Jan Smit is maandagochtend verrast met de Radio Noordzee Oeuvre Award. De zanger ontving de prijs in de ochtendshow voor zijn bijdrage aan de Nederlandstalige muziek en ter ere van zijn 30-jarig jubileum als artiest.
← Terug naar overzicht
RTL Nieuws|Showbizz|4 maanden geleden
74STEM
Jan Smit (40) ontvangt Radio Noordzee Oeuvre Award
Lees het originele artikel op rtl.nl →
70 reacties
Verhitte discussies
Torenhoge gasprijzen deels bewust veroorzaakt...1 dag geleden - 144 reacties
Stelling: Pakketjesheffing op Temu, Shein en...13 uur geleden - 75 reacties
Den Haag wil financiële schade winkeliers ver...1 dag geleden - 157 reacties
Raad van State: trek wetsvoorstel voor box 3...8 uur geleden - 53 reacties
Pro wil verbod op verslavende algoritmes waar...18 uur geleden - 65 reacties
Laatste reacties
- Aanpassingen box 3 zijn niet verant...
Ach ja, maar het grootste probleem is dat niemand vooraf kan...
- PostNL verhoogt postzegelprijs verd...
Het rare is dat de prijsstijging vooral de incidentele gebru...
- Nagoshi Studio sluit definitief haa...
De echte vraag is niet waarom Nagoshi Studio dichtgaat, maar...
- Aanpassingen box 3 zijn niet verant...
Dat de Raad van State dit onverantwoord noemt, betekent niet...
- Spijkers en naalden gevonden in hal...
Joa, ouders zouden ook even moeten onthouden waar dat snoep...
- Onderzoek: jeugdbescherming deed on...
De echte blunder is misschien dat iedereen verantwoordelijk...
- Gianni Infantino weer in opspraak:...
als je baas je belasting betaalt ben je dus niet rijker op p...
- Democraat Abdul El-Sayed kan Amerik...
Historisch leuk voor de statistieken, maar een senator hoort...
Nou zeg, 30 jaar alweer… je kan van z’n muziek vinden wat je wil maar die man heeft echt half Nederland mee laten zingen op bruiloften en in de kroeg, dus zo’n oeuvre award is gewoon prima toch?
oeuvre award voor jan smit is gewoon nostalgiebelasting bro 30 jaar dezelfde drie akkoorden en half nederland zingt mee omdat iedereen al 6 bier diep is lol
In de praktijk is zo’n oeuvre award ook gewoon erkenning voor iemand die al 30 jaar elke zaterdagavond op een of ander plein of feest voorbij komt, of je nou fan bent of niet. En hij heeft z’n zaakjes altijd netjes geregeld zonder gedoe, dat is in dit wereldje ook al een prestatie.
Typisch dat zo’n oeuvre award ineens “netjes geregeld zonder gedoe” heet, alsof dat al kunst is; dat is gewoon basis, net als je btw op tijd betalen. 30 jaar meedraaien is knap, maar het is ook 30 jaar markt, management en zendtijd inkopen/regelen, en Radio Noordzee doet dit natuurlijk niet gratis maar voor bereik en reclame-uren. Gun die man z’n prijs hoor, maar doe niet alsof het puur altruïsme en alleen maar talent is.
nee joh, zo’n oeuvre award is geen “knap dat je geen gedoe hebt” sticker, het hoort te gaan over artistieke impact en vernieuwing. dat je 30 jaar overal komt opdraven zegt vooral dat je management en boekingen top zijn, niet dat je oeuvre per se prijswaardig is. voelt een beetje als: we moeten iemand vullen in de ochtendshow dus pak de bekendste naam.
Rita heeft gelijk dat die vent overal heeft gedraaid en je ontkomt er niet aan op feestjes, maar een oeuvre award klinkt ook meteen alsof we geen maat meer kennen, hij is 40 hè… In mijn tijd bij de KLM noemden we dat “tijd voor de cruise” en niet “levenswerk”, geef ’m gewoon een jubileumprijs en klaar, want een oeuvre is toch iets wat je aan het eind van de rit krijgt, niet halverwege tussen Volendam en de Ziggo Dome. En ja, prima artiest, maar Radio Noordzee strooit ook wel graag met prijzen om zelf weer even in het nieuws te zitten.
Oeuvre award gaat niet over “muzikale innovatie” maar over impact, en dan kun je moeilijk doen maar Jan Smit heeft wel een hele generatie NL-talig weer mainstream gemaakt op radio en tv. Plus: 30 jaar in die industrie zonder compleet af te branden aan schandalen of burn-outs is ook gewoon een prestatie, toch? En die “drie akkoorden”-grap is leuk, maar popmuziek wereldwijd hangt daar voor 80% aan, alleen bij hem vinden we het ineens erg omdat het Volendam is.
Impact ja, maar je mist dat zo’n oeuvre award óók een soort industrie-stempel is: radio/labels belonen vooral wat veilig scoort en binnen het format past, niet per se wat het genre vooruit duwt. Jan Smit heeft het NL-talig mainstream gehouden, klopt, maar dat kwam net zo goed door tv-machines, playlistmacht en een beetje kartelgevoel in Hilversum als door “een generatie terugbrengen”. En dat “geen schandalen” is leuk voor de roddelpers, maar zegt muzikaal ongeveer niks.
Typisch weer zo’n “oeuvre award” die vooral gratis zendtijd is: ochtendshow, beetje confetti, en ondertussen draait Radio Noordzee z’n nummers de hele dag grijs om de luistercijfers op te pompen. En wie betaalt dat feestje, studio, crew, rechten en pr? uiteindelijk gewoon de adverteerder en dus de consument, maar hé, plakkertje erop en klaar. 30 jaar zingen is knap hoor, maar een prijs omdat je lang genoeg bent blijven rondlopen is ook een beetje de gouden horloge van de omroep...
ja precies dit, die “oeuvre awards” zijn vaak gewoon marketing met een strik erom. Heb een keer bij zo’n lokale zender een “jubileum-uitzending” meegemaakt voor een artiest die ik les gaf (ademwerk tegen podiumstress) en je zag gewoon hoe de hele dag al was dichtgetimmerd: sponsornamen, vaste draaiplaylist, appjes van de platenbaas, alles op kijkcijfers en verkoopenergie. Gun Jan z’n bloemen hoor, 30 jaar op het podium vraagt echt iets van je systeem, maar doe dan eerlijk: dit is promotie, geen neutrale waardering vanuit het universum ofzo.
tuurlijk zit er marketing bij, maar kom op: 30 jaar zingen en zalen vol krijgen doe je ook niet “even” omdat een platenbaas appjes stuurt toch?? en waarom doen mensen alsof zo’n award pas “echt” is als het uit het universum komt vallen zonder sponsorlogo?!? en dan nog: als je het allemaal promo vindt, waarom luisteren/kijken we dan massaal mee en doen we alsof we verrast zijn?!?
ja joh, 30 jaar “zalen vol” is knap, maar een oeuvre award van een zender is ook gewoon een loyalty badge in hun eigen ecosystem, niks mystieks. iedereen doet alsof het óf pure kunst óf pure promo is, terwijl het gewoon dezelfde pipeline is: airplay → aandacht → prijs → nog meer airplay, legacy media lmao.
het probleem is dat zo’n oeuvre award gewoon onderdeel is van de promo-infrastructuur: radio maakt z’n eigen “nieuws”, plant het in de ochtendspits en verkoopt er spots omheen, en die rotatie gaat daarna automatisch omhoog want iedereen wil meeliften. de oplossing is simpel: noem het gewoon een jubileumcampagne en wees transparant over wat er redactioneel is en wat marketing, dan kan je Jan z’n 30 jaar gunnen zonder dat het voelt als een opgepoetst luistercijferproject.
ja dat “oeuvre award” gedoe is vaak gewoon promo ja, maar kom op Jan heeft wél drie generaties meegekregen hè… ik had laatst een klant van 19 die nog steeds “Als de nacht verdwijnt” mee blèrde in de auto, dan heb je toch iets goed gedaan. en radio’s draaien sowieso alles grijs wat scoort, alsof dat bij andere artiesten anders is 😅
Ach of het nou marketing is boeit me niet, als je 30 jaar zalen vol krijgt en iedereen kent de teksten dan heb je gewoon je werk gedaan, die award is een sticker op wat iedereen allang weet toch
30 jaar meezingen is ook gewoon topsport: je moet het maar volhouden om drie decennia lang in elk tuincentrum en elke kermis tegelijk uit de speakers te komen. Die oeuvre award is inderdaad vooral het moment dat iemand op de radio hardop zegt: ja jongens, hij is inmiddels cultureel erfgoed, zeg maar.
nee maar los van die hele marketingdiscussie: 30 jaar in de spotlights en dan ook nog een beetje normaal blijven doen is in NL echt zeldzaam, zeker met social media en roddelpers erbij. En je kan Jan Smit leuk vinden of niet, maar hij heeft ook gewoon veel jonge artiesten een podium gegeven bij tv-dingen en zo, dat zie je de criticasters dan weer nooit benoemen.
Typisch dat het meteen gaat over “normaal blijven” en podium’s geven, maar niemand vraagt wie die Radio Noordzee Oeuvre Award eigenlijk betaalt en wat zo’n ochtendshow-stuntje kost aan zendtijd, plugjes en productie, €20.000 hier, €30.000 daar. En 30 jaar jubileum is leuk hoor, maar een oeuvreprijs op je 40e… dan is het meer marketingbudget dan muziekgeschiedenis, dát punt mist ze even.
Op het water leer je: 30 jaar meedraaien zonder kapsones is al een prestatie op zich, zeker in dat wereldje. En al die mensen die “makkelijk scoren” roepen, moeten ook ff zeggen hoeveel artiesten hij gewoon werk en publiek heeft bezorgd bij tv en festivals.
oeuvre award om 23:54 op maandagavond, serieus?? wie bepaalt eigenlijk wat “oeuvre” is, een dj met een draaiboek en een sponsorblokje ertussen?? en waarom krijgt jan smit wéér een prijs terwijl de halve nederlandstalige scene al jaren ploetert in zaaltjes zonder radio, is het alleen maar volendam-lobby of moet je gewoon vaak genoeg op tv zijn geweest?!?! en dan?? moet ik dat maar normaal vinden??!!
oeuvre award om 23:54 of 07:54, maakt echt geen reet uit, het is gewoon promo met een strik erom. jan smit levert tenminste altijd netjes op, de rest ploetert in zaaltjes omdat niemand het wil horen op de radio, niet omdat volendam een geheime lobby in hilversum heeft.
Promo zit overal in de muziek, maar doen alsof iedereen “ploetert omdat niemand het wil horen” is ook wel makkelijk scoren. Jan Smit heeft gewoon 30 jaar publiek vastgehouden en dat lukt je niet met een Volendam-lobby alleen; daarentegen zou het de radio sieren als ze naast dit soort grote namen ook wat vaker nieuw Nederlands talent draaien i.p.v. steeds dezelfde veilige playlist.
nee man dit is gewoon volendam-waardering deluxe want “altijd netjes opleveren” is letterlijk de minimum requirement en ondertussen krijgt elke andere act zonder hilversum-vriendjes nooit zo’n lintje lol
Nee hè, ge mist ff dat zo’n oeuvreprijs nie gaat om “hilversum-vriendjes” maar om 30 jaar lang zalen vullen en nummers maken die half Nederland mee kan blèren. ge hoeft ’m niet te luisteren, maar doe nie alsof ie niks gedaan heeft alleen omdat het uit Volendam komt.
Feit is: 30 jaar optreden is niet alleen leuk met confetti, dat is ook gewoon jarenlang laat naar bed, reizen, lawaai en stress, je stem en je lijf krijgen er echt klappen van. Als je dan op je 40e nog steeds zonder rare incidenten en zonder compleet opgebrand te zijn op de radio staat, dan heb je blijkbaar iets goed geregeld, of veel geluk gehad. en ja, marketing hoort erbij, maar dat geldt net zo goed voor elke “serieuze” prijs in dit land.
Wat mij opvalt: iedereen doet alsof een oeuvre award alleen “kwaliteit” moet belonen, maar in NL-talig is het ook gewoon vakmanschap: liedjes schrijven die mensen na één keer al mee kunnen brullen, dát is óók een kunst. En taalkundig gezien is “oeuvre” niet automatisch chic; het gaat gewoon om je hele werk, ook als dat uit drie akkoorden bestaat. trouwens, “verrast met” kan prima, maar “verrast door” leest net wat netter.
TruusK mist dat een oeuvre award niet alleen “meezingbaarheid” is maar ook impact en originaliteit over dertig jaar; drie akkoorden kan, maar dan moet je wel meer nalaten dan een stapel dertien-in-een-dozijn feestnummers. En dat taalkundige geneuzel over “verrast met/door” is echt de makkelijkste uitweg om niet te hoeven zeggen of je Jan Smit nou terecht vindt of gewoon nostalgie beloont, maar ok.
Die “impact en originaliteit” meetlat is leuk voor een kunstsubsidiecommissie, maar een oeuvre in popmuziek is óók: dertig jaar relevant blijven voor een massa mensen, generaties die dezelfde refreintjes kennen, en een hele industrie (radio, tv, evenementen) die daarop draait. Enerzijds kun je Jan Smit muzikaal veilig vinden, anderzijds is het juist zeldzaam om in het Nederlandstalige segment zo lang boven water te blijven zonder één hype-hit en daarna weg te zakken. En dat “13-in-een-dozijn” is gewoon neerbuigend klassegedoe: alsof meezingen op een plein minder “echt” is dan hippe originaliteit in een zaal met 400 man. Taalkundig gezeur over “verrast met/door” is idd bijzaak, maar nostalgie belonen is óók een impact: die man is voor heel veel mensen letterlijk het geluid van hun jeugd, en dat telt gewoon mee.
professor doet alsof “30 jaar relevant” een soort KPI is die automatisch quality = true, terwijl het ook gewoon betekent dat je perfect in de radio-format machine past. plein-meezingmuziek prima, maar ga niet doen alsof dat hetzelfde is als originaliteit; dat is als zeggen dat Windows XP een oeuvreprijs verdient omdat iedereen ’m ooit gebruikte lol.
TechBro_020 heeft gewoon gelijk: 30 jaar op de radio zegt vooral dat je precies in de formatmolen past en dat is iets anders dan een echt uniek oeuvre. Ik heb ooit in een sportschool gewerkt waar de playlist standaard Jan Smit was; iedereen zingt mee maar na 3 nummers hoor je je eigen gedachten niet meer, dat is meer behang dan kunst. overigens: die “meezingbaarheid” is bijna een soort dopamine-hit, wat veel mensen niet weten is dat herkenning in je brein hetzelfde beloningssysteem aantikt als suiker, dus ja dan scoor je vanzelf op bereik.
Professor_NL heeft gelijk dat “relevant blijven” óók een prestatie is, want pop is geen scriptieprijs maar een publieksvak. Alleen: als je het een Oeuvre Award noemt, mag je best vragen wát het oeuvre dan toevoegt behalve herkenbaarheid en tv-aanwezigheid; anders is het gewoon een “je bent er al lang” trofee, maar ok. En dat klassegelul werkt twee kanten op: neerbuigend doen over pleinen is suf, maar elk kritisch geluid wegzetten als elitair is net zo lui.
nee dit is echt geen “je bent er al lang” trofee, dat oeuvre is gewoon 30 jaar hits die iedereen mee kan zingen en zalen/pleinen vol krijgen, dat is óók wat toevoegen aan NL muziek. je hoeft het niet mooi te vinden, maar doen alsof tv-aanwezigheid het enige is klopt gewoon niet.
Een oeuvre award hoeft echt niet alleen maar vernieuwend of diepgravend te zijn, het gaat ook om impact en een catalogus die bij mensen aanhaakt, en dat heeft Jan Smit gewoon. Dat hele tv-aanwezigheid frame is ook wat gemakzuchtig, alsof je 30 jaar publiek vasthouden gratis is. En eerlijk, als je hier elitair vs plein van maakt ben je vooral bezig met je eigen smaak als maatstaf.
sorry maar 30 jaar “publiek vasthouden” lukt bij heel veel artiesten, dat maakt het nog geen oeuvre waar je u tegen zegt. Het voelt gewoon als weer zo’n BN’er-prijsje omdat hij overal op tv zit en iedereen ‘m kent, niet omdat het muzikaal nou echt uitzonderlijk is.
Impact en “publiek vasthouden” is leuk, maar dan mist DocFatima even dat een oeuvre-award óók iets zegt over kwaliteit en ontwikkeling, niet alleen over schermtijd en meezingbaarheid. 30 jaar aanwezig zijn is geen bewijs van muzikaal gewicht, dat is óók gewoon een hele goede businesscase met tv, radio en management eromheen. even rekenen: als je elke zomer één hitje en verder vooral herkenbaarheid doet, heb je impact zat, maar dat maakt het nog geen oeuvre waar je stil van wordt.
Kom op zeg, een oeuvre award is ook gewoon: 30 jaar relevant zijn voor een publiek, zalen vullen, meezingen op bruiloften en in kroegen, dat is óók impact. Niet alles hoeft “origineel” te zijn voor de muziekpolitie; Jan Smit is een stabiele soort in het NL muziek-ecosysteem en die biodiversiteit aan smaken is juist waarom het blijft leven. En dat gezeur over “verrast met/door” is echt taalnerd-escapisme, zeg dan gewoon dat je z’n muziek niet trekt.
Oeuvre award is ook gewoon: lang meegaan en een hoop mensen raken, daar kun je moeilijk omheen, al hoeft het muzikaal niet ieders ding te zijn. Tegelijk mogen we wel kritisch blijven op wat we belonen, als alles met bereik en nostalgie wordt dichtgetimmerd krijgen nieuwe, spannendere acts nog minder ruimte. En dat verrast met of door, tja, als je daar je drukste punt van maakt heb je vooral weinig over muziek te zeggen.
Tuurlijk, “oeuvre” is gewoon je hele riedel en bij NL-talig gaat het óók om herkenning en vak: mensen samen laten zingen is niet niks. Maar doen alsof het alleen maar “drie akkoorden” is, is ook weer zo’n neerbuigende media-reflex; Jan heeft echt wel nummers die generaties kennen, dat bouw je niet met alleen toeval. En ja, die prijzen blijven vaak een vriendjes/industrie-feestje, ik was zelf ook zo en dacht dat het puur om kwaliteit ging… maar het is óók gewoon wie er lekker in het systeem meedraait.
Die “marketing vs echte waardering” discussie is een beetje alsof je boos wordt dat Spotify playlists ook commercieel zijn: natuurlijk, radio = distributiekanaal. simpel: een oeuvre award is gewoon een KPI dat je 30 jaar lang consistent aandacht hebt weten te capturen in een markt waar 99% na 2 zomers weer uit de cache is geflikkerd. En ja, drie akkoorden… maar probeer maar eens 30 jaar lang dezelfde simpele hook te shippen zonder dat mensen je na 5 jaar zat zijn, dat is óók vak.
Ja jong, leuk verhaal over KPI’s en “hooks shippen”, maar ge mist dat zo’n oeuvre award ook gewoon is omdat mensen z’n liedjes op bruiloften en in de kroeg meezingen, niet omdat ie 30 jaar “aandacht captured”. En marketing helpt, maar zonder echte fans was Jan allang weggezapt.
Hier in de salon komt Jan Smit dus altijd weer langs als iemand “even iets gezelligs” opzet tijdens het föhnen, en dan zitten zelfs de stoerste gasten ineens zachtjes mee te neuriën alsof ze het niet doorhebben 😂 dus ja marketing of niet, als je na 30 jaar nog steeds in Almelo de sfeer aan krijgt zonder gedoe, dan heb je je oeuvre wel bij elkaar hoor.
Die hele “marketing vs kunst”-discussie mist het punt: zo’n oeuvre award is gewoon een retention-campagne voor een radiostation met een doelgroep die nog lineair luistert. simpel: Jan Smit is een betrouwbare hitmachine met lage reputatierisico’s en hoge meezing-rate, dus perfect voor adverteerders; inhoudelijk boeit het niemand behalve de mensen die graag doen alsof muziek een juryrapport nodig heeft.
mensen doen alsof zo’n award de wereld moet veranderen, maar voor veel van m’n cliënten is dit juist die ene “veilige” muziek waar ze even uit de stress komen in de auto of thuis, hoe simpel ook. je kan lachen om Volendam en drie akkoorden, maar ik zie dagelijks dat herkenning en meezingen soms het enige is wat nog werkt als alles verder kut loopt. laat die man z’n bloemetje maar pakken, er zijn ergere dingen waar we ons druk om maken.
Tsja, die award is vooral een radiostuntje, maar 30 jaar elke keer weer datzelfde refrein de zaal in krijgen is ook gewoon vakwerk. In de binnenvaart krijgt niemand een prijs als ie 30 jaar z’n schip recht houdt, maar geloof me: volhouden is meestal het moeilijkste.
Die Oeuvre Award is natuurlijk gewoon een leuk radiomomentje met applausband, maar onderschat dat “volhouden” niet: 30 jaar in de spotlights en nog steeds zalen vullen betekent dat je je vak snapt én dat je niet elke keer struikelt over je eigen ego of management. In de luchtvaart kreeg je ook geen medaille als je 30 jaar veilig vloog, maar geloof me, dat is óók elke dag opnieuw je kop erbij houden en blijven leveren, en dat lukt lang niet iedereen. En ja, die liedjes zijn simpel, maar simpel is vaak het moeilijkst om goed te doen zonder dat het goedkoop wordt.
Leuk betoog van JaapWansen, maar hij mist dat zo’n Oeuvre Award óók gewoon marketing van zender en platenclub is, daar draait het net zo goed om als om “volhouden”. Gun Jan die prijs hoor, echter laat Radio Noordzee dan ook eens lef tonen en niet alleen de bekende namen belonen maar ook nieuw NL talent echt een podium geven.
tuurlijk is zo’n award ook promo voor de zender en de platenwereld, dat snapt iedereen, maar Jan heeft wel 30 jaar lang mensen geraakt op bruiloften, in de auto, bij liefdesverdriet… dat is óók gewoon een oeuvre. en ja graag meer lef: zet nieuw NL talent niet alleen om 03:00 op zondag, geef ze echte spotjes, dan krijg je vanzelf meer verbinding in die muziekwereld.
Ja, die award is natuurlijk ook gewoon zendertijd met een strik erom, maar 30 jaar meegaan in NL muziek is niet niks, dat lukt je niet op alleen “promo”. En nieuw talent om 03:00 wegstoppen is ook lui, maar eerlijk: als het overdag niet scoort bij luisteraars gaat geen zender dat uit liefdadigheid blijven draaien.
Tuurlijk is zo’n oeuvre-award ook gewoon reclame, radio zit vol met “kijk ons eens leuk doen”-momentjes. En dat gelul over “als het niet scoort draaien we het niet” is precies waarom alles klinkt als dezelfde veilige pap, dan kan nieuw talent inderdaad om 03:00 de prullenbak in.
Gerrit vergelijkt het met een schip recht houden, maar Jan Smit heeft ook gewoon meebewogen met elke windvlaag van de commercie; dat is iets anders dan “vakwerk” alleen. Zo’n oeuvre award van een zender die z’n eigen playlist moet legitimeren is vooral marketing met een strik erom. En 40 met een oeuvre… kom op, dat woord was ooit voor mensen die al een halve eeuw iets hadden opgebouwd, niet voor een jubileumfeestje in de ochtendshow.
Zo’n oeuvre award is inderdaad vooral radio en marketing, maar 30 jaar relevant blijven in een klein taalgebied is echt niet niks, dat red je alleen met discipline en een ijzersterke routine. En eerlijk, die hele showbusiness met vroeg op, laat naar huis, altijd aan staan, dat is ook een aanslag op slaap en stressniveau, dus volhouden is óók gewoon gezondheid en karakter.
Energie van een liedje werkt soms gewoon als groepsreiki: je zet het op en ineens zakt de spanning in een zaal en gaan mensen weer samen ademen, daar is Jan Smit echt meester in (ook al is het muzikaal niet m’n ding). en zo’n oeuvre award is dan minder “kunstprijs” en meer erkenning dat iemand 30 jaar lang het collectief een soort veilige, simpele trilling heeft gegeven waar iedereen op kan landen, zeker in een tijd dat alles zo opgefokt is. Marketing of niet, dat effect op het zenuwstelsel van een land kun je niet faken hoor.
het probleem is dat zo’n oeuvre award nu wordt neergezet alsof het een soort “objectieve” kwaliteitsstempel is, terwijl het in de praktijk gewoon een zender-keuze is: airplay + bereik = impact, klaar. de oplossing is: wees daar eerlijk over en publiceer gewoon de criteria (draaiuren, zaalbezetting, kijkcijfers, verkoop, wat je maar meet), dan kan iedereen stoppen met doen alsof dit een juryrapport van het conservatorium is en blijft het gewoon een prima stukje radiomarketing met draagvlak.
Tuurlijk is het ook radiomarketing, daar zit geen geheim juryrapport achter. Maar “objectief” meten is ook weer zo’n ding: draaiuren en verkoop zijn makkelijk, invloed op het genre, publieksbinding en een loopbaan zonder schandalen zijn net zo goed keuzes die je niet in een Excelletje krijgt. Publiceer criteria is prima, maar dan krijg je alsnog gedoe over wélke criteria en wie ze weegt, dat hangt er dus vanaf.
Klopt hoor, zo’n oeuvreprijs is gewoon ook een beetje gevoel en herkenning, en Jan Smit heeft al 30 jaar volle zalen en meezinghits, dat zegt ook wat. Als je daar een “objectieve” rekensom van wil maken ga je toch appels met peren vergelijken, dan kan je net zo goed de Top 40 uitdelen en klaar.
Leuk voor Jan hoor, maar het blijft bizar hoe “culturele waardering” hier gewoon samenvalt met wie al 30 jaar nonstop door commerciële radio wordt gepusht — payola-light, maar dan met confetti. Geef eens een oeuvre award aan artiesten die wél impact hebben maar niet in het Volendam/labelsysteem passen, oh ja want die leveren minder ad clicks.
Tsja, als je 30 jaar elke ochtend tussen de filemeldingen door op de radio zit, dan rolt zo’n “oeuvre award” vanzelf je kant op. op de rivier zie je zat gasten die al decennia strak varen zonder applaus, maar die leveren geen reclameblokjes op hè.
Simpel: zo’n oeuvre award is basically een lifetime-achievement badge in een radioformat dat 24/7 op herkenning draait. Jan Smit is daarin gewoon een “reliable dependency”: altijd mee te zingen, altijd safe voor adverteerders, nooit edgy dus nooit risk. Je kunt dat saai vinden, maar in de entertainment-business is uptime ook gewoon een skill.
radio noordzee geeft een oeuvre award aan iemand die ze zelf al 20 jaar in heavy rotation zetten is echt als je moeder die je “beste zoon award” geeft omdat je de vuilnis buiten zet bruh
Goh, ik vind het vooral knap dat hij al 30 jaar z’n stem en oren een beetje heel houdt met al dat optreden en harde monitors, je hoort bij zoveel artiesten na een tijdje alleen nog schor geblaf. En eerlijk: als je nummers op zoveel verjaardagen en kermissen nog steeds meegebruld worden, dan heb je toch gewoon iets goed gedaan.
Leuk hoor dat ie z’n stembanden nog heeft, maar je mist het echte punt: 30 jaar lang miljoenen mensen die z’n refreintjes tegelijk meezingen is gewoon fase-locking in het collectieve bewustzijnsveld, dat is letterlijk coherentie op nationale schaal. kwantumfysica toont aan dat zo’n prijs vooral een meetmoment is: de industrie “collapst” hem naar Oeuvre en hoppakee, die energie blijft weer jaren rondzingen op kermissen en in hoofden.
als je 30 jaar lang een publiek blijft leveren ben je gewoon een bewezen merk, daar is zo’n award prima KPI’tje voor. en die mensen die miepen over marketing: ja duh, entertainment ís marketing, de markt bepaalt wie blijft staan.
KPI’tje? kom op zeg, een oeuvre award is geen kwartaalcijfer maar gewoon een jury/programmabaas die iemand eert, en “de markt bepaalt” is ook zo’n makkelijke dooddoener. Ik zie genoeg talent dat nooit doorbreekt omdat je zonder radio, boekers en budget gewoon niet bestaat, dus dat bewezen merk is óók een machine erachter, niet alleen “publiek leveren”. Jan Smit gun ik die prijs prima, maar doe niet alsof het puur vrije markt is en klaar.
Die “drie akkoorden” discussie vind ik altijd een beetje lui: simpele songs zijn juist ontworpen om mee te blèren, en dat is óók vakmanschap (hook, timing, stemkleur). Overigens wat veel mensen niet weten: zo’n 30 jaar touren/optreden is fysiek echt slopend voor je lijf en stem, dus als iemand dat zonder complete implosie volhoudt, mag daar best een lintje-achtige award aan hangen, marketing of niet. En eerlijk, NL-talig is voor veel mensen gewoon comfort food voor de oren.
“Drie akkoorden” is niet het punt, het gaat erom dat het vaak óók drie ideeën zijn en dan wordt het vooral merk + herhaling in plaats van muziek. En ja touren is slopend, maar dat geldt voor zat artiesten die wél blijven groeien; 30 jaar volhouden is eerder een teken van een sterke commerciële machine dan automatisch “oeuvre”. Oeuvre award klinkt dan toch vooral als zenderpromotie met een strik erom, of niet?
grappig hoe we bij NL-talig altijd meteen in “drie akkoorden” vs “cultureel erfgoed” schieten, terwijl zo’n oeuvre award vooral laat zien wie er überhaupt nog een plek krijgt in het gezamenlijke geheugen. Enerzijds is Jan Smit gewoon het veilige midden: familie-tv, herkenbaar accent, geen gedoe, dus ideaal voor een zender die iedereen wil vasthouden. Anderzijds is dat óók een soort poortwachterschap: als je niet in dat Volendam/BN’er-circuit zit, kun je 30 jaar lang zalen plat spelen maar blijf je “niche” en krijg je nooit zo’n stempel. En ja, dat meezingen op bruiloften is precies wat telt: niet de innovatie, maar het ritueel, het ritueel, het ritueel.
pooortwachterschap?? kom op, Jan Smit is juist het schoolvoorbeeld van hoe commercie werkt: wie al overal airtime, tv-shows en label-budget krijgt, blijft vanzelf “in het geheugen” hangen — dat is geen mystiek ritueel maar marketing en geld. genoeg artiesten buiten dat BN’er-circuit die wél vernieuwen en zalen vullen, maar die passen niet in het veilige format voor adverteerders, oh ja want risico nemen kost centen.
exact dit: oeuvre award klinkt chic maar is gewoon “top of funnel” marketing voor hetzelfde BN’er-circuit dat elkaar al 20 jaar rondpompt. heb ooit bij een lokaal festival de stage-tech gedaan en daar stond een gast die live echt bizar goed was, zaal vol, maar geen radio want geen plugger/labelbudget; week later zet je de radio aan en hoor je weer dezelfde 10 namen alsof de playlist een cronjob is die nooit geüpdatet wordt. jan smit is prima hoor, maar doen alsof dit puur “bijdrage aan de muziek” is is gewoon pay-to-win met een gouden randje.
Die oeuvre award is vooral een keurige manier om te zeggen: deze man is al 30 jaar overal aanwezig zonder dat het ooit echt ontspoort. In een wereld waar de helft na 5 jaar in de ellende zit of ruzie maakt met iedereen, is “gewoon komen opdagen en je werk doen” blijkbaar al uitzonderlijk.
Leuk voor Jan hoor, maar kunnen we het ook ff hebben over hoe die hele radio-hitmachine al 30 jaar dezelfde veilige meezingbubbel rondpompt en alles wat nét anders is wegduwt? Dat monocultuur-gevoel maar dan in het muziek-ecosysteem: je krijgt massa, maar biodiversiteit in geluid verdwijnt gewoon uit de ether. Oeuvre award prima, maar draai dan ook eens structureel nieuwe NL-artiesten die niet uit het bekende circuit komen, anders is het gewoon zelfverheerlijking met confetti.