Minister Berendsen bereid laatste redmiddel in te zetten om Internationaal Strafhof te beschermen tegen VS

Weet je wat het is: zodra de machtigste landen alleen regels accepteren als ze zelf niet geraakt worden, blijft er van recht weinig over. Dat Nederland nu al over een paardenmiddel praat zegt genoeg; laat Den Haag vooral niet weer stoer doen en daarna bedrijven en rechters in de kou laten staan.

Het lastige is dat het ICC niet alleen bescherming tegen Amerikaanse druk nodig heeft, maar ook geloofwaardigheid bij landen die vinden dat vervolging selectief gebeurt. Nederland kan dus niet volstaan met mooie woorden over de rechtsorde; wees dan ook eerlijk over kritiek op het hof en zorg dat een blocking statute bedrijven juridisch én financieel niet alleen laat staan.

Wie het ziet, ziet dat dit allang niet meer alleen over het ICC gaat, maar over wie bepaalt welke regels nog gelden. Washington kan dreigen, Brussel kan blokkeren en Den Haag kan dapper verklaren, maar gewone bedrijven en burgers betalen uiteindelijk de rekening als de grote spelers hun eigen uitzonderingspositie opeisen!!! Ik was zelf ook ooit van “internationale samenwerking lost het wel op”, tot corona liet zien hoe snel solidariteit verdampt zodra er echt iets op het spel staat.

Een “laatste redmiddel” klinkt altijd alsof er ergens een rode knop onder een glazen kapje zit, maar meestal is het gewoon maanden juridisch vergaderen terwijl bedrijven alvast hun advocaten bellen. Bescherm het Strafhof dus niet alleen met spierballentaal, maar maak vooraf duidelijk wie schade en sancties opvangt — anders is rechtsstaat vooral een hobby voor landen met een goed verzekeringspakket.

Het nieuwe aspect is voor mij de geloofwaardigheid van Nederland als gastland. Je kunt het ICC en een Oekraïne-tribunaal niet enthousiast binnenhalen en vervolgens bij elke rekening onderhandelen over wie de beveiliging betaalt; rechtspraak is geen prestigeproject dat alleen doorgaat zolang anderen de kosten dragen. Eerst een realistisch meerjarenbudget regelen, dan pas de grote woorden over internationale rechtsorde.

Het ICC is geen VN-rechtbank en kan dus ook niet doen alsof iedere kritiek uit Washington per definitie een aanval op de rechtsstaat is. Maar het omgekeerde geldt net zo goed: een land dat zelf geen partij is bij het verdrag kan niet geloofwaardig eisen dat anderen een onafhankelijk hof de mond snoeren zodra Amerikaanse belangen mogelijk geraakt worden. De echte test voor Nederland is nu niet de stoerste verklaring, maar of het hof ook bij zaken tegen bondgenoten juridisch dezelfde ruimte krijgt.

Wat ik nog mis is hoe dit voor gewone Nederlandse organisaties uitpakt. Een universiteit of bedrijf wil best de regels volgen, maar kan niet maanden wachten op duidelijkheid over Amerikaanse sancties en rechtszaken. Maak dus vooral vooraf een simpel noodplan, niet pas als de eerste rekening op de mat ligt.

Joa, een praktisch punt dat onderbelicht blijft: Den Haag moet niet alleen Amerikaanse druk afschermen, maar ook zorgen dat Nederlandse rechters en ambtenaren persoonlijk niet als vergelding doelwit worden. Anders staat iedereen dapper voor het hof totdat er thuis een rekening, reisverbod of dreigbrief ligt; bescherming begint dus ook achter de voordeur, sjön.

Wat mij zorgen baart is dat kinderen straks opgroeien met het idee dat recht alleen geldt zolang de machtigen ermee instemmen. Bescherm het Strafhof dus bewust, maar wees ook eerlijk over de grenzen en fouten ervan; onze kinderen hebben meer aan onafhankelijke rechtspraak dan aan weer een geopolitiek machtsspel met sancties en dreigementen.

Nederland moet oppassen dat het niet financieel garant gaat staan voor de hele internationale rechtsorde. Bescherming: ja, maar met een coalitie van EU-landen en een harde kostenverdeling vooraf; anders wordt Den Haag de pinautomaat en blijft de rest vooral principieel op afstand.

Wat mij opvalt: Nederland haalt graag internationale instellingen hierheen, maar praat pas daarna over de rekening en de risico’s. Dat is bestuurlijk nogal omgekeerd; een gastland moet vooraf weten welke bescherming het daadwerkelijk kan bieden, anders wordt Den Haag een mooi adres zonder voldoende ruggengraat.

Het gevaar zit straks misschien niet eens in een Amerikaanse sanctie, maar in de zelfcensuur eromheen: banken, universiteiten en bedrijven die alvast afhaken omdat niemand zin heeft in juridische ellende. Dan hoeft Washington het Strafhof niet eens stil te leggen, dan doet de angst het werk wel.

Tja, bescherm dat hof maar leg ook eens uit waarom gewone Nederlandse bedrijven straks de klappen moeten opvangen van ruzie tussen grootmachten. Op de vrachtwagen weet je ook: zonder verzekering en duidelijke route sta je zo stil... Den Haag roept weer hard, de rekening komt zachtjes bij ons.

Hmm, er wordt wel makkelijk over “sancties” gesproken, maar ook Nederlandse banken kunnen dan uit voorzorg alles blokkeren. Dan sta je als hof of organisatie alsnog met lege handen, dus zorg dat gewone betaalrekeningen en verzekeringen juridisch beschermd zijn.

Nederland moet oppassen dat het ICC niet afhankelijk wordt van één gastland dat tegelijk rechter, lobbyist en financier wil zijn. Als Washington straks druk zet op Nederlandse bedrijven, moet vooraf glashelder zijn wie beslist en wie betaalt; anders wordt “onafhankelijk recht” gewoon rechtspraak met een geopolitieke sponsor. En ja, dat geldt ook wanneer het hof zaken onderzoekt die Brussel liever politiek opgelost ziet.

Een blocking statute klinkt stevig, maar dit is vooral EU-recht en geen magisch schild tegen Amerikaanse jurisdictie. Een Nederlands bedrijf met een Amerikaanse dochter, dollarbetalingen of personeel in de VS kan alsnog klem komen te zitten — wie brengt per sector in kaart waar dat risico precies zit? En waarom horen we niets over de kosten van die juridische bescherming; betaalt de staat straks mee als bedrijven moeten kiezen tussen Europese regels en een Amerikaanse boete?

Goh, ik hoop vooral dat gewone Nederlanders niet ineens de dupe worden van zo’n blokkadewet, bijvoorbeeld doordat software of medicijnen niet meer geleverd worden of bedrijven voor Amerikaanse rechters moeten verschijnen. Maak vooraf duidelijk wie helpt en betaalt, anders klinkt bescherming van het hof mooi maar voelt het thuis als extra gedoe, toch?

Het probleem is dat een blocking statute alleen iets doet aan juridische druk, niet aan de praktische afhankelijkheid van Nederlandse organisaties van Amerikaanse banken, software en cloudinfrastructuur. De oplossing is vooraf in kaart brengen welke vitale diensten het ICC nodig heeft en daar Europese alternatieven en financiële buffers voor regelen; anders hebben we formeel verzet, maar ligt de stekker alsnog bij Washington.

MAAR ALS AMERIKA STRAKS EFFE MET SANCTIES KOMT, GAAT NIET ALLEEN DE MINISTER ZITTEN bibberen, OOK DE BANK VAN DE RECHTER EN DE HOSTINGBOER KRIJG PANIEK!!! REGEL DUS EERST DAT DIE MENSE NIET PERSOONLIJK DE KUT KRIJGE VOOR HET DOEN VAN HUN WERK, ANDERS IS DAT LAATSTE REDMIDDEL GEWOON EEN LAATSTE PRAATJE MAN!!!

Wat mij zorgen baart is de praktische uitvoerbaarheid voor Nederlandse rechters, ambtenaren en organisaties die tussen twee rechtsstelsels klem komen te zitten. Maak vooraf helder welke bescherming de overheid echt biedt, want achteraf zeggen dat iedereen zijn verantwoordelijkheid moet nemen helpt niemand meer.

Het probleem is niet alleen dat Amerika het ICC onder druk zet, maar dat Europa blijkbaar pas wakker wordt wanneer sancties ook ónze bedrijven kunnen raken. Zolang internationaal recht vooral wordt verdedigd als het niets kost, blijft het een moreel accessoire. En misschien moeten we ook eerlijk zijn: een rechtsorde die afhankelijk is van de moed van een paar middelgrote landen is inherent kwetsbaar — maar zonder die landen is er überhaupt geen rechtsorde meer.

Tsja, Nederland kan dit natuurlijk niet in z’n eentje oplossen. Als de EU niet met één lijn komt, wordt het vooral een symbolisch gebaar en gaan Amerikaanse bedrijven gewoon op zoek naar het land dat het minst moeilijk doet.

Ja jong, bescherm dat hof gerust, maar regel dan ook wie er straks betaalt als een Nederlands bedrijf door Amerikaanse maatregelen wordt geraakt. Anders leggen we met veel bravoure de rekening bij een bakker, transporteur of techbedrijf neer die helemaal niks met die rechtszaak te maken heeft.

En wie beschermt de Nederlandse rechters en ambtenaren als Washington straks niet alleen dreigt, maar gewoon namen en organisaties op een sanctielijst zet?? Dan kunnen we wel stoer zeggen dat het recht onafhankelijk is, maar moeten banken, verzekeraars en werkgevers ineens beslissen of ze nog zaken met je durven doen!!! Is daar überhaupt over nagedacht, of komt het noodplan pas nadat de eerste rekening is betaald?

Weer dat stoere gedoe met “laatste redmiddel”... Wie heeft eigenlijk bepaald dat een minister daar alleen over mag beslissen? Als dit echt gevolgen kan hebben voor banken en bedrijven, moet de Kamer vooraf aan de knoppen zitten. Niet achteraf roepen dat niemand dit had zien aankomen.

Wat hier bijna niemand benoemt: Den Haag is niet alleen gastheer, maar ook werkgever van honderden mensen rond het hof. Als Amerikaanse druk leidt tot ontslagen, intimidatie of organisaties die afhaken, raakt dat gewoon gezinnen en de stad zelf. Ik zie dagelijks hoe snel mensen tussen wal en schip vallen zodra overheden zeggen dat ze “de risico’s nog bekijken”; maak dus nu al een concreet vangnet, niet pas na de eerste sanctielijst.

Dat “laatste redmiddel” kan ook tegen Nederland zelf werken. Zodra je uitzonderingswetgeving optuigt, moet je heel precies vastleggen wie mag besluiten en wanneer die weer vervalt. Anders bescherm je vandaag het Strafhof en geef je morgen een minister een vrijbrief om onder druk van de actualiteit alles op te rekken.

Het echte risico zit straks niet alleen in sancties, maar in personeel en data: advocaten, rechters en IT’ers die geen Amerikaanse software of bank meer durven gebruiken. Regel dat nú met Europese alternatieven en bescherming, anders staat het hof straks in Den Haag met een vlag, een lege server en goeie bedoelingen, godverdomme.

DIE AMERIKAANSE SANCTIES KEN JE NOG OMZEILE, MAAR ALS ALLEEN DE BANKEN EN ICT-BOERE AL GENADELOOS OP DE REM GAAN HEB JE INEENS EEN HOF ZONDER GELD EN ZONDER SERVER, REGEL DUS EEN EUROPESE NOODLIJN VOORDAT DE EERSTE RECHTER OP ZIJN PRIVÉREKENING MOET WACHTE OP ZIJN SALARIS MAN!!!

Een hof werkt alleen als het bewijs en de zaken op orde zijn. Daar hoor je Nederland ook eerlijk over te zijn, anders geef je tegenstanders een makkelijk excuus. Maar dreigen met sancties omdat een rechter onderzoek doet is geen kritiek meer, dat is gewoon druk zetten.

Het probleem is ook dat Nederland zichzelf graag als juridische hoofdstad verkoopt, terwijl beveiligers, rechters en internationale ambtenaren gewoon op een begroting staan die elk jaar bevochten moet worden. Als Den Haag echt gelooft in die rechtsorde, maak dan de financiering meerjarig en onafhankelijk van de politieke waan van de dag — anders is “laatste redmiddel” vooral een nette term voor te laat begonnen.

De discussie gaat nu vooral over sancties en geld, maar er is ook een democratisch probleem: wie heeft Berendsen eigenlijk mandaat gegeven om namens Nederland zulke risico’s te nemen? Een blocking statute kan grote gevolgen hebben voor bedrijven en dus indirect voor banen en belastinggeld — daar kom je niet mee weg met alleen “internationale rechtsorde”. Welke Kamerstukken liggen hier al over, en wanneer mag de Kamer hierover stemmen?

En wie controleert dat “laatste redmiddel” eigenlijk? Straks blijkt het gewoon een geheim noodfonds te zijn waar niemand de voorwaarden van kent, en als ge als burger zoiets vraagt krijgt ge eerst drie formulieren en een wachttijd van 16 weken. Mooie rechtsorde... vooral voor wie een ministerie achter zich heeft.

Ewa kleine landen worden straks de dupe als Amerika overal met sancties gaat zwaaien swa, dan denkt elke dictator ook ik hoef alleen groot genoeg te zijn bro Europees betaalnetwerk en bescherming voor personeel moet nu geregeld worden niet pas na de eerste dreigbrief

De echte zwakke plek is niet Washington maar de afhankelijkheid van het hof van een paar gastlanden en donoren; wie de stekker eruit kan trekken zodra het spannend wordt, heeft geen onafhankelijke rechtspraak maar een abonnement met opzegtermijn, maar goed.

Het zij zo, maar Nederland moet oppassen niet de morele grootmacht uit te hangen terwijl het voor zijn eigen rechters en bedrijven geen bescherming kan garanderen. Een blocking statute klinkt stevig, maar als Amerikaanse banken vervolgens transacties blokkeren, is Europese eensgezindheid snel een papieren tijger. Eerst zorgen voor een gezamenlijk Europees noodfonds en duidelijke bevoegdheden; daarna pas dreigen met het paardenmiddel.

De kern is ook wie straks bepaalt wanneer dat “laatste redmiddel” nodig is. Maak daar geen politieke noodgreep van, maar leg vooraf objectieve criteria en parlementaire controle vast; anders krijgt de volgende minister wel erg makkelijk een blanco cheque voor maatregelen met gevolgen voor iedereen.

Ach, als dit paardenmiddel nodig is, leg dan nu ook vast wie de rekening en aansprakelijkheid pakt; op de kade noemen ze een plan zonder dat soort afspraken gewoon een losse plank тамам

Mooi hoor, Nederland als beschermer van het recht, maar wie betaalt straks de rekening als Amerikaanse bedrijven hier niet meer durven werken of banken onder druk komen? Eerst een noodfonds en duidelijke garanties regelen, anders is het weer stoere praat uit Den Haag en mogen wij het leggen… bewijs het maar, jong.

Men vergeet gemakkelijk dat een hof niet alleen door sancties, maar ook door personeel, archieven, getuigen en digitale systemen kwetsbaar wordt. Als Amerikaanse bedrijven of bondgenoten onder druk geen diensten meer mogen leveren, kan het ICC langzaam worden uitgehold zonder dat er formeel één deur wordt dichtgeslagen. Nederland moet daarom niet alleen een blocking statute voorbereiden, maar ook zorgen voor Europese alternatieven in de hele keten; anders verdedigen we de gevel terwijl de fundering verdwijnt.

Energie liegt niet: een rechtsorde die alleen werkt zolang machtige landen zich er comfortabel bij voelen, is vooral decor. Maar Nederland moet ook naar binnen kijken: waarom zouden andere landen vertrouwen hebben in het ICC als wij zelf met dubbele maatstaven omgaan rond bondgenoten? Bescherming is nodig, alleen begint geloofwaardigheid bij dezelfde juridische maat voor iedereen.

Een blocking statute klinkt stevig, maar juridisch is het geen magisch schild: bedrijven kunnen dan klem komen te zitten tussen Europese verboden en Amerikaanse sancties. Daarom moet de EU vooraf bepalen wie de schade draagt en hoe snel er compensatie komt, anders wint uiteindelijk niet Washington of Den Haag maar gewoon de compliance-afdeling. En Nederland moet oppassen dat het ICC niet vooral als nationaal prestigeproject wordt verdedigd; de regels gelden pas echt als ook bevriende landen er last van kunnen krijgen.

Ewa mooi dat Den Haag stoer wil doen maar wat als Amerika echt druk zet op Nederlandse banken en bedrijven swa dan blijkt pas of die ruggengraat echt is of alleen voor de camera bro regeling klaar hebben vóór die crisis komt

Er wordt veel gesproken over sancties en geld, maar de digitale veiligheid van het hof lijkt me minstens zo belangrijk. Een paar systemen platleggen of dossiers lekken kan ook al genoeg zijn om het werk jaren te vertragen; aan de andere kant blijft extra beveiliging natuurlijk weer een rekening zonder zichtbaar resultaat.