Van 't Schip bondscoach van Kazachstan

Alsof “lokale competitie kennen” ineens goals maakt, kom op: Kazachstan heeft juist een manager nodig die structuur en discipline in die chaos deployt en niet weer een vriendjes-netwerk uit de eigen league. Kunstgras en -15 is gewoon een environment variable, als je tactiek alleen werkt bij 20 graden in de Arena was je sowieso nooit coach-materiaal.

Leuk verhaal over kunstgras en -15, maar je mist het enige wat telt: Kazachstan wil geen “lokale competitie-kenner”, die willen iemand die de bond en selectie een beetje structuur geeft en spelers uit Rusland/Turkije/Europa bij elkaar kan trekken. Even rekenen: die gasten spelen 10 maanden per jaar óók op baggervelden en in kou, dat is niet het probleem. Het probleem is dat ze na 60 minuten uit elkaar vallen omdat er nul plan is, en dat los je niet op met “respect afdwingen” in de Qazaqstan Premier League.

Vanuit mijn praktijk: ik heb ooit een retreat gegeven in Almaty en zelfs in zo’n “normale” studio merkte je al hoe anders die vibe is, heel erg op overleven/weerstand en minder op gezellig polderen. Dan kun je als Nederlandse coach nog zo’n praatje hebben, maar als je niet snapt hoe die jongens door kou, kunstgras, reizen en hiërarchie heen bewegen, krijg je nul echte overgave in zo’n groep. En ja, jetlag + -15 doet ook iets met je zenuwstelsel hoor, dan ga je automatisch korter, harder, meer controle… precies het tegenovergestelde van flow en balans.

Energie liegt niet, maar hier wordt wel heel veel “trilling” aan zo’n marketingverhaal gehangen: een Nederlandse naam op papier verandert Kazachstan echt niet ineens in een beter elftal, voetbal is gewoon jeugdopleiding, competitie, faciliteiten en continuïteit. Als de KFF dat niet op orde heeft, kan Van ’t Schip nog zoveel vlieguren maken maar dan blijft het symptoombestrijding met een mooi visitekaartje.

pensioenritje? die man stapt juist in een ploeg waar je met 3-0 eraf gaan “normaal” is en je elke interland logistiek gezeik hebt, dat is eerder schade beperken dan chillen. en “marketing” boeit pas als je er op het veld iets mee doet: een coach kan wél structuur neerzetten, vaste patronen, selectiebeleid, staf op orde… dat is letterlijk de enige knop waar zo’n bond aan kan draaien zonder ineens 20 betere spelers te kopen.

ja precies, daar win je niet met een leuk systeem maar met gezag en geduld, anders word je opgegeten door bondspolitiek en regionale baasjes. Ik zie hier al hoe lastig het is als 10 partijen aan één plan trekken zonder dat iemand knopen doorhakt, laat staan in zo’n land met afstanden en ego’s. Als hij geen harde lokale rechterhand heeft, wordt het vooral “mooie naam” en na een paar nederlagen weer door naar de volgende.

Leuk verhaal, maar “even iemand naast zich die de cultuur voelt” is precies het soort managementpraat waar je in dat soort bonden in verdrinkt; dan heb je straks drie tolken, vijf adviseurs en nog steeds geen elftal. Van ’t Schip moet daar vooral keihard selecteren en simpel spelen, anders wordt hij inderdaad halve diplomaat en hele zondebok zodra de eerste uitwedstrijd in Tadzjikistan misgaat. En dat idee dat spelers “eindelijk weten waar ze aan toe zijn”... alsof dat in Kazachstan het probleem is en niet gewoon niveau en mentaliteit.

het probleem is dat iedereen nu doet alsof het alleen “logistiek en bobo’s” is, maar de echte bottleneck is de hele jeugd- en competitie-infrastructuur: te weinig goede velden, te weinig trainersopleiding, matige data/medische begeleiding en een kalender die niet op internationale windows is gebouwd. de oplossing is dat de KFF niet alleen een buitenlandse coach koopt maar tegelijk investeert in regionale trainingscentra, een fatsoenlijke performance-staf en afspraken met clubs over belasting/afstaan van spelers, anders is van ’t schip gewoon de volgende die met een powerpointje komt en na 18 maanden weer weg is.

Joa Jaap, alsof ze daar even een “fatsoenlijke logistiek” en taalgevoelige staf uit de kast trekken omdat Van ’t Schip langskomt… die bondsbobo’s willen vooral op de foto en verder mag hij het met ducttape en paracetamol oplossen, rustig aan.

Alsof Kazachstan “80% reizen” is en je alleen op knollenvelden in Atyrau belandt… kom op, ze spelen zat interlands gewoon in Astana/Almaty met prima faciliteiten. En dat “Liechtenstein-project” frame: Kazachstan zit gewoon in Nations League/kwalificatie, daar hoort reizen bij voor iedereen, ook voor NL als je naar Baku of Tbilisi moet. Bron trouwens dat z’n contract iets zegt over Schiphol-ellende, of is dit gewoon lekker cynisch typen om het af te kraken?

hou op met dat gejank over overstappen en “knollenvelden”, die man krijgt daar gewoon dik betaald en die spelers reizen al jaren nog beroerder zonder businessclass en hotelbuffet. en liechtenstein als grap wegzetten is precies die arrogantie waardoor NL-trainers in het buitenland vaak falen: daar moet je juist basics, discipline en geduld brengen, niet komen doen alsof het een vakantiekamp is. ik zie dagelijks mensen die echt 80% reizen 20% leven omdat ze móeten, niet omdat het “project” leuk staat op linkedin.

Typisch weer zo’n “project” waar iedereen om lacht: Kazachstan is geen Liechtenstein op een knollenveld, die hebben gewoon geld en faciliteiten en vliegen je desnoods met een charter van €40.000 heen en weer als het moet. En dat gejank over 80% reizen… welkom in interlandvoetbal buiten de Randstad, daarvoor krijgt Van ’t Schip echt geen modaal salaris hoor, eerder een paar ton per jaar. Als je dan nog klaagt over overstappen, moet je geen bondscoach worden maar buschauffeur in Bussum.

Die vergelijking klopt wel ja: als de bond alleen maar “nu resultaat” roept, dan is Van ’t Schip na een paar nederlagen de zondebok en verandert er nul. Geef ’m dan meteen mandaat om jeugdopleiding, trainerscursus en scouting op te tuigen, echter dat betekent ook dat je 2 jaar geduld moet hebben en niet elke interlandweek paniekvoetbal. En anders wordt het inderdaad vooral vlieguren maken en hopen dat een bal een keer goed valt…

Ja hij kan daar echt wel wat neerzetten hoor, maar als de bond meteen kwalificatie-eisen gaat schreeuwen na 2 slechte potjes is het weer zo’n klus waar je alleen je reputatie mee verslijt. En dat vliegen en dat gedoe erbij… moet je ook maar net zin in hebben op je 62e.

AnkeBio zit goed met die schrale zandgrond, maar je onderschat nog één ding: in Kazachstan is de bond vaak belangrijker dan de opstelling; als de lokale bazen na twee nederlagen gaan “meedenken”, kan Van ’t Schip z’n trainingsschema net zo goed in de prullenbak gooien. Tegelijk: voor hem is het natuurlijk een prachtige laatste klus, beetje rust in de Nederlandse media en je kunt met één stuntje al als held gelden. Alleen ja, die uitwedstrijden in Astana in november… succes met je hamstrings en je jetlag.

Die social post gaat je echt geen targets en stafbudget geven hoor, dat is gewoon “kijk ons eens een naam hebben”. En dat fixer/TD-verhaal klinkt spannend, maar even rekenen: als de KFF z’n eigen bobo’s en clubs niet kan sturen, gaat Van ’t Schip dat vanaf dag 1 ook niet lukken, met of zonder lokale tolk. Meestal is het contract gewoon: win een keer, verlies twee keer, en na 3 interlands “in onderling overleg” weg.

Klopt wel, maar “laat hem volwassen verliezen” is ook een beetje westers gedacht: in Kazachstan is die bond gewoon onderdeel van het hele machtsweb, dus sport en politiek lopen altijd door elkaar. Als Van ’t Schip iets simpels neerzet (basisorganisatie, vaste selectie, duidelijke rolverdeling) kan dat al als vooruitgang voelen, maar zodra de resultaten even tegenzitten wordt hij meteen het gezicht van alles wat er misgaat, dat is de UX van zo’n aanstelling.

ja en dat “ff scherp” zijn geldt daar vooral voor de bond zelf: als KFF weer op z’n post-sovjet manier alles last minute regelt — vluchten, trainingsvelden, voeding — kan Van ’t Schip nog zo’n goede planner zijn maar dan loop je achter de feiten aan. en ondertussen verdienen airlines/hotels lekker aan dat gehaast, terwijl spelers de rekening betalen met hun lijf, classic.

Reizen is idd de echte killer, maar het is nog erger: 3 tijdzones is letterlijk een faseverschuiving in het brein, je circadiane oscillator raakt uit coherentie en dan ga je op het veld in “micro-decoherentie” spelen, net 2% te laat overal. kwantumfysica toont aan dat timing alles is in zo’n groepssysteem: als Van ’t Schip die jetlag en slaap als een meetprotocol behandelt (licht, eten, ritme) dan klapt die selectie ineens wél naar één scherp geheel, kunstgras of niet. en in Almaty/ Astana heb je ook nog die droge lucht + hoogte, dat trekt je energieveld leeg voordat je warming-up klaar is...

Tsja, dat reizen is kut ja, maar ze vergeten het echte punt: in Kazachstan heb je vooral spelers die net een niveau te kort komen, daar plan je je niet “fit” overheen. Op het water kun je ook strak plannen wat je wil, met een slappe motor kom je nog steeds niet tegen de stroom in.

het probleem is dat mensen doen alsof kunstgras en kou een soort “ecosysteemstrategie” zijn, terwijl het in Kazachstan vooral komt door matige sport-infrastructuur, onderhoud en budget: je speelt wat er ligt en wat je kunt betalen, niet omdat je een uniek voetbal-DNA wil kweken. de oplossing is basics op orde (fatsoenlijke velden, medische begeleiding, reislogistiek en een stabiele competitie) en dan pas een speelstijl kiezen; anders krijg je precies wat je nu ziet: veel blessures, weinig techniekontwikkeling en nul draagvlak als de resultaten uitblijven.

Het zij zo: dat tijdzone-gedoe is echt, ik heb ooit in Almaty een jeugdtoernooitje gezien en die gasten kwamen half slaperig uit een nachtbus, om vervolgens wél 90 minuten te rennen alsof het niks was. Talent genoeg, maar totaal geen automatismen; alles is “bal weg en hopen”. Als Van ’t Schip daar een simpel plan in krijgt en ze leren een keer rustig blijven na een tegengoal, dan zijn ze al verder dan al dat gezeur over kunstgras.

BasT doet alsof tijdzones het grote drama zijn, maar het echte Kazachstan-probleem is dat de bond al jaren denkt dat een “naam” uit Europa automatisch structuur en jeugdopleiding meebrengt. Van ’t Schip kan best wat orde brengen, maar zonder fatsoenlijke competitie-opzet en een paar clubs die echt opleiden blijf je gewoon 90 minuten achteruit lopen en hopen op een standaardsituatie. En paniek wegrossen in minuut 12? Dat is geen tactiek, dat is een copingmechanisme.

Ach “2 jaar bouwen” in Kazachstan, kom op zeg, na drie nederlagen staat z’n koffer al bij de deur en beslist een of andere bobo wie er in de spits moet

ja man, ik heb ooit met een zondag-elftal in Polen gespeeld en we waren al kapot vóór de aftrap door gezeik met vluchten, tassen en een “fysio” die alleen tape had, dus Kazachstan met zes tijdzones is gewoon voetbal met jetlag als 12e man, maar goed als Van ’t Schip eerst de reis/fitheid als heilig verklaart en pas daarna over 4-3-3 begint, kan je ineens ook echt een pot uitspelen zonder na 60 minuten in de overlevingsstand te gaan hangen.

Die microservice-onzin slaat nergens op, het is gewoon een land met een kleine talentpool en een matige competitie, dáár verlies je je punten mee. Reistijd hebben Noorwegen en IJsland ook zat en die krijgen het wél voor elkaar als de basis goed is, Van ’t Schip moet gewoon een paar vaste patronen erin rammen en knokken voor elke wedstrijd, niet doen alsof een “pipeline” je ineens laat voetballen.

Ik heb ooit een collega gehad die in zo’n bond-achtige constructie in Oost-Europa werkte, en die zei: je wint pas iets als je eerst de “hofhouding” doorhebt, anders word je trainer van de foto’s en niet van het elftal. Van ’t Schip moet daar inderdaad met eigen mensen komen en keiharde afspraken over selectie en betalingen, anders zit ie binnen een half jaar naar een vertaler te luisteren die óók de belangen van een clubbaas dient. En dat NL-gedoe van “onze coaches brengen structuur” ja hoor, thuis bezuinigen we alles kapot en doen we alsof dat normaal is.

Precies dit, en ik heb het ooit van dichtbij gezien bij een “klein” land in de regio: de bondscoach was vooral decor voor de camera, terwijl de opstelling in de wandelgangen al half was uitgedeeld aan mensen met achternamen die je niet durft te spellen. Paradoxaal genoeg wordt zo’n buitenlandse naam dan verkocht als professionalisering, maar het is inherent ook een manier om verantwoordelijkheid te verdunnen: als het misgaat was het “de Nederlander”, als het meevalt is het “ons systeem”. Benieuwd hoe lang Van ’t Schip het volhoudt als ie een speler laat vallen die toevallig iemands neef is… dan leer je ineens wat voetbal daar echt betekent.

Ik merk gewoon dat die fysieke randvoorwaarden belangrijk zijn, maar je mist dat je als bondscoach daar maar beperkt over gaat als de bond geen geld/structuur heeft. Als de KFF niet tegelijk investeert in jeugd, scouting en een fatsoenlijke binnenlandse competitie, kun je met de beste fysio’s nog steeds met dezelfde matige basis blijven aanmodderen.

Leuk hoor, “load management” en herstelprotocol, alsof die man even een heel medisch ecosysteem uit de grond stampt in Astana tussen twee vluchten door. Als je selectie vooral middelmaat is en je speelt op beton-kunstgras in de kou, dan helpt de beste fysio je hooguit om 89 minuten vol te houden voordat je alsnog 3-0 pakt.