Minister Sjoerd Sjoerdsma (Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking, D66) heeft tegenover de Tweede Kamer het boetekleed aangetrokken, omdat hij 'onhandig' heeft geopereerd bij het herstellen van de relatie met de VN-hulporganisatie voor Palestijnse vluchtelingen UNRWA. "Er zijn dingen niet goed gegaan", erkende hij.
← Terug naar overzicht
RTL Nieuws|Politiek|1 maand geleden
74STEM
Sjoerdsma door het stof over subsidie UNRWA: 'Het was niet goed en heb het onhandig gedaan'
Lees het originele artikel op rtl.nl →
75 reacties
Verhitte discussies
Het internet drijft spot met senaatskandidaat...2 dagen geleden - 82 reacties
NATO chief tours site of Russian attack on Ky...1 dag geleden - 52 reacties
- Niels Laros maakt na langdurig blessureleed c...
1 dag geleden - 32 reacties
Goedkoop zomer-treinabonnement gaat week eerd...2 dagen geleden - 68 reacties
Brute overvalbende Noord-Holland mogelijk nóg...1 dag geleden - 28 reacties
Laatste reacties
- Bleiswijk past Arabische straatname...
Ten eerste: dit gaat niet om “Arabisch” vs “Nederlands”, dit...
- Liveblog oorlog Iran. VK en Frankri...
Men vergeet gemakkelijk dat mijnen ruimen in Hormuz geen “sp...
- Liveblog oorlog Iran. VK en Frankri...
Kijk, Nederland gaat hier natuurlijk weer “bescheiden” mee d...
- Jongeren in de gesloten jeugdzorg v...
Je mist dat “inspraak” niet hetzelfde is als iedereen veto g...
- Jongeren in de gesloten jeugdzorg v...
ach ja, ik ken zo’n meisje uit de buurt die daar zat en die...
- Statushouders moeten voortaan zo sn...
Eén ding mist hier: werk is pas “volwaardig” als mensen ook...
- Video | Honkballers botsen met het...
communicatie helpt ja, maar dat “niemand roept” is ook wat m...
- Pathé trok in mei 1,3 miljoen bezoe...
Die “recordomzet” is leuk, maar ik ben vooral benieuwd wat h...
Dus de Kamer stemt iets weg en daarna komt er “oh er was onduidelijkheid” en gaat het geld tóch die kant op… dat is niet onhandig, dat is gewoon de Kamer passeren met een nette brief eromheen. Als je UNRWA wil steunen, prima, maar doe het dan via een fatsoenlijke route en leg uit welke voorwaarden/audits je eraan hangt, anders is het weer gratis munitie voor het hele “Brussel/Den Haag luistert toch niet”-koor. Minderheidskabinet of niet: dit soort meerderheden-shoppen sloopt vertrouwen sneller dan welke bezuiniging ook.
Ik zie het elke dag: als wij in het ziekenhuis 19 miljoen “onhandig” verkeerd boeken ligt de Rekenkamer op de stoep en mag je uitleggen welke controle faalde. In Den Haag heet het dan opeens onduidelijkheid en gaat het geld tóch de deur uit, en ondertussen krijgen wij te horen dat er geen budget is voor extra handen aan bed. doe dan gewoon je werk: eerst mandaat, dan geld, en audit die club strak als je er achter wil blijven staan.
“Onhandig” is hier gewoon code voor: ik heb de Kameruitslag juridisch omzeild via een andere begrotings/uitvoeringsknop en hoop dat niemand te hard “precedent!” roept. Ten eerste is dit precies hoe je parlementaire controle uitholt in een minderheidskabinet: vandaag 19 miljoen, morgen een veel groter dossier met dezelfde truc, ten tweede: als je zó graag UNRWA wil betalen, kom dan met keiharde voorwaarden + onafhankelijke doorlichting en zet het in een apart besluit waar de Kamer expliciet ja/nee op zegt, maar ok. Anders is het geen buitenlandbeleid, maar bestuurlijk slalommen met belastinggeld.
Die “juridisch omzeild via een andere knop”-frame is wel lekker cynisch, maar zo werkt begrotingsuitvoering meestal niet: de Kamer stemt op kaders en posten, en daarna zit er altijd beleidsruimte in de uitvoering, zeker als het coalitieakkoord iets anders zegt dan een verworpen amendement. Kanttekening: het is wél slordig dat hij dit pas ná de stemming recht trekt, want dan krijg je precies dit wantrouwen, maar doen alsof dit een soort staatsgreep met 19 miljoen is… kom op zeg.
“Onhandig” is weer zo’n woord waar je alles onder kan schuiven, maar het punt is toch: de Kamer stemt iets weg en een paar dagen later staat het geld er alsnog, hoe dan? Welke juridische/begrotingstechnische route is gebruikt (andere post, kasschuif, noodhulp) en wie heeft daar op FIN de handtekening onder gezet voordat die brief eruit ging? En los daarvan: is er inmiddels een harde voorwaarde richting UNRWA (screening personeel, externe audit, rapportage) of is dit gewoon “coalitieafspraak dus we fixen het” en mag de Kamer het uitzoeken? Bron naar de exacte Kamerbrief + de betalingsopdracht graag, anders blijft het theater.
“Juridisch omzeild” kan allemaal wel, maar je mist het simpelste: niemand kan hier in één zin uitleggen wat er met dat geld gebeurt als het daar eenmaal ligt. Eerst helder eindgebruik en keiharde controle, anders is het weer een zak geld de stroom af en dan heet het straks wéér “onhandig”.
“Onhandig” is in Den Haag gewoon het woord voor: ik heb het al gedaan en nu kom ik het even uitleggen alsof het een ongelukje met koffie was. Als je dan tóch UNRWA geld geeft, fix dan minimaal dat de Kamer real-time ziet waar het vandaan komt en welke controle erop zit, anders blijft het buitenlandbeleid een barmenu: vandaag deze post, morgen dezelfde cocktail onder een andere naam, zeg maar.
Nou ja, “onhandig” ja, en wij maar doen alsof dat een slippertje was terwijl het gewoon beleid is dat stiekem alvast doorloopt, en dan achteraf sorry zeggen in de Kamer. En Frans met z’n real-time controle, haha, alsof ze daar in Den Haag ooit vrijwillig een raam openzetten, hoor, toch.
“Onhandig” is wel erg makkelijk als je na een Kamerstemming toch gewoon 19 miljoen overmaakt; dan zet je het parlement feitelijk buitenspel en dat tast vertrouwen aan, ook bij partijen die wél humanitaire hulp belangrijk vinden. Help Palestijnse burgers, prima, echter doe het dan via een route die de Kamer vooraf kan wegen en met harde, zichtbare controle op besteding en screening, anders blijft het rommelen en betaalt de geloofwaardigheid de prijs.
onhandig is leuk maar waar is de concrete check dan ff serieus zet er gewoon een escrowachtige constructie op met maandelijkse rapportage en stopknop als er weer gedoe is anders is t óf blind overmaken óf politiek toneel en allebei zijn gewoon skippen
Wat mij opvalt: iedereen doet alsof het alleen om “de Kamer passeren” gaat, maar het echte probleem is dat niemand precies uitlegt wélke Kameruitspraak hier leidend was: een verworpen amendement is niet hetzelfde als een expliciet verbod om geld uit te keren. Taalkundig gezien is “onhandig” ook zo’n heerlijk vaag doekje; zeg dan gewoon: ik heb de politieke schade onderschat, en kom met één A4’tje waarin FIN en BZ samen zwart-op-wit zetten uit welke post, onder welke voorwaarden en met welke controle die 19 miljoen is betaald.
TruusK doet alsof dit een semantische puzzel is, maar als de Kamer duidelijk heeft gezegd “even pas op de plaats” met UNRWA dan ga je niet creatief shoppen in potjes en dan achteraf roepen dat het taalkundig net mocht. Dat eeuwige “één A4’tje” is ook zo’n Haagse placebo: het probleem is niet het papierwerk maar dat de minister de user journey van democratische controle gewoon heeft omzeild en nu pas schrikt van de backlash.
Onzin dat dit vooral “taalkunde” is: een verworpen amendement is misschien geen juridisch verbod, maar politiek is het wél glashelder dat er geen meerderheid was om die UNRWA-knip terug te draaien, en dan ga je niet een week later alsnog 19 miljoen overmaken omdat je ineens “onduidelijkheid” voelt. Als je als minister echt denkt dat de coalitieafspraak zwaarder weegt, kom dan vóór de stemming met een duidelijke nota en dekking en vraag de Kamer om een nieuw besluit, in plaats van achteraf met een briefje de uitkomst te omzeilen en dan sorry mompelen.
Dat “onhandig” is ambtelijk voor: we hebben het proces niet op orde en nu moet de Kamer het maar slikken. Als je na een verworpen amendement tóch teruggaat naar 19 miljoen, dan kan dat best juridisch via een beschikking, maar politiek krijg je meteen het gevoel dat stemmingen optioneel zijn en dat is in een minderheidsconstructie gewoon vragen om ellende. Had dan gewoon vooraf een apart besluit met voorwaarden (audit, rapportage, stopknop) neergelegd, dan had je tenminste open kaart gespeeld in plaats van achteraf een reparatiebriefje.
het probleem is dat een verworpen amendement geen “juridisch verbod” is, maar wél een keihard signaal over draagvlak en timing, en dan is een week later via een brief alsnog 19 miljoen overmaken gewoon bestuurlijk rommelig. de oplossing is dat je dit soort subsidie-infrastructuur strak inricht: óf je zet vóór de stemming helder op papier dat de coalitieafspraak uitgevoerd wordt (met dekking en mandaat), óf je komt ná de stemming terug met een nieuw Kamerbesluit i.p.v. achteraf repareren en dan “onhandig” zeggen. en inhoudelijk: UNRWA steunen kan prima, maar koppel het dan aan concrete voorwaarden en controleerbare rapportage, anders blijf je elke keer hetzelfde politieke loopje draaien.
“Onhandig” is hier vooral een rookgordijn voor een dieper probleem: we hebben humanitaire hulp ingericht als morele zelfpresentatie, maar de democratische controle daarop als administratieve bijzaak. Als je vindt dat UNRWA nodig is (kan best), maak er dan een expliciet politiek besluit van mét meetbare voorwaarden, i.p.v. achteraf de Kamer te laten raden welke knop er is omgezet. Paradoxaal genoeg creëer je zo precies het cynisme dat je zegt te willen bestrijden: dat Den Haag eerst handelt en daarna pas ‘transparant’ wordt, en wat zegt dat over ons dat we procedure pas heilig verklaren zodra het over 19 miljoen gaat en niet over de mensen daar.
Die hele “democratische controle” is ook maar een klassiek sprookje: in de praktijk zit je met een verstrengeld systeem van coalitieafspraken, VN‑druk en mediapaniek, en dan klapt de uitkomst toch wel naar die 19 miljoen zodra het bewustzijnsveld “humanitair” gemeten wordt. Sjoerdsma noemt het onhandig, maar kwantumfysica toont aan dat de waarnemer (Kamer + twitter + lobby) zélf de toestand creëert, dus achteraf stoer doen over procedure is gewoon decoherentie-management voor de bühne. Meetbare voorwaarden… ja leuk, alsof je een complex veld als Gaza in Excel kunt vangen, kom op zeg.
Die QuantumSansen mist het simpele punt: dit is geen kwantumveld maar gewoon bestuur, en dáár hoort de Kamer niet achteraf als decorstuk bij. “Onhandig” is het woord dat je gebruikt als je eigenlijk zegt: ik heb een stemming genegeerd omdat het politiek beter uitkwam, en dan krijg je dus cynisme als exportproduct. Paradoxaal genoeg roepen we dat het om 19 miljoen humanitair geld gaat, maar het echte lek zit in vertrouwen: als procedure elastiek wordt, wat zegt dat over ons dat we dan nog verbaasd zijn dat iedereen alleen maar in complotten en lobby’s gelooft??
Die kwantum-analogie is leuk voor op Twitter, maar hier is het gewoon ouderwets Haagse bestuurlijke slordigheid: Kamer stemt X, minister doet Y en noemt het daarna “onhandig”. Als er echt “onduidelijkheid” was over die coalitieafspraak, waarom lag dat niet vóór de stemming op tafel en wie heeft die brief/route naar die 19 miljoen intern afgetikt—DG, AZ, coalitieoverleg? En belangrijker: welke harde voorwaarden hangen er nu aan UNRWA-geld (audit, screening, rapportage) en waar kan je dat zwart-op-wit teruglezen, bron/link naar de brief?
klopt dat “onhandig” een beetje goedkoop klinkt, maar ik mis vooral wat er nou concreet beter gaat: wie controleert achteraf of dat geld echt bij hulp terechtkomt en niet in een vaag netwerk verdwijnt? zet gewoon openbaar neer welke audits en stopknoppen er zijn, dan kan iedereen het checken en is het gezeur ook sneller klaar.
“Onhandig” is precies die politieke copy-paste waarmee je elke echte fout wegpoetst, terwijl het probleem gewoon is: niemand snapt het proces en dus kan niemand het op tijd stoppen. Heb dit bij een subsidieproject op werk ook gezien: zolang je geen simpele publieke audittrail + duidelijke stopknop hebt, gaat het geld vanzelf naar de handigste tussenlaag en mag je achteraf weer ‘lessons learned’ spelen.
“Publieke audittrail” leuk hoor, maar het punt is toch dat ze al WISTEN dat UNRWA omstreden is en tóch doorgingen?? Waarom kan er nooit iemand gewoon zeggen: we hebben het geld overgemaakt, klaar, fout, en nu stoppen we ermee??? En dan “onhandig”... sinds wanneer is miljoenen subsidie wegzetten een handigheidje, en wie betaalt die onhandigheid uiteindelijk, jij of ik??!!
Goh Nina mist wel dat het hier niet alleen om “proces” gaat maar ook om politieke wil: ze wilden die relatie gewoon snel fixen en dan is zo’n audittrail ineens heel lastig, toch? Als je echt twijfels hebt over UNRWA zet je het geld gewoon op pauze en klaar, niet achteraf “onhandig” roepen.
die “publieke audittrail + stopknop” klinkt lekker stoer, maar dit is geen uit de hand gelopen subsidieproject van een bedrijf; dit is gewoon politiek bestuur: de Kamer stemt A, de minister doet B en noemt het daarna “onhandig”. De stopknop bestaat al en heet Kamermeerderheid, en als je daar omheen gaat via een briefje “coalitieafspraak, oeps onduidelijk”, dan is het probleem niet het proces maar de ruggengraat.
“Onhandig” met 19 miljoen belastinggeld, serieus??? als ik in mijn boekhouding een paar honderd euro verkeerd zet mag ik het uitzoeken tot op de cent, maar een minister kan eerst betalen en dan pas sorry zeggen?? En wie controleert dan of UNRWA het geld niet doorsluist of dat er mensen op de loonlijst staan die je echt niet wil steunen, of is dat weer “vertrouwen” en klaar?!? En dan?? moet ik dat maar goed vinden??!
“Onhandig” is gewoon het klassieke excuus als je al gemeten bent door de Kamer en de realiteit instort, maar kwantumfysica laat zien dat je met 19 miljoen een hele beleids-golffunctie creëert: eenmaal uitgezonden naar UNRWA is die energie verstrengeld met belangen, banen, reputaties en dan krijg je het niet meer “terug” met een sorry. Heb dit zelf meegemaakt op school met een subsidiepotje voor practica: één keer te vroeg toegezegd en ineens stond de hele sectie in superpositie van ‘het is al geregeld’ en ‘we wachten nog op akkoord’, en raad eens wie er mocht uitleggen waarom het geld al weg-resoneerde…
19 miljoen “onhandig” wegboeken is precies hoe je thuis eindigt met een roodstand en een relatiecrisis, maar goed in Den Haag heet dat ineens uitvoeringruimte en mag je als Kamer dus alleen nog op de aftiteling klappen terwijl het geld al op de rekening staat.
Ik merk gewoon dat dit precies is hoe het bij ons op het werk ook gaat: er wordt eerst “gerepareerd” en overgemaakt en pas daarna komt de uitleg en de controle, en dan mag iedereen doen alsof het een missertje in de mail was. 19 miljoen is niet onhandig, dat is gewoon je huiswerk niet doen en dan sorry zeggen als het al weg is.
Ach 19 miljoen is geen “onhandig”, dat is gewoon slordig beleid met andermans centen en dan kom je ff sorry zeggen als het al overgemaakt is ja doei
19 miljoen “onhandig” is gewoon: eerst doen en daarna sorry zeggen als iemand het ziet. heb vaak genoeg gezien hoe dat gaat met bonnetjes en potjes, bij gewone mensen heet het fraude of verduistering en sta je ineens op het bureau uit te leggen waar het geld bleef, maar in Den Haag mag je door met een mea culpa en een praatje over “herstel van relaties”.
19 miljoen “fraude” roepen is lekker scoren, maar subsidie aan UNRWA is gewoon begrotingsgeld met Kamerchecks en auditsporen, geen envelop onder tafel. Het probleem hier is governance/communicatie (te snel de relatie fixen zonder de Kamer strak mee te nemen), niet dat hij “het geld liet verdwijnen” — anders had de Rekenkamer allang rood alarm geslagen.
TechBro_020 doet net alsof “auditsporen” een soort heilig water zijn en dan kan er niks misgaan, maar het punt is juist dat een minister na een Kamerstemming alsnog de knop omdraait en dan roept dat het alleen governance/communicatie was, ja dag. 19 miljoen is niet “een envelop onder tafel”, maar het is wél gewoon schijt hebben aan het signaal van de Kamer en dat netjes verpakken als misverstand, en dan mogen wij weer geloven dat het allemaal keurig volgens de regels liep omdat de Rekenkamer niet meteen met zwaailichten komt. Als je zó graag die relatie wil fixen, regel je eerst je politieke dekking, niet achteraf een briefje sturen en hopen dat iedereen het slikt.
Onhandig is je sleutel vergeten, niet 19 miljoen overmaken nadat de Kamer net “nee” heeft gezegd. Ik heb op school ooit een verkeerd bedrag naar de excursiebus overgemaakt en dat was €190 te veel; je kunt raden hoe snel de MR ineens wél tijd had voor “transparantie”. De cijfers kloppen niet met het verhaal: als je echt onzeker was over die coalitieafspraak, dan wacht je even of je vraagt expliciet mandaat, maar dit ruikt gewoon naar eerst doen en dan sorry mompelen.
Wat moet je, dat hele gesteggel over “wel/geen UNRWA” is ook zo lekker zwart-wit terwijl die mensen daar gewoon eten en medicijnen nodig hebben, en als je het stopzet help je Hamas niet minder hoor. Maar dan moet Den Haag wel ff normaal doen: zet het geld vast aan harde controle en laat het niet weer via een achterdeur lopen alsof het een vergeten bonuskaart is.
Eten en medicijnen stopzetten “omdat UNRWA gedoe” is vooral jezelf op de borst kloppen, daar wordt het ter plekke niet veiliger van en Hamas lacht zich rot. In de praktijk zie ik bij vluchtelingen hier hoe snel stress en ziekte ontsporen als hulp wegvalt, dus ja: betalen, maar dan met keiharde controle, transparantie en sancties als er ook maar een euro weglekt. En dat achteraf terugdraaien na een Kamerstemming is gewoon bestuurlijk prutswerk, dan vraag je om wantrouwen, ook als je inhoudelijk gelijk hebt.
Die MirjamZorg mist één ding: “harde controle” klinkt leuk, maar als je het zo dichttimmert dat alles weken stilvalt, dan voelen kinderen daar meteen de klap en wint de chaos alsnog. Sjoerdsma is vooral onhandig geweest richting de Kamer, maar de echte vraag is: durf je hulp te geven én tegelijk transparant te zijn zónder dat het een politiek spelletje wordt elke keer als iemand “UNRWA!” roept. Die energie van wantrouwen in Den Haag is nu groter dan de energie van hulp, en dat is echt verkeerd om.
Joa “onhandig” is leuk, maar bij UNRWA gaat ’t niet alleen om de boekhoudtruc: waar is de meetbare output voor die 19 miljoen en wie checkt ter plekke dat het niet verdwijnt in Hamas-gedoe of vriendjespolitiek?? In mijn zaak betaal ik ook geen leverancier zonder leverbon en controle, Den Haag mag dat met belastinggeld ook wel es leren, sjön verhaal of niet.
Nou ja, iedereen zit op dat “Kamer gepasseerd” te hameren, maar ik mis vooral de simpele vraag: WAT koop je nou eigenlijk voor die 19 miljoen, meer voedselpakketten, salarissen, logistiek, en wie telt dat na, want als je dat niet keihard opschrijft blijft het een blanco cheque met een sorry-kaartje erbij, hoor, toch.
Ach 19 miljoen is niet per se “blanco cheque” als je er harde voorwaarden en controle aan hangt, maar dat gepruts met de Kamer eromheen maakt het meteen weer verdacht en dan kan je sorry zeggen tot je een ons weegt
19 miljoen is niet het probleem, het echte probleem is dat je na een Kamerstemming toch de andere kant op stuurt en het dan onhandig noemt, dat is gewoon bestuurlijk gedoe. Havenansen mist dat voorwaarden en controle pas geloofwaardig zijn als je ook transparant bent over wie die checks doet en wat er gebeurt bij misbruik, anders blijft het een trust me bro. En los daarvan, als UNRWA stilvalt merk je dat niet in Den Haag maar in Gaza in de vorm van honger, infecties en kinderen die de kliniek niet halen.
Die 19 miljoen is in de praktijk nooit een stapel gelabelde voedselpakketten met een bonnetje eraan, het is ook salarissen, beveiliging, brandstof, opslag en “we houden de boel draaiende” zodat er überhaupt iets uitgedeeld kan worden. Maar OmaBep heeft wel een punt: als je niet vooraf keihard vastlegt wat je wil zien aan output en wie het controleert, dan is “relatie herstellen” gewoon geld overmaken en achteraf sorry mompelen als de Kamer boos is.
Ja maar “onhandig” is ook zo’n woord waar je alles onder kan schuiven, terwijl het gewoon om basic controle gaat: wie tekent af, wat krijg je ervoor terug en wanneer trek je de stekker eruit. Aan de andere kant, als je alles eerst maanden dichttimmert heb je in zo’n gebied ook zo weer nul hulp omdat de politiek hier weer eens op z’n handen zit.
“Onhandig” ja hoor… en wat gebeurt er dan NU, blijft ie gewoon zitten met z’n sorry-briefje en gaat iedereen weer over tot de orde van de dag?? Waar is de persoonlijke consequentie als je met 19 miljoen loopt te schuiven, en wie controleert eigenlijk achteraf of dat geld ook echt bij hulp terechtkomt en niet in het volgende schandaal verdwijnt?? En dan moeten wij weer braaf belasting betalen en vertrouwen hebben in “procedures”??!! En dan?? Moet ik dat maar goed vinden??
Tsja, 19 miljoen “onhandig” is geen foutje, dat is een keuze met slechte communicatie. Als je dan toch betaalt, zet het vast aan meetbare levering en een stopknop; op het water betaal je ook pas als de lading klopt, anders leer je het heel snel af.
Men vergeet gemakkelijk dat UNRWA niet alleen een “hulpclub” is, maar ook een politiek instrument in een conflict waar Nederland al decennia in meegezogen wordt; dan kun je niet doen alsof 19 miljoen een administratief tikfoutje is. Het echte probleem is dat een minister na een Kameruitslag alsnog gaat ‘normaliseren’ omdat het in een coalitietekst stond, alsof het regeerakkoord boven het parlement hangt. Geef dat geld desnoods, maar koppel het aan harde, openbare rapportage en stop met dat Haagse taalgebruik alsof dit een mislukte parkeeractie was.
Dit is precies dat Haagse trucje waar mensen zo klaar mee zijn: Kamer stemt nee, en dan komt er “na de stemming” ineens een briefje dat het toch gebeurt omdat er ergens een coalitiezin stond… dat is niet onhandig, dat is gewoon de volgorde omdraaien. Heb dit ooit van dichtbij gezien bij een subsidieclub waar ik mee samenwerkte: zodra geld weer “genormaliseerd” werd zonder keiharde, openbare voorwaarden, verdween de druk op echte transparantie als sneeuw voor de zon. overigens, 19 miljoen is op de totale begroting peanuts, maar het gaat om vertrouwen + controle; zet dan minimaal onafhankelijke audits en meetbare output (voedsel, medische zorg, onderwijs) publiek online, anders blijft het politiek gedoe zonder dat je weet wat er met het geld gebeurt.
“Onhandig” is hier vooral een rookgordijn voor een veel fundamenteler probleem: we doen alsof geld naar UNRWA een puur morele keuze is, maar het is óók een test van hoe serieus je parlementaire tegenspraak neemt. Als een minister na een stemming alsnog ‘normaliseert’ omdat het in een coalitieafspraak stond, dan is de Kamer in feite gedegradeerd tot commentaarsectie met microfoon. Paradoxaal genoeg roepen we dat dit gaat om vertrouwen in internationale instituties, terwijl je ondertussen het vertrouwen in je eigen instituties aan het uitgummen bent—en dan maar verbaasd kijken dat mensen alles als achterkamertjes gaan zien.
“Onhandig” is hier echt een eufemisme voor: de Kamer stemt A en de minister doet B omdat er ergens in een coalitieakkoord een zinnetje staat. heb dit zelf in Den Haag te vaak gezien: eerst een motie/amendement laten sneuvelen en daarna via een briefje “uitvoeringsruimte” zoeken, en dan verbaasd zijn dat iedereen het achterkamertjes noemt. Maar wie heeft die brief vooraf gezien, Financiën/MinPres/coalitiefracties, en waar is de ambtelijke onderbouwing dat dit überhaupt mág na zo’n stemming? Link naar die Kamerbrief + exacte dekking in de begroting graag, anders blijft het bij sorry en door.
Nou ja, NaomiDG zit lekker op die Kamerbrief te hameren, maar het echte punt mist ze, dat je met UNRWA en Gaza niet alleen met “mag dit na een stemming” bezig bent maar ook met wat er op de grond gebeurt, en ondertussen speelt Sjoerdsma sorry-sorry en gaat het geld of de hulp alsnog via een omweg, zonder dat iemand eerlijk zegt welke risico’s je dan wél accepteert hoor, toch.
Die 19 miljoen is niet eens het spannendste, het gaat erom dat je na een Kamerstemming ineens “uitvoeringsruimte” ontdekt en dan achteraf sorry zegt… dat sloopt precies het vertrouwen dat je nodig hebt in een minderheidskabinet. Als je UNRWA om humanitaire redenen wilt steunen, prima, maar koppel het dan zichtbaar aan harde voorwaarden en onafhankelijke controle, daarentegen moet de Kamer vooraf gewoon kunnen zeggen: ja onder déze checks, of nee. En zet meteen de Rekenkamer/ADR erop met een openbaar tijdpad, anders blijft het weer hangen in Haagse mist.
alsof je met “harde voorwaarden en controle” ff kan garanderen dat dat geld niet alsnog via 12 omwegen bij de verkeerde club eindigt en de kamer “vooraf ja of nee” is ook theater want ze tekenen toch wel bij zodra het politiek handig is bestaatniet
“harde voorwaarden en controle” is inderdaad vaak gewoon een sticker op een geldstroom, maar dat “ze tekenen toch wel bij zodra het politiek handig is” is óók lekker lui cynisme. Enerzijds heb je hier echt een procedureprobleem: Kamer stemt A, minister doet B en noemt het onhandig, dat sloopt vertrouwen in een minderheidskabinet. Anderzijds is het niet alleen theater: die 19 miljoen gaat over humanitaire basisdingen, en als je dat elke keer laat gijzelen door Haagse profilering, dan exporteer je je binnenlandse ruzie naar mensen die daar nul invloed op hebben, nul. En ja, natuurlijk eindigt er altijd wat “via 12 omwegen” verkeerd, maar dan is de keuze: beter monitoren en bijsturen, of lekker moreel gelijk halen en intussen de boel laten instorten.
rechts doet nu alsof 19 miljoen naar UNRWA een soort staatsgevaar is, maar als het om wapenexportkredieten of fossiele “innovatiesubsidies” gaat hoor je ze nooit over parlementaire controle — oh ja want dan is het ineens ondernemerschap. en D66 die dan “onhandig” mompelt: zeg gewoon eerlijk dat humanitaire hulp geen wisselgeld hoort te zijn voor binnenlandse profilering, en kom met harde transparantie + toezicht zonder die hele mensenrechten-discussie te gijzelen.
19 miljoen is geen staatsgevaar, maar doe niet alsof “humanitaire hulp” een magic word is waarmee je parlementaire controle mag overslaan. En dat “onhandig” van D66 is echt slechte UX: als je proces zo vaag is dat je achteraf sorry moet zeggen, dan heb je gewoon bewust frictie ingebouwd zodat niemand het op tijd merkt.
“Onhandig”?? Het gaat om 19 miljoen publiek geld en een omstreden club en dan is het ineens een slippertje in de workflow ofzo?? Waar was de Kamer toen het overgemaakt werd, wie heeft er bewust de boel vaag gehouden, en waarom horen we dit altijd pas als het al weg is… en dan?? moet ik dat maar vertrouwenwekkend vinden??!!!
19 miljoen is veel geld ja, maar Karen doet net alsof het in een bruine envelop naar “een club” is gefietst, terwijl UNRWA gewoon al jaren een hulpkanaal is waar half Europa mee werkt. Die Kamer zit er zélf bovenop met moties en kamervragen, en nu ineens doen alsof niemand iets wist… kom op, het echte probleem is dat D66’er weer zo’n wollig “onhandig” zegt in plaats van gewoon helder: dit waren de checks, dit is waar het misging, punt.
19 miljoen is op de rijksbegroting echt kruimelwerk, maar het probleem is dat je na een Kamerstemming niet “even” via een briefje de uitkomst gaat repareren omdat het coalitieakkoord anders voelt. Dan krijg je precies dit gedoe: iedereen gaat het framen als Gaza/Israël, terwijl het eigenlijk gewoon gaat over proces en betrouwbaarheid richting de Kamer. en ja, als je UNRWA wél wil steunen: prima, maar zet dan vooraf harde voorwaarden/toezicht in de beschikking en kom ermee vóór de stemming, niet erna met “onhandig gedaan”… dat is bestuurlijk gewoon klungelig.
ja procesmatig was dit gewoon slordig, daar heeft JanAnsen gelijk in, maar alsof je hulp aan mensen in Gaza “ff pauzeert” tot Den Haag z’n procedurefetisj heeft uitgespeeld voelt ook koud. zet dan idd keiharde voorwaarden en toezicht neer én wees eerlijk over waarom je het doet, dan kan de Kamer controleren zonder dat de kwetsbaarsten weer de rekening krijgen… beetje liefde en verbinding in hoe we besluiten nemen, zou al schelen.
Nou ja, “beetje liefde en verbinding” terwijl er miljoenen subsidie over een omstreden club gaat… kom op zeg. Eerst alles slordig regelen en dan zielig doen dat je het niet kan pauzeren, zet gewoon keihard toezicht neer en anders dicht die kraan, toch?
“onhandig” oké maar waarom is er niet gewoon een standaard regel dat elke buitenland-subside boven x miljoen automatisch live in een publiek dashboard moet met bronpost datum en wie tekent bij fin want nu is het altijd trust me bro tot de volgende kamerbrief bestaatniet
Ja goed, ik hoor hier vooral “Kamer gepasseerd” maar ondertussen gaat het ook gewoon om of dat geld daar überhaupt aankomt bij mensen of weer verdwijnt in een moeras van clubjes en vriendjes. Als ze zo nodig willen betalen, zet dan tenminste keihard openbaar wat er gecontroleerd wordt en wanneer je de stekker eruit trekt, anders is het weer blind vertrouwen en daar zijn we allemaal wel klaar mee.
Bianca mist één ding: het gaat hier óók om de simpele vraag wie er eigenlijk regeert, de Kamer of een minister met “coalitieafspraken” in zijn binnenzak. Controle op besteding is prima, maar als je na een stemming toch 19 miljoen overmaakt en het “onhandig” noemt, dan is dat gewoon het parlement passeren; daar kun je geen audit tegenaan plakken. En dan straks weer verbaasd doen dat mensen Den Haag niet meer geloven… tja.
“Onhandig” ja tuurlijk, per ongeluk ff 19 miljoen overmaken na een nee-stemming… en dan doen alsof het om een misverstandje ging. Wat veel mensen niet weten is dat je met zo’n move juist de prikkel sloopt om harde, openbare voorwaarden te eisen (audit is leuk, maar publiceer dan ook gewoon data over voedsel/medische zorg/onderwijs), anders blijft het een blanco cheque met een VN-sticker erop. overigens: dit gaat niet eens over links/rechts, dit is gewoon basis-hygiëne van democratie en transparantie, en daar faalt Den Haag weer eens grandioos in.
19 miljoen “per ongeluk” overmaken is een leuke meme, maar zo werkt het niet: dit was gewoon een politieke keuze om een coalitieafspraak uit te voeren, en de Kamerstemming ging over een amendement, niet over een moreel totaalverbod op UNRWA-hulp. Als je humanitaire steun afhankelijk maakt van elke Haagse dagkoers, dan straf je uiteindelijk vooral mensen in Gaza en de kampen, niet een VN-bureaucratie. Paradoxaal genoeg roepen we hier heel hard om transparantie, maar we willen tegelijk dat elke euro pas vertrekt als de wereld eerst netjes aan onze spreadsheet voldoet—wat zegt dat over ons dat “controle” belangrijker voelt dan voorkomen dat er morgen gewoon geen insuline en meel is?
19 miljoen “oeps” bestaat natuurlijk niet, daar gaan echt wel wat parafen en memo’s overheen, dus dat boetekleed voelt een tikje toneel. Maar die reactie doet ook alsof elke euro naar UNRWA per definitie fout is, terwijl je óók gewoon mensen helpt die nu niks te eten of medicijnen hebben; regel dan die controle vooraf strak en communiceer helder met de Kamer, niet achteraf bijsturen en hopen dat niemand het merkt.
In mijn tijd bij de KLM had je voor dit soort gedoe één woord: cockpitdiscipline, je kunt niet eerst met z’n allen stemmen “we doen het niet” en dan na de landing ineens tóch de hendel omzetten omdat er “onduidelijkheid” was, dan ben je gewoon je eigen checklist aan het saboteren. En los van UNRWA zelf (help is help), dit gaat om de Haagse reflex dat coalitieafspraak boven Kameruitspraak staat; dan moet je óf eerlijk zeggen “we vinden die stemming niet leidend en we doen het toch”, óf je laat het liggen tot je het mandaat rond hebt, maar dit halfslachtige sorry-briefje is precies waarom mensen denken dat stemmen alleen voor de bühne is.
ja dit is precies dat Haagse “oeps” waar niemand ooit echt last van heeft: Kamer stemt nee, en een week later is het toch ja omdat er ineens “onduidelijkheid” was… kom op. Ik heb ooit bij een onderzoeksproject met een VN-club meegedraaid waar financiering ook zo via achterdeurtjes werd “gerepareerd” na politieke ruzie, en het gevolg was niet meer hulp maar vooral maanden vertraging en wantrouwen aan alle kanten. Als je UNRWA per se 19 miljoen wil geven, regel dan eerst gewoon je meerderheid en leg het open op tafel, anders ondermijn je je eigen parlementaire spelregels, toch?
Cockpitdiscipline is mooi voor in een Boeing, maar in Den Haag is het meer een stadsbus op vrijdagavond: iedereen roept wat anders, de chauffeur doet toch z’n eigen route en achteraf “was het onhandig”. En dat sorry-briefje is dan het bonnetje van de vertraging, kan je verder ook niks mee.
JanAnsen doet alsof dit “normale beleidsruimte” is, maar het gaat hier om de staatsrechtelijke hygiëne: als de Kamer net nee zegt en jij fixt het alsnog, dan moet je haar óf vooraf meenemen óf je beroept je expliciet op een hard mandaat (EU/VN-verplichting, noodhulpclausule, wat dan ook). Anders creëer je een prikkel voor elke minister om bij lastige stemmingen gewoon te gokken op uitvoering achteraf en dan sorry te zeggen, maar ok. En los van UNRWA: waar was de juridische onderbouwing + advies van Financiën/Rekenkamer-toets, want “onhandig” is geen bevoegdheidsgrond.
dit is precies dat gedoe waar mensen het vertrouwen op verliezen: kamer zegt nee en dan gaat het toch door, en achteraf “oeps onhandig”. ik zie dagelijks hoe burgers bij de kleinste fout meteen boetes, terugvorderingen en wantrouwen krijgen, maar ministers mogen gokken met 19 miljoen en komen weg met een sorry. als je echt vindt dat UNRWA dat geld móet hebben, zeg dat dan vooraf met een keiharde juridische onderbouwing en neem de kamer mee, niet stiekem achteraf fixen omdat het politiek beter uitkomt.
“Onhandig” is ook het woord dat je gebruikt als je al lang wist dat het gevoelig lag maar toch ff doorramt omdat het in je agenda past. en ondertussen mag de gemiddelde Nederlander wéér gokken of er nou controle op zit of dat het straks weer “we hebben signalen” en dan betalen we alsnog, ja zo kweek je geen vertrouwen hoor.
Onhandig… ik noem dat in de bus gewoon: je bent de halte voorbij en dan doe je net alsof het “onduidelijk” was, maar je komt er dus wél gewoon. Als je zó graag die 19 miljoen kwijt wil, zet dan tenminste zwart-op-wit welke controles er zijn en wanneer je de stekker eruit trekt, anders is het weer betalen en hopen dat het goed komt.
onhandig… ja tuurlijk. ik hoorde van een klant die bij een gemeente werkt: daar moet je voor 5k al drie parafen en een excelletje met risico’s, maar in den haag is 19 miljoen “oepsie” en klaar. en ondertussen blijft iedereen doen alsof UNRWA óf heilig is óf fout, terwijl het echte punt is: laat gewoon ZIEN wat je betaalt, aan wie, met welke controle, dan is die hele wantrouwen-soap ook meteen minder.
Ach “onhandig” is gewoon Haagse code voor: ik heb 19 miljoen rondgepomt zonder fatsoenlijke rem erop, in de haven vlieg je er dan uit en hier krijg je een sorry en doorrrrrr
“Onhandig” is hier vooral: geen changelog. Als je echt vertrouwen wil, publiceer dan gewoon de hele money trail (welke begrotingspost, welke beschikking, welke FIN-paraaf) én zet die UNRWA-voorwaarden/auditrapporten standaard online, want nu voelt het alsof Den Haag weer lekker in prod deployt zonder release notes en dan raar opkijkt dat iedereen denkt dat er iets gesneakt is.