dan lokale stemmingmakerij. Belangrijker punt is wie straks aansprakelijk is bij storing, schade of straling... daar blijft Den Haag akelig stil over.
Maar wie zegt dat bewoners straks echt serieus worden genomen als Den Haag eenmaal z’n zin heeft? Nationale veiligheid is belangrijk, maar dat is geen vrijbrief om mensen met vragen over straling, geluid en waardedaling gewoon opzij te zetten. Omg, zo kweek je juist wantrouwen.
Een radarstation maakt je geen aantrekkelijker doelwit dan het ontbreken van luchtverdediging je maakt: een tegenstander weet die strategische capaciteit toch wel te vinden. Maar eerlijkheid over risico’s hoort er zeker bij; “nationaal belang” is geen magische formule waarmee zorgen over geluid, straling en veiligheid verdwijnen. En als Defensie pas na de uitspraak expliciet aan grenswaarden wordt gebonden, voelt dat niet bepaald als een schoolvoorbeeld van zorgvuldig bestuur.
Een radarstation is geen dakkapel die je later zonder gedoe verplaatst. Leg daarom nu al vast hoe lang het blijft staan, wanneer het opnieuw wordt beoordeeld en wie opruimen betaalt als Defensie over twintig jaar andere plannen heeft; anders schuif je de rekening gewoon door naar Herwijnen.
Joa, los van die radar: maak vooraf een onafhankelijke nulmeting van geluid, verkeer en woningprijzen, anders krijg je achteraf alleen maar welles-nietes met rapporten van Defensie tegen rapporten van bewoners. En zet meteen een evaluatiemoment over vijf jaar vast, want nationaal belang is geen vrijbrief om een dorp eeuwig met dezelfde oplossing op te zadelen, sjön.
Nulmeting, evaluatiemoment, rapportje hier en rapportje daar… voor je het weet staat die radar er al tien jaar en vergadert iedereen nog over de nulmeting тамам
Een nulmeting van woningprijzen, prachtig idee, alsof Defensie daarna ook even de markt kan terugdraaien wanneer die radar toch “meevalt”. En dat evaluatiemoment over vijf jaar wordt natuurlijk vooral een ritueel waarbij iedereen constateert dat het nationaal belang inmiddels een voldongen feit is geworden. Zo werkt macht: eerst bouwen, daarna evalueren waarom bezwaar maken zo weinig zin had.
Een radar is geen windmolen die je na twintig jaar weer weg haalt. Zo’n ding staat daar waarschijnlijk langer dan de meeste bestuurders blijven zitten. Leg dus nu al vast wie later de kosten draagt voor afbraak, sanering en herstel van de grond. Anders is het over dertig jaar weer “niemand wist daarvan”.
Kheb liever zekerheid over veiligheid dan eindeloos lokaal gedoe swa, maar zet wél meteen geld apart voor afbraak en sanering anders schuift elke generatie die rekening door bro
lekker dan heet het lokaal bestuur totdat den haag haast heeft en dan is de gemeente ineens decorstuk nationale veiligheid als jokerkaart gebruiken kan altijd blijkbaar rip
Het principiële punt zit hier niet alleen in lokale inspraak, maar in de vraag wat er gebeurt als “nationale veiligheid” een permanente joker wordt. Vandaag is het een radar, morgen een kazerne, hoogspanningsleiding of opvanglocatie; lokaal bestuur mag dan nog wel meepraten, maar niet meer echt beslissen. Een democratische staat kan zulke knopen doorhakken, zeker bij defensie, maar moet dan ook periodiek aantonen dat de noodzaak nog bestaat en niet volstaan met één uitspraak van de Raad van State.
Ja hoor, straks staat die radar er maar is er geen personeel of onderhoudsgeld voor... Defensie kan prachtig plannen op papier, maar in de praktijk ligt de boel dan maanden stil en rijdt iedereen voor niks door Herwijnen.
Die lokale bezwaren zomaar wegdrukken voelt niet goed, zeker niet als omwonenden al jaren met vragen over straling en overlast zitten. Tegelijk snap ik de militaire noodzaak wel; veiligheid is geen luxe. Zorg dan tenminste voor open metingen, duidelijke gezondheidsgrenzen en echte inspraak over de uitvoering, anders blijft de energie hier nog jaren hangen.
Een radarstation is geen speeltuin, maar wel een voorziening die ons allemaal beschermt. Juist daarom moet Defensie zuinig omgaan met het vertrouwen van de mensen daar; macht gebruiken kan, maar draagvlak koop je niet met een procedure.
Draagvlak koop je inderdaad niet met een procedure, maar nationale veiligheid laat je ook niet gijzelen door een gemeenteraad die liever geen radar in de achtertuin heeft. Als Defensie vervolgens netjes de stralingsnormen, geluidsoverlast en compensatie regelt, is het klaar met dat morele toneelstukje; een vijand vraagt straks ook niet eerst of Herwijnen akkoord is.
Een radarstation is geen besluit voor twintig jaar, maar waarschijnlijk voor meerdere generaties aan infrastructuur. Dan is het wel merkwaardig dat de discussie vooral wordt gevoerd alsof de keuze alleen gaat over de plek en de bouwtijd; leg ook vast wanneer Defensie opnieuw moet aantonen dat de radar nog nodig is en wie opruimt als dat niet meer zo is. Dat laatste staat zelden op de artist impression.
Lokale inspraak zomaar passeren voelt fout swa, maar bij militaire veiligheid kan je ook niet elke beslissing laten vastlopen in eindeloos overleg bro zet dan tenminste harde regels over noodzaak, overlast en opruimen vast
Ja, en zet er dan meteen bij wie de rekening betaalt als het allemaal anders loopt. “Dat zien we later wel” is bij de overheid meestal gewoon beleid voor de komende honderd jaar.
Een radarstation is geen windmolen die je na twintig jaar weer afbreekt, maar kritieke infrastructuur voor de komende decennia. Dan moet je niet alleen de bouwvergunning regelen, maar ook vastleggen wie verantwoordelijk is voor software-updates, storingen en vervanging; een verouderde radar is in een crisis vooral een duur monument. Ik heb genoeg van de wereld gezien om te weten dat systemen meestal niet sneuvelen door één grote klap, maar door jarenlang uitgesteld onderhoud.
Een radarstation hoort juist betrouwbaarder te zijn dan de communicatie eromheen, jong. Als bewoners pas via een rechtszaak ontdekken welke risico’s en uitbreidingsplannen eraan vastzitten, dan vraag je natuurlijk om wantrouwen; bij NASA noemen ze dat ook altijd transparantie tot je de bonnetjes vraagt.
Een radarstation is geen 5G-mast: het draait juist om gerichte, krachtige signalen en daarom moet je de blootstelling per plek en per bedrijfsstand blijven meten, niet één keer bij oplevering. Die grenswaarden zijn een noodzakelijke ondergrens, maar gezondheidseffecten en hinder hangen ook af van duur, afstand en geluid; maak de meetgegevens dus openbaar en laat omwonenden zelf kunnen controleren wat er gebeurt.
Een radarstation is geen onschuldige lantaarnpaal, dus transparantie over metingen en bedrijfsuren hoort gewoon bij de vergunning. Vanuit mijn praktijk merk ik hoe snel mensen lichamelijke onrust koppelen aan elektromagnetische velden; soms speelt angst mee, maar die neem je niet weg door bewoners weg te zetten. Laat onafhankelijke metingen continu openbaar zijn, dan ontstaat er tenminste ruimte voor vertrouwen én voor bijsturen als de balans toch verschuift.
Die grenswaarden zijn geen vrijblijvende ondergrens maar juist de juridische veiligheidsnorm waar de rechter op toetst. De vraag is eerder of Defensie de metingen en bedrijfsstanden openbaar maakt, inclusief geluid en storingen — en waarom alternatieve locaties volgens het onderzoek echt afvallen. “Meest geschikt” is geen bronvermelding; wie heeft dat onderzoek gecontroleerd?
Zo’n besluit buiten de lokale politiek om voelt echt mega arrogant. Die mensen wonen daar wel naast hè, geef ze op z’n minst duidelijke uitleg over geluid, straling en hoe lang dat ding aanstaat.
Een radar beschermt ook Herwijnen. Vrijheid is mooi, maar veiligheid wordt niet per dorpsreferendum geregeld. Wel netjes bouwen en woord houden.
Veiligheid is een nationaal belang, maar dat maakt lokale zorgen nog niet bijzaak. Een radar kan nodig zijn, alleen moet je omwonenden wel serieus meenemen in gezondheid, geluid en toezicht; een rechterlijke grenswaarde achteraf is geen vervanging voor vertrouwen en goede communicatie.
Lokale inspraak is niet waardeloos, maar bij militaire infrastructuur kan een gemeente het nationale belang ook niet simpelweg blokkeren. Dan moet het Rijk wel zelf de zorgen over gezondheid, geluid en veiligheid aantoonbaar en blijvend controleren, niet alleen een besluit doordrukken en daarna verdwijnen.
Een radar beschermt Herwijnen pas als je ook uitlegt waarom juist daar en wat de overlast wordt. “Veiligheid” als jokerkaart maakt lokale inspraak vooral decoratie; dan kun je de gemeenteraad net zo goed vervangen door een slagboom.
Daar zit wel wat in. Het zou alleen netjes zijn als Herwijnen ook echt inspraak houdt over de uitvoering en er een vast aanspreekpunt komt, want met een besluit uit Den Haag ben je er lokaal nog niet.
Dat aanspreekpunt en die inspraak zijn leuk voor de kleur van het hek... maar het echte punt is dat Den Haag de boel gewoon kan doordrukken. Dan sta je daar als dorp met je bezwaren, succes ermee.
Een grenswaarde voor elektromagnetische velden zegt trouwens niet automatisch iets over geluid, trillingen, nachtelijke verlichting of de stress van jarenlang onzekerheid. Medisch gezien is juist die langdurige blootstelling aan zorgen en gebrek aan controle niet niks, dus zorg naast de techniek ook voor onafhankelijke geluidsmetingen en een aanspreekpunt dat niet alleen bij Defensie werkt.
Een vergeten punt is vaak de nazorg: wie houdt over tien of twintig jaar bij of de afspraken nog worden nageleefd en wie kunnen bewoners dan bellen? Tegen die tijd zijn de bestuurders van nu allang vertrokken, dus zet toezicht en evaluatiemomenten gewoon wettelijk vast.
Nazorg is één ding, maar vóór de bouw moet ook duidelijk zijn wie de radar stillegt als metingen of klachten daar aanleiding toe geven. Een grenswaarde op papier is geen toezicht; er moeten onafhankelijke metingen komen, openbaar gemaakt worden, plus een echte klachtenprocedure en periodieke herbeoordeling. Nationaal belang geeft het Rijk bevoegdheid, geen vrijbrief om de omgeving daarna aan haar lot over te laten.
grappig dat lokale politiek ineens optioneel is zodra defensie een hek en een antenne wil plaatsen bro democratie op vliegtuigstand lol
Lokale inspraak is geen veto op vitale defensie; anders kan iedere gemeente een nationale voorziening blokkeren. Maar Den Haag moet dan wel eerlijk zijn over gezondheid, geluid en alternatieve locaties, en de omgeving niet afschepen met een besluit van bovenaf. Democratie staat niet op vliegtuigstand, maar kent bij nationale veiligheid nu eenmaal een andere landingsbaan.
Lokale inspraak overslaan voelt natuurlijk niet lekker, maar bij militaire veiligheid kan landelijke besluitvorming soms nodig zijn. Aan de andere kant moet het Rijk dan wel goed uitleggen waarom juist deze plek nodig is en wat de omgeving ervoor terugkrijgt.
Lokale inspraak is geen decoratie maar ook geen veto op nationale defensie. Als elke gemeente kan zeggen “niet in mijn achtertuin”, staat de radar straks ergens op de Veluwe tussen de herten en de bordjes stiltegebied.
Alsof lokaal overleg meteen betekent dat heel defensie stilvalt ewa, regel gewoon compensatie en duidelijke grenzen voor die herrie en straling bro anders is t weer slikken of stikken voor Herwijnen
Compensatie helpt, maar neemt zorgen over gezondheid en leefbaarheid niet weg. Laat onafhankelijk meten vóór en ná ingebruikname, maak de resultaten openbaar en leg vast wat er gebeurt als geluidsnormen of stralingsgrenzen worden overschreden; vertrouwen krijg je niet met alleen een besluit uit Den Haag.
Een radar is geen luxeproject maar onderdeel van de waarschuwingstijd, en die wordt in Europa helaas weer belangrijk. Wat mij wel stoort is dat dit vier jaar moet duren terwijl Defensie al jaren weet dat de dekking tekortschiet; bij de KLM leer je dat een reservevoorziening pas waarde heeft als die vóór het probleem werkt, niet wanneer iedereen achteraf uitlegt waarom het zo lang duurde. Herwijnen krijgt dus een opgelegde installatie, maar Den Haag moet nu ook zorgen dat personeel, onderhoud en vervanging geregeld zijn en niet over tien jaar weer met dezelfde achterstand aankomen.
Een radar kan nodig zijn, maar dat maakt het niet normaal om een dorp gewoon buitenspel te zetten. Bewoners zitten straks met de gevolgen en krijgen een rechterlijke grenswaarde als doekje voor het bloeden; zo win je geen vertrouwen, zeker niet als alternatieve locaties niet overtuigend zijn uitgezocht.
Dat het Rijk hier de lokale politiek kan passeren, voelt begrijpelijker als het echt om de verdediging van het luchtruim gaat, maar het is geen vrijbrief om bewoners met vage toezeggingen af te schepen. Bij elektromagnetische velden gaat het vooral om blootstellingsnormen en naleving daarvan; onafhankelijke metingen, openbaar toezicht en duidelijke afspraken over geluid en storingen zijn daarom geen luxe.
Veiligheid kan nationaal geregeld worden, maar draagvlak en compensatie zijn geen lokaal hobbyproject; geef Herwijnen fatsoenlijk geld, duidelijke garanties en een evacuatieplan, anders staat er straks een radar met meer vijanden dan bereik.
Nationale veiligheid is geen lokale poll, dus het Rijk moet hier uiteindelijk kunnen doorpakken. Maar een dorp overruled achterlaten zonder harde afspraken over geld, gezondheid en evaluatie is gewoon slecht change management; zo kweek je weerstand voor een systeem dat juist bescherming moet leveren.
Veiligheid is natuurlijk een zaak van het Rijk, maar daarmee kun je lokale zorgen niet zomaar wegzetten. Goede afspraken over gezondheid, geluid en eventuele schade lijken me gewoon nodig, anders blijft dit jarenlang gedoe geven.
Nationale veiligheid moet niet afhankelijk worden van de gunst van één gemeente, daar zijn we het denk ik snel over eens. Maar juist omdat het Rijk de lokale inspraak kan overrulen, moet de compensatie vooraf keihard geregeld zijn en niet pas na jaren procederen; anders voelt zo’n besluit al snel als betalen en slikken voor Herwijnen.
Dat “vooraf keihard geregeld” klinkt redelijk, maar nationale veiligheid werkt niet als een gemeentelijke onderhandeling waarbij één dorp een veto of onbeperkte compensatie krijgt. Er ligt al grond van Defensie, de locatie is technisch beter voor landelijke dekking en de Raad van State heeft de gezondheidsnormen expliciet geborgd. Lokale bezwaren serieus nemen: ja; doen alsof Herwijnen daarom de doorslag hoort te geven: nee, dat botst met proportionaliteit.
Dit is precies zo’n geval waarin lokale inspraak belangrijk is, maar niet automatisch een veto kan zijn. Ik ben er zelf eens langs geweest: die bestaande KNMI-radar staat daar al opvallend dicht bij woningen, dus ik snap heel goed dat bewoners niet staan te springen om nóg een installatie. Tegelijk moet je voor luchtruimbewaking naar het hele land kijken; dan wegen dekking, bereik en de al beschikbare Defensiegrond zwaar mee, mits de stralingsnormen en toezicht echt controleerbaar blijven.
Dat het Rijk de lokale politiek kan passeren staat hier wel erg centraal, maar het echte punt is de onderbouwing: waarom is Herwijnen aantoonbaar beter dan de andere locaties en hoe onafhankelijk is dat onderzoek? De Raad van State heeft een norm toegevoegd, maar daarmee zijn geluid, storingen en de gevolgen voor omwonenden nog niet automatisch onderzocht of opgelost. En als Defensie zegt dat dit drie jaar sneller kan omdat de grond al in bezit is — is snelheid dan stiekem de belangrijkste locatiekeuze?
Goh, wat ik mis is een duidelijke einddatum: is dit een tijdelijke noodoplossing of zit Herwijnen hier over dertig jaar nog mee? Bij Defensie worden tijdelijke maatregelen nogal eens verrassend permanent, toch?
Een radarstation heeft ook gewoon een levensduur en onderhoud nodig. Leg daarom vooraf vast wanneer er opnieuw naar de locatie en de gevolgen wordt gekeken, zodat dit niet automatisch voor altijd zo blijft omdat het er eenmaal staat.
Mee eens. Bij een radarstation hoort niet alleen een bouwbesluit, maar ook een vast evaluatiemoment over bijvoorbeeld tien jaar: werkt de locatie nog, zijn de normen veranderd en zijn er nieuwe gezondheids- of geluidsgegevens? Ik woon niet in Herwijnen, maar ik zou er ook niet gerust op zijn als “nationaal belang” in de praktijk betekent dat bewoners daarna nooit meer serieus worden gehoord.
Precies dit. Een nationaal belang kan zwaar wegen, maar mag geen vrijbrief worden om bewoners na de beslissing alleen nog een folder met meetwaarden te geven. Ik heb ooit in de buurt van een zendinstallatie gewoond; juridisch was alles netjes geregeld, maar over geluid, storingen en wie je kon bellen bij problemen bleef het vooral stil. Leg daarom nu al onafhankelijke metingen, jaarlijkse rapportage en een echt evaluatiemoment vast — niet pas als Herwijnen over tien jaar opnieuw aan de bel trekt.
Een nationaal belang kan een lokale weigering opzijzetten, maar daarmee verdwijnt de zorg van bewoners niet. Ik woonde ooit vlak bij een zendmast en merkte vooral hoe lastig het was om betrouwbare informatie te krijgen bij storingen of klachten; zorg dus voor onafhankelijke metingen, een vast aanspreekpunt en openbaar toezicht vanaf dag één. Anders voelt zo’n uitspraak al snel als: de beslissing is genomen, zoek het verder maar uit.
Ach ja, daar kan je als dorp weinig tegen beginnen. Bij ons stond ooit ineens een meetwagen naast het huis en niemand wist wie de uitslag kreeg; als ze dit doordrukken, laat dan tenminste onafhankelijke metingen en echte inspraak over de gevolgen zien.
Het punt is niet alleen inspraak of metingen... als het Rijk dit zo kan doordrukken, weet je als dorp dus gewoon dat je stem weinig waard is. Vandaag een radar, morgen iets anders. Lekker dan.
Precies dit. Bij ons in de buurt werd ook ineens besloten over zo’n groot project en de bewoners mochten vooral achteraf een informatieavond bijwonen, nou top inspraak hoor 🙄 Je voelt je dan echt totaal niet serieus genomen.
Weer wordt gedaan alsof lokaal verzet automatisch zwaarder weegt dan de dekking van het luchtruim. Vier jaar sneller is niet niks bij een verouderde radar, maar Defensie moet wél helder maken wat die installatie over 30 jaar kost en hoe omwonenden worden gecompenseerd als geluid of storingen toch tegenvallen. Dat de Raad van State de grenswaarden zelf moest toevoegen, geeft nou niet bepaald vertrouwen in de voorbereiding.
Dat lokale bestuur hier buiten spel staat, is juist bij defensie-infrastructuur niet zo vreemd; een radar werkt nu eenmaal niet beter omdat de gemeenteraad ermee instemt. De kanttekening zit bij de onderbouwing: een locatie die vier jaar sneller kan, is niet automatisch ook op lange termijn de beste, en omwonenden mogen best kunnen zien waarom alternatieven zijn afgevallen.
Een radarstation zet je niet even neer zonder gevolgen voor straling, geluid, grondwaarde en noodprocedures!!! En waarom wordt juist Herwijnen doorgedrukt terwijl lokale mensen met de rommel blijven zitten? EN DAN NOG IETS: als Defensie zo zeker is van de veiligheid, laat dan alle meetgegevens en alternatieve locaties openbaar zien, niet alleen een gelikt persbericht.
snelheid is hier niet automatisch een vrijbrief bro maar zonder centrale regie staat elk station straks tien jaar vast op bezwaar en overleg de echte vraag is of die onderbouwing openbaar en controleerbaar is anders is vier jaar winst gewoon bestuurlijke fast travel lol
Een gemeente buitenspel zetten kan soms, maar dan moet Den Haag wel netjes uitleggen waarom precies daar en wat de risico’s zijn. Geen achterkamertjeswerk en geen rekening die later weer bij de bewoners beland... de elite noemt dat efficiëntie.
Centrale regie is hier verdedigbaar: luchtverdediging is geen dorpsbelang alleen. Maar “nationaal belang” mag geen bulldozerwoord worden; gezondheid, geluid, biodiversiteit en alternatieve locaties moeten gewoon openbaar en onafhankelijk toetsbaar zijn. Anders voelt zo’n uitspraak terecht als: inspraak mag, zolang niemand ernaar hoeft te luisteren.
“onafhankelijk toetsbaar” klinkt mooi, maar de bewoners hebben er uiteindelijk precies niks aan als het Rijk daarna gewoon zegt: bedankt voor uw mening. Luchtverdediging is belangrijk, maar nationaal belang blijkt hier vooral een nette term voor lokaal verzet aan de kant schuiven.
Nationaal belang is hier geen bulldozerwoord maar gewoon de reden dat een dorp niet over de verdediging van het hele land gaat. Dat gezondheid en alternatieven goed getoetst moeten worden spreekt vanzelf, maar na jaren onderzoek en een uitspraak van de Raad van State blijven doen alsof Herwijnen zelfstandig over het luchtruim kan beslissen is ook een beetje dorpspolitiek met grootheidswaan.
En als het Rijk die controle later verslapt, staat Herwijnen daar wel mooi met de gevolgen. Nationale noodzaak is geen blanco cheque; leg vast wie meet, hoe vaak en wat er gebeurt als de normen worden overschreden.
Een evaluatiemoment is prima, maar het belangrijkste ontbrekende punt is onafhankelijke controle op straling, geluid en storingen vóór én na ingebruikname. Het Rijk kan een lokale afwijzing passeren, echter daarmee vervalt niet de plicht om omwonenden blijvend serieus te nemen en bij problemen echt maatregelen te treffen.
Een lokaal bestuur kan niet ieder project van nationaal belang blokkeren; anders wordt defensiebeleid afhankelijk van de gemeente waar toevallig een geschikte locatie ligt. Bovendien heeft de Raad van State de bezwaren inhoudelijk getoetst en een harde norm voor elektromagnetische velden toegevoegd. Dat bewoners zich niet gehoord voelen is vervelend, maar geen bewijs dat deze radar onveilig of onnodig is.
Een lokale gemeente kan dus wel een windmolen tegenhouden, maar bij Defensie is lokaal ineens lastig gedoe. En die “harde norm” achteraf toevoegen klinkt mooi, maar de bewoners zitten straks wel tientallen jaren naast dat ding.spraak is recht, maar draagvlak is blijkbaar optioneel.
Voor de veiligheid snap ik dat het Rijk soms moet doorpakken, maar omwonenden willen wel weten wat de straling, het geluid en de waarde van hun huis doen. Niet pas als alles al besloten is, daar wordt niemand gerust van.
Veiligheid kan soms echt zwaarder wegen dan lokaal bezwaar, maar daarmee verdwijnen de zorgen over straling, geluid en huizenprijzen niet. Juist bij zo’n besluit van bovenaf moet het Rijk helder meten, uitleggen en verantwoordelijkheid nemen; luisteren is geen zwakte maar de basis voor vertrouwen en verbinding.
Veiligheid kan best zwaarder wegen dan lokaal bezwaar, maar “het Rijk beslist dus klaar” is wel erg makkelijk. Als je mensen jarenlang laat procederen en daarna toch doordrukt, moet je met meer komen dan een foldertje en een meetrapportje achteraf.
Weer wordt “vier jaar sneller” als doorslaggevend argument gebruikt, alsof een radarstation daarna gratis en onderhoudsvrij is. Zet de totale kosten over 30 jaar eens naast die van een alternatieve locatie, inclusief personeel, beveiliging, storingen en ontmanteling; die paar jaar tijdwinst kan dan zomaar een heel dure haastklus blijken.
Een radar beschermt misschien het land, maar veiligheid zit ook in vertrouwen. Als bewoners jarenlang het gevoel krijgen dat er over hun hoofd heen wordt beslist, blijft die wrijving in de energie van zo’n dorp hangen. Laat Defensie daarom niet alleen de straling meten, maar ook onafhankelijk volgen wat het geluid, de waardedaling en de leefbaarheid werkelijk doen.
Een radar is geen varkensstal die je na tien jaar weer ergens anders neerzet. Als Defensie zegt dat dit minstens tientallen jaren blijft staan, moet ook vastliggen wie later voor sloop, vervuilde grond en herstel van het landschap opdraait. Niet dat de rekening dan ineens bij de gemeente of de belastingbetaler ligt omdat het project allang uit beeld is.
Ja hoor, nationale veiligheid klinkt altijd heel groot tot de rekening en de herrie bij een dorpje landen. Laat Defensie dan ook open kaart spelen over cyberbeveiliging en storingen... straks staat zo’n peperduur ding plat door een stekker of een hacker, maar mogen wij wel de wegen ervoor betalen.
Een radarstation is geen windmolen die je na twintig jaar weer weghaalt, dus leg ook vast wie later de sanering en opruiming betaalt; anders draait de belastingbetaler daar weer stilletjes voor op.
Ja hoor, sanering is leuk maar het echte punt is dat Den Haag lokale mensen gewoon passeert. Vandaag radar, morgen weer een besluit van de elite over je achtertuin... zo krijg je geen vertrouwen.
Dat “passeren” klinkt groter dan het is. Een gemeenteraad kan moeilijk beslissen over iets dat de landsverdediging raakt; anders kan elk dorp een radar blokkeren en hebben we geen landelijke veiligheid meer. Wel gewoon eerlijk uitleggen wat de gevolgen zijn voor omwonenden, daar begint het vertrouwen.
Landsverdediging is geen vrijbrief om een dorp buitenspel te zetten, Bianca. Als de gevolgen zogenaamd zo beperkt zijn, kan Defensie toch gewoon alle meetrapporten en alternatieve locaties openbaar maken… of moeten we dat weer op gezag van een woordvoerder geloven, jong?
En wie controleert straks of zo’n militair terrein na tien of twintig jaar nog steeds voldoet aan de afspraken??? Eerst is alles tijdelijk en noodzakelijk, daarna staat het er voor altijd en is er geen geld voor aanpassing of opruimen… moeten inwoners dat maar slikken omdat er ooit “nationaal belang” is geroepen?!
“Volledige transparantie” klinkt leuk, maar ondertussen moet Defensie zeker eerst toestemming vragen aan elk dorp voordat er één radar aan mag??? En over die straling: vraag dan ook eens naar de meetrapporten in plaats van Telegram-paniek te verkopen als bewijs.
Tien of twintig jaar? Bij de overheid is tijdelijk gewoon tot iedereen vergeten is wie t beloofd had ewa, zet die controle en opruimpot nu vast anders betalen die dorpelingen straks weer de rekening swa
herwijnen is geen vrijstaat maar het rijk moet wel uitleggen waarom lokale inspraak hier ineens decoratie is anders krijg je draagvlak op papier en wantrouwen in het echt rip
Defensie moet het luchtruim kunnen bewaken, dus een nationaal besluit is hier niet per definitie onredelijk. Maar lokale inspraak wegzetten als hinderlijke vertraging is vragen om ellende: ik zie dagelijks dat mensen vooral afhaken wanneer besluiten al vaststaan en hun zorgen pas achteraf juridisch worden afgevinkt. Vier jaar uitleggen en controleren is dan geen luxe, maar het minimale werk.
Defensie moet landelijk kunnen besluiten, anders wordt elke kazerne een lokaal veto. Maar afspraken over duur, geluid en herstel moeten zwart-op-wit staan.-cmpr
Landelijk besluiten betekent nog niet dat je een dorp zomaar als parkeerplaats mag gebruiken, jong. Zet zo’n radar op Defensieterrein en laat onafhankelijke metingen zien over straling, geluid en veiligheid; “vertrouw ons” is geen onderbouwing maar NASA-taal… bewijs het maar.
Landelijk besluiten is bij defensie soms nodig, anders kan iedereen de boel blokkeren, maar omwonenden wegzetten als lastig volk gaat ook te makkelijk. Ik hoorde van een klant uit Herwijnen dat vooral het gebrek aan vertrouwen knaagt; leg dan tenminste eerlijk uit wat geluid, straling en waardedaling betekenen en leg die afspraken keihard vast.
Ja jong, veiligheid is geen gemeentelijk speeltje, dus daar moet het Rijk knopen doorhakken. Maar maak wel een onafhankelijke klachten- en meetplek voor bewoners, niet alleen een loket van Defensie zelf; anders is het straks slager keurt eigen radar.
De gemeente kan bij Defensie niet op de stoel gaan zitten, maar bewoners moeten wel serieus worden meegenomen; onafhankelijke metingen zijn prima, alleen niet doen alsof elk bezwaar de veiligheid kan blokkeren.
Tja, veiligheid gaat niet altijd met een gemeentelijke poldervergadering, maar bewoners zomaar passeren is ook vragen om gedoe. Zet die meetgegevens openbaar en regel echte onafhankelijk controle... niet weer Den Haag als slager die z’n eigen radar keurt.
Veiligheid is geen gemeentelijk speeltje, maar bewoners zijn ook geen decorstuk bij een rijksbesluit. “Vertrouw ons maar” is geen participatie; laat onafhankelijke partijen meten, klachten behandelen én de uitkomsten openbaar maken, anders is dit vooral slechte UX met een radar erop.
Ja lekker, die radar wordt straks misschien wel vervangen door een nieuw systeem en dan zit Herwijnen nog steeds met de gevolgen. Eerst een besluit voor “decennia” nemen en daarna zeker weer zeggen dat verhuizen of aanpassen te duur is... ge kent dat riedeltje.
Dat die radar er komt lijkt me logisch, maar vergeet de lange termijn niet: over twintig jaar wonen daar misschien weer heel andere mensen en is niemand meer aanspreekbaar op oude beloften. Leg daarom nu al vast wie verantwoordelijk blijft voor geluid, onderhoud en eventuele uitbreiding, ook als een volgend kabinet weer andere prioriteiten heeft.
Over twintig jaar weet niemand meer wie die beloften deed, maar de radar staat er nog wel. Dan heet het ineens overmacht en mag het dorp opnieuw bezwaar maken tegen een besluit dat al lang genomen is.
Een radarstation is geen eenmalig project maar iets voor tientallen jaren, met personeel, vervanging en nieuwe technieken. Dan is het wel handig als nu al duidelijk is hoe vaak de locatie opnieuw wordt beoordeeld, anders zit Herwijnen straks vast aan een besluit uit 2026.
Tja, leuk hoor nationale veiligheid... maar wie legt straks uit waarom een dorp wel moet betalen met rust en ruimte, terwijl de elite in Den Haag alleen een vinkje zet. Zet er op zn minst een fatsoenlijke noodroute bij, met al dat zware verkeer staan we anders straks allemaal vast.
Een noodroute is prima, maar “de elite zet een vinkje” is wel erg luie dorpspolitiek. Dit is geen prestigeproject van Den Haag maar een radar voor de landelijke luchtverdediging; als elk dorp met een installatie een veto krijgt, kun je nationale infrastructuur net zo goed afschaffen. Overlast en verkeersveiligheid moeten gewoon in de vergunning worden geregeld, niet als emotionele wisseltruc achteraf.
Die noodroute lijkt me een heel redelijk punt, maar “de elite zet een vinkje” doet geen recht aan de afweging. Luchtruimbewaking is geen luxe en lokale bezwaren kunnen niet altijd het laatste woord hebben; wél moet Defensie vooraf harde afspraken maken over verkeersveiligheid, geluid en onafhankelijke controle. Anders krijgt Herwijnen straks niet alleen de radar, maar ook de rekening van gebrekkige voorbereiding.
Het probleem is dat nationale infrastructuur hier botst met lokaal draagvlak, en dat Defensie blijkbaar vooral op de juridische noodroute heeft gestuurd. Bij een radarstation van deze omvang moet je vooraf onafhankelijk meten, openbaar rapporteren en een klachten- en monitoringssysteem regelen; anders win je de procedure maar verlies je jarenlang vertrouwen.