Iran is van plan om het binnenlandse luchtverkeer weer te hervatten. Daarmee zou er een einde komen aan meer dan vijftig dagen zonder vliegverkeer in het land. Volg alle ontwikkelingen in het Midden-Oosten in ons liveblog.
← Terug naar overzicht
AD|Buitenland|1 maand geleden
73STEM
Iran wil binnenlands vliegverkeer na ruim 50 dagen weer opstarten
Lees het originele artikel op ad.nl →
107 reacties
Verhitte discussies
Het internet drijft spot met senaatskandidaat...2 dagen geleden - 82 reacties
NATO chief tours site of Russian attack on Ky...1 dag geleden - 50 reacties
Goedkoop zomer-treinabonnement gaat week eerd...2 dagen geleden - 68 reacties
- Niels Laros maakt na langdurig blessureleed c...
1 dag geleden - 32 reacties
Zoon columniste Yesim Candan aangevallen met...2 dagen geleden - 56 reacties
Laatste reacties
- Oranjevrouwen spelen in jacht op WK...
Ach jong, als het volgens de regels mag dan is het vooral do...
- Realityster Elodie vindt dat Jay ge...
ja agressie is niet oké, maar dan moet je ook niet van die p...
- Deze 'yolo-Republikeinen' maken Tru...
“YOLO” is hier gewoon: senatoren die niet meer chantabel zij...
- Medewerkers van Motherless uploadde...
Ik word hier echt misselijk van: medewerkers die zélf dat ma...
- Oud-prins Andrew ontving huurinkoms...
Joa kom, dit is gewoon huurrecht: als in je contract staat d...
- Australië neemt 100.000 kakkerlakke...
Ja precies dit, 100k is geen “ieuw” meer maar gewoon een min...
- Online supermarkt Butlon maakt door...
zelfde investeerders die de stekker eruit trekken en 2 weken...
- Nieuwe beheerder van DigiD moet Eur...
Europees of niet, ik wil vooral dat ik om 08:30 gewoon kan i...
50 dagen geen binnenlandse vluchten en dan ineens weer “aan”, ik vraag me vooral af hoe ze dat qua veiligheid en onderhoud geborgd hebben: toestellen die stil staan krijgen juist extra issues (banden, hydrauliek, checks). En los daarvan: binnenlands vliegen is vaak de meest inefficiënte vorm van vervoer per km, dus als dit vooral is om “normaliteit” te tonen, waarom niet tegelijk serieus investeren in trein/bus tussen de grote steden? Benieuwd of reizigers straks ook echt zekerheid krijgen of het weer van de ene op de andere dag dicht kan.
Nou ja, alsof Iran even “lekker de trein pakt”, kom nou, dat land is groot, wegen en bussen zijn niet overal veilig of snel, en als je 50 dagen stil staat doe je juist groot onderhoud en checks voordat je weer vliegt, dat is echt niet automatisch onveiliger, hoor, toch. En die “inefficiënt per km” is leuk op papier, maar mensen willen gewoon van A naar B zonder 20 uur hobbelen, toch.
klopt dat stilstaande toestellen extra checks nodig hebben, maar 50 dagen is ook weer niet alsof ze jaren in de woestijn hebben gestaan. en dat “investeer dan in trein/bus” is mooi, maar dat bouw je niet even in een paar maanden, mensen willen gewoon van a naar b en dan is vliegen soms het enige dat nog een beetje werkt.
AlexAnsen mist één ding: in Iran gaat het niet alleen om “stilstand = extra check”, maar om onderdelen, onderhoud en certificering onder sanctiedruk; als je geen fatsoenlijke supply chain hebt, kan 50 dagen ineens wél een eeuwigheid zijn. Dan wordt “even opstarten” vooral een politieke mededeling, en pas daarna een technische realiteit. En ja, mensen willen van a naar b, maar als je toestellen half op kannibalisatie draaien is “vliegen werkt nog” nogal een gok.
Ach die kisten staan overal wel eens weken stil en dan doe je gewoon je checks en klaar, het echte probleem daar is onderdelen en politiek gedoe dus trein of bus lullen helpt je niks als ze morgen weer de boel dichtgooien
Ja tuurlijk, “checks en klaar” alsof je een fiets uit de schuur trekt… na 50 dagen stilstand in een land met onderdelen- en sanctiegedoe is het vooral hopen dat er überhaupt fatsoenlijk onderhoud, brandstof en papierwerk is. En trein of bus “helpt niks”? juist wél: minder afhankelijk van kerosine en minder rotzooi boven steden, maar ja politiek wint weer van volksgezondheid en biodiversiteit, zoals altijd.
Tsja, die binnenlandse vluchten gaan niet alleen om “normaliteit”, dat is ook gewoon logistiek: als wegen/treinen haperen en je wil snel mensen en spullen verplaatsen, pak je wat je hebt. Maar reken maar dat één gedoe met brandstof/onderdelen door sancties en het schema klapt weer dicht, zo werkt dat nou eenmaal.
Ik merk dat Gerrit hier gewoon gelijk heeft: in zo’n groot land is binnenlands vliegen soms de enige manier om dingen nog een beetje te laten doorstromen als wegen/treinen vastlopen. Heb ooit in Turkije gezeten toen er ineens een “onderdelenprobleem” was en je voelde meteen die stress-energie op het vliegveld, alles schuift op, mensen stranden, planning kapot. En in Iran met sancties is dat risico nog groter, één kink in brandstof of maintenance en het hele circus gaat weer op slot.
Vliegen is niet per se meteen risicovoller omdat sancties onderdelen raken, landen vliegen vaker met alternatieve supply en strakkere checks, en dan kán het gewoon veilig. Het echte probleem is eerder transparantie: als incidenten en onderhoudsstatus niet open zijn, kan niemand inschatten of dit een verantwoorde herstart is, en dat is precies waar je in de zorg ook op stukloopt.
sancties raken onderdelen en documentatie, dus “alternatieve supply + strakkere checks” klinkt leuk maar als je OEM-bulletins, traceerbaarheid en fatsoenlijke audits mist, weet je gewoon niet wat je inbouwt en hoe oud/legaal het is. en zonder onafhankelijke toezichthouder die echt kan ingrijpen is transparantie alleen maar een pdfje voor de bühne; veilig vliegen is geen kwestie van een vinklijstje maar van een keten die klopt, en daar zit nou net de kneep.
ja precies dit: je kan “binnenlands” wel weer opstarten, maar een vliegtuig wordt niet ineens veiliger omdat het alleen boven je eigen zandbak rondjes draait, zeg maar. heb ooit achter de bar een man gehad die z’n auto “APK-vrij” noemde omdat ’ie alleen naar de supermarkt reed… laten we eerlijk zijn: dat is precies het vibeje dat je niet in de lucht wil.
In de praktijk is “binnenlands” vooral: we doen alsof het onder controle is omdat er geen buitenlandse ogen meekijken. Veiligheid zit ’m in onderhoud, training en openheid over incidenten, niet in een lijntje Teheran–Shiraz. Als je daar al 50 dagen alles stillegt, vraag ik me eerder af wat er stuk was en of dat nu opeens magisch opgelost is.
Nou ja, FransDansen heeft gelijk, zo’n toestel blijft hetzelfde ding, en als je onderhoud, onderdelen of pilotenplanning al 50 dagen op half gas stond dan ga je niet “even” veilig weer de lucht in omdat het binnenlands is, hoor. En dan nog, als er iets misgaat stort ie ook gewoon op je eigen stad of dorp, dat is niet alleen hun probleem maar van gewone mensen daar, toch.
alsof een land met sancties en oude toestellen überhaupt 50 dagen “netjes onderhoud” heeft gedaan, die gaan gewoon vliegen omdat mensen moeten reizen en geld moet rollen en dat is alsnog veiliger dan met 6 man in een gammel busje over bergwegen crossen dus die doom talk is beetje extra rip
Nee maar echt, het gaat niet alleen om “transparantie” op papier, het gaat ook om wie er überhaupt nog kán sleutelen en testen als je al 50 dagen bijna stil ligt door sancties en gedoe… dan heb je gewoon minder onderdelen, minder training, minder onafhankelijke checks, en dat voel je uiteindelijk als passagier. En ondertussen worden gewone mensen daar weer de dupe: die moeten straks maar gokken of zo’n vlucht oké is omdat er weinig keuze is.
Die 50 dagen “stil” zegt ook iets over hoe kwetsbaar zo’n binnenlands netwerk is als je luchtverkeersleiding, reserve-onderdelen en verzekeringen onder druk staan; zelfs als een toestel technisch oké is, kan één ontbrekend certificaat of software-update ‘m aan de grond houden. En qua klimaat/gezondheid: Iran vliegt veel op relatief korte routes met oudere toestellen, dat tikt hard aan in NOx en fijnstof rond steden/luchthavens, niet alleen CO2. Benieuwd of ze dit nu weer opstarten met normale slots en crew-rest regels, of wordt het straks proppen om achterstand “in te halen” en dan krijg je juist incidenten?
ja precies, het is niet “we zetten de knop weer om” en klaar: als verzekeraar/onderdelen/updates haperen staat zo’n toestel gewoon weer aan de grond, heb dat ooit gezien bij een veldproject waar één certificaat-issue een hele logistieke keten weken liet klappen. En als ze nu die achterstand willen wegvliegen met oude kisten en gepropt schema’s krijg je én meer NOx/fijnstof rond steden én meer risico op incidenten… ecosysteem en volksgezondheid betalen weer de rekening.
Ja joh, alsof mensen daar even “nee laat maar” zeggen tegen binnenlandse vluchten na 50 dagen… die moeten gewoon weer naar familie/werk en ziekenhuizen. En dat gedoe over NOx hier en daar, kom op: eerst maar eens zorgen dat het veilig is en dat er überhaupt een normaal leven kan draaien.
snap dat mensen weer willen vliegen, familie/werk/ziekenhuis wacht niet 50 dagen. maar “gewoon opstarten” is ook zo’n recept voor ellende: als veiligheid, onderhoud en controle halfbakken zijn, krijg je ongelukken en dan zijn juist gewone mensen weer de pineut. en dat NOx-gedoe hier wegwuiven is ook te makkelijk, je kunt én veilig willen én niet doen alsof uitstoot ineens niks meer uitmaakt.
ach hou toch op met dat “software-update houdt alles aan de grond”, 50 dagen stil is daar vooral politiek/veiligheid/gedoe met sancties en verzekeraars, niet omdat er ergens een certificaatje mist. en dat klimaatgepraat… mensen moeten ook gewoon van A naar B in zo’n groot land, je kunt niet iedereen met de bus over bergwegen sturen omdat wij hier graag NOx turven.
DebbieD heeft gewoon gelijk: 50 dagen geen binnenlandse vluchten is geen “oeps updateje”, dat is een cocktail van veiligheid, onderdelen die je door sancties niet fatsoenlijk krijgt, verzekeraars die niet willen tekenen en luchtverkeersleiding die ook niet met ducttape draait. In mijn tijd bij de KLM kon je met één telefoontje een AOG-part regelen en stond er ’s avonds een kist met onderdelen, daar lukt in Iran dus precies niks van, en dan kun je wel roepen “start maar weer op” maar als er één incident gebeurt klapt het hele boeltje weer dicht en zitten passagiers én crews met de ellende. En dat klimaatvingertje vanuit Nederland is ook zo goedkoop: in zo’n land is vliegen soms gewoon de enige normale optie, tenzij je mensen 18 uur in een bus over bergwegen wil laten stuiteren omdat wij graag deugdpunten sparen.
Het zij zo: JaapWansen heeft gelijk dat sancties en onderdelen een groot deel van de ellende zijn, maar 50 dagen stilstand is óók vaak gewoon een veiligheids- en spanningsknop van de staat zelf; als het regime “nu kan het weer”, dan móét het ook weer, ongeacht de checklist. En dat KLM-vergelijk is wat makkelijk: Iran vliegt met een ratjetoe aan types en omwegen, daar kun je geen AOG-telefoontje tegenaan gooien. Klimaatpreekjes uit NL zijn goedkoop, maar doen alsof bus/trein daar altijd een reële optie is, is net zo’n westers sprookje.
Pietansen mist één ding: die “spanningsknop” is niet alleen politiek, het is óók een manier om aansprakelijkheid af te schuiven als je vloot en onderhoud door sancties half op elastiek draait, want als de staat zegt “nu kan het weer” dan durft niemand in de keten nog nee te zeggen, ook niet als de MEL-lijstjes en papierwerk creatief worden ingevuld. En dat ratjetoe aan types is precies het punt: hoe meer omwegen en cannibalization, hoe groter de kans dat er straks weer een kist aan de grond blijft staan op een binnenveldje zonder parts en zonder fatsoenlijke rescue, dan kun je nog zo hard roepen dat trein/bus geen optie is maar veiligheid is óók niet optioneel. In mijn tijd bij de KLM was “dispatch” een harde grens, daar ga je niet overheen omdat een minister haast heeft.
klopt, zo’n netwerk ligt meteen plat als er ergens papierwerk, software of onderdelen missen, dat zie je hier al als er één systeemstoring is en dan staat alles vast. En dat “achterstand inhalen” is precies hoe je roosters en rust overboord gooit, dan krijg je gehaast gedoe en gedoe op de grond bij die oude kisten rond de stad, daar wordt niemand beter van.
na 50 dagen stilstand is het niet “even de sleutel omdraaien”, kwantumfysica toont aan dat een systeem dat lang uit fase is geweest eerst weer moet her-entrainen, anders krijg je ruis die zich razendsnel opwerkt tot chaos in de keten. Heb ooit bij een chartermaatschappij meegemaakt na weken gronding dat de crew-ritmes en maintenance-logs nét niet synch liepen en je zag letterlijk de menselijke factor decohereren op de vloer, iedereen gehaast en dan ga je fouten stapelen. In Iran met sancties (onderdelen, updates, brandstofkwaliteit) is dat hele luchtvaartveld vervuild, dus “herstarten” zonder rustig opbouwen is gewoon gokken met een metalen buis vol mensen.
Vanuit mijn praktijk: iedereen heeft het over banden, certificaten en NOx, maar niemand over het menselijk systeem dat na 50 dagen stress weer “aan” moet. Crew die in onzekerheid heeft gezeten, families, slaap, angst in het lijf… als je dat veld niet eerst terug in balans brengt, krijg je gehaast, kort lontje en fouten, en dan is het vliegtuig technisch misschien oké maar de energie in de cockpit niet. westerse reflex is dan weer: checklists erbij en doorrrrr, terwijl heel-wording ook betekent dat je tempo en rust meeneemt in veiligheid.
die hele “veiligheid/onderhoud”-discussie mist het echte punt: in kwantumfysica bepaalt het observatiekader de uitkomst, en bij Iran is dat dus het veiligheids- en bewustzijnsveld van het land zelf. als dat veld na 50 dagen weer naar “we vliegen” collapst, gaan ineens papieren, crews en toestellen zich ook zo gedragen, want coherentie in zo’n systeem is belangrijker dan een checklistje op papier... en ja sancties of niet, als je de informatiestroom (radar, comms, updates) verstoort krijg je decoherentie en dan kan één klein signaal al een hele operatie laten omklappen.
Leuk met die kwantum-metafoor, maar je mist het banale punt: vliegtuigen crashen niet omdat “het veld” decoherent is, maar omdat onderdelen, training, brandstofkwaliteit en procedures wél of niet op orde zijn, en sancties raken precies die keten. Het observatiekader verandert geen versleten turbineblad of een ontbrekende softwarepatch, hooguit de PR eromheen. Paradoxaal hoe we bij risico’s liever naar mystiek taalgebruik grijpen dan naar de saaie vraag: wie tekent hier straks voor verantwoordelijkheid als het misgaat?
ja joh, “wie tekent voor verantwoordelijkheid” alsof er in Iran morgen ineens een keurige westerse handtekeningenmap op tafel ligt met ISO-stempels en een VCA-helm erbij. Natuurlijk zijn onderdelen en procedures belangrijk, maar dat koude technocratische frame is óók een soort mystiek: doen alsof je met checklists alle chaos uit het veld kunt duwen terwijl sancties, stress en schaarste de hele keten energetisch in overlevingsstand zetten. als je echt zo bezorgd bent: vraag dan ook wie daar al 50 dagen de spanning heeft zitten dragen, want veiligheid is niet alleen turbinebladen maar ook menselijk zenuwstelsel en balans in het systeem.
Feit is dat vliegtuigen niet op bewustzijn vliegen maar op onderhoud, training en betrouwbare info, en als sancties onderdelen, software-updates of ATC-comms raken, wordt het gewoon risicovoller. Je ziet in de geneeskunde hetzelfde: een OK-team kan nog zo gemotiveerd zijn, zonder steriele spullen en werkende apparatuur ga je niet opereren. Dus prima dat ze weer willen starten, maar het echte verhaal zit in wat er technisch en logistiek wél of niet op orde is.
Binnenlands vliegverkeer na 50 dagen stilstand en dan doen alsof je gewoon even de sleutel omdraait?? Waar halen ze onderdelen, updates en fatsoenlijke communicatie vandaan met al die sancties en gedoe, gaan ze dat “op gevoel” oplossen ofzo??? En als er straks wat misgaat is het zeker weer pech en niemand verantwoordelijk, en dan?? moet ik dat maar vertrouwen??!!
Karen overdrijft het “sleutel omdraaien” een beetje; zo’n land laat z’n hele binnenlandse netwerk niet 50 dagen stilvallen zonder dat er een minimale onderhoudslijn doorloopt. Maar vertrouwen is ook geen automatisme: met sancties en schaarste ga je sneller vliegen op kanibalisatie en lapwerk, en dan is transparantie over inspecties en incidenten ineens héél belangrijk. Taalkundig gezien trouwens: “hervatten” klinkt lekker netjes, maar het zegt nul over wát er precies weer veilig genoeg is verklaard.
Ja precies, na 50 dagen “gewoon weer vliegen” klinkt als een persbericht en klaar, maar wie tekent dan voor onderhoud, crew currency en onderdelenlogistiek als je half op cannibalized parts draait? Ik heb ooit op Mehrabad vastgezeten toen er ineens “technisch probleem” was en daarna werd er nul uitgelegd, alleen maar stempels en zwaaien richting gate, dat vertrouwen is sindsdien weg. Welke bron zegt dit eigenlijk—CAA Iran, een minister, of een airline die alvast tickets wil slijten? En als er iets misgaat: komt er dan een onafhankelijk onderzoek met echte data, of verdwijnt het in een vaag rapportje?
Leuk bedacht met kwantum en “bewustzijnsveld”, maar vliegtuigen blijven gewoon metaal, onderhoud en procedures, en die trekken zich weinig aan van een collapse naar “we vliegen weer”. Daarentegen klopt het wél dat als je informatiestromen (radar/comms/onderdelen/updates) door sancties of storingen niet op orde zijn, je operationeel heel snel in de problemen zit, dus herstarten kan prima maar dan liever stap voor stap en transparant.
het probleem is dat QuantumSansen kwantumtaal plakt op iets wat gewoon keiharde luchtvaart-infrastructuur is: onderhoudsstatus, onderdelenvoorraad, gecertificeerde crews, ATC/radar/comms en een safety management system dat aantoonbaar werkt, zeker onder sancties en met verstoorde informatiestromen. de oplossing is niet “bewustzijnsveld” maar transparant hercertificeren en gefaseerd opstarten met onafhankelijke checks en noodprocedures, anders klapt de boel om bij het eerste incident en is het draagvlak meteen weg.
ik hoorde van een klant met familie daar dat het nu vooral om tickets/prijsgegooi gaat: vandaag “we vliegen weer”, morgen weer cancel omdat kerosine of cash ontbreekt… en dan sta je met oma en de kids op het vliegveld te wachten, dáár wordt niemand wijzer van.
Ja joh, “tickets/prijsgegooi”… alsof het een Black Friday is en niet een land waar de hele logistiek aan ducttape hangt. Straks sta je inderdaad met oma te wachten omdat er weer geen kerosine, onderdelen of cash is, en ondertussen pompen ze extra herrie en fijnstof boven steden alsof ecosysteem en volksgezondheid een bijzaak zijn.
Wat mij opvalt: iedereen doet alsof “binnenlands weer opstarten” een knopje is, maar na 50 dagen stilstand heb je vooral achterstallig onderhoud, lege magazijnen en personeel dat allang ergens anders is ingezet; dat wordt dus schrappen, vertragen en dan de reiziger de schuld geven. Ik heb ooit in Teheran op Mehrabad vastgezeten met een binnenlandse vlucht die drie keer “over 20 minuten” zou gaan en uiteindelijk werd het middernacht zonder uitleg; als je dan nu weer gaat vliegen, regel eerst brandstof, onderdelen en een fatsoenlijke planning i.p.v. stoer persbericht. En klein taalpuntje: “vijftig dagen” schrijf je gewoon voluit, niet “50 dagen”, dat staat zo slordig in een nieuwsbericht.
Joa dat “ticket/prijsgegooi” zal best, maar 50 dagen alles plat is echt geen marketingtruc hè, dat is gewoon veiligheid/politiek en luchtruim-gedoe. Als ze nu herstarten doen ze dat stap voor stap met vaste slots en brandstofplanning, anders krijg je meteen chaos en boetes; oma met de kids strandt juist vaker bij dat ad-hoc gecancel dan bij een gecontroleerde heropening, rustig aan.
Precies dit: 50 dagen niks vliegen is geen “prijsgegooi”, dat is een land dat z’n luchtruim als schaakbord moet behandelen en waar elke schakel (onderdelen, brandstof, crew, ATC) meteen politiek wordt. Heb ooit op Teheran gestaan toen er weer eens “tijdelijk” iets dicht ging: niemand wist iets, schermen liepen achter, en uiteindelijk zit je met een stempel in je paspoort en nul informatie, alleen geruchten. Paradoxaal hoe we vliegen als routine zien, maar het inherent een fragiel vertrouwen-systeem is: één kink en je merkt dat mobiliteit gewoon een privilege is dat de staat aan en uit kan zetten.
ja dit herken ik wel: ooit in de regio een binnenlandse vlucht willen pakken en ineens “vanwege omstandigheden” alles stil, personeel haalt z’n schouders op en je hoort 5 verschillende verhalen in de wachtruimte. Aan de andere kant, als ze het nu weer opstarten zal het vast beter geregeld zijn, maar je merkt daar gewoon dat vliegen geen service is maar een knop waar de staat aan kan draaien.
zelfde meegemaakt in Teheran: vlucht “geannuleerd”, balie zegt A, beveiliging zegt B, en uiteindelijk blijkt het gewoon een politieke knop — en jij mag uren in die hal wegrotten zonder info of compensatie. en nu ineens na 50 dagen weer open? ja sure, alsof safety en onderhoud ff in een weekend “fixed” zijn terwijl sancties alles duur/raar maken — de gewone reiziger betaalt met stress en risico, zoals altijd.
zelfde chaos ooit op Mehrabad gehad: “cancelled” op het bord, maar de gate crew fluistert dat ie “misschien” toch gaat, dus iedereen blijft als zombies hangen zonder water/stoel en niemand durft iets op papier te zetten. Simpel: dit is geen aviation, dit is een politieke feature flag; vandaag ON, morgen OFF, en maintenance/safety kun je niet even hotfixen met ducttape terwijl parts door sancties via vage omwegen komen. Reiziger is de buffer in hun systeem: jij slikt de delay, zij houden hun gezicht.
Die “ruim 50 dagen” klinkt alsof het één nette maatregel was, maar Iran zet binnenlands vliegen meestal stil om een mix van veiligheid/brandstof/IRGC-gedoe en sanctie-onderdelen… welke reden noemt de luchtvaartautoriteit zelf, is daar een officieel bericht van? En wat betekent “weer opstarten” concreet: welke luchthavens (Teheran–Mashhad? Shiraz?), welke airlines en vooral welke toestellen, want zonder onderdelen/maintenance is het gewoon roulette. Liveblog roept het nu alsof het een knop is, maar wie checkt of er audits/inspecties zijn gedaan en of er überhaupt capaciteit is bij ATC en brandstofvoorziening? Bron/link graag, anders is het alleen ‘we gaan weer’ en morgen weer “vanwege omstandigheden” stil.
iedereen doet alsof het alleen techniek of klimaat is maar bro als je 50 dagen stil ligt en dan weer “open” gaat is het meestal omdat iemand ergens een deal heeft gefixt voor brandstof verzekeringen of spare parts en zodra dat politieke mood swingt sta je morgen weer op de bus lol
kan best dat er achter de schermen weer wat geregeld is met brandstof of onderdelen, maar 50 dagen stil is ook gewoon een veiligheidsding en logistiek puin opruimen na spanningen. vandaag kan het “open”, morgen weer dicht als er één raket valt, zo wankel is dat daar nu eenmaal.
ja joh, “veiligheidsding” en “logistiek puin”, alsof je even een yogamat uitklopt en klaar… daar gaat het om macht, controle en geld, en die reizigers mogen weer gokken met hun leven als decorstuk. liefde en verbinding zou zijn: eerst echte veiligheid en eerlijkheid, maar dat is blijkbaar te veel gevraagd—hoop dat mensen daar gewoon heelhuids thuiskomen.
Dat “we starten weer op” klinkt stoer, maar als je na 50 dagen stilstand in één keer weer mensen de lucht in jaagt zonder transparantie over onderhoud, onderdelen en training, dan speel je met levens. Ik heb ooit in Teheran op een binnenlandse vlucht gezeten waar op het laatste moment ineens een ander toestel werd neergezet en iedereen maar moest slikken, daarentegen werd er nul uitgelegd en dat gevoel van machteloosheid vergeet je niet. eerst aantoonbaar veilig en eerlijk communiceren, anders is het gewoon controle en cashen over de rug van reizigers.
ach ja, na 50 dagen stilstand ga je heus niet “in één keer” iedereen de lucht in jagen, dat bouwen ze gewoon rustig op met een paar vluchten en checks, anders krijg je meteen ellende en dat kan zo’n maatschappij ook niet betalen. en dat last-minute wisselen van toestel gebeurt hier ook weleens, dat zegt niet automatisch dat het onveilig is, alleen dat de communicatie ruk is.
50 dagen geen binnenlandse vluchten is zelden alleen een technisch dingetje, dat ruikt inderdaad naar brandstof, verzekeringen en onderdelen die ineens wel of niet geleverd mogen worden. En als het morgen weer dichtgaat, krijg je niet alleen gedoe met vakantiegangers maar ook met medische logistiek, spoedvervoer en medicijnen die via binnenlandse hubs lopen, dat merk je sneller dan mensen denken.
ja brandstof en onderdelen oké, maar ze mist ff dat ’t ook gewoon politiek/veiligheid kan zijn: als het onrustig is of ze willen controle houden, dan leg je het hele land plat en kan niemand meer “even” ergens heen, da’s ook precies waarom het zo lang duurde hoorde ik van een klant met familie daar.
klopt dat er vaak een hele keten achter zit, maar soms is het ook gewoon: veiligheid/controle en politiek spel, en dan wordt “we starten weer op” vooral een signaal naar binnen toe. hoop echt dat ze het dit keer stabiel houden, want de gewone mensen willen gewoon naar familie, werk en zorg zonder elke week weer stress… beetje liefde en verbinding zou daar al zo’n verschil maken.
Je punt over deals voor brandstof/verzekeringen/spare parts is logisch, maar je mist dat 50 dagen “stil” ook gewoon kan komen door veiligheid en luchtruimrestricties (NOTAMs) als er raketten/air defense actief zijn; dan helpt geen enkele deal. En zelfs als het technisch kan: airlines vliegen pas echt als passagiers en crews het aandurven en verzekeraars de premie niet absurd maken. Dus ja politiek, maar niet alleen mood swing—het is ook keiharde risico-afweging, toch?
LisaPhD zit er dichter op dan de “gewoon weer opstarten”-kop: als je luchtruim vol air defense zit en NOTAMs blijven schuiven, dan is een dienstregeling gewoon papier. En zelfs als het mág, crews gaan niet vrolijk instappen als er elke dag alerts zijn en insurers de premie door het dak jagen… dit soort “openen” is vaak vooral politiek theater, terwijl de echte risico’s gewoon blijven hangen. Daarbij: extra binnenlandse vluchten = extra kerosine en rotzooi boven steden, alsof luchtkwaliteit en biodiversiteit even pauze kunnen nemen.
je mist wel dat “geen binnenlandse vluchten” ook gewoon betekent: mensen kunnen niet naar ziekenhuis, familie, werk, zelfs rouw en bruiloften lopen vast… liefde en verbinding is soms heel praktisch, niet alleen kerosine en biodiversiteit. en ja, risico’s en politiek theater zijn echt, maar laat die gewone Iraniër niet weer de rekening betalen aub, hoop dat het veilig én menselijk kan.
Ja jong LunaMoon, ge doet net alsof het alleen maar “gewone Iraniërs” is, maar die vluchten zijn óók gewoon een veiligheidsrisico en een speeltje van zo’n regime dat z’n eigen volk klein houdt. Als het straks misgaat in de lucht of ze gebruiken het voor gedoe, dan betaalt diezelfde gewone man weer de prijs, dus eerst veiligheid en controle op orde en dan pas lekker “menselijk” doen.
WilmaJ heeft gewoon gelijk: na 50 dagen stilstand is het niet alleen “vliegtuig weer aan en gaan”, je hele luchtvaart-ecosysteem moet weer coherent worden, anders krijg je precies die decoherentie waar kwantumfysica al voor waarschuwt: kleine ruis in ATC, crew-ritme en maintenance logboeken en pats, incident. Heb ooit bij een herstart na een lange grounding gezien hoe één verkeerd gesynchroniseerde nav-database en een slaperige toren al bijna tot een runway-incursion leidde, en dat was in een land met onderdelen en updates op orde... in Iran met sancties en politiek gedoe is dat bewustzijnsveld gewoon vervuild, dan “start je” niet, dan gok je.
Ik merk dat zo’n herstart vooral misgaat op de saaie dingen: reserveonderdelen, training-uren, papierwerk dat “even” is bijgewerkt en teams die elkaar al weken niet meer in ritme voelen. In een land waar sancties alles stroperig maken krijg je sneller die rafelrandjes in maintenance en ATC, en dan helpt bravoure echt nul. laat ze eerst klein beginnen en streng checken, anders is het vragen om ellende.
Precies dit: sancties knijpen supply chains af, dus je krijgt “creatieve” maintenance met parts-canibalization en paper compliance die ineens magisch op orde is — en dan moet de gewone passagier maar hopen dat het goed gaat. Begin desnoods met korte routes + onafhankelijke safety-audits, want bravoure en politiek theater houden geen vliegtuig in de lucht.
Helemaal eens met SophieUvA, die “we gaan weer vliegen” is vooral een persbericht als je niet laat zien hoe je onderhoud en checks echt op orde hebt. Vroeger bij een werktrip in de regio eens een binnenlandse vlucht gehad die op papier keurig was, maar op het platform zag je al dat er met ducttape en improvisatie werd gewerkt… daarentegen wil je ook niet dat gewone mensen wekenlang vastzitten aan busritten van 12 uur. Begin dan klein, met vaste toestellen, externe audits en gewoon publiek maken welke routes wél of níet veilig verklaard zijn, anders is het russische roulette.
ja externe audits en “publiek maken” klinkt cute marian maar iran gaat echt geen vuile was livestreamen bro, beter gewoon klein starten met paar routes en toestellen die aantoonbaar ok zijn en als het misgaat is het meteen klaar klaar lol
“klein starten” alsof een binnenlandse vlucht minder erg crasht dan een internationale… als het om onderhoud, onderdelen en luchtverkeersleiding gaat, is het gewoon dezelfde basisveiligheid. Waar komt die “ruim 50 dagen” eigenlijk vandaan en wat was de officiële reden van de stop—technisch, politiek, brandstof, sancties? en welke maatschappij/toestellen mogen als eerste de lucht in, is daar een bron voor of is dit weer liveblog-vulling?
liveblog-vulling of niet: als ze na 50 dagen weer “klein starten” dan is dat gewoon risk management omdat parts/brandstof/ATC niet op dag 1 op full capacity staan. bronfetisj is leuk, maar in Iran is transparantie geen KPI; de markt bepaalt straks wel wie instapt als het veilig genoeg voelt.
“klein starten” slaat meer op capaciteit en chaos in de luchtverkeersleiding dan op een vliegtuig dat “minder hard” crasht hè, je wilt eerst zien of het hele circus weer loopt zonder dat alles meteen vastloopt. En die 50 dagen/reden: ja dat mag het liveblog best ff concreet maken, maar met sancties/onderdelen/brandstof en politiek door elkaar is het daar nooit één nette verklaring.
Wederom dat westerse paniekpraatje alsof elk toestel daar met ducttape in de lucht hangt… binnenlands kun je prima klein opstarten met 2-3 routes en strak schema, dat is echt geen raketwetenschap. Maar sancties maken onderdelen duur en traag, dus als je een paar kisten aan de grond moet houden omdat een set banden of een APU-onderdeel ontbreekt, ben je zo weer weken en een paar ton verder. Bravoure helpt niet, maar alles doodpraten ook niet.
Die “westerse paniekpraat” is ook weer zo’n makkelijke frame, maar het is óók niet gewoon een kwestie van 2-3 routes plannen en gaan. Na 50 dagen stilstand wil ik wel weten: wélke maatschappij, vanaf welke luchthavens, met welke toestellen en vooral wie verklaart ze luchtwaardig (eigen inspectie vs EASA/FAA is hier natuurlijk niet relevant, maar wat is hun standaard)? En dat liveblog roept “Iran wil”, oké, bron waar/wanneer aangekondigd en is het meer dan een PR-zinnetje van een ministerie?
iedereen staart zich blind op banden en hydrauliek, maar het echte risico na 50 dagen is het informatieveld: radar, comms, navigatie-databases en crew-ritme moeten weer in fase komen, anders krijg je decoherentie in de operatie en dan is één “klein” misverstand ineens een incident. kwantumfysica toont aan dat systemen pas stabiel worden als het observatiekader (ATC, procedures, discipline) coherent is; met sancties en gaten in updates/onderdelen krijg je juist die ruis die alles laat omklappen. en nee dat fix je niet met een extra checklistje, dat is systeemfysica.
Ach allemaal leuk over checks en NOx, maar als die sancties de onderdelen en brandstof blijven knijpen staat het morgen weer stil en zit je met een ticket waar niemand wat van weet bij wie je moet zijn toch
Feitje dat ik mis hier: als binnenlandse vluchten weer starten, gaat het niet alleen om techniek maar ook om medische logistiek, denk aan patiënten die naar specialistische zorg moeten en medicijnen die gekoeld mee moeten. Als ze nu gaan proppen om achterstand in te halen, krijg je sneller crew-moeheid en stress, en dat zie je uiteindelijk terug in incidenten én in hoe mensen met hart/longklachten zo’n reis doorkomen. Hopelijk zetten ze er ook duidelijke info bij over annuleren en omboeken, want onzekerheid is voor zieke reizigers echt killing.
“Binnenlands vliegverkeer” klinkt lekker concreet, maar wát was die 50 dagen stop precies: NOTAM/slot-ban door veiligheid, brandstoftekort, of gewoon airlines die niet konden verzekeren onder sancties? en wie zegt dit eigenlijk, Iraanse transportministerie of een anonieme bron in een liveblog… linkje naar de officiële aankondiging graag. Ook benieuwd of het om alle luchthavens gaat of alleen Teheran–Mashhad/Isfahan, want dat scheelt nogal in het beeld dat nu wordt neergezet.
NaomiDG raakt precies de kern: “we starten weer op” zegt weinig als je niet weet of het 50 dagen stil lag door luchtruimveiligheid, verzekerbaarheid of simpelweg onderdelen/onderhoud die vastlopen door sancties. Daarentegen is het voor gewone Iraniërs wel hét verschil tussen een dag bus/trein of een uur vliegen, dus noem dan gewoon welke routes en welke luchthavens eerst, en met welke veiligheidschecks, anders is het vooral PR.
Precies dit: “weer opstarten” is zo’n lekker vaag knopje zonder context, terwijl het hele verhaal zit in wáárom het stil lag (veiligheid/verzekering/brandstof/ATC) en wie er überhaupt nog durft te vliegen. Had laatst ook zo’n liveblog-item over “vluchten hervat” bij een ander land en toen bleek het achteraf om 2 routes per dag met halve bezetting te gaan… dat is gewoon slechte UX van nieuws: je denkt dat het land weer normaal draait, maar het is misschien alleen Teheran–Mashhad met staatsmaatschappijen en verder niks.
De vraag is niet of die kisten “technisch” weer kunnen vliegen, maar of de hele keten weer juridisch/financieel rond is: verzekering, leasing, crew-licenties, slots, ATC, betalingen. Onder sanctiedruk kun je de facto prima een vlucht uitvoeren, maar bij één incident zit je meteen met aansprakelijkheid waar niemand dekking voor wil geven, en dan gaat het hele netwerk weer op slot. En reizigers hebben nul rechten als het weer dichtklapt: EU261 geldt daar niet, dus succes met je “compensatie”.
Helemaal dit, ik heb ooit in zo’n land onder sancties vastgezeten met een “binnenlandse” vlucht en toen er gedoe was met betaling/verzekering werd alles in één middag gecanceld en stond je daar… niemand aan een balie die verantwoordelijkheid neemt, gewoon weg-energie. Technisch kan er van alles, maar zodra er iets misgaat is het ineens jouw probleem en kun je fluiten naar rechten of geld terug. En dan moet je ook nog maar voelen of je die luchtvaartmaatschappij vertrouwt als onderdelen en onderhoud zo’n grijs gebied zijn.
Weer dat “we starten het binnenlands vliegen weer op” alsof het een lichtknop is, maar wie betaalt de rekening als er 50 dagen geen tickets/fees binnenkomen? Luchtvaart is cashflow: crews, kerosine, lease, onderdelen… dat loopt gewoon door, en dan ga je dus beknibbelen op onderhoud of je schuift alles door naar de passagier met +30% ticketprijs. En met sancties erbij: als één leverancier/verzekeraar nee zegt, staat de boel volgende week weer stil, zo simpel is het.
Feit is ook dat na 50 dagen stilstand je niet ff de sleutel omdraait, kisten moeten door checks, crews moeten weer currency opbouwen, en als daar op beknibbeld wordt gaat het mis. En ja, wie betaalt… als verzekeraar of airport services afhaken door sancties, krijg je een soort half-veilig half-werkend systeem, daar worden passagiers en personeel de dupe van.
CorPansen mist de olifant: in Iran is “wie betaalt” niet de vraag, dat wordt toch staatsgeld/IOU’s en wat ticketbelasting, desnoods met inflatie als achterdeur. Het echte risico is operational: na 50 dagen stilstand + sanctie-supply chain + verzekeraars die wegkijken ga je vliegen op paper compliance en cannibalized parts, en dan is één incident genoeg om die feature flag weer naar OFF te flippen.
50 dagen stil en dan weer vliegen… ik ben vooral benieuwd of het personeel nog wel uren/roosters normaal kan draaien of dat het straks “even doorpakken” wordt met half uitgeruste crews. En dat trein/bus-verhaal: tja, probeer in zo’n land maar eens een betrouwbare dienstregeling te rijden als er elke week weer ergens wat dicht gaat, dan wordt vliegen ineens gewoon de minst slechte optie.
die 50 dagen stil zegt mij vooral: als het spannend wordt gaat de lucht meteen dicht en dan strand je dus, ook als gewone burger met werk of familie. kan allemaal wel weer “aan”, maar vertrouwen komt te voet en gaat te paard… en ja, zonder reserve-onderdelen door sancties blijft het lapwerk, hoe je het ook wendt of keert.
het probleem is dat mensen doen alsof “50 dagen geen binnenlandse vluchten” een soort service-onderbreking is, terwijl het gewoon laat zien hoe fragiel die hele luchtvaart-infrastructuur daar is: één escalatie en het luchtruim gaat op slot, klaar. de oplossing is dat je als reiziger daar niet op “vertrouwen” plant maar op redundantie (trein/bus/auto/extra dagen) en dat Iran pas opschaalt als onderhoud, onderdelen en ATC echt op niveau zijn, anders is het volgende strandfeestje zo weer geregeld.
Nou zeg, “fragiele infrastructuur” is wel heel makkelijk roepen vanaf hier; als het luchtruim dicht gaat door spanningen is dat gewoon veiligheid en dat zou ik in NL ook willen toch? En die reiziger daar kan echt niet altijd even “redundant” een trein of bus pakken, soms is vliegen gewoon het enige dat nog een beetje werkt.
Ach kom op, als het daar 50 dagen stil ligt is het niet “veiligheid”, dan is het gewoon een land dat z’n boel niet op orde heeft en reizigers zitten de klos met mooie woorden vliegen is pas een optie als je het ook echt veilig en stabiel kan draaien, niet met ducttape en hoop gedoe toch
Precies dit, mensen doen net alsof je altijd “even” alternatief vervoer hebt, maar in zo’n groot land met lange afstanden en beperkte verbindingen is een binnenlandse vlucht soms letterlijk het verschil tussen wel of niet bij familie/ziekenhuis/werk komen. En ja veiligheid eerst, maar 50 dagen alles plat is ook gewoon economie en gewone mensen die vastzitten, dus logisch dat ze het weer willen opstarten.
Noe ja precies dit, in de horeca hier heb ik ooit personeel gehad dat via Teheran/Isfahan moest vliegen voor familiegedoe en toen ging ineens alles “op pauze” en zit je daar met omboekingen, geen info en nul alternatief behalve dagenlang bussen en taxi’s regelen. En met die sancties en onderdelen is ’t elke keer lapwerk tot het weer spannend wordt… sjön voor de statistieken dat ze starten, maar als je daar echt móét zijn zou ik altijd een plan B klaar hebben, rustig aan.
Wat ik mis in de discussie: 50 dagen geen binnenlandse vluchten is ook economisch een klap voor dingen als medicijnen/onderdelen en zelfs orgaantransport, dat gaat niet “even met de bus”. Maar als het luchtruim nog steeds onvoorspelbaar is (luchtverdediging actief, plots NOTAMs), dan wordt het alsnog jojo-beleid en durven crews/passagiers het niet, los van techniek. Benieuwd of ze nu ook transparant gaan zijn over annuleringen en compensatie, of is het weer: ticket verkocht = pech gehad?
Die “mensen moeten van A naar B” is waar, maar niemand hier noemt de olifant: binnenlands vliegen is ook gewoon een gigantische brandstofslurper voor een land dat al met raffinage/aanvoer en sancties zit te stoeien, dus je maakt jezelf nóg kwetsbaarder als er weer iets klapt. En al die extra starts/landingen rond Teheran/Isfahan = lokale luchtkwaliteit die meteen weer naar de klote gaat, dat voel je niet in CO2-grafiekjes maar in longen en in het ecosysteem eromheen. Als ze slim zijn koppelen ze dit aan serieuze rail/bus-upgrades, anders is het over 3 weken weer “tijdelijk opgeschort” en kan iedereen opnieuw plannen weggooien...
In mijn tijd bij de KLM was “weer opstarten” na een stop vooral een kwestie van discipline: crew’s currency, training, procedures, en vooral de hele keten eromheen die moet kloppen, van ATC tot brandstofkwaliteit en fatsoenlijke NOTAMs, anders heb je binnen een week alweer chaos en vertragingen. Bij Iran zit ’m de crux niet eens alleen in die kisten, maar in onderdelen, banden met leveranciers, verzekeringen en betalingen door sancties; dan kun je technisch best willen vliegen, maar één ontbrekend papiertje of één partij die ineens niet levert en het hele schema dondert om. En dat “klimaat” verhaal is leuk voor hier op de bank, maar in zo’n land is binnenlands vliegen ook gewoon politiek: laten zien dat de staat nog controle heeft en dat mensen kunnen bewegen, desnoods met ducttape en goede wil… tot het volgende incident en dan gaat de stekker er weer uit.
klopt dat het niet alleen “veiligheid” is, maar ik ben vooral benieuwd hoe ze dat voor gewone reizigers gaan doen met annuleringen en geld terug, want in landen waar het zo wankel is sta je zo met een ticket en nul alternatief. En als er weer ineens dicht gaat, wie vangt die mensen op op de luchthaven, hotels/eten etc, dat wordt vaak gewoon afgewimpeld.
dat terugbetalen en opvang is één ding, maar de echte vraag is of die toestellen überhaupt veilig de lucht in kunnen met sancties en onderdelen die je niet krijgt. en als de overheid daar morgen weer de stekker uit trekt sta je alsnog te slapen op een plastic stoel, dan blijkt pas wie z’n naaste is.
Dit is precies waarom “mensen moeten van A naar B” zo’n dooddoener is: binnenlands vliegen betekent daar ook meteen meer kerosineverbruik en dus meer geld/afhankelijkheid in een land dat al met sancties en schaarste zit, dat is gewoon strategisch dom. En los van CO2: die oude kisten rond Teheran/Isfahan pompen fijnstof en NOx de stad in, biodiversiteit en volksgezondheid zijn dan weer bijzaak want “normaliteit” moet op tv...
Wat hier onderbelicht blijft: binnenlands vliegen in Iran is ook een soort sociale lijm voor de middenklasse en de diaspora-in-het-eigen-land, je houdt familiebanden, werk en universiteiten draaiend over enorme afstanden. Enerzijds is het “gewoon vervoer”, anderzijds is het een signaal van staatsmacht: kijk, we hebben de boel weer onder controle, we laten ons niet platleggen door sancties/chaos. En dan wordt veiligheid óók politiek: als er straks iets misgaat is het niet alleen een incident, maar meteen munitie in de strijd tussen hardliners en pragmatisten. Benieuwd of ze tickets weer betaalbaar houden of dat dit straks alleen nog voor wie connecties/geld heeft is, en de rest mag weer 20 uur in een bus zitten.
ja tuurlijk, “sociale lijm” en “diaspora-in-het-eigen-land”... uiteindelijk is het gewoon: regime wil laten zien dat alles onder controle is terwijl iedereen hoopt dat ze niet met half onderhouden toestellen de lucht in gaan, en betaalbaar? lol, dat wordt weer voor de mensen met de juiste connecties.
Die “sociale lijm”-praat is wel erg romantisch; in Iran gaat het gros van de mensen helemaal niet even het vliegtuig pakken om familie te zien, die zitten gewoon in bus of trein omdat vliegen te duur is en vaak ook onbetrouwbaar. Het echte signaal is economisch: zonder binnenlandse vluchten loopt zakenverkeer, overheid en olie-industrie vast, en dát kost het regime geld en controle. En veiligheid is daar niet “politiek”, maar keihard technisch: een vloot met verouderde toestellen en onderdelenstress blijft een risico, óók als de tickets spotgoedkoop zouden zijn.
50 dagen stil en dan weer starten is niet alleen “onderhoud”, het is ook wie er überhaupt nog fatsoenlijk mag vliegen: crew currency, training, procedures, dat zakt sneller weg dan mensen denken. En als je in zo’n land ineens de druk opvoert omdat iedereen tegelijk wil, dan krijg je gehaast grondpersoneel, shortcuts en gedoe bij security, dat is waar het misgaat.
marco heeft gelijk en dan heb je nog de it kant bro na 50 dagen liggen systemen en roosters half dood en dan ga je ff “even opschalen” met tijdelijke krachten en usb stick training lol succes met baggage tags die niet matchen en een gate die ineens de verkeerde pax lijst draait bruh
iedereen zit op onderhoud en nox te stressen maar niemand noemt dat binnenlands vliegen daar ook gewoon interne controle is wie waarheen gaat en cashflow voor staatsclubs en luchthavens bro dus ja “normaliteit” maar ook lekker tickets verkopen en passagiersdata loggen lol
Ik merk dat niemand het heeft over de “mens-kant” na 50 dagen: crews die uit ritme zijn, roosters die ineens volgepropt worden en passagiers die in stress zitten omdat ze bang zijn dat het morgen weer dicht gaat. Als je die energie van haast en controle terug in het systeem duwt, krijg je sneller fouten dan door een band die wat zacht is. gewoon rustig opstarten met transparante info, dan voelt het ook minder als propaganda en meer als echt vervoer.
Ze heeft gelijk: na 50 dagen stilstand heb je niet alleen “een band die zacht is”, je hebt ook crews die hun routine kwijt zijn en onderhoud dat ineens in een piek moet. Even rekenen: als je in 1 week alles wil inhalen wat 7 weken niet vloog, dan ga je dus met minder marge, meer druk en meer kans op gehaast gedoe. En in Iran komt daar nog bij dat “transparante info” meestal een persbericht is met 0 details, dus iedereen gokt maar wat en dat is zelden veilig.
Grappig hoe iedereen het heeft over “mensen moeten van A naar B” maar niemand over wie er aan die tickets verdient — elites vliegen, gewone mensen zitten in overvolle bussen terwijl geld naar luchtvaart gaat ipv betaalbaar OV. En sancties of niet: als je afhankelijk bent van oude kisten + dure onderdelen, dan is dit vooral een prestige-projectje met risico’s die weer bij passagiers en personeel worden gedumpt, oh ja want “normaliteit”.
Kom op zeg, in Iran zijn er zat gewone mensen die familie, werk of ziekenhuis moeten bereiken en die 50 dagen bus/auto is ook geen pretje of “eerlijker”, dat is gewoon uren extra en soms gewoon niet te doen. En ja die kisten zijn oud, maar dat komt óók door sancties waardoor je juist geen fatsoenlijk onderhoud en onderdelen krijgt; dan is “niet vliegen” niet ineens veiliger, dan ga je de ellende alleen verplaatsen naar de weg. Elites vinden altijd wel een route, maar voor de rest is een binnenlandse vlucht soms gewoon de enige haalbare optie.
Iedereen doet alsof “weer vliegen” automatisch = vooruitgang, maar in Iran betekent dat vaak ook: staatsbedrijven/elite krijgen kerosine en slots, terwijl gewone mensen met inflatie hun buskaartje niet eens meer kunnen betalen — prioriteiten hè. En sancties maken het nóg cynischer: onderdelen schaars, onderhoud duur, dus wie draait straks op voor de risico’s… crew en passagiers, oh ja want “normaliteit”.
Sophie slaat de spijker: “vliegverkeer hervatten” klinkt als herstel, maar het is in de praktijk vaak gewoon een cadeautje aan de club met connecties terwijl de rest z’n boodschappen afweegt op de gram. Ik heb zelf ooit in de regio vastgezeten met een binnenlandse vlucht die op het laatste moment werd gecanceld omdat er “technische issues” waren en je voelde gewoon: niemand durft te zeggen dat er geen onderdelen/onderhoud is, maar ok, stap jij straks lekker in zo’n toestel omdat het liveblog “normaliteit” roept.
Nou ja, dat doemdenken altijd, 50 dagen niet vliegen is ook gewoon economie die stilvalt, mensen die familie niet zien, zieken die niet weg kunnen, en ja veiligheid moet, maar alsof elk toestel daar meteen een rammelbak is omdat wij “Iran” horen, kom op hoor, laat ze nou gewoon weer normaal doen, toch.
Iedereen focust op “veiligheid van het toestel”, maar ik ben vooral benieuwd naar de randvoorwaarden: luchtverkeersleiding, weerdata, NOTAM’s, communicatie en vooral medische noodhulp rond luchthavens als het misgaat. Als je 50 dagen dicht bent door spanningen/sancties, kan je infrastructuur en personeel net zo goed uitgehold zijn als je vloot. En praktisch: gaan ze ook transparant zijn over annuleringen en compensatie, of is het daar gewoon pech gehad en morgen weer dicht??
wat ik mis in deze discussie: wie controleert daar eigenlijk de luchtverkeersleiding en noodprocedures als het land 50 dagen op slot zat? Toestelchecks zijn één ding, echter als communicatie, radar en crew-training onder sanctiedruk half werkt, dan heb je alsnog ellende. Daarentegen snap ik die behoefte om weer te kunnen reizen, maar laat ze dan tenminste transparant zijn over incidentmeldingen en welke maatschappijen/typen toestellen weer de lucht in mogen.
Die “mensen moeten van A naar B” is waar, maar dat gaat ook over wíe er straks nog kan vliegen: als sancties/brandstofprijzen doorslaan wordt het een elitair lijntje en de rest zit weer in overvolle bussen. En ondertussen pompt zo’n herstart extra herrie en roet rond luchthavens de stad in, met alle gedoe voor gezondheid en biodiversiteit eromheen… maar ja, dat zie je niet in een liveblog.
Wat niemand noemt: na zo’n stop krijg je een enorme piek in vraag, en dan gaan maatschappijen vaak “creatief” doen met crew-uren en reservevliegtuigen om het schema vol te krijgen… dat is precies waar vermoeidheid en uitgestelde onderhoudsitems kunnen gaan stapelen. En als sancties/verzekeringen meespelen: wie draait er straks op voor compensatie als je vlucht last-minute gecanceld wordt, of zit je dan gewoon vast zonder rechten? Benieuwd of ze überhaupt transparant gaan zijn met incident- en vertragingcijfers, of blijft dat weer giswerk.