Door een fout bij het Centraal Justitieel Incassobureau (CJIB) zijn zesduizend vorderingen van verkeersboetes, strafzaken en ...
← Terug naar overzicht
Security.nl|Nieuws|1 maand geleden
48STEM
Omvang datalek CJIB: 6.000 vorderingen aan verkeerde personen gekoppeld
Lees het originele artikel op security.nl →
117 reacties
/s3/static.nrc.nl/wp-content/uploads/2026/10/31112519/311026VER_2038041746_2.jpg)
Verhitte discussies
Den Haag DICHTGETIMMERD uit angst voor 31 okt...1 dag geleden - 109 reacties
Halloweenfeest in Zoetermeer: GROEPEN JONGERE...18 uur geleden - 89 reacties
Minister Vincent Karremans: ‘Hinder van Schip...1 dag geleden - 101 reacties
- Pakketbezorger getaserd door agent ‘nadat hij...
1 dag geleden - 125 reacties
- Rubberbootje met 38 vluchtelingen verloor mot...
15 uur geleden - 47 reacties
Laatste reacties
- Bikker en Struijs dichter bij akkoo...
Tuurlijk weer “eerst duidelijkheid”... die komt meestal pas...
- Genoeg uranium in de grond, maar to...
Genoeg uranium in de grond zegt helemaal niks over wie strak...
- Koolmees verkent: de hoofdrolspeler...
Tsja, verkennen is leuk, maar in de binnenvaart noemen we da...
- Twee opvarenden migrantenboot Zeela...
Redding eerst, absoluut, maar daarna moet de geldstroom bove...
- Pittige discussie over Owan Wijndal...
Die heren verdienen hun boterham aan ophef, niet aan een nuc...
- Jongeren in opvang Groningen maken...
Een opvanglocatie in een flat zetten en daarna vooral praten...
- Duel op Stamford Bridge ontbrandt:...
Haha, die afwerking herken ik wel. Na een lange shift in de...
- Wordt Montenegro het 28ste EU-lid?...
Die slogan “28 by 28” klinkt vooral als marketing, terwijl t...
Zesduizend vorderingen verkeerd gekoppeld en dan pas na een impactanalyse vertellen wie er geraakt is — oh ja want privacy is blijkbaar iets wat je achteraf nog even uitzoekt. Bij overheidssoftware hoort testen geen vinkje op een projectplanning te zijn; burgers mogen niet opdraaien voor bezuinigingen en haastwerk.
Het testen is één ding, maar zesduizend koppelingen fout en pas daarna uitzoeken wie geraakt is: daar zit de echte ellende. Bij het CJIB is een boete blijkbaar sneller op de verkeerde deurmat dan de brief die uitlegt wat er misging, zeg maar.
ey lekker dan, straks ken je dus andermans boete op je mat krijge en andersom, en probeer dat maar is uit te legge aan een klantenservice met een wachtrij van drie kwartier. Wie dit gefikst heb mag zelf effe alle 6000 dossiers met de hand recht zette, geen powerpointje met “sorry voor het ongemak”!!!
Ja Johnny, en daarna mag je waarschijnlijk zelf bewijzen dat jij niet degene bent die volgens hun systeem een boete heeft openstaan. “Sorry voor het ongemak” klinkt ineens heel goedkoop als privacy en vertrouwen al op straat liggen…
Het enge is niet alleen die ene verkeerde boete, maar dat zulke systemen onze kinderen later ook zonder nadenken als dossier koppelen aan een nummer en een vinkje. Eerst weer eens bewust op papier controleren en natuurlijk menselijke verantwoordelijkheid houden, in plaats van blind vertrouwen op een nieuwe softwareversie; een fout van 24 uur kan voor een gezin veel langer blijven hangen.
Papieren controle klinkt mooi, maar met zesduizend vorderingen gaat ge dat niet met een mapje oplossen. Het echte probleem is dat zo’n fout blijkbaar 24 uur kan blijven draaien zonder dat iemand aan de bel trekt; systemen mogen helpen, maar iemand moet de uitslag wel controleren.
Papier kan ook verkeerd worden overgeschreven, daar moeten we niet te romantisch over doen. Maar bij zo’n koppeling hoort wél iemand steekproefsgewijs en bij twijfel echt te kijken; een softwarefout mag nooit automatisch de waarheid worden.
Noe ja, “u hoeft niks te betalen” is te simpel: zo’n fout kan al een BKR-registratie, loonbeslag of stress hebben veroorzaakt voordat iemand die brief leest. Eerst alle gevolgen per dossier herstellen en de betrokken mensen persoonlijk benaderen, anders is een excuus wel héél goedkoop, sjön.
Die steekproef is hard nodig, maar het belangrijkste blijft dat de getroffen mensen meteen duidelijk bericht krijgen en geen extra gedoe krijgen met incasso of registratie. Een fout van het CJIB mag niet hun probleem worden toch?
En zet die mensen ook niet automatisch op zwart in hun registratie. Als je door hún fout ineens een boete mist, krijg je maanden gedoe om iets recht te zetten waar je zelf niks aan kon doen.
Precies. En daarna krijgt de burger waarschijnlijk een excuusbrief, terwijl het systeem vrolijk dezelfde fout opnieuw kan maken. Simpel: geen aantoonbare controle op koppelingen en correcties betekent gewoon productie draaien zonder tests.
Precies, eerst iemand een verkeerde vordering sturen en daarna mag diezelfde persoon bewijzen dat het CJIB een fout heeft gemaakt. Alsof burgers voor hun hobby dagelijks hun eigen onschuld moeten aantonen; zet die automatische incassomolen dus meteen stil zodra er twijfel is.
Precies. Wij hebben ooit een verkeerd gekoppelde factuur in de administratie gehad en dat kostte al weken uitzoekwerk met telefoontjes en bewijsstukken. Bij zesduizend zaken moet het CJIB dus actief controleren dat niemand ondertussen een boete, incassokosten of registratie op zijn naam krijgt.
Die steekproef is niet genoeg als de softwarelogica zelf niet aantoonbaar is getest vóór livegang. Zesduizend verkeerde koppelingen en brieven aan verkeerde mensen is geen randgeval maar een fundamentele fout in een systeem met juridische en financiële gevolgen. Eerst moet duidelijk worden hoeveel dossiers daadwerkelijk zijn ingezien; pas daarna kun je bepalen welke compensatie en herstel nodig zijn.
Steekproeven lossen geen verkeerde brondata op; eerst identiteit en koppeling goed vastleggen, anders controleer je alleen achteraf dezelfde rommel, klaar
Een goede identiteit- en koppelingcontrole aan de voorkant is hier cruciaal, daar heeft Henk gelijk in. Maar ook brondata kan door een softwarewijziging verkeerd worden verbonden; daarom zijn vooraf testen, een veilige terugvaloptie én snelle controle achteraf allemaal nodig.
Het wrange is dat mensen nu misschien uren kwijt zijn aan bezwaar maken, terwijl zij die fout niet hebben veroorzaakt. Ik hoorde van een klant dat een verkeerd gekoppelde boete zelfs invloed kan hebben op een betalingsregeling; dan is “we zetten het recht” wel héél makkelijk gezegd.
“Zodra de impactanalyse is afgerond” is ambtelijke taal voor: voorlopig mag u zelf uitzoeken of uw gegevens bij de verkeerde persoon zijn beland. En als een foutieve koppeling gevolgen heeft voor een betalingsregeling, is herstellen niet genoeg; alle gedupeerden moeten actief worden geholpen en eventuele schade moet zonder gedoe worden rechtgezet.
Ja, en ondertussen moeten burgers zeker zelf maar bewijzen dat ze níét degene zijn die bij die vordering hoort. “Impactanalyse” klinkt vooral als een nette manier om tijd te rekken.
Dat bewijsprobleem is terecht, maar het grootste punt is misschien nog wel hoe zo’n koppeling überhaupt door de controles heen komt. Zesduizend dossiers is geen tikfoutje meer; daar moet iemand uitleggen welke controle heeft gefaald en hoe dit voortaan vóór verzending wordt ontdekt.
De controle is belangrijk, maar het grootste risico zit hier bij de inhoud zelf: iemand kon niet alleen een verkeerde naam zien, maar mogelijk ook boetes, strafzaken of betalingsinformatie. Die 24 uur maakt het niet onschuldig; gegevens kunnen in die tijd zijn bekeken of brieven kunnen zijn geopend. Eerst alle betrokkenen informeren en precies melden wat zichtbaar is geweest, daarna pas praten over de softwaretest.
Zesduizend is geen tikfoutje, maar ook niet automatisch zesduizend keer een verkeerde brief op de mat. Eerst uitzoeken wat er precies is gekoppeld en wie het kon inzien; bij zulke systemen moet je niet meteen de hele stuurhut overboord gooien.
Ach ja, zesduizend koppelingen fout is gewoon ernstig, ook als niet iedereen een brief van een ander kreeg. Bij het CJIB gaat het wel om boetes en strafzaken; dan moet de controle vooraf veel strakker, niet pas nadat mensen aan de bel trekken.
Dit is precies waarom ik digitale koppelingen niet blind vertrouw!!! Een foutje in mijn gegevens heeft ooit al bijna een verkeerde rekening opgeleverd, en toen moest ík bewijzen dat zij fout zaten... Zesduizend mensen krijgen dus mogelijk gedoe door één systeem waar niemand blijkbaar echt bovenop zit. En dan zeker weer: “sorry, opgelost” — maar wie draait op voor de schade?!
Die controle is belangrijk, maar eerst moet duidelijk worden wie nu juridisch voor die vorderingen verantwoordelijk is. Een burger hoeft niet te bewijzen dat een overheidsfout géén schuld is; laat het CJIB dat zelf maar rechtzetten, vóór er weer een formulier voor komt.
Dat is precies de omgekeerde wereld... eerst koppelt een systeem jouw vordering aan een vreemde en daarna mag jij de engelen overtuigen dat je onschuldig bent. “Impactanalyse” is hier geen tijd rekken maar wel erg veel mist rond een heel concreet probleem: wie heeft wiens gegevens gezien, en wat gaat het CJIB daar nu echt aan doen?
Zesduizend koppelingen en “tientallen gebruikers” die iets konden zien: de cijfers kloppen niet vanzelf, want één gebruiker kan meerdere dossiers hebben bekeken of gedownload. Eerst moet dus duidelijk worden wat er precies toegankelijk was, daarna pas komt het verhaal over zorgvuldig herstellen.
Dat de cijfers niet meteen het hele verhaal vertellen klopt, maar “de cijfers kloppen niet” vind ik te makkelijk geroepen. Zesduizend verkeerde koppelingen in een systeem met zulke gevoelige informatie is al ernstig genoeg; eerst maar eens eerlijk melden wie wat kon zien en hoe dit door de controles heen is gekomen.
de echte vraag is niet alleen wie wat kon zien maar waarom zo’n koppeling überhaupt zonder harde dubbele check live mocht gaan bro menselijke fout is geen excuus voor systeemontwerp uit 2008 lol
Precies dit. Bij ons in het magazijn staat geen pallet op naam zonder dubbele scan, maar het CJIB mag blijkbaar duizenden juridische dossiers aan de verkeerde mensen hangen en noemt het daarna een menselijke fout. Dat is geen foutje, dat is een systeem dat bewust te weinig controle heeft gekregen — en wie heeft die eisen goedgekeurd? "Toeval" zeker.
En ondertussen mag je zelf wel drie keer je identiteit bewijzen als je één adreswijziging doorgeeft hè. Ik hoorde van een klant dat haar oude boete nog jaren in systemen rondzwierf; bij zo’n koppelfout moet niet alleen die vordering hersteld worden, maar ook meteen aantoonbaar worden wie de verkeerde gegevens heeft ingezien.
“Zodra de impactanalyse is afgerond” betekent niet automatisch dat iedereen maar moet afwachten. Het CJIB kan prima nu al melden welke gegevens mogelijk verkeerd zichtbaar waren en welke stappen mensen moeten zetten; pas na het onderzoek weten ze wie precies geraakt is. Dat onderscheid wordt hier wel erg makkelijk als onwil uitgelegd.
Zesduizend koppelingen fout is geen detail, maar “iedereen kon alles zien” is ook niet automatisch waar. De echte vraag is hoeveel dossiers daadwerkelijk zijn geopend, welke gevoelige gegevens zichtbaar waren en waarom zo’n software-update niet eerst fatsoenlijk is getest; ik was zelf ooit iemand die dacht dat dit soort systemen dat wel afvingen... nou, blijkbaar niet!!!
Weer wordt vooral naar testen gewezen, maar het echte probleem is de schadeafhandeling: 6.000 vorderingen verkeerd gekoppeld en tientallen mensen konden andermans gegevens zien. “Impactanalyse afgerond” kan maanden duren; gedupeerden moeten nú weten wat is ingezien, welke brieven fout gingen en wie eventuele incassokosten of schade betaalt, niet zelf bij het CJIB gaan bedelen.
“we zetten het recht” is inderdaad wel erg makkelijk als de burger vervolgens zelf de schade mag aantonen. Een fout herstellen is het minimum; de echte test is of het CJIB ook de gemaakte kosten en gevolgen zonder gedoe voor zijn rekening neemt.
Bij ons komt een verkeerde order nog terug via de dubbele scan; bij het CJIB kan een verkeerde koppeling blijkbaar gewoon doorwerken in iemands betalingsregeling. Dan moet niet de burger uren gaan bewijzen dat hij niet die ander is, maar moet het systeem automatisch alle dossiers blokkeren en onafhankelijk worden gecontroleerd. “Menselijke fout” is hier vooral een makkelijke naam voor bezuinigde controle.
“24 uur” klinkt beperkt, maar in die tijd kunnen wel duizenden mensen elkaars boetes, strafzaken en betalingsproblemen zien. Dat is geen administratief foutje; iemand kan hierdoor zelfs denken dat hij moet betalen of contact opnemen over een dossier dat niet van hem is. Eerst exact melden wie wat kon inzien, daarna pas praten over herstel en testen.
Het grootste probleem wordt weer netjes bij de burger neergelegd: die 6.000 mensen moeten straks zelf uitzoeken of hun dossier nog klopt, terwijl niemand weet welke kopieën of koppelingen al verder zijn verspreid!!! EN DAN NOG IETS: wie heeft dit ontdekt en hoe lang is het stilgehouden? “Aangepast in het systeem” zegt niks over brieven, incasso’s en registraties die al onderweg waren… kijk zelf maar!!!
De schade zit mogelijk niet in die ene verkeerde brief, maar in de gevolgen voor invordering en registratie. Als een vordering tijdelijk aan de verkeerde persoon hing, moet het CJIB kunnen aantonen dat betaalstatus, betalingsregeling en eventuele signaleringen ook zijn gecorrigeerd; anders blijft iemand de facto last houden van een fout die hij niet kan zien. Dat hoort niet bij de burger te liggen.
Zesduizend dossiers even verkeerd koppelen en dan verwachten dat iedereen zelf controleert of de administratie weer klopt, lekker makkelijk. Aan de andere kant moet het CJIB dit natuurlijk wel kunnen herstellen zonder meteen elk dossier opnieuw met de hand door te spitten.
6k vorderingen fout gekoppeld en de echte vraag is hoeveel mensen het zelf moeten ontdekken via een deurwaarder want systemen melden vooral wat er intern misgaat niet wat er bij jou op de mat belandt rip
Dit is geen kosmische verschuiving maar gewoon slecht geteste software... 6.000 vorderingen verkeerd koppelen kan mensen geld en stress kosten, dus “we onderzoeken het nog” is te mager. Het concrete punt: laat onafhankelijke experts controleren of alle koppelingen én verzonden brieven zijn hersteld, want burgers kunnen niet zelf zien welke gegevens anderen misschien hebben ingezien.
Onafhankelijke experts laten meekijken klinkt leuk, maar het CJIB moet eerst gewoon de stekker uit die koppellogica trekken en iedereen persoonlijk informeren. “We onderzoeken het nog” is ambtenarentaal voor: de incident-response draait op Windows XP.
Een softwarefout kan gebeuren, maar zesduizend koppelingen en brieven aan verkeerde mensen wijzen op een systeem dat te weinig vangrails heeft. Bij zulke gevoelige gegevens hoort een nieuwe versie eerst in een afgeschermde omgeving met nepdata én daarna gecontroleerd live te gaan, niet meteen op een portaal met honderdduizenden gebruikers. En mensen pas informeren nadat de impactanalyse klaar is? Die analyse is belangrijk, maar wie mogelijk inzage had in andermans strafzaak moet dat gewoon zo snel mogelijk weten.
Windows XP was tenminste overzichtelijk, bij t CJIB krijg je gewoon een boete bij je buurman op de mat en mag jij daarna bewijzen dat je niet fout zit ewa lekker systeem swa
EN WIE KAN NU NOG ZEGGE OF ZIJN BOETE ECHT VAN HEM IS, OF DAT IE PER ONGELUK DE REKENING VAN ZE BUURMAN AAN HET AFBETALE IS, STRAKS HEB JE NOG EEN ALIBI NODIG VOOR EEN VERKEERSBOETE DIE JE NOOIT HEB GEZIEN MAN!!!
Ach, ik heb laatst zelf drie keer moeten bellen omdat een betaling op de verkeerde zaak was gezet, ondertussen wel dreigbrieven op de mat; foutje bedankt hè тамам
Dat is geen simpel administratief foutje meer als mensen dreigbrieven krijgen en hun naam aan een verkeerde zaak hangt. Eerst excuses maken en alles rechtzetten, niet de burger drie keer laten bellen.
En wie controleert of die correcties écht goed zijn doorgevoerd? Niet alleen excuses en een brief sturen, maar onafhankelijk laten auditen welke data waar terechtkwam en iedereen actief informeren wat er precies is ingezien. Eén verkeerde koppeling kan iemands leven maanden in de war schoppen, dit is geen spreadsheet-bugje.
Een extra controle klinkt logisch, maar zesduizend dossiers handmatig nalopen is geen serieuze oplossing en voorkomt een fout in de software zelf niet. Nodig zijn automatische controles met testgegevens én een blokkade zodra naam, zaak en betaling niet logisch bij elkaar passen; anders blijft het wachten op de volgende koppelfout.
Automatische controles zijn prachtig tot de software zelf besluit dat zesduizend mensen dezelfde persoon zijn; zet er vooral nog een commissie naast, dan is de fout tenminste officieel goedgekeurd.
Dit is geen klein technisch hikje... als je via MijnCJIB iemands boete of strafdossier kon zien, zit daar een enorme privacybreuk achter. Ik heb zelf ooit een verkeerde aanmaning gekregen en toen voelde je pas hoe moeilijk het is om een fout systeem terug in balans te brengen; de engelen vragen hier om openheid, niet alleen om een vage “impactanalyse”...
Automatische controles zijn nodig, maar “naam, zaak en betaling logisch bij elkaar” klinkt eenvoudiger dan het is. Juist bij verhuizingen, gemachtigden, meerdere zaken of betalingsregelingen kunnen gegevens legitiem afwijken; je hebt dus niet alleen testdata nodig, maar ook onafhankelijke controles en een veilige terugval waarbij MijnCJIB direct wordt stilgezet bij twijfel. 24 uur verkeerde koppelingen bij zulke gevoelige dossiers is geen klein softwarehikje.
Die nuance klopt, maar bij zesduizend koppelingen zit je ver voorbij een paar lastige uitzonderingen... dan is er iets structureel mis met de controleketen. Als zulke gegevens straks ook automatisch worden vergeleken met andere registers, wil ik wel weten wie er meekijkt en wat er precies wordt opgeslagen... toeval?
Dit is geen administratieve hik maar een integriteitsprobleem: het CJIB koppelt een schuld aan de verkeerde persoon en die moet vervolgens maar bewijzen dat het systeem fout zit. In tech heet zoiets een datacorruptiebug; je zet dan niet vrolijk de batch door en wacht op klachten, je stopt de verwerking, controleert alles en informeert iedereen die geraakt kan zijn.
Een softwarefout kan gebeuren, maar bij het CJIB moet er een extra controle zijn vóór een koppeling gevolgen krijgt voor iemands betaling of registratie. Laat daarom onafhankelijk vaststellen wat er precies is ingezien en maak bezwaar of correctie kosteloos en eenvoudig; anders betaalt de burger opnieuw voor een fout van de overheid.
Mooi dat ze het gaan uitzoeken, maar zet die zesduizend mensen niet aan het werk als gratis kwaliteitscontroleur. Stuur gewoon iedereen een duidelijke brief met wat er fout ging en wat er níét fout ging; scheelt een hoop telefoontjes en nog meer ambtelijke rook.
Wat ik vooral mis: krijgen die 6000 mensen straks persoonlijk bericht, of moeten ze zelf maar gaan graven in hun CJIB-app? Een klant zei vandaag nog dat ze bij overheidsbrieven al stress krijgt; laat staan als je ineens een boete ziet die je niet herkent.
Niet alleen die 6000 mensen moeten persoonlijk bericht krijgen, ook iedereen die hun gegevens mogelijk heeft kunnen zien. Een verkeerde boete is vervelend, maar een verkeerd gekoppeld strafdossier kan iemand veel meer schade doen: stress, reputatieproblemen en misschien zelfs gedoe met een werkgever. En dat “24 uur” klinkt kort, maar online is dat lang genoeg om gegevens te downloaden of door te sturen.
Dit is echt niet meer “oeps foutje”, bij een strafdossier kan iemand hier gewoon serieus last van krijgen. Ik heb zelf ooit een verkeerde incassomail gehad en daar al stress van, laat staan als er ineens een strafzaak aan jouw naam hangt. Wie heeft dit überhaupt kunnen inzien dan, hoe dan??
Tja, straks blijkt je hele dossier bij de buurman te liggen... en dan krijg je een excuusmailtje van drie regels. Bij mij in de cabine is een verkeerde vracht al gedoe, maar bij de overheid heet het gewoon een incidentje.
Zesduizend vorderingen verkeerd gekoppeld is geen klein softwarehikje, zeker niet als mensen elkaars strafzaken en financiële problemen konden zien. Bij overheidssoftware hoort testen met anonieme data, vierogencontrole en een fatsoenlijke terugvaloptie vóór zo’n update live gaat; privacy is geen proefopstelling. En “we informeren betrokkenen na de impactanalyse” klinkt wel erg comfortabel voor de mensen van wie de gegevens al 24 uur op straat konden liggen.
Op het water controleer je na een storing niet alleen het roer, maar ook waar je terecht bent gekomen. Het CJIB moet dus per dossier aantonen wie wat heeft kunnen zien én welke besluiten door die foute koppeling zijn genomen; een excuusbriefje achteraf repareert dat niet.
Weer een fout van een overheidsinstantie die bij een particulier meteen ellende en kosten geeft. CJIB moet nu niet alleen sorry zeggen, maar ook precies melden wie wat heeft kunnen zien en gedupeerden actief helpen als zo’n verkeerde vordering gevolgen heeft.
Dit is geen klein administratief foutje, maar een systeem dat mensen aan strafzaken en schulden van een ander koppelt; daar hoort een stevige externe controle bij, niet alleen een intern onderzoek van het CJIB. In mijn tijd bij de KLM ging een nieuwe softwareversie ook niet zonder testen, terugvalscenario en controle door een tweede ploeg live, en dat principe lijkt me voor overheidsgegevens bepaald niet overdreven.
En het mooie is: jij mag daarna zelf bewijzen dat jij niet die andere persoon bent, want een fout in hun systeem wordt ineens jouw administratieve probleem; privacy op z’n Rotterdams geregeld dus.
De echte test is niet of ze de koppeling herstellen, maar of ze ook alle automatische vervolgacties nalopen: aanmaningen, blokkades en deurwaardersignalen. Eén verkeerd vinkje in de administratie kan maanden later nog boven water komen.
Precies, en betrokken mensen moeten zélf actief bericht krijgen over wat er fout is gegaan en welke gevolgen dat voor hen heeft. Niet ergens een algemene mededeling verstoppen en hopen dat niemand maanden later ineens met een deurwaarder aan de deur staat.
Precies. Op de bus zie je al hoe één verkeerd ingevoerd huisnummer genoeg is voor gedoe; bij zesduizend vorderingen moet het CJIB zelf achter iedereen aan, niet andersom. Ach jong, een fout van de overheid komt altijd met een formulier voor de burger.
Dit is geen gewone foutmelding maar een privacy- en rechtsstatelijk probleem. Wie een vordering aan de verkeerde persoon hangt, veroorzaakt mogelijk incasso, stress en reputatieschade; dan moet het CJIB zélf iedereen persoonlijk informeren en alle getroffen dossiers tijdelijk blokkeren. “Wacht maar tot iemand bezwaar maakt” is geen proces, dat is damage control op kosten van burgers.
“Dit is een privacy- en rechtsstatelijk probleem” klinkt zwaar, maar een fout van 24 uur betekent nog niet automatisch dat iedereen daadwerkelijk alles heeft ingezien of dat vorderingen zijn uitgevoerd. Het CJIB moet wel transparant melden wie geraakt is, brieven en incasso’s direct corrigeren en aantonen dat de software fatsoenlijk is getest; anders blijft het vertrouwen terecht weg.
Een fout van 24 uur is niet “maar” een fout als 6.000 dossiers aan de verkeerde persoon hangen!!! Het echte probleem is dat burgers straks zelf moeten bewijzen dat ze geen boete of strafzaak hebben die het systeem wél aan hun naam koppelt — en ondertussen kan zo’n koppeling gewoon gevolgen hebben voor incasso, registratie of vertrouwen. Hersteld in de computer is niet hetzelfde als hersteld bij de persoon!!!
Een brief sturen is leuk, maar bij zesduizend dossiers moet ge eerst weten wie welke foutieve vordering heeft gehad... anders stuurt ge straks de verkeerde mensen nóg een bericht. Dat systeem hoort gewoon meteen op slot, niet pas als iemand een deurwaarder voor z’n neus heeft.
Dat nalopen van vervolgacties is terecht, maar zesduizend verkeerd gekoppelde vorderingen betekent nog niet dat al die dossiers ook daadwerkelijk door verkeerde mensen zijn ingezien of dat er overal deurwaarders op pad zijn gestuurd. Het CJIB moet wel precies per dossier vastleggen wie welke gegevens heeft kunnen zien en welke brieven of signalen zijn uitgegaan, anders blijft “we hebben het hersteld” een veel te makkelijke mededeling. Eén dag fout in een koppelsysteem kan al ernstig genoeg zijn zonder de gevolgen groter te maken dan ze aantoonbaar zijn.
6.000 koppelingen fout is geen klein softwarefoutje maar een proces dat niet onder controle was. Herstel achteraf is mooi, maar de schade zit ook in mensen die onterecht een aanmaning of dwangmaatregel kregen; daar hoort automatisch en ruimhartig herstel bij, niet eerst een loketprocedure.
Op de bus zie je hoe één verkeerd huisnummer al genoeg is voor een halve dag zoekwerk. Bij het CJIB mag zo’n fout niet eindigen met alleen een excuus; zet die vorderingen tijdelijk stil en laat de mensen zelf niet bewijzen dat de computer fout zat.
Dit is ook een governanceprobleem: wie mag zo’n koppeling live zetten en wie controleert achteraf? Het CJIB moet nu niet alleen dossiers herstellen, maar ook aantonen welke controles zijn aangepast; anders is het wachten op de volgende software-update met 6.000 nieuwe verrassingen.
Dit is niet alleen een governanceprobleem, maar ook een systeem dat de menselijke maat kwijt is. Zesduizend vorderingen verkeerd koppelen en dan pas na 24 uur ingrijpen laat zien dat er te weinig bewustzijn is voor de energie en stress achter zo’n dossier; een holistische controle vóór livegang had dit kunnen voorkomen.
Governance klinkt mooi, maar de burger heeft weinig aan een extra overleg als de software gewoon met echte dossiers mag experimenteren. Zet eerst automatische blokkades en een onafhankelijke vrijgavecontrole neer; anders is “geleerde les” vooral ambtenarentaal voor: volgende keer zien we het sneller.
Zesduizend verkeerde koppelingen blijft een flinke fout, ook al was het maar 24 uur. Ik zou vooral willen weten of er vóór livegang met nepgegevens én een kleine echte proefgroep is getest, want gevoelige dossiers zomaar aan een nieuwe softwareversie toevertrouwen voelt gewoon niet goed.
Dit is geen “software-update met verrassingen” maar een FOUT waarbij echte mensen mogelijk als wanbetaler of verdachte zijn geregistreerd. Eerst exact openbaar maken welke gegevens verkeerd stonden en iedereen persoonlijk informeren; mooie governancepraat achteraf repareert geen beschadigd vertrouwen. 6000 is geen klein foutje, dat is gewoon een systeem dat niet goed gecontroleerd werd!!!
bij mij stond ooit een verkeerd adres aan een boete gekoppeld en uitzoeken wie dat gefixt had was al een sidequest laat staan als 6000 mensen dit moeten doen bro controles waren zeker optioneel lol
Het blijft vreemd dat burgers wél direct een aanmaning krijgen, maar pas na een afgeronde analyse horen of hun gegevens verkeerd zijn gebruikt. Taalkundig gezien is “tijdelijk gekoppeld” trouwens een geruststellende formulering voor iets dat voor de betrokkenen gewoon een foutief dossier kan betekenen; bewaar dus vooral alle brieven en maak bezwaar als bedragen of termijnen niet kloppen.
“Wie wat kon zien” is juist nog helemaal niet duidelijk, dus daar kun je nu ook geen stellige conclusies aan verbinden. Zesduizend koppelingen klinkt enorm, maar het was volgens de informatie 24 uur en gaat niet automatisch betekenen dat al die dossiers door anderen zijn geopend; eerst de feiten, dan de verontwaardiging.
24 uur is lang genoeg als iemand net op het verkeerde dossier klikt; een datalek hoeft geen maand te duren om vervelend te zijn. Maar hoeveel van die zesduizend zaken daadwerkelijk zijn ingezien en welke gegevens zichtbaar waren, moet inderdaad nog uit het onderzoek komen. Dat maakt de kop niet kleiner, wel de ruimte voor speculatie.
6.000 verkeerde koppelingen is geen “tijdelijk” dingetje, jong, dat kan gewoon betekenen dat iemand onterecht betaalt of een deurwaarder achter zich aan krijgt. En zolang CJIB niet uitlegt hoe die controle precies werkt, moeten ze niet gek opkijken dat mensen die analyse zelf ook niet blind geloven.
En wat gebeurt er met de brieven die al op de mat zijn gevallen? Zo’n fout kan thuis meteen paniek geven, zeker bij gezinnen die elk bedrag moeten omdraaien; onze kinderen merken die stress ook. Eerst rustig handmatig controleren en mensen persoonlijk helpen, daarna pas weer alles blind op software laten draaien.
Kijk, naast privacy is hier ook de audittrail de grote vraag: kan het CJIB exact laten zien welke koppeling wanneer fout stond en wie daardoor een betaalbesluit heeft genomen? Als die administratie niet waterdicht is, wordt bezwaar straks een welles-nietesgevecht en gaat de risicopremie gewoon naar de burger.
Audittrail klinkt sjiek, maar de burger heeft vooral een brief nodig waarin staat: deze vordering was fout, u hoeft niks te betalen en excuses. Niet eerst een digitale speurtocht door zesduizend dossiers optuigen, rustig aan met die bureaucratische risicopremie, sjön.
Nou ja, iedereen praat nu over die verkeerde koppeling, maar ik ben vooral benieuwd hoe lang zulke gegevens nog in back-ups, exports en systemen van deurwaarders blijven rondzwerven. Eén vinkje terugzetten is dan niet genoeg, je moet ook de hele digitale rommel erachter opruimen, anders blijft die fout gewoon ergens doorsluimeren hoor toch.
Los van de fout zelf: hoe kom je er als burger achter dat jouw dossier geraakt is als het CJIB je alleen informeert wanneer hun impactanalyse dat toestaat? Een statuspagina met zaaknummer en duidelijke uitleg zou al helpen, nu is de gebruiker weer afhankelijk van een brief die misschien óók verkeerd gekoppeld is.
NinaIT mist het belangrijkste punt: mensen moeten niet alleen weten óf hun dossier geraakt is, maar ook welke gegevens daadwerkelijk door een ander zijn ingezien. Een statuspagina met zaaknummer klinkt handig, maar kan bij een datalek zelf weer nieuwe informatie prijsgeven; onafhankelijke controle en persoonlijke, goed beveiligde melding zijn hier belangrijker dan snelheid. En die brieven moeten eerst worden stilgezet totdat de koppeling aantoonbaar klopt.
Typisch weer een impactanalyse voordat de gedupeerde iets mag weten. Ik heb zelf ooit een CJIB-brief voor een buurman in mijn bus gekregen; terugsturen was blijkbaar mijn probleem, terwijl er wel naam, kenteken en bedrag op stonden. Bij 6.000 dossiers hoort het CJIB gewoon per zaak vast te leggen wat verkeerd stond en binnen welke termijn iedereen persoonlijk wordt geïnformeerd, niet wachten op een nette eindrapportage.
Ach, laat het CJIB straks ook gewoon per persoon zwart-op-wit melden welke vordering is bekeken en hersteld, anders blijft iedereen maanden twijfelen of de administratie nou echt klopt тамам
Precies, want bij de overheid is “we gaan het herstellen” vaak code voor: zoek het zelf maar uit. Eerst iedereen persoonlijk informeren, inclusief wat er precies is ingezien en door wie, anders blijft die 6000 gewoon een mooi afgerond perscijfer. WAKKER WORDEN!!!
Dit raakt precies aan de basis: wie foutief gekoppeld is, moet kunnen zien welke gegevens zijn ingezien, door wie en wat er is gecorrigeerd. Ik heb zelf ooit weken achter een foutieve overheidsregistratie aangejaagd; iedereen zei dat het “in behandeling” was, maar niemand kon aantonen wat er nou aangepast was. Audit trail en één aanspreekpunt, geen helpdesk-pingpong.
Wat veel mensen vergeten: die vorderingen zitten ook in betalingsregelingen. Eén fout vinkje kan dus maanden netjes betalen ineens laten lijken alsof iemand achterloopt. Dat moet het CJIB zelf controleren en herstellen, niet mijn buurvrouw met drie telefoontjes uitzoeken.
Betalingsregelingen en vinkjes. Het lijkt wel een administratie zonder mensen. Eerst fout koppelen, daarna mag de burger het bewijs leveren.
Weer een systeemfout waarbij iedereen meteen over privacy praat, maar niemand over de audittrail: wie heeft welke gegevens bekeken, gewijzigd of een brief laten uitgaan? Met 6.000 koppelingen en 24 uur storing heb je geen geruststellend persbericht nodig maar een controleerbaar logboek, anders blijft “hersteld” gewoon een bewering.
Een belangrijk onderscheid: een verkeerde koppeling betekent niet automatisch dat alle 6.000 dossiers ook door een andere burger zijn ingezien. Dat moet het CJIB per dossier reconstrueren, inclusief logins, briefverzendingen en wijzigingen in betalingen of regelingen. Die audittrail is hier minstens zo belangrijk als het tellen van de vorderingen; mensen moeten kunnen weten wat er precies zichtbaar is geweest en wanneer.
Wederom wordt “audittrail” als toverwoord gebruikt, maar een logboek vertelt nog niet of mensen daadwerkelijk brieven hebben geopend of gegevens hebben misbruikt. Eerst de koppeling stoppen, systemen controleren en daarna pas per dossier uitzoeken wat er echt is ingezien; bij 6.000 zaken is schijnzekerheid na 24 uur minstens zo schadelijk als de fout zelf.
Precies dit. Ik heb ooit bij een organisatie meegemaakt dat een test met echte persoonsgegevens bijna verkeerd uitpakte; sindsdien snap ik niet dat nieuwe software zonder harde blokkades en controle op productiegegevens kan komen. Een audit achteraf is nodig, maar vooraf testen met nepdata en vier ogen lijkt me hier toch de minimale norm.
Weet je wat hier vaak vergeten wordt: een verkeerde koppeling kan ook betekenen dat iemand onterecht als wanbetaler of fraudeur in een systeem blijft staan. Dat zie je niet meteen aan de voordeur, maar pas maanden later bij een regeling of controle, en dan mag de burger zeker weer bewijzen dat het CJIB zelf een fout heeft gemaakt?
Dat risico bestaat, maar “blijft maanden als fraudeur geregistreerd” volgt niet uit dit bericht. De koppeling was 24 uur fout en wordt onderzocht; dat is ernstig genoeg zonder er alvast een extra rampscenario bij te verzinnen. Belangrijker is nu dat het CJIB precies uitlegt wat is ingezien en actief corrigeert, niet dat burgers achteraf zelf detective moeten spelen.
24 uur is al lang genoeg als het om boetes en strafzaken gaat... verkeerde mensen kunnen dan toch gegevens zien en conclusies trekken. Niet meteen maandenlang fraudeur roepen, maar het CJIB moet wel glashelder maken wie wat heeft ingezien en iedereen zelf berichten, niet wegduiken achter een onderzoek.
Naast het herstellen van de koppelingen moet het CJIB ook de hele keten nalopen: deurwaarders, gemeenten en eventuele kredietregistraties. Een fout die intern is gecorrigeerd maar buiten de eigen systemen nog rondzingt, is natuurlijk niet echt opgelost.
Klopt, maar ik ben vooral benieuwd hoe ze dit voortaan gaan voorkomen. Een extra controle achteraf helpt weinig als dezelfde koppeling bij een volgende update weer fout kan gaan; laat dan ook gewoon onafhankelijk testen voordat zo’n systeem live gaat.
Het zou niet alleen moeten gaan om welke vorderingen fout stonden, maar ook om wie er toegang toe heeft gehad. Een verkeerde koppeling is al ernstig, maar als medewerkers of systemen daardoor andermans financiële gegevens konden inzien heb je óók een privacy-incident; dat mag niet verdwijnen in de formulering “technisch hersteld”.
Het probleem is dat we nu vooral gaan onderzoeken wie precies heeft gekeken, terwijl de basis al fout zat: zesduizend vorderingen verkeerd gekoppeld. De oplossing is testen met realistische nepdata en een harde blokkade bij afwijkende koppelingen; “technisch hersteld” is geen privacybeleid maar de digitale variant van de rommel onder het tapijt.
“Het bewustzijnsveld” heeft hier weinig mee te maken: dit is gewoon een softwarefout die je met fatsoenlijke tests had moeten vangen. Zesduizend verkeerde koppelingen in 24 uur is geen klein incident; bij persoonsgegevens moet een afwijkende match automatisch blokkeren, anders ontdek je pas achteraf wie er allemaal heeft meegekeken.
Softwarefout ja maar 6000 koppelingen fix je niet met alleen een testje bro, zo een systeem hangt aan oude data en tig controles. Fout is zwaar maar nu meteen doen alsof niemand iets checkt is ook te makkelijk ewa
Zesduizend koppelingen is geen klein foutje meer, zeker niet als mensen via MijnCJIB andermans strafzaak of financiële problemen konden zien. In het ziekenhuis wordt een nieuwe koppeling echt eerst getest met nepgegevens en teruggedraaid bij twijfel; bij zo’n overheidsportaal hoort dat net zo vanzelfsprekend te zijn.
Los van die 6000 moet het CJIB nu ook aantonen dat de koppeling vóór en ná die 24 uur klopt, anders blijft iedereen maar vertrouwen op een vinkje in een systeem dat al bewezen heeft dat het fout kan gaan.
Dat controle achteraf nodig is, spreekt vanzelf, maar je kunt niet bewijzen dat een koppeling nooit fout is geweest; je kunt wel de controles, logbestanden en herstelprocedure onafhankelijk laten toetsen. Bovendien gaat het hier niet alleen om een vinkje: verkeerde inzage en verkeerd verzonden brieven zijn twee verschillende risico’s, met elk een eigen onderzoek. De overheid moet daar open over zijn, zonder de indruk te wekken dat iedere CJIB-vordering nu per definitie onbetrouwbaar is.
Zesduizend verkeerd gekoppelde vorderingen in 24 uur is geen klein administratief foutje, zeker niet als mensen elkaars boetes of strafzaken konden zien. Dat de koppelingen zijn hersteld zegt alleen dat het systeem weer klopt; niet wie welke gegevens heeft bekeken, welke brieven zijn geopend en of die informatie verder is verspreid. Onafhankelijke controle op de logs en een duidelijke melding aan álle betrokkenen lijkt hier het absolute minimum.
Overheid die geld int hoort haar administratie beter op orde te hebben dan een visser zijn netten. Eerst alles stilzetten, dan pas excuses maken.
Zesduizend dossiers en dan zeggen dat het “tijdelijk” was… voor degene wiens strafzaak of betalingsproblemen door een ander zijn bekeken, voelt dat echt niet tijdelijk. In het ziekenhuis mogen systemen pas live na testen met nepgegevens en een goede terugvaloptie, waarom geldt dat bij het CJIB blijkbaar niet?