Explainer | Dit is TDS: het wapen van Republikeinen tegen kritiek op Trump

Wat moet je, elke keer als je iets zegt over Trump is het ineens “TDS” en hoef je niet meer te luisteren, lekker makkelijk. hier in de winkel noemen ze dat gewoon iemand wegzetten zodat je zelf niet hoeft na te denken.

Nou ja, dat TDS-gegoochel is ook gewoon een etiketje om elk gesprek af te kappen, maar eerlijk is eerlijk, aan de andere kant roepen mensen ook bij alles “fascist!!” en dan is het net zo lui, praat nou gewoon over wát hij doet en laat die diagnose-woordjes weg hoor, toch.

Ik merk dat “TDS” vooral een stopwoord is om de energie van een gesprek te kapen: ineens gaat het niet meer over beleid of feiten maar over jouw psyche, en dan sta je 1-0 achter. En eerlijk, dat werkt ook andersom met “fascist” of “cult” roepen, dan gaat iedereen in z’n loopgraaf en het universum krijgt weer precies die polarisatie waar media en campagnes op draaien. Zeg gewoon concreet: wat deed ie, wat zijn de gevolgen, wie profiteert… dan kan niemand zich verstoppen achter een etiket.

Tsja, dat “TDS” is ook gewoon een manier om te doen alsof alleen de ander emotioneel is, terwijl Trump-fans zelf ook compleet door het lint gaan als je maar iets zegt over die man. En dan zit je alsnog met het echte probleem: hij zegt/ doet iets geks en iedereen is weer een uur bezig met het woordje in plaats van de inhoud.

TDS is gewoon een retorische truc: je maakt van een inhoudelijke kritiek een “mentaal probleem” van de spreker, en dan hoef je dus niks te checken of te weerleggen. Wat mij stoort is dat media dat label soms meehelpen verspreiden alsof het een neutrale term is, terwijl het letterlijk bedoeld is om de discussie te verzieken. Gewoon terug naar de basis: welke claim deed Trump, klopt ‘ie (ja/nee), en wat zijn de gevolgen? als dat te veel gevraagd is, zegt dat ook wat toch?