Aantal asielmigranten dat verdacht wordt van criminaliteit blijft stabiel

het probleem is dat mensen zich blindstaren op “3 à 4%” en dan doen alsof er niks aan de hand is, terwijl de overlast en incidenten rond opvanglocaties vooral een concentratie- en organisatievraagstuk zijn: veel jonge mannen bij elkaar, weinig structuur, noodlocaties, dan krijg je gedoe ook al is het percentage gemiddeld niet hoger. de oplossing is de opvang-infrastructuur fatsoenlijk ontwerpen met kleinere eenheden, echte begeleiding voor amv’s en vooral snel onderscheid maken tussen kansrijk en kansarm (Algerije/Marokko/Tunesië) zodat je die laatste niet eindeloos laat rondhangen; dat scheelt criminaliteit én scheelt draagvlak in de wijk.

Stabiel of niet, de echte pijn zit ’m in de kosten en doorlooptijd: jaren opvang, procedures, bezwaar op bezwaar, en ondertussen hangt een kleine groep gewoon in het winkelcentrum te “ondernemen”. maak het simpel: snelle screening, snelle beslissing, en bij afwijzing ook echt vertrek regelen, anders blijft het een open-einde businesscase waar de wijk de rekening van krijgt.

3 à 4% of niet, het gaat om verdachten en daar zit ook gewoon veel “papiercriminaliteit” tussen waar je als gewone burger nooit mee te maken krijgt, terwijl die ene die wél rotzooi trapt in het dorp meteen het hele beeld bepaalt. doe dan niet alleen rekenen maar ook handhaven: bij overlast gewoon direct oppakken en verplaatsen/afschalen, anders blijft het rommelen en zijn de goeden de dupe, en dan gaat het vanzelf: één rotte appel…