Asieldwangwetweigeraars voelen zich 'miskend' door asieldwangwetminister Bart van den Brink

Oekraïners tellen niet mee, lokale weerstand niet, bestaande druk niet: zo wordt een bestuurlijk probleem gereduceerd tot een vinkje in een spreadsheet. Gemeenten moeten hun wettelijke taak serieus nemen, maar een minister die alleen naar één opvangstroom kijkt en daarna met overname dreigt, maakt samenwerking eerder kapot dan dat hij capaciteit creëert.

Een wet kan prima duidelijk zijn, maar opvanglocaties regel je niet met alleen een spreadsheet en een streep door de naam van de gemeente. Zonder geld, personeel en draagvlak schuif je het probleem door naar Ter Apel en de politie, terwijl je op papier wel lekker daadkrachtig lijkt.

Ewa miskend of niet, een wet is geen buffet waar je alleen pakt wat uitkomt swa maar zonder fatsoenlijke planning krijg je wel bestuurders die elkaar via de media gaan afzeiken, lekker effectief weer bro

Wat gemeenten vaak vergeten: een opvangplek vraagt ook om gewone mensen op de vloer, dag en nacht. Die zijn al schaars in de zorg en bij beveiliging. Een vinkje op papier zet geen extra personeel achter de balie, helaas.

Het echte probleem is dat Den Haag gemeenten eerst tot uitvoeringsloket maakt en daarna doet alsof lokale weerstand een administratieve fout is. Maar gemeenten zijn geen postbussen van beleid: zij krijgen de protesten, de politie-inzet en de gevolgen op hun bord, terwijl de minister vooral de norm bewaakt. Een wet zonder uitvoerbare werkelijkheid is geen daadkracht maar toneel — en uiteindelijk betaalt Ter Apel de entree.

MISKEND? DEZE MINISTER WORDT OOK ELKE DAG WEGGEZET ALS EEN VINKJESZETTER TERWIJL GEMEENTES GEWOON “NEE” ROEPE, MAAR ALS IK TE HARD RIJ KRIJG IK OOK GEEN UITNODIGING VOOR EEN GESPREK MAN, DAN KOMT DE BOETE GEWOON!!!