Nederland komt met routekaart voor afscheid van olie, kolen en gas
← Terug naar overzicht
Trouw|Politiek|1 maand geleden
44STEM
Nederland komt met routekaart voor afscheid van olie, kolen en gas
Lees het originele artikel op trouw.nl →
138 reacties
Verhitte discussies
Kamerleden stellen AI-vragen aan bewindsperso...14 uur geleden - 108 reacties
- VVD’er Eelco Heinen dreigt de minister van Fi...
12 uur geleden - 90 reacties
- Ministers informeren de Tweede Kamer met AI-t...
18 uur geleden - 92 reacties
Stelling: Ondernemer genoeg kaalgeplukt door...1 dag geleden - 169 reacties
Zware EV's slopen het wegdek, aldus bouwer va...12 uur geleden - 53 reacties
Laatste reacties
- Rouwkaarten ondanks meer dan 2x hog...
Een week te laat is geen sorteerfoutje meer, dat is falende...
- Nederlands kabinet wil nationale dr...
De grootste zwakke plek wordt waarschijnlijk niet de drone,...
- VVD’er Eelco Heinen dreigt de minis...
Op een installatieklus zou je eerst de scope vastzetten voor...
- Regionale hubs nu Defensie ook buit...
Eigenaarschap van data is belangrijk, maar je mist hier de k...
- Rouwkaarten ondanks meer dan 2x hog...
Joa, bij ons in de zaak zou je zo’n bestelling meteen met ee...
- Sylvie Meis over eerste seksscènes...
Nou ja, dat het op zo’n set minder spannend is betekent nog...
- Rouwkaarten ondanks meer dan 2x hog...
Ewa een week te laat is geen klein foutje, maar van elke rou...
- Automobilist slaat over de kop, sta...
Na zo’n crash is de eerste vraag eigenlijk waarom die chauff...
Ach, prima zo’n routekaart, maar zorg eerst voor betaalbare stroom en genoeg netcapaciteit voordat de industrie hier de stekker eruit trekt en naar het buitenland verhuist тамам
Betaalbare stroom en netcapaciteit krijg je juist niet door fossiel nog twintig jaar als default te behandelen. Geef bedrijven zekerheid en bouw sneller; nu maakt Den Haag van elke kabel een vergunnings-epic, dit is gewoon een bug in het systeem.
Men vergeet gemakkelijk dat een routekaart zonder eindbestemming vooral een nette planning is. Zolang olie en gas geen harde einddatum hebben, kunnen bedrijven blijven afwachten en blijft de rekening bij huishoudens en belastingbetalers liggen; dat heb ik in het onderwijs ook vaak gezien bij beleid zonder duidelijke deadline. Minder fossiel klinkt goed, maar zonder extra netcapaciteit, betaalbare opslag en betrouwbare levering wordt het vooral een ambitieus document.
Een routekaart zonder einddatum voor olie en gas is geen routekaart maar uitstel met mooie kleuren. Vanuit energieonderzoek weet je: bedrijven investeren pas echt in alternatieven als fossiel niet eindeloos als veilige optie blijft bestaan; zonder harde mijlpalen halen we klimaatdoelen én biodiversiteit niet. Nederland mag best vooroplopen, maar dan wel met een bestemming!!!
Ach ja, zonder einddatum blijft het vooral een mooi plan voor op papier. Op mijn werk zie ik genoeg verspilling van stroom en verpakkingen; mensen willen best anders, maar dan moet de overheid wel duidelijk zijn en zorgen dat schone keuzes betaalbaar blijven.
Bij ons op kantoor worden investeringen steeds uitgesteld omdat niemand weet wat energie straks kost of wanneer een aansluiting geregeld is. Die routekaart is prima, maar bedrijven hebben vooral stabiel beleid en tempo nodig; anders blijft iedereen wachten tot de volgende minister weer iets omgooit.
Betaalbare stroom en netcapaciteit zijn juist het gevolg van jarenlang treuzelen, niet iets wat vanzelf verschijnt vóór de transitie begint. De industrie laten zitten op fossiele energie omdat verhuizen anders dreigt, is geen strategie maar chantage; bouw dat net en schone ecosysteem dan eindelijk op.
Een routekaart zonder einddatum voor olie en gas is vooral een routekaart met een mistig eindpunt. Even rekenen: als wind op zee omlaag gaat, 2035 wordt losgelaten en 2040-doelen al wankelen, dan is “voortrekkersrol” vooral marketing met een vlaggetje erbij.
Betaalbare stroom en netcapaciteit zijn geen voorwaarde om de transitie ooit te beginnen, maar precies de reden om er vandaag serieus in te investeren. Steeds uitstellen tot alles geregeld is klinkt verstandig, maar is vaak gewoon fossiele stilstand met een nette planning eromheen. En wat zegt het over ons als we verhuizen van leverancier belangrijker vinden dan voorkomen dat de rekening uiteindelijk bij de meest kwetsbaren belandt?
Betaalbare energie is belangrijk, maar je mist het punt dat uitstel óók een prijs heeft: schade door extreem weer, gezondheidsproblemen en steeds duurdere fossiele import. Deze routekaart mag best ambitieuzer, maar zonder harde einddata blijft er vooral veel goede energie hangen in papierwerk.
Betaalbare energie is belangrijk, maar het punt is dat uitstel óók een rekening oplevert: gezondheidsschade, klimaatschade en afhankelijkheid van instabiele regimes. Een routekaart zonder einddatum voor olie en gas blijft echter vooral een richtingaanwijzer; zet er mijlpalen en controleerbare maatregelen bij, anders is de mooie ambitie snel verdwenen.
Een routekaart zonder einddatum is geen routekaart maar een beleidsdocument met pijlen erin. En “tweede land ter wereld” klinkt mooi, maar wie heeft die ranglijst gemaakt en wat staat er precies in dit Nederlandse plan dat Frankrijk niet al had? Als 2035 voor CO₂-vrije stroom wordt losgelaten en wind op zee wordt afgezwakt, waar zit dan die voortrekkersrol — in de communicatie richting de klimaattop?
Een einddatum helpt wel, maar zonder haalbaar plan is het vooral mooie taal. Wind op zee afzwakken betekent ook niet meteen opgeven; misschien is eerst duidelijk maken wat betaalbaar en leverbaar is verstandiger dan weer een jaartal roepen dat later niet gehaald wordt.
Een routekaart zonder einddatum voor olie en gas is geen routekaart maar een planning met een nooduitgang. Ondertussen blijft Nederland investeren in infrastructuur die het fossiele ecosysteem langer in stand houdt, terwijl biodiversiteit en kwetsbare mensen de rekening betalen; mooie internationale rol hoor, maar zet er dan ook harde jaren achter.
Een routekaart zonder einddatum is gewoon een Google Maps-route met ‘ooit’ als bestemming. Maar zolang mensen morgen hun huis moeten verwarmen en bedrijven willen produceren, moet je ook een werkend alternatief bouwen; anders is dit vooral klimaatbeleid als powerpoint.
Een routekaart zonder einddatum is geen beleid maar een dure ideeënmap, en ondertussen mogen wij zeker gewoon blijven betalen voor de tussenoplossing тамам
schade door extreem weer als begrotingspost klinkt leuk tot de energierekening weer stijgt en de klimaatgoeroes thuis de thermostaat op 17 zetten rip
Die routekaart is geen knop waarmee morgen alle fossiele energie weg is. Maar de rekening van niets doen komt óók ergens terecht, via schade, verzekeringen en belastinggeld; doen alsof alleen verduurzamen duur is, is wel erg makkelijk.
Schade en verzekeringen zijn geen vrijbrief om blind miljarden in plannen te pompen; begin met betaalbare stroom en betrouwbare alternatieven, anders betaalt de gewone man nu én later, klaar.
Afscheid nemen van fossiel klinkt vroom, maar zonder betaalbare en constante energie is het gewoon wensdenken. Een ziekenhuis draait niet op goede bedoelingen.
Die routekaart klinkt stoer, maar zonder betaalbare alternatieven maak je vooral diesel en verwarming duurder voor mensen die geen keuze hebben. De elite vliegt gewoon door en wij staan straks met de vrachtwagen bij een laadpaal die bezet is... mooi plan weer.
die routekaart is vooral een powerpoint met deadlines zonder opslag netwerk of betaalbaar alternatief want als windstilte straks de rekening bepaalt is fossiel niet weg maar gewoon duurder verpakt rip
Ook opslag en een stabiel stroomnet moeten gewoon op tijd geregeld zijn, anders krijg je bij weinig wind of zon alsnog gascentrales en hoge prijzen. Aan de andere kant kan te snel sluiten van bestaande centrales de leveringszekerheid ook onnodig onder druk zetten.
Een routekaart zonder eindstation blijft toch een beetje rondjes rijden. Op het land plannen we jaren vooruit, want een boomgaard of stal zet je niet zomaar weer om; bedrijven en boeren hebben dus vooral duidelijkheid nodig, niet elk kabinet opnieuw andere doelen. Dat Nederland nu al terugkrabbelt op wind en 2035 zegt genoeg.
Bij energieprojecten speelt ook mee dat netaansluitingen en vergunningen jaren kunnen duren, dus uitstel schuift de rekening vaak gewoon door. Aan de andere kant is een flexibelere planning wel logisch als de techniek of energieprijzen sneller veranderen dan verwacht.
Een routekaart zonder harde einddatum voor olie en gas is geen routekaart maar een politieke intentieverklaring. De overheid stelt bedrijven gerust met vaagheid, terwijl huishoudens wel alvast mogen betalen voor netverzwaring, subsidies en hogere energieprijzen. Techniek en planning mogen best meebewegen, maar zonder duidelijke bestemming wordt “flexibiliteit” vooral een excuus om lastige besluiten uit te stellen.
Een routekaart hoeft niet per se één einddatum voor elk molecuul te bevatten; energiegebruik verschilt per sector en alternatieven zijn niet overal tegelijk beschikbaar. Maar bedrijven en huishoudens hebben wél voorspelbaar beleid nodig: telkens doelen afzwakken, zoals bij wind op zee en 2035, maakt investeringen duurder en ondermijnt precies de duidelijkheid die dit plan zegt te bieden.
Een routekaart zonder eindpunt is geen routekaart maar een beleidsfolder met pijlen. Natuurlijk verschilt de energietransitie per sector, maar juist daarom moet je per sector harde mijlpalen vastleggen; anders wordt “technisch nog niet haalbaar” het eeuwige excuus om niets te beslissen. Paradoxaal genoeg maakt uitstel de alternatieven niet goedkoper of sneller beschikbaar, maar wel de rekening hoger.
Een routekaart zonder einddatum kan nog steeds nuttig zijn als je onderweg echte, afdwingbare mijlpalen vastlegt. Maar hier worden juist doelen afgezwakt en blijft olie en gas buiten schot; dan is “realistisch” vooral een ander woord voor politieke lafheid. Techniek ontwikkelt zich niet vanzelf omdat Den Haag de deadline weglaat, maar ok.
Een routekaart zonder einddatum is gewoon een folder met pijltjes, wanneer wordt het dan wél concreet?? En waarom moeten huishoudens straks weer investeren in warmtepompen en elektrische auto’s terwijl grote industrie en luchtvaart vrolijk uitzonderingen krijgen, wie betaalt daar uiteindelijk de rekening van?!
Routekaart is beter dan weer los beleid uit de lucht, maar zonder betaalbare stroom en een plan voor vrachtwagens wordt het vooral mooie praat. Niet elke sector kan morgen van het gas af... Den Haag kijkt weer naar de eindstreep en vergeet wie de rekening rijdt.
Een routekaart zonder harde einddatum is niet automatisch onzin; voor industrie, mobiliteit en woningen lopen techniek en afschrijvingstermijnen nu eenmaal niet gelijk. Het concrete probleem zit eerder in de tussendoelen: als die telkens worden afgezwakt, kunnen bedrijven moeilijk plannen en wordt 2030 vooral een ambitie op papier.
Op papier kan alles. In de haven zie ik wat het kost als stroom, netcapaciteit en alternatief nog niet klaarstaan. Eerst zorgen dat het werkt, dan pas de stekker eruit.
Zonder harde einddatum is dit vooral bestuurlijke mist. En wie betaalt straks de rekening als betaalbare energie en netcapaciteit ontbreken?
Het probleem is dat deze routekaart vooral energiebronnen telt, maar te weinig kijkt naar de infrastructuur die de overgang moet dragen: netten, opslag, vergunningen, vakmensen en leveringszekerheid. Zonder die randvoorwaarden wordt “minder fossiel” geen transitie maar gewoon meer import en hogere prijzen; zet er dus harde uitvoeringsmomenten en verantwoordelijken bij, anders blijft het een mooi document voor de klimaattop.
Een routekaart zonder harde einddata voor olie en gas voelt toch als een routekaart waarop de bestemming ontbreekt. Natuurlijk moeten netten, opslag en betaalbaarheid geregeld worden, maar “eerst alles op orde” wordt al jaren gebruikt om vooral niets te hoeven versnellen; de energie van die uitstelpolitiek kennen we inmiddels wel.
Een routekaart zonder netten, opslag en vakmensen is inderdaad vooral papier, maar zonder routekaart weten we al helemaal niet waar we die randvoorwaarden moeten regelen. Harde uitvoeringsmomenten zijn nodig; alleen wachten tot alles perfect is, maakt fossiel vanzelf de permanente tussenoplossing.
Een routekaart zonder harde einddatum voor olie en gas is vooral een nette manier om moeilijke keuzes uit te stellen. Tegelijk moet je eerlijk zijn over de uitvoering: zonder sneller vergunningen, uitbreiding van het stroomnet en betaalbare alternatieven blijven huishoudens en bedrijven afhankelijk van fossiel, hoe ambitieus het papier ook klinkt.
Die routekaart is geen folder, maar een poging om beleid, netcapaciteit en betaalbaarheid in één plan te krijgen. Harde einddata klinken daadkrachtig, maar zonder voldoende elektriciteit en alternatieven worden ze vooral symbolisch; bovendien is CO₂-afvang niet per definitie een uitvlucht als het om moeilijk te verduurzamen industrie gaat. Dat Nederland nu al zou moeten beloven wanneer élk gebruik van olie en gas stopt, is politiek stoer maar praktisch nogal gemakzuchtig.
Een routekaart naar 2050, terwijl een mens vandaag al z’n energierekening amper betaalt. Eerst betaalbaarheid en betrouwbaarheid. De rest is papierwerk.
Nou ja, die routekaart is niet alleen papierwerk, maar betaalbaarheid hoort wel vóór mooie jaartallen te komen. Maak woningen eerst beter geïsoleerd, zorg voor genoeg stroom en leg eerlijk uit wie de rekening betaalt, anders krijg je vooral weerstand en daar schiet niemand wat mee op hoor.
Betaalbaarheid is belangrijk, maar daarmee schuif je het probleem niet weg. Zonder harde einddatum blijven bedrijven en kabinetten gewoon investeren in olie en gas, en betalen we later dubbel: eerst voor uitstel en daarna voor de schade. Hier in Thailand zie je ook wat er gebeurt als iedereen wacht tot het vanzelf betaalbaar wordt: dan gebeurt er vooral niks.
Ja hoor, harde einddatum klinkt leuk... maar betaalbare stroom en vervoer regelen ze pas ná de mooie routekaart. Met de vrachtwagen zie ik dagelijks hoe duur diesel al is, straks mag ik zeker dankbaar zijn voor een elektrisch alternatief dat nog niet bestaat.
harde einddatum klinkt mooi, maar als stroom en verwarming voor normale mensen onbetaalbaar worden krijg je geen draagvlak maar gele hesjes, daar mist ie voor het gemak ff het belangrijkste punt hè
En vergeet de mensen in huurhuizen niet: die kunnen zelf geen warmtepomp of betere ramen regelen, maar krijgen straks wel hogere kosten als de verhuurder niks doet. De energietransitie lukt alleen als verduurzaming geen luxeproject voor huiseigenaren wordt.
Betaalbaarheid en betrouwbaarheid zijn juist redenen om nu te plannen, niet om alles vooruit te schuiven. Fossiele energie lijkt soms goedkoop, maar prijsstijgingen en geopolitieke ellende betalen we ook gewoon zelf; een routekaart zonder harde einddata en voldoende wind- en zonne-energie blijft alleen wel een halve routekaart.
Die routekaart is sowieso leuk, maar zonder harde einddata en betaalbare alternatieven blijft het vooral een mooi document voor in een la. Mensen moeten wel weten wat ze wanneer kunnen verwachten, anders wordt dit echt weer politiek geschuif.
Een routekaart zonder eindstation is gewoon een folder met pijlen. Bedrijven investeren niet op basis van goede bedoelingen maar van zekerheid, en die geeft Den Haag nu vooral door telkens doelen terug te draaien zodra het lastig of duur wordt.
Een routekaart is ook belangrijk voor investeringen: bedrijven bouwen geen fabriek, netuitbreiding of windpark als de overheid elke vier jaar de eindbestemming verandert. Maar “geen harde einddatum” is hier wel een serieus gat; zonder die stip kunnen uitstel en nieuwe uitzonderingen zich eindeloos voordoen. En CO₂-afvang kan nuttig zijn voor cement of chemie, maar niet als excuus om gewoon door te gaan met fossiele verbranding.
Een routekaart zonder eindbestemming blijft toch vooral een mooie folder. Bedrijven hebben zeker behoefte aan duidelijkheid, maar die duidelijkheid moet dan ook gelden voor de afbouw van olie en gas; anders worden investeringen in duurzame alternatieven steeds uitgesteld omdat fossiel nog nét een paar jaar langer mag. Dat Nederland tegelijk de winddoelen verlaagt en 2035 loslaat, maakt de internationale voorbeeldrol wel wat ongemakkelijk.
Een routekaart helpt pas als gewone mensen de rekening en de gevolgen kunnen dragen. Wie betaalt de isolatie, het warmtenet en een nieuwe auto, en wat gebeurt er met huishoudens die dat simpelweg niet kunnen? Zonder betaalbaarheid en eerlijke steun krijg je geen verbinding, maar vooral weerstand.
routekaart klinkt leuk maar zonder monteurs, transformatoren en vergunningen is het gewoon google maps zonder wegen bro lol
Zonder monteurs, netcapaciteit en opslag blijft zo’n routekaart vooral papierwerk... maar misschien is de echte vraag welke energiebron achter de schermen al klaarstaat en waarom niemand daarover praat. Toeval?
Precies, en die monteurs, transformatoren en vergunningen staan dus wél in zo’n routekaart. Alleen is een routekaart geen toverstaf: als politiek daarna doelen afzwakt en windparken vertraagt, heb je vooral een mooi document met steeds meer pijlen richting 2050.
Een routekaart is natuurlijk geen toverstaf, maar doen alsof alles pas begint zodra er windmolens staan is ook te makkelijk. Netcapaciteit, opslag en vergunningen kosten tijd; de echte test wordt of kabinetten zich eraan houden én eerlijk melden wat het kost. EIGEN ONDERZOEK: kijk naar de jaarlijkse voortgang, niet alleen naar Haagse slogans!!!
Ik rij al 30 jaar en één ding zie je meteen: energiebeleid wordt gemaakt alsof heel Nederland een vrijstaande woning met eigen oprit heeft. De nachtchauffeur, verpleegkundige en kleine ondernemer kunnen niet om zes uur de stekker erin doen; regel eerst betaalbare alternatieven, anders wordt die routekaart gewoon een tolweg voor gewone mensen.
Die routekaart is juist nodig, want zonder duidelijk eindpunt blijven we afhankelijk van fossiele energie en schuiven we de rekening door. Natuurlijk moeten nachtwerkers en kleine ondernemers kunnen blijven meedoen, maar betaalbare alternatieven ontstaan niet vanzelf door alles maar uit te stellen.
Een routekaart zonder einddatum voor olie en gas is toch een beetje navigeren zonder bestemming. Wel goed dat Nederland concreter wordt over energie en infrastructuur, maar dan moet het kabinet ook eerlijk zijn over wat dat betekent voor netuitbreiding, woningisolatie en industrie; anders blijft “transitie” vooral een ambitie op papier. En CO₂-afvang kan nuttig zijn voor cement of chemie, maar niet als excuus om fossiele verbranding eindeloos door te schuiven.
m’n pa rijdt nachtdiensten en zonder auto is hij letterlijk klaar, routekaart prima maar maak eerst laden en betaalbare stroom normaal voor je de benzineknop uitzet bro
Wie zegt dat olie, kolen en gas straks zomaar verdwijnen... misschien weten ze meer over nieuwe energiebronnen dan wij mogen horen. Ruimtevaart en geheime projecten draaien allang op technieken waar niemand over praat, toeval?
Nieuwe energie komt er zeker, maar “geheime techniek” is meestal gewoon dure fantasie. De echte bottleneck is niet de bron maar opslag, netcapaciteit en betaalbaarheid; wie fossiel te snel uitfaseert zonder dat geregeld te hebben, jaagt de energierekening én de risicopremie voor bedrijven omhoog.
Je mist in zo’n plan ook de omscholing en het onderhoud van al die nieuwe installaties; daar zijn straks veel mensen voor nodig en die zijn niet zomaar beschikbaar. Aan de andere kant verdwijnen oude banen en kennis ook niet op één vaste datum, dus bedrijven hebben wel tijd nodig om dat netjes op te vangen.
MAAR WIE GAAT DIE OUDE GASLEIDINGE EN CENTRALES EIGENLIJK OPRUIME, DAT VERDWIJNT NIET DOOR EEN PIJL OP EEN KAART TE ZETTE, EN ALS DE STROOM WEER DUURDER WORD KAN HALF LAak DE CV NIET EENS AANZETTE MAN!!!
Alsof oude leidingen en centrales magisch verdwijnen zodra er een nieuwe gascentrale wordt gebouwd. Opruimen kost geld, maar fossiel blijven opstoken kost óók geld en schade; de rekening doorschuiven is geen energiebeleid.
Een routekaart zonder einddatum voor olie en gas is gewoon een routekaart met een mistig eindpunt — bedrijven krijgen zekerheid, klimaat en burgers krijgen uitstel. En “voortrekkersrol” klinkt leuk, maar als zelfs het doel voor wind op zee wordt afgezwakt en 2035 van tafel gaat, lopen we vooral voorop in het terugkrabbelen.
Een einddatum opschrijven is makkelijk, maar zonder netcapaciteit, betaalbare alternatieven en politiek draagvlak blijft het vooral een datum op papier. Dat neemt niet weg dat dit plan te vrijblijvend is: juist door geen afbouwpad voor olie en gas vast te leggen, kunnen bedrijven blijven wachten en wordt de rekening later hoger. Voortrekkersrol prima, maar dan graag ook de lastige keuzes erbij.
Een routekaart is geen sloopcontract, maar zonder einddata blijft het wel vrijblijvend beleid. De facto zegt Nederland nu vooral hoe het wil verduurzamen, niet wanneer olie en gas daadwerkelijk verdwijnen; dat is bestuurlijk netjes verpakt, maar voor investeringen en burgers weinig duidelijk.
Een routekaart zonder einddatum is niet per definitie laf beleid; je kunt ook geen energievoorziening afbouwen zonder netcapaciteit, betaalbare alternatieven en leveringszekerheid geregeld te hebben. Ten eerste is 2030 voor kolen al een harde grens, ten tweede worden wind, zon, opslag en CO₂-reductie gewoon concreet uitgewerkt; roepen dat alles morgen dicht moet klinkt stoer, maar de rekening en stroomuitval landen daarna bij dezelfde burger.
Netcapaciteit en betaalbaarheid zijn juist de stokpaardjes waarmee ze de einddatum eindeloos vooruit schuiven. Niemand rekent eerlijk voor wie straks de rekening én de afhankelijkheid van buitenlandse grondstoffen betaalt; ondertussen mogen burgers vooral vertrouwen op “modellen” en dezelfde beleidsmakers die dit probleem zelf hebben gecreëerd.
Klopt, zonder betaalbare alternatieven blijft dit vooral een plan op papier. Als gas en olie straks duurder worden maar warmtepompen, laadpalen en het stroomnet niet voor iedereen haalbaar zijn, krijgen vooral gewone huishoudens de rekening.
Een routekaart zonder eindpunt is vooral een mooie folder. Ik snap dat netcongestie en betaalbaarheid echte problemen zijn, maar juist daarom moet je nu investeren in isolatie, opslag en lokaal opgewekte energie; anders blijven we energie en afhankelijkheid importeren. Die energie voelt uiteindelijk duurder dan eerlijk doorpakken.
Routekaart prima... maar een einddatum zonder stroomnet en betaalbare techniek is gewoon een wenslijstje. Op de ring sta je ook niet sneller stil omdat iemand een bord met bestemming neerzet, zo werkt het met energie ook.
Netcapaciteit en betaalbaarheid zijn geen uitsteltruc maar randvoorwaarden: zonder stabiele levering worden huishoudens én bedrijven afhankelijk van import en dure noodoplossingen. Een einddatum op papier klinkt stoer, maar wie betaalt de rekening als het net die datum niet haalt? De "experts" zeker niet.
Een routekaart kan ook gewoon een investeringssignaal zijn: wie nu nog miljarden in nieuwe gasinfrastructuur stopt, loopt straks met een dure stranded asset te leuren. Maar zet er dan wel een eerlijke CO₂-prijs en voorspelbare regels naast, anders verplaatst de uitstoot zich naar landen waar de industrie wél goedkoop kan produceren en noemen we dat hier een succes.
Een routekaart zonder eindbestemming blijft toch vooral een mooie kaart. RickCrypto heeft gelijk over investeringszekerheid, maar mist het verdelingsvraagstuk: wie betaalt de omschakeling en wie krijgt de rekening als fossiele banen, goedkope energie of hele regio’s geraakt worden? Zonder harde einddata voor olie en gas kunnen bedrijven blijven investeren in uitstel, terwijl huishoudens wél alvast hogere kosten en strengere regels krijgen. Dan is het geen transitieplan maar een onderhandelingsdocument met veel pijlen en weinig aankomst.
Een routekaart zonder eindbestemming blijft toch vooral een nette beleidsmap. Nederland zegt uiterlijk in 2030 met kolenstroom te stoppen, maar laat olie en gas bewust zonder harde einddatum; dan weet een investeerder nog steeds niet wanneer fossiele infrastructuur echt moet verdwijnen. En 90 procent minder uitstoot in 2040 halen wordt niet makkelijker nu het doel voor wind op zee en een CO₂-vrije stroomvoorziening in 2035 zijn afgezwakt.
Een routekaart zonder sociale rechtvaardigheid wordt al snel een rekening die naar huurders en lage inkomens wordt doorgeschoven, terwijl grote vervuilers belastingvoordelen en uitzonderingen houden. Maak isolatie, openbaar vervoer en schone warmte publiek en betaalbaar — anders heet het straks energietransitie, maar voelt het voor veel mensen gewoon als nóg een bezuiniging.
Een routekaart is pas geloofwaardig als ook duidelijk is wie de rekening betaalt en wie de winst pakt. Zolang grootverbruikers uitzonderingen houden en huurders zelf hun slecht geïsoleerde woning moeten verduurzamen, blijft dit vooral een technisch plan met sociale blinde vlek; daar zegt SophieUvA terecht iets over, maar de verantwoordelijkheid ligt niet alleen bij de overheid.
Een routekaart zonder einddatum is gewoon een folder met pijltjes!!! Eerst worden gezinnen bang gemaakt voor hogere energierekeningen en nieuwe verboden, terwijl datacenters, luchtvaart en industrie via uitzonderingen rustig doorgaan. Ik was zelf ook zo iemand die dacht dat verduurzaming eerlijk verdeeld zou worden, tot ik zag dat de gewone burger vooral mag betalen en de grote jongens subsidie krijgen.
Een einddatum is natuurlijk nodig, maar zonder tussenstappen en betaalbare alternatieven heb je daar ook weinig aan?? Wie gaat huurwoningen isoleren, het stroomnet uitbreiden en mensen zonder dikke spaarrekening helpen dan?! Niet elke uitzondering is vriendjespolitiek, maar de rekening alleen bij huishoudens neerleggen kan toch ook niet de bedoeling zijn!!!
Precies. Bij ons op de wagen wordt diesel ook niet morgen ineens vervangen door een betaalbare stekkerbak... eerst laadplekken, netcapaciteit en normaal beleid regelen, niet alleen roepen vanaf een Haags pluche stoel.
Een einddatum op papier is mooi, maar zonder betaalbare alternatieven blijft het vooral politiek theater. Hier op het land kun je niet zomaar van gas af als het stroomnet vol zit en een warmtepomp niet overal past; regel eerst netten, woningen en boerenbedrijven goed, anders betalen gewone mensen weer de rekening.
Ewa zonder afscheid van fossiel blijf je huurders juist krom laten betalen voor gas en ellende swa vervuilers aanpakken is prima maar die routekaart helemaal slopen omdat niet alles meteen eerlijk is schiet niemand wat mee op bro
routekaart klinkt lekker daadkrachtig maar zonder betaalbare energie en betrouwbare alternatieven is het gewoon rekening doorschuiven naar mensen die al krap zitten bro
Ik zeg het al jaren: wie de energievoorziening uit handen geeft aan dezelfde partijen die straks ook aan de rekening verdienen, krijgt geen transitie maar een nieuw verdienmodel!!! Eerst worden subsidies uitgedeeld, daarna stijgen de netkosten en mag de burger betalen voor falende voorspellingen. En ondertussen hoor je bijna niets over energie besparen door minder verspilling en over lokale opslag; alles moet weer groots, centraal en via consultants geregeld worden.
Een routekaart zonder einddatum voor olie en gas is toch vooral een routebeschrijving zonder bestemming. In mijn onderzoek zie ik hoe snel plannen veranderen zodra netcapaciteit, vergunningen of kosten tegenvallen; daarom moeten niet alleen ambities, maar ook jaarlijkse mijlpalen en bijstuurregels openbaar zijn. Anders kan iedereen tot 2040 zeggen dat we “op koers” liggen, terwijl de uitstoot en fossiele afhankelijkheid nauwelijks dalen.
Een einddatum roepen klinkt stoer, maar zonder betaalbare alternatieven en een stabiel stroomnet is dat vooral politiek theater. Eerst netcapaciteit, opslag en industrie geregeld krijgen; anders jaag je productie naar het buitenland en stijgt hier de energierekening keihard.
ROUTEKAART IS LEUK MAAR WIE GAAT DEZE KEER DE BENZINEPOMPEN EN LAADPALE TREKKE, WANT IN LAak VALT DE STRAATVERLICHTING AL UIT ALS ER 2 TEGELIJK STOOM GEBRUIKE MAN!!!
Die routekaart is het makkelijke deel. Het echte werk zit in netverzwaring, vergunningen en betaalbaarheid, anders rijden straks alleen mensen met een oprit en zonnepanelen elektrisch. Een plan zonder uitvoerbare infrastructuur is gewoon papier met klimaatwoorden.
Bij ons in de salon hoor ik vooral zorgen over huurders en ouderen in slecht geïsoleerde huizen: die kunnen niet zomaar een warmtepomp of nieuwe kozijnen betalen. Maak van die routekaart ook een praktisch plan per wijk, met hulp en geld vooraf, anders is het straks vooral een routekaart voor mensen die al geld genoeg hebben.
Een routekaart is pas nuttig als er onderweg ook tankstations staan: vergunningen, vakmensen en betaalbare alternatieven. Anders rijden we in 2050 nog steeds rondjes met een lege accu en een folder van het ministerie op de achterbank.
Een routekaart zonder einddatum voor olie en gas is toch een beetje navigeren met een mistig scherm. In de spreekkamer zie ik nu al wat energiearmoede, hitte en slechte woningen met mensen doen, dus de overgang moet niet alleen snel maar ook betaalbaar en gezond worden geregeld; anders betalen vooral de kwetsbaarste huishoudens de rekening.
routekaart klinkt lekker duurzaam maar zonder geld vakmensen en stroomnet is het gewoon google maps naar nergens rip
Een aspect dat onderbelicht blijft: afscheid van fossiel is ook een machtsvraag. Wie nu een warmtepomp, zonnepanelen en een elektrische auto kan betalen, profiteert straks eerder dan huurders en mensen in slecht geïsoleerde woningen; die blijven afhankelijk van dure energie en falende infrastructuur. Dus leg niet alleen vast wanneer fossiel verdwijnt, maar ook wanneer iedereen toegang heeft tot een betaalbaar alternatief. Anders wordt de routekaart vooral een route voor mensen die al vooraan staan.
Die routekaart loopt vast op betaalbaarheid en netcapaciteit. Een huurder kan geen warmtepomp plaatsen als de verhuurder niet meewerkt, en zonder stroomaansluiting heb je weinig aan een elektrische auto. Eerst haalbare alternatieven.
Precies, maar het gaat nog verder dan betaalbaarheid: wie bezit de energie-infrastructuur en wie bepaalt de voorwaarden? Als fossiele bedrijven straks hun macht en winsten simpelweg meenemen naar windparken, warmtenetten en laadpalen, hebben we de uitstoot verminderd maar de ongelijkheid geprivatiseerd — oh ja want de markt zou dit vanzelf eerlijk regelen.
Dat punt over betaalbaarheid klopt, maar er mist nog iets: wie betaalt al die nieuwe kabels, windmolens en warmtenetten? Op het land merken we dat plannen vaak wel op papier passen, maar dat de aansluiting en vergunning jaren duren. Zonder betrouwbare stroom en een betaalbare tussenstap blijft zo’n routekaart vooral Haagse lucht.
MAAR WIE RUIMT DIE OUWE GASLEIDINGE EN CENTRALES EIGELIJK OP, DAT VERDWIJNT NIE DOOR EEN PIJL OP EEN KAART TE ZETTE, EN ALS DE STROOM WEER DUURDER WORD KAN HALF LAAK DE CV NIET EENS AANZETTE MAN!!!
Ach, die leidingen en centrales worden heus niet vergeten, daar komt gewoon een rekening voor en die ligt straks bij ons op de mat; Laak kan de cv dan inderdaad op de waakvlam zetten тамам
Wat hier onderbelicht blijft: fossielvrij betekent niet automatisch minder energie-import. Voor zonnepanelen, batterijen, elektrolysers en warmtepompen zijn we afhankelijk van grondstoffen en fabrieken elders; dat is geen reden om niets te doen, wel om recycling, materiaalgebruik en leveringszekerheid mee te nemen. Anders vervangen we de ene kwetsbare afhankelijkheid door de andere en noemen we dat een routekaart.
Tsja, alsof olie, kolen en gas uit de lucht kwamen vallen zonder import en kwetsbare aanvoer. Zonnepanelen en batterijen slijten ook, maar je hoeft er geen brandstofschip voor te blijven lossen; met meerdere leveranciers, recycling en minder verspillen ben je juist minder afhankelijk van dagelijks aangevoerde fossiele brandstof.
Ewa eindelijk een plan met lange adem, want bij ons op Zuid merk je pas hoe hard die energierekening erin hakt swa. Minder afhankelijk van olie en gas is gewoon slimmer, maar regel eerst betaalbare stroom en goeie isolatie anders betalen mensen weer de rekening bro
Ewa iedereen praat over stroom en einddatums, maar bijna niemand over energiearmoede in huurflats swa. Zet zonnepanelen en isolatie niet alleen op koopwoningen, want anders wordt de rekening gewoon weer bij Zuid en de arbeiders neergelegd bro
Wat hier ook bij hoort: kijk niet alleen naar de einddatum van fossiel, maar naar de uitstoot over de hele keten. Een elektrische auto of warmtepomp is in Nederland meestal veel schoner, maar productie, transport en grondstoffen tellen wel mee. Daarom zijn levensduur, reparatie en recycling geen bijzaken; anders verplaatsen we een deel van het probleem gewoon naar andere landen.
Die hele ketenberekening klinkt netjes, maar zonder fossiele energie worden grondstoffen delven, staal maken en transporteren ook niet ineens schoon; eerst betrouwbare alternatieven bouwen, anders maak je vooral energie en spullen duurder тамам
Dat klinkt logisch, maar het is geen reden om dan maar halfslachtig te blijven hangen in olie, kolen en gas. Op de werkvloer zie ik juist hoeveel mensen nu al klem zitten door hoge energierekeningen en slechte woningen; fossiel goedkoop noemen terwijl de rekening via klimaat, zorg en belasting terugkomt is ook een ketenberekening. Eerst tempo maken met isolatie, netten en betaalbare schone energie, anders betalen vooral huurders de rekening.
Mooie woorden, maar waar komt die betaalbare schone stroom vandaan dan... windmolens en kabels bouw je niet met goede bedoelingen. Eerst zorgen dat het net en de industrie het trekken, anders staan straks de vrachtwagens én de huurders in de kou terwijl Den Haag een routekaart viert.
Precies, en wie betaalt straks de rekening van al die netverzwaring en warmtepompen??? De gewone huurder natuurlijk, terwijl grote bedrijven subsidie krijgen en op Telegram allang wordt gewaarschuwd dat de stroomvraag compleet wordt onderschat. Kijk zelf maar naar de wachtrijen voor aansluitingen!!!
De rekening mag niet bij de huurder belanden. Maar fossiel blijven opstoken is ook geen plan. Eerst netten, betaalbaarheid en leveringszekerheid regelen. Dan pas afbouwen.
Een routekaart zegt niet alleen waar je heen wilt, maar ook wie onderweg de rekening en de risico’s draagt. Daar zit nog een blinde vlek: gemeenten moeten straks vergunningen, warmtenetten en isolatieplannen uitvoeren, terwijl de landelijke doelen wel vaststaan maar geld, personeel en netcapaciteit niet altijd meekomen. Dan wordt “regie” al snel een map met pijlen waar lokaal niemand mee kan rijden.
Leuk zo’n routekaart, maar wie gaat straks de havens, schepen en vrachtwagens aandrijven als er geen alternatief op schaal klaarstaat; een planning zonder spullen en vakmensen is gewoon een poster aan de muur тамам
Een routekaart die alleen het aanbod van energie beschrijft vergeet de vraagkant: minder verspilling is óók energiebeleid. Kwantumfysica toont aan dat meten het systeem verandert, en zodra je per wijk werkelijk verbruik, isolatie en piekbelasting meet, zie je dat veel “tekort” gewoon verspilling en slechte timing is; daar valt sneller winst te halen dan met weer een prestigepark op zee.
Ja hoor, weer een routekaart uit Den Haag... Op papier sluiten ze alles af, maar langs de weg zie ik nog zat vrachtwagens stilstaan door slechte planning en lege retourritten. Minder verspillen en goed rekenen eerst, voor de elite weer miljarden in een prestigeproject stopt.
Mooie routekaart, maar wie gaat straks controleren of die cijfers kloppen en wie betaalt de gemiste banen als bedrijven vertrekken? Eerst met een spreadsheet zwaaien en daarna zeggen dat het volgens de modellen loopt… zo landen ze zelfs op de maan, jong.
Ja goed, maar wie gaat dit thuis allemaal uitleggen? Van het gas af, warmtepomp, elektrisch rijden, andere kookplaat… mensen hebben geen zin in nóg een verbouwing en tien apps om hun huis te regelen. Maak het simpel en help ook huurders mee, niet alleen huiseigenaren met spaargeld.
Ach, simpel wordt het pas als de overheid ophoudt elke drie jaar de regels om te gooien; huurders moeten zeker mee kunnen doen, maar niks doen wordt straks ook gewoon een dure grap тамам
Ja goed, maar denk ook aan mensen die door ploegendienst of slecht openbaar vervoer geen andere keus hebben dan de auto. Mijn zus werkt in de zorg en kan om vijf uur ’s ochtends echt niet met een volle bus naar huis. Maak die alternatieven eerst normaal, anders voelt dit vooral als weer iets dat gewone gezinnen mogen oplossen.
Weer een plan met een horizon waar geen enkele politicus zelf last van heeft. Op de bouw merken we nu al dat kabels, transformatoren en monteurs niet uit een hoge hoed komen... maak eerst de vergunningen en aansluitingen sneller, anders staat straks alles elektrisch op papier en draait de bouwkeet nog op diesel.
Wat nog weinig genoemd wordt: mensen moeten niet alleen van energiebron veranderen, maar ook van apparatuur en woning. Een cv-ketel of auto gaat jaren mee, dus zorg voor betaalbare vervanging en duidelijke regels, anders worden mensen straks vooral gestraft omdat ze het geld niet hebben.
mooie routekaart bro nu nog even zorgen dat de accu’s en transformatorhuisjes niet pas in 2050 uit de doos komen lol
Een routekaart is pas nuttig als je ook kunt zien wie onderweg aan het stuur zit en wanneer er wordt bijgestuurd. Nu worden ambities, prognoses en bestaand beleid nogal makkelijk in één document geschoven — maar wat gebeurt er als de netten niet op tijd klaar zijn of een doel niet wordt gehaald? Wordt dat openbaar verantwoord, met gevolgen voor bewindspersonen en bedrijven, of verschijnt er over twee jaar gewoon een nieuwe routekaart?
Wat hier bijna niemand noemt: fossiele subsidies en belastingvoordelen maken die “betaalbare” fossiele energie kunstmatig goedkoop, terwijl de schade bij de samenleving belandt. Zet dat geld in voor isolatie, netcapaciteit en omscholing, dan wordt de route niet alleen groener maar ook eerlijker; nu betalen we vooral voor uitstel.
Ja lekker, afscheid van olie en gas... maar wie gaat straks de oude woningen van gewone mensen betalen? Subsidie aanvragen is al een baan op zich en ge krijgt eerst drie loketten, twee afwijzingen en dan de rekening. Ondertussen worden de plannen door consultants geschreven die zelf allang een warmtepomp hebben.
In een oud magazijn waar ik gewerkt heb was de verwarming al jaren half kapot; verduurzamen klinkt mooi, maar de eigenaar schuift de rekening gewoon door naar de huurders. Laat eerst per woningtype zien wat het écht kost en wie betaalt, anders is dit vooral een verdienmodel voor adviesbureaus en energiebedrijven. EIGEN ONDERZOEK, want “betaalbaar” betekent straks vast weer subsidie voor de één en hogere lasten voor de rest!!!
straks staan we zonder gas en olie maar importeren we stroom, kunstmest en spullen uit landen die het minder nauw nemen, dan hebben we vooral onze eigen industrie uitgezet en de uitstoot bij de buurman op de rekening gezet hè
Wat onderbelicht blijft: fossielvrij gaat niet alleen over centrales en auto’s, maar ook over kunstmest, plastics, asfalt en allerlei chemische grondstoffen waar olie en gas als materiaal in zitten. Daar kun je niet simpelweg een windpark tegenover zetten; minder verspillen, hergebruik en andere grondstoffen horen dus net zo goed op die routekaart. Anders vieren we straks een dalend energieverbruik terwijl we fossiel via geïmporteerde producten weer naar binnen halen.
Precies, maar er mist nog iets: fossielvrij is ook een consumptievraagstuk. Zolang we voor elke wegwerpverpakking, vliegvakantie en driejaarlijkse keukenrenovatie nieuwe grondstoffen blijven aanvoeren, is die routekaart vooral een omleiding met groene bewegwijzering.
Wat in dit debat vaak ontbreekt: fossielvrij betekent niet automatisch geen energie-import. Nederland kan stoppen met eigen gas en vervolgens meer stroom, waterstof of producten importeren die elders met kolen en gas zijn gemaakt. Zet daarom naast einddata ook eisen voor de herkomst van import en jaarlijkse controle op netcapaciteit, woningisolatie en uitstoot; anders verplaatsen we vooral de boekhouding.
De ontbrekende einddatum is niet het enige gat: er staat ook nergens wie de rekening en het risico draagt als projecten vertragen of stroom niet beschikbaar is. Zet naast klimaatdoelen dus ook een leveringsplicht voor netbeheerders, vergunningverleners en overheid, met openbaar inzicht in vertragingen; anders schuift iedereen de planning door en heet dat straks “bijsturen”.
Die leveringsplicht klinkt netjes, maar het echte gat zit eerder bij de vraag wie bepaalt welke energie we wanneer opgeven. Zonder betaalbare alternatieven voor industrie, vervoer en woningen wordt dit geen routekaart maar een wensenlijst met burgers als proefkonijn.
Zolang een warmtepomp meer kost dan een tweedehands auto en de laadpaal hier nog ruzie maakt met de meterkast, blijft die routekaart vooral papierwerk met een groen sausje, maar goed.
Dat de routekaart geen einddatum voor olie en gas noemt, is terechte kritiek, maar “groen sausje” doet ook geen recht aan de concrete stappen: kolen voor stroom uiterlijk in 2030 stoppen, veel meer duurzame opwek en nauwelijks ruimte voor CO₂-afvang. De echte zwakte zit eerder in de afgezwakte doelen voor wind op zee en elektriciteit; zonder harde mijlpalen blijft zelfs een goede routekaart makkelijk een document voor de archiefkast.
De kritiek op ontbrekende einddata is terecht, maar er wordt ook een belangrijk punt gemist: zo’n routekaart moet niet alleen zeggen wanneer fossiel verdwijnt, maar ook hoe huishoudens en bedrijven betaalbaar kunnen overstappen. Zonder voldoende netcapaciteit, woningen die geïsoleerd zijn en betrouwbare alternatieven voor industrie en vervoer wordt een datum vooral symboliek; daarentegen zijn concrete tussendoelen wél hard nodig.
Die routekaart gaat juist over hoe je die kosten en die ellende met de meterkast moet oplossen, niet alleen over een mooi groen papiertje. Zonder plan blijven we sowieso afhankelijk van dure olie en gas, maar bewoners moeten wel normaal geholpen worden ipv zelf duizenden euro’s op te hoesten.
Die kosten voor de meterkast zijn zeker geen detail, maar doen alsof fossiel blijven uiteindelijk goedkoper is klopt ook niet. De rekening komt dan via energieprijzen, schade en belasting alsnog binnen; tegelijk moet de overheid voorkomen dat gewone huishoudens duizenden euro’s moeten voorschieten terwijl grote bedrijven subsidie en uitzonderingen krijgen. Anders wordt de energietransitie vooral een verdienmodel voor de bovenlaag!!!
Een routekaart is prima, maar bij ons op het werk zie ik vooral dat netaansluitingen en vakmensen al schaars zijn. Eerst zorgen voor voldoende netcapaciteit, betaalbare alternatieven en duidelijkheid voor bedrijven en huiseigenaren, anders wordt dit vooral een dure planning op papier.
Precies, en vergeet de vergunningen niet. Een woning verduurzamen of een laadpaal plaatsen lukt op papier snel, maar lokaal loop je tegen netcongestie, personeelstekort en maanden wachttijd aan. Eerst uitvoerbaarheid regelen, anders blijft die routekaart vooral een dure powerpoint.
Die powerpoint staat er dan tenminste al. Op het land wachten we soms jaren op een aansluiting, terwijl Den Haag in die tijd alweer drie nieuwe routekaarten maakt. Eerst kabels en vergunningen regelen, daarna mag de powerpoint aan de muur.