Nederland komt met routekaart voor afscheid van olie, kolen en gas

Ach, prima zo’n routekaart, maar zorg eerst voor betaalbare stroom en genoeg netcapaciteit voordat de industrie hier de stekker eruit trekt en naar het buitenland verhuist тамам

Een routekaart zonder eindstation blijft toch een beetje rondjes rijden. Op het land plannen we jaren vooruit, want een boomgaard of stal zet je niet zomaar weer om; bedrijven en boeren hebben dus vooral duidelijkheid nodig, niet elk kabinet opnieuw andere doelen. Dat Nederland nu al terugkrabbelt op wind en 2035 zegt genoeg.

Het probleem is dat deze routekaart vooral energiebronnen telt, maar te weinig kijkt naar de infrastructuur die de overgang moet dragen: netten, opslag, vergunningen, vakmensen en leveringszekerheid. Zonder die randvoorwaarden wordt “minder fossiel” geen transitie maar gewoon meer import en hogere prijzen; zet er dus harde uitvoeringsmomenten en verantwoordelijken bij, anders blijft het een mooi document voor de klimaattop.

Een routekaart naar 2050, terwijl een mens vandaag al z’n energierekening amper betaalt. Eerst betaalbaarheid en betrouwbaarheid. De rest is papierwerk.

Een routekaart is ook belangrijk voor investeringen: bedrijven bouwen geen fabriek, netuitbreiding of windpark als de overheid elke vier jaar de eindbestemming verandert. Maar “geen harde einddatum” is hier wel een serieus gat; zonder die stip kunnen uitstel en nieuwe uitzonderingen zich eindeloos voordoen. En CO₂-afvang kan nuttig zijn voor cement of chemie, maar niet als excuus om gewoon door te gaan met fossiele verbranding.