Cyberdreiging grijpt om zich heen, maar techstad Amsterdam heeft geen eigen waarschuwingsdienst: ‘We hebben zitten slapen’

Een regionaal cyberpunt lijkt me vooral nuttig voor kleine ondernemers en gewone inwoners, die nu vaak niet weten of een verdachte mail ernstig is of waar ze hulp moeten zoeken. Wel moet zo’n hub geen extra overlegclub worden: één duidelijke plek, snel advies en waarschuwingen in normale mensentaal, daar heb je wat aan.

Weer een nieuwe hub optuigen alsof waarschuwingen vanzelf veiliger maken. Geef eerst één bestaand loket een telefoonnummer, 24 uur bereikbaarheid en de plicht om binnen een dag te reageren; anders hebben we straks drie directeuren, zes overlegtafels en nog steeds niemand die de bakker helpt na een ransomware-aanval.

Een cyberhub kan nuttig zijn, maar Amsterdam moet eerst eens ophouden met alles aan elkaar te knopen alsof samenwerking automatisch beveiliging oplevert. Leg bij vitale organisaties gewoon minimale eisen op, laat jaarlijks testen of systemen echt werken en zorg dat bestuurders persoonlijk kunnen uitleggen waarom een oude server nog aan het internet hangt; een waarschuwing achteraf helpt weinig als de voordeur al jaren openstaat.

Een waarschuwing is mooi, maar de meeste ellende begint met iemand die op een link klikt omdat de mail van “de directie” komt en er haast bij is. Doe dus ook gewoon jaarlijks een nep-phishingmail door alle gemeentelijke afdelingen, dan zie je snel wie de voordeur open laat staan.