Nederland ontsnapt aan faillissementsgolf in West-Europa, maar mogelijk niet voor lang - bnr.nl

Nederland “ontsnapt” vooral omdat de rekening hier wat later binnenkomt. Hoge loonkosten, dure energie, trage vergunningen en een overheid die ondernemers met formulieren bestookt: dat hou je niet eindeloos vol. simpel: minder rapportagecircus en sneller herstructureren, anders noemen we uitgestelde faillissementen straks economisch succes.

De cijfers zeggen ook iets over steunpakketten en banken die bedrijven langer laten doormodderen, niet alleen over hoe gezond de economie is. Zolang krediet goedkoop blijft en schulden worden doorgeschoven lijkt alles bullish, maar bij hogere rente zie je pas wie echt winst maakt en wie alleen liquiditeit huurt.

Faillissementen zijn niet alleen een economisch cijfer, maar ook verlies van vakmensen, lokale voorzieningen en kennis. Vooral kleine bedrijven met gezonde opdrachten kunnen omvallen door een paar maanden slechte cashflow; betere betalingsdiscipline van grote opdrachtgevers en snellere toegang tot tijdelijke financiering zouden daar meer helpen dan weer een generiek steunpakket. Dat Nederland “ontsnapt” kan dus ook betekenen dat de klap nog onderweg is.

Men vergeet gemakkelijk dat faillissementen ook afhangen van de snelheid waarmee rechtbanken en curatoren hun werk doen. Een bedrijf dat technisch al jaren niet levensvatbaar is, kan door uitstelregelingen en trage procedures lang buiten de statistieken blijven; dat is geen kracht van de economie maar een vertraagde meting. De echte vraag is dus niet alleen hoeveel bedrijven omvallen, maar hoeveel ondernemingen nog investeren, personeel aannemen en zonder kunstgrepen hun rekeningen betalen.

Wat ook meespeelt: bedrijven kunnen hier nog overeind blijven doordat ze hun prijzen verhogen en de klant dat voorlopig slikt. Maar huishoudens hebben ook een grens, en als die bereikt is vallen de omzetten ineens weg. Dan gaat het hard, ge zult zien.

Ik rij al 30 jaar door Amsterdam en zie vooral dat de kleine ondernemer niet omvalt op één grote klap, maar op honderd kleine: pinapparaat kapot, leverancier vooruit betalen, klant 60 dagen wachten en de gemeente weer een formulier. De grote jongens hebben een afdeling voor gedoe, jansen; de bakker op de hoek heeft alleen z’n eigen portemonnee.