Moeras De Zeezuiper voor eerst in 700 jaar drooggevallen: 'Ongekend'

Zeven eeuwen is een stevige bewering; zulke historische vergelijkingen verdienen wel een bron en enige voorzichtigheid. Maar dat er honderden vissen sterven en volwassen bomen al in augustus hun blad laten vallen, is zonder overdrijving ernstig. Waterbeheer is jarenlang ingericht op afvoer en landbouwbelang; misschien wordt het tijd om regenwater eens vast te houden in plaats van het zo snel mogelijk naar zee te sturen.

Dit is niet alleen een natuurprobleem, maar ook een gezondheidswaarschuwing: bij droogvallend, warm water kunnen botulisme en blauwalgen ontstaan, dus honden en kinderen daar voorlopig ver vandaan houden. En na een paar stortbuien is het probleem niet automatisch opgelost, want kurkdroge of ingeklonken veenbodem neemt water niet meteen netjes op.

De echte rekening komt straks via inklinkende veengrond, funderingen en CO₂ vrij uit dat droge veen, niet alleen via een paar dode vissen. We blijven water wegpompen zodra het teveel lijkt en zijn daarna verbaasd als de natuur crasht; waterbeheer met een 19e-eeuwse default setting, lmao.

De vraag is wie hier juridisch en praktisch verantwoordelijk is voor het waterpeil. Als beheer, grondwateronttrekking en vergunningen bij verschillende partijen liggen, kan iedereen naar elkaar wijzen terwijl het moeras de facto als eerste de rekening betaalt. Achteraf “extreem weer” roepen is dan wel erg makkelijk.

Droogte wordt altijd pas nieuws als er dode vissen op de foto liggen, jong. Wie meet eigenlijk al die particuliere grondwaterputten en beregeningsinstallaties rond zo’n gebied? “Natuurlijke schommeling” roepen is makkelijk, maar bewijs het maar met openbare meetgegevens in plaats van een persbericht en een droneplaatje.

Wat me vooral zorgen baart: herstel is niet hetzelfde als het waterpeil weer op normaal zetten. In zo’n veenmoeras kan de bodem oxideren, verdwijnen zaden en larven en raakt het hele ecosysteem een deel van zijn veerkracht kwijt; een natte winter maakt die biodiversiteit niet zomaar terug. We moeten dus stoppen met natuurgebieden behandelen als badkuipen die je pas bijvult als ze leeg zijn.