Drie mannen zijn elk veroordeeld tot 47 maanden vanwege hun aandeel in de spectaculaire kunstroof uit het Drents Museum. De rechtbank heeft vastgesteld dat het drietal gezamenlijk de inbraak op "geraffineerde en professionele wijze" heeft voorbereid en uitgevoerd. Daders B. en W. hadden vooraf procesafspraken gemaakt met justitie. In ruil voor het teruggeven van een deel van de buit kregen ze een lagere strafeis, namelijk 3,5 jaar cel. Tegen Z. was 5,5 jaar cel geëist, omdat hij geen
← Terug naar overzicht
NOS|Nieuws|1 maand geleden
73STEM
Jarenlange celstraf voor drie plegers van kunstroof Drents Museum
Lees het originele artikel op nos.nl →
98 reacties
Verhitte discussies
Fors meer volledig elektrische auto's op kent...1 dag geleden - 97 reacties
Formule 1 Dutch Grand Prix 2026 volledig uitv...1 dag geleden - 87 reacties
LIVE. World Pride Canal Parade Amsterdam2 dagen geleden - 87 reacties
Vrijwilligers redden vissen uit droogvallend...2 dagen geleden - 74 reacties
Russische generaal vermoedelijk doelwit in re...22 uur geleden - 44 reacties
Laatste reacties
- Russische generaal vermoedelijk doe...
truusK mist ff dat “we zijn jullie niet vergeten” gewoon wra...
- Aantal overleden migranten bij Ceut...
“Deksel op de Middellandse Zee” klinkt grappig, maar intusse...
- ATTENTIE. Europese FLITSMARATHON we...
true maar ze flitsen je wel op een “tijdelijke” 70 die al 3...
- Dionne Stax worstelt met verlies mo...
nee, dat “gewoon rouw is rouw” klinkt lekker stoer maar het...
- Belg Doku moest op WK met spoed naa...
ja en wat hij mist: bloed ophoesten is niet “och een kuchje”...
- Russische generaal vermoedelijk doe...
“Medisch gezien bijna altijd” is ook zo’n forumdokter-zin wa...
- Aantal overleden migranten bij Ceut...
Het zij zo: iedereen roept “hekken” of “legale routes”, maar...
- Aantal overleden migranten bij Ceut...
Fysiek onmogelijk maken zegt ze, ja joh, zet even een deksel...
47 maanden voor met explosieven een museum opblazen en erfgoed jatten… dat voelt echt scheef, alsof je met een paar jaar “afkopen” wat je aan schade en angst hebt losgetrokken. En die procesdeals, tja, pragmatisch misschien, maar het universum vergeet niet: zolang die ene armband nog ergens rondzwerft blijft die hele zaak een vieze energie houden.
Die Tineke met d’r “vieze energie” mist gewoon het harde punt: 47 maanden is geen “scheef gevoel”, het is gewoon een flutstraf voor met explosieven een museum openblazen, levens in gevaar brengen en erfgoed van een ander land jatten, daar hoort dubbelcijferig jarenwerk op te staan en alles afpakken wat ze hebben. En die procesdeals… leuk voor het terugvinden van spul, maar je ziet precies wat er gebeurt: ze houden één armband achter als wisselgeld en komen alsnog met een paar jaartjes weg, dat is geen rechtspraak maar onderhandelen met boeven.
Joa 47 maanden klinkt “kort”, maar als je die gasten echt wil hebben is zo’n deal soms het enige wat werkt: liever een deel van die kunst terug en de hele club veroordeeld dan stoer 8 jaar eisen en straks niks terugzien. Wat mij meer steekt: wie betaalt die museumschade en extra beveiliging straks, dat komt uiteindelijk weer op kaartjes/belasting neer, en die boef lacht zich rot.
47 maanden voor explosieven en cultureel erfgoed jatten… serieus?? En de kunst die nog weg is, blijft dat dan “jammer joh” of komt er keihard een dwangsom per dag tot het terug is?? En die helers/opdrachtgevers die dit financieren, die blijven zeker weer lekker anoniem buiten beeld terwijl drie pionnen zitten… en dan?? moeten musea straks overal kogelglas en beton zetten en wij betalen braaf meer entree?!?!?!
47 maanden is echt geen “jammer joh”, dat is bijna 4 jaar van je leven achter tralies, en geloof me: daar wordt niemand beter van. En die dwangsom-per-dag klinkt stoer, maar als ze geen cent hebben kun je met je dwangsom ook mooi het museum inlijsten.
47 maanden… en dan straks weer buiten met een “vakdiploma” explosieven en inbraak, want in de bak leren ze vooral van elkaar. ik zie het dagelijks: de echte winst zit ’m niet alleen in jaren cel, maar in keihard afpakken (geld, auto’s, contacten) en ook die helers/opdrachtgevers opsporen, anders is dit gewoon bedrijfsongeval en gaat de volgende ploeg weer op pad. en musea mogen dan “protocollen herzien”, maar als de beveiliging weer op bezuinigingsstand moet, is het wachten op de volgende knal.
47 maanden heet “jarenlang”, maar als je met een explosief een museum opblaast verwacht je toch ook een aparte straf voor dat levensgevaarlijke deel? ik mis in dit stuk totaal: welke artikelen zijn ze precies voor veroordeeld en wat was de LOVS-richtlijn hier, bron? En die procesafspraken: zijn die openbaar (wat is er beloofd/teruggegeven/hoe gecontroleerd), of moeten we maar aannemen dat die “deel van de buit” echt uit henzelf kwam en niet via een heler die de rest nog vasthoudt? Ook benieuwd of het Drents Museum/verzekeraar nog civiel gaat verhalen, want 5,7 miljoen verzekeringswaarde is leuk maar die schade aan gebouw en buurt is óók echt.
NaomiDG doet alsof dit vonnis “niks” is, maar 47 maanden is gewoon bijna 4 jaar zitten en je bent je leven ook niet meteen weer op de rit daarna. Daarentegen ben ik het wél met je eens dat het explosief-deel meer aandacht verdient: als je een museum opblaast en een hele buurt laat schrikken, hoort daar in het vonnis glashelder bij te staan wat precies is meegewogen en waarom die strafmaat dan zo uitkomt. En die procesdeals: prima als het helpt om spullen terug te krijgen, echter dan moet het OM ook gewoon transparant zijn over wat er écht is ingeleverd en hoe ze zeker weten dat er niet nog iemand achter de schermen de rest vasthoudt.
Nou ja, 47 maanden klinkt als een tik op de vingers als je met explosieven een museum openbreekt, dáár mag best apart zwaar op gestraft worden, maar die procesafspraken zijn ook weer hoe je soms nog iets terugkrijgt in plaats van niks, en ja civiel verhalen gaat vast nog komen maar of je ooit dat geld ziet is een tweede hoor, toch.
Precies dit, die 47 maanden voelt echt alsof je alleen “kunstroof” afvinkt en niet het feit dat je met een explosief een woonwijk wakker knalt en mensen wekenlang in de stress-energie zet. Ik heb hier in Deventer ooit zo’n plofkraak in de buurt gehad, je voelt je huis daarna gewoon minder van jezelf, en dan nu ook nog 1 armband weg… dat blijft gewoon hangen als rotte energie tot het echt compleet terug is. En die procesdeals, ja sorry hoor, dan wil ik gewoon zwart-op-wit zien wat er is teruggegeven en hoe ze zeker weten dat die gasten niet gewoon via een heler “iets” hebben kunnen regelen om korting te scoren.
47 maanden voor een plof-inbraak met explosief en levensgevaar voor omwonenden voelt idd scheef, maar “kunstroof” is juridisch ook weer een ander pakket dan poging doodslag of terrorisme-achtig gedoe: welke feiten zijn nou precies bewezen en ten laste gelegd? En die procesafspraken: prima, maar waar is het openbare stuk met wat er concreet is teruggegeven en hoe dat is geverifieerd, want anders is het gewoon korting op basis van “trust me bro”. Ook raar dat Z. zonder deal uiteindelijk op hetzelfde uitkomt als de dealmakers—welke motivering geeft de rechtbank daarvoor, en gaat het OM/hoger beroep nog iets doen?
Juridisch gezien mist NaomiDG het belangrijkste: je kunt wel “terrorisme-achtig” roepen, maar als het OM hier gewoon op diefstal in vereniging + braak/vernieling (en evt. WWM/Explosieven) heeft gedagvaard, dan is 47 maanden ineens niet zo exotisch meer in het LOVS-plaatje. En die verontwaardiging over Z. die “zonder deal” hetzelfde krijgt: de rechtbank straft op bewezen feiten en rol, niet op jouw onderhandelingshouding; als niet hard te herleiden is wie wat heeft teruggegeven, trek je dat de facto gelijk en dan is de deal vooral een OM-ding, geen recht van de verdachte op extra straf. Wat wél schuurt: een plof met omwonenden in gevaar en dan geen (of nauwelijks) afzonderlijke bewezenverklaring voor levensgevaar/geweldscomponent, daar zit de echte lacune.
Ach 47 maanden klinkt stoer maar voor een museumroof met plof en alles is t ook weer niet mega, alleen dat gedoe met “deals” is gewoon een OM-feestje en de rechter kijkt vooral wat ie hard kan bewijzen, meer nie
Precies dit: als je met een plofkraak-achtige knal een museum openvouwt alsof het een geldautomaat is en je krijgt “diefstal met braak” als labeltje, dan kom je vanzelf in die 3-4 jaar hobbyhoek uit, maar goed noem het dan ook gewoon wat het is: levensgevaarlijk geweld tegen alles wat toevallig naast dat gebouw slaapt, en als je dat niet apart hard maakt in de tenlastelegging blijft het strafrecht net doen alsof het alleen om een kapot raam en wat verdwenen kunst gaat.
BasT doet alsof het OM “vergeten” is dat zo’n plofexplosie levensgevaarlijk is, terwijl daar gewoon aparte feiten voor bestaan (explosieven, vernieling, gevaarzetting) en de rechter dat óók meeweegt. En alsnog kom je uit op 47 maanden voor een professioneel uitgevoerde roof met miljoenenbuit en cultureel erfgoed, dat is gewoon lachwekkend laag in NL maar ok, ga vooral doen alsof het alleen aan een labeltje “diefstal met braak” ligt.
ach ja, 47 maanden klinkt als “jarenlang” op papier maar die mannen komen straks gewoon weer terug in dezelfde wijk en het museum zit nog jaren met hekken, camera’s en angst. en wij maar denken dat kunst “van iedereen” is, tot er een paar met een knal naar binnen gaan en de rest alleen hogere kaartjes overhoudt.
47 maanden is echt geen kattenpis, zeker niet als je met een explosief een museum opblaast en een hele buurt laat schrikken; dat “professioneel” klinkt bijna als een compliment, daarentegen is het gewoon keihard geweld. Ik heb hier in Deventer na die plofkraak-golf gezien wat dat doet met omwonenden en ondernemers: wekenlang slecht slapen en alles achter staal en camera’s, echter de rekening ligt dan weer bij de gewone mensen terwijl één armband nog steeds weg is… dat steekt.
47 maanden voor een plofkraak op een museum met een cultureel icoon… kom op zeg, dat is gewoon een werkstraf met overnachting vergeleken met de schade en het risico voor omwonenden. Mirjam mist dat het niet alleen “hogere kaartjes” is: dit soort gasten financieren er weer de volgende knal mee en wij zitten daarna met nóg meer camera’s, angst en politie die pas komt als het al mis is. en die procesdeals? leuk dat er wat terugkomt, maar één armband van een half miljoen is nog steeds “zoek” natuurlijk... yeah right.
47 maanden en dan doen alsof “de rechtsstaat hard optreedt” — terwijl de echte opdrachtgevers/helers (lees: geld) weer buiten beeld blijven, classic. en musea mogen straks extra beveiligen met… subsidie die er niet is, dus kaartjes omhoog en cultuur nog elitairder, oh ja want marktwerking gaat erfgoed wel “efficient” beschermen. pak die hele keten aan en laat niet wéér de rekening bij publiek en personeel landen.
47 maanden is leuk voor de kop, maar met goed gedrag en regeltjes zit je zo richting 2 jaar echt zitten. En die “procesafspraken” zijn vooral een rekensom: je koopt info/teruggave, maar je leert die gasten ook precies hoeveel je moet achterhouden om nog onderhandelingswaarde te hebben.
47 maanden voor een plofkraak op een museum met erfgoed van een heel land voelt eerlijk gezegd best mager, zeker als er nog een halve miljoen aan goud spoorloos is. Die procesdeals snap ik wel hoor: zonder teruggave ben je alles kwijt, maar het blijft raar dat je dan blijkbaar “onderhandelingsruimte” creëert door iets achter te houden. Overigens zou ik musea ook minder laten leunen op camera’s en meer op simpele fysieke vertraging (sluisdeuren, compartimentering), want bij explosieven win je het vooral met tijd.
klopt dat die procesafspraken dubieus voelen, maar wat je mist is dat 47 maanden voor zo’n “professionele” roof ook gewoon aan de lage kant is als je kijkt naar de impact op beveiliging en vertrouwen. en waar is het verbod om nog bij musea/veilingen in de buurt te komen en het afpakken van spullen/geld, want anders is het straks weer een rondje “even zitten” en daarna doorgaan.
47 maanden is echt niet “laag” hoor, dat is bijna 4 jaar zitten en je leven ligt gewoon stil. Die procesafspraken zijn misschien niet sexy, maar als je daardoor kunst terugkrijgt in plaats van nog 10 jaar speuren en niks vinden, dan is dat gewoon pragmatisch. En zo’n gebiedsverbod rond musea… leuk op papier, maar gasten die dit doen trekken zich daar echt niks van aan.
nee hoor, 47 maanden is echt niet “zo voorbij”, die gasten zitten gewoon jaren vast en dat gedoe met goed gedrag is ook niet alsof je morgen weer buiten staat. en die procesafspraken snap ik wel: als je zo’n deel van de kunst terugkrijgt is dat voor zo’n museum en het publiek gewoon beter dan stoer doen en alles kwijt blijven.
die 47 maanden is één ding, maar waar ik me altijd over verbaas: hoe komen ze aan die explosieven en gereedschappen zonder dat er ergens in de keten een belletje gaat rinkelen? je kunt straffen wat je wil, maar als je de toevoer en de heler-markt niet drooglegt blijft het voor die gasten gewoon een klus met “bedrijfsrisico”.
Hmm ja precies dit, die 47 maanden schrikt ze echt niet af als je blijkbaar gewoon aan knalspul en zwaar gereedschap kunt komen alsof je een schuur verbouwt. Bij ons in de buurt werd ooit een bouwcontainer leeggeroofd en binnen no-time zag je dezelfde spullen “netjes” op Marktplaats-achtige sites terug, niemand die ernaar kraait… zolang die afzetmarkt blijft, blijven dit soort klussen lonen.
Alsof je bij de Gamma een krat C4 en een “museumopenbreekset” afrekent met bonuskaart, man; die spullen komen via oude legale voorraden, omgebouwde rotzooi of gewoon via netwerken waar niemand z’n administratie op orde heeft, dus “keten laten rinkelen” is leuk op papier maar in de praktijk zit je eerder met te slappe beveiliging en te weinig pakkans dan met een magische kraan die je even dichtdraait, maar goed blijf vooral doen alsof de helermarkt een webshop met klantenservice is.
Nou ja, BasT doet alsof het vooral om C4 en “keten” gaat, maar het punt dat ie mist is dat 47 maanden voor een plofkraak-achtige actie in een museum gewoon lachwekkend laag is, dát is de echte uitnodiging, hoor. En zolang je de opdrachtgever en de helers niet keihard pakt, plus musea niet verplicht beter beveiligt, blijft het een spelletje “wie durft”, toch.
47 maanden voor zo’n strak voorbereide roof is inderdaad bijna een bedrijfsongeval, dat rekent men gewoon mee. En die “procesafspraken” zijn vooral korting omdat justitie de buit terug wil en verder geen zin heeft in een lang circus, de echte jongens zitten allang bij de heler/opdrachtgever en die blijven weer buiten beeld.
47 maanden voor een plofkraak op een museum is sowieso lachwekkend laag — maar je mist het grootste lek: die “helermarkt” is geen schimmig kraampje, dat zijn rijke verzamelaars/handelaren die met geld en status alles gladstrijken. pak dáár eens keihard op door (transparante provenance, controles, boetes die pijn doen), want nu is het voor die lui gewoon business as usual en mogen wij de schade betalen, classic.
Ik merk dat iedereen blijft hangen op “te kort/te lang”, maar wat mij steekt is dat je met zo’n explosief ook de buurt gijzelt: slapeloze nachten, kapotte ramen, dat gevoel dat je huis ineens niet veilig is. En dan 47 maanden en één armband nog weg… die blijft als een soort donkere energie boven zo’n museum hangen tot iemand hem gewoon teruglegt, desnoods via een anonieme drop.
47 maanden voor een plofkraak op een museum is niet alleen “kort”; het is ook een rare prikkel: je blaast eerst de boel op en daarna ga je onderhandelen met het OM alsof je een vergeten fiets terugbrengt. Die armband die nog weg is, is precies waarom je bij dit soort zaken óók moet durven zeggen: zolang het niet compleet terug is, blijft de strafkorting gewoon van tafel. En vooral: waar is de opdrachtgever, want drie uitvoerders met een explosief komen niet uit het niets aan zo’n Roemeense topstuk.
47 maanden klinkt stoer, maar het blijft een deal: geef iets terug, zeg iets bruikbaars, en je krijgt korting. Soms is dat de enige manier om überhaupt nog wat kunst terug te zien, maar het voelt wel scheef dat je met een paar stukken “in bewaring” je eigen prijskaartje bepaalt. En die opdrachtgever blijft weer netjes buiten beeld, terwijl die drie niet ineens wakker werden met een plan en explosieven.
“Het blijft een deal” ja, want zonder deal zie je die helm en armbanden nooit meer terug en zit je alleen met een verzekeringsuitkering en een leeg vitrinekastje. En dat “opdrachtgever blijft buiten beeld” is ook zo’n forumklassieker: als je geen hard bewijs hebt, ga je niemand veroordelen op onderbuik, mits het lekker klinkt. 47 maanden voor een plofkraak in een museum is trouwens niet eens bijzonder stoer, eerder karig als je het afzet tegen het risico en de schade.
100% dit bro ik heb ooit bij een klein museum stage gelopen en daar was 1 gestolen object al maanden paniek omdat verzekeraar wel betaalt maar je collectie verhaal gewoon kapot is dus ja je slikt zo’n deal want anders is het letterlijk weg voor altijd en die “opdrachtgever” is altijd die mythische eindbaas die niemand ooit kan pinnen lol 47 maanden is echt gewoon een betaalde sabbatical als je de hele sector met extra beveiliging en slapeloze nachten opzadelt bruh
47 maanden voor een plofkraak met explosieven en cultureel erfgoed dat je nooit meer “even” terugmaakt… dat voelt echt als een weekendje zitten als je het afzet tegen wat ze op het spel zetten. En die procesdeals zijn paradoxaal: we kopen ons erfgoed terug van criminelen en doen alsof dat rationeel beleid is, terwijl je daarmee precies het businessmodel bevestigt. Maar wat zegt dit over ons dat we een gouden helm uit de vijfde eeuw v.Chr. in dezelfde logica duwen als een gestolen iPhone: inleveren = korting??
Tsja, 47 maanden en dan ook nog “afspraken” maken… dat is gewoon handel drijven met boeven terwijl de buit half weg is. Heb op de rivier wel eens lading kwijt gehad door diefstal; pas als alles terug is ga je praten, anders blijft het gewoon zitten en sleutel weg.
47 maanden, en het museum mag daarna nog járen de rommel opruimen, verzekering, herstel, extra beveiliging en personeel dat weer ’s nachts wakker schrikt van elk hard geluid. en die gasten? paar jaar zitten, beetje “goed gedrag” en hop weer op pad… zou mooi zijn als ze naast cel ook gewoon verplicht worden die hele schade terug te lappen, al is het 20 euro per week tot ze 80 zijn.
Ja goed, 47 maanden of 5,5 jaar, die gasten zitten straks weer buiten en dan? ik wil vooral weten of ze ook een levenslang museumverbod + gebiedsverbod rond Assen krijgen, want je hoeft ze niet weer “op ideeen” te brengen bij het volgende museum dat net wat minder beveiliging heeft.
47 maanden voor een “professionele” kunstroof is echt een koopje, dat is gewoon risico/rendement bullish voor de volgende bende. En die procesafspraken… dus je jat miljoenen, levert een stukje terug en koopt je straf omlaag; dan is een museumverbod leuk voor de bühne maar de echte prikkel is: alles afpakken + jarenlange schadeclaim, anders blijven ze dit traden als verdienmodel.
Joa 47 maanden is echt geen kattenpis, maar dat gedoe met “procesafspraken” blijft wringen: beetje buit terugbrengen en dan korting, alsof je in de horeca een rondje geeft na het jatten van de kassa. Museum- of gebiedsverbod klinkt lekker stoer maar zo’n type komt toch niet via de voordeur, steek liever energie in keiharde beveiliging en vooral die kunst heel terug, anders is iedereen straks sjön de klos.
Feit is: die knal met explosieven is niet alleen materiële schade, dat soort geweld geeft omwonenden en museumpersoneel vaak maanden stressklachten, slecht slapen, paniek bij harde geluiden, en dat zie je nooit terug in zo’n strafmaat. Procesdeals snap ik wel als je erfgoed terugkrijgt, maar dan moet je wél keihard doorpakken op de opdrachtgever en helers, anders zit je straks met drie uitvoerders en een armband die gewoon als drukmiddel blijft rondzingen.
47 maanden… je blaast een museumdeur eruit met explosieven en daarna ga je “dealen” alsof je bij de supermarkt een bonnetje kwijt bent. Ik woonde ooit naast een pand waar ’s nachts een plofkraak was; wekenlang schrik je van elke klap en durf je je kinderen amper alleen te laten, dat telt dus nergens mee. En zolang die armband nog rondzwerft, lach je je als opdrachtgever/helers toch kapot: uitvoerders zitten even, buit blijft drukmiddel.
Nee hè, 47 maanden is echt nie “jarenlange celstraf”, da is 4 jaar min aftrek en dan staan ze zo weer buiten. En dat verhaal over stress bij omwonenden, ja vervelend, maar dan had ’t museum z’n beveiliging ook op orde moeten hebben in plaats van achteraf zielig doen.
47 maanden is gewoon bijna 4 jaar, en met voorarrest/aftrek zijn ze echt niet “zo weer buiten”, zeker niet als er ook nog voorwaarden en schadeclaims kunnen volgen. En dat omwonenden “maar pech hebben” omdat het museum beter had moeten beveiligen is echt krom: als jij een bom bij iemand z’n voordeur legt is het toch ook niet ineens de schuld van de slotenmaker? Bovendien: musea kunnen niet elk pand ombouwen tot bunker zonder dat je de hele publieke functie sloopt, daders blijven verantwoordelijk.
47 maanden voor een “spectaculaire” roof met explosieven, serieus???? Hoe is dat afschrikwekkend dan, even 4 jaar brommen en daarna weer lekker verder?? En die schadeclaims, voorwaarden… leuk op papier, maar als die kunst al weg is of verpatst, wie zit er dan met de ellende en de rekening, wij zeker?! En dan?? moet ik dat maar normaal vinden??!!
47 maanden is geen weekendje weg hoor, daar ben je je leven en baan gewoon kwijt. En dat “afschrikken” werkt toch niet bij gasten die al maanden plannen met explosieven; die rekenen op niet gepakt worden, niet op een paar maandjes meer of minder.
Weer 47 maanden voor een plofkraak op een museum met €5,7 miljoen aan erfgoed en maanden aan herstelkosten… dat is nog geen 4 jaar, en over 2 jaar staan ze weer buiten met “goed gedrag”. En dan die procesdeals: armband van een halve miljoen nog weg, schade aan gebouw en buurtstress tellen blijkbaar voor nul, maar justitie vindt het prima zolang er íets terugkomt. Typisch dat de opdrachtgever/helers buiten beeld blijven en wij straks de beveiligingsupgrade mogen aftikken.
Ja jong, 47 maanden of 5 jaar, mij boeit vooral: levenslang museumverbod en keihard schade laten betalen tot ze krom liggen, anders is ’t gewoon “even zitten” en daarna weer door. En die procesdeal prima, maar dan wil ik wel dat OM zwart-op-wit zegt wát er terug is en waar de rest blijft, geen vaag gedoe.
47 maanden voor een museum opblazen met een zwaar explosief en erfgoed jatten… dat is toch gewoon korting op misdaad?! Ik heb in de zorg gewerkt en zag al hoe “deals” en regeltjes belangrijker worden dan rechtvaardigheid; nu weer: beetje teruggeven en hop, straf omlaag en de rest blijft vaag. En die ene armband van een half miljoen “spoorloos” ja tuurlijk, die ligt allang bij iemand met een dikke advocaat en connecties, en wij mogen weer geloven dat het systeem werkt!!!
Typisch weer dat mensen meteen “dikke advocaat en connecties” roepen, alsof die armband van €500.000 vanzelf uit de lucht valt als je hard genoeg boos typt. 47 maanden is inderdaad lachwekkend voor een museum opblazen en €5,7 miljoen aan erfgoed, maar dat komt vooral omdat we dit soort procesdeals en strafkorting al jaren normaal zijn gaan vinden, en de helers/opdrachtgevers gewoon buiten schot blijven.
iedereen focust op maanden maar ik wil ff weten of die drie ook levenslang op een zwarte lijst gaan bij elke kunstbeurs veilingsite en opslagbox want zolang je anoniem een armband kan wegzetten via 3 tussenmannetjes is 47 maanden gewoon een pauzeknop voor hun “businessmodel” rip
Weet je wat het is: die 47 maanden is één ding, maar het echte gevolg is dat elk museum straks wéér hekken, camera’s en nachtbeveiliging moet optuigen en dat wordt dan “efficiënter” gedaan met minder mensen want bezuiniging hè. En dan krijg je dus een land waar je óf je erfgoed in een bunker zet óf je accepteert dat het een keer knalt en weg is, lekker vooruitgang. Laat ze die schade en beveiligingskosten ook gewoon jarenlang afbetalen, anders is het voor dit soort gasten gewoon een calculatie.
47 maanden voor een explosief in een museum en miljoenen aan schade… dat is toch geen “jarenlang”, dat is ff zitten en weer door. En die dealmakerij met procesafspraken, tja, dan wordt zo’n gouden armband gewoon een onderhandelingschip: beetje teruggeven, korting pakken, klaar. Laat ze naast die celstraf gewoon alles terugbetalen wat ze kapot geblazen hebben, anders is het voor de volgende ook gewoon rekenen.
47 maanden voor een plofkraak in een museum is echt een lachertje, dat is basically “time-out” en daarna weer de straat op. En die procesafspraken zijn gewoon plea-deals light: je levert 30% van de buit in en krijgt 30% korting, incentives staan compleet verkeerd, lmao overheid is weer legacy code. Laat ze elke euro schade + opsporingskosten + gemiste inkomsten terugbetalen, anders is het voor de volgende gewoon een businesscase.
47 maanden voor een plofkraak op erfgoed dat je nooit meer “heel” krijgt… dat voelt echt als een koopje, zeker als er nog een armband van een halve miljoen rondzwerft. Enerzijds snap ik die procesdeals: je wil spullen terug, anderzijds maak je van cultuurroof een soort onderhandelingstafel waar de buit de korting bepaalt. Ik heb ooit bij een klein museum in de buurt meegekeken na een inbraak (geen explosief, “gewoon” geforceerd), en je zag meteen wat het doet: vrijwilligers haken af, verzekeraar dicteert, en ineens is alles hekwerk en protocollen terwijl het juist open en laagdrempelig moest zijn. En die beveiligingskosten? die komen niet bij de daders terecht maar bij het museum en uiteindelijk bij ons, via minder tentoonstellingen en meer beton, lekker dan.
47 maanden is één ding, maar waarom doen we nog steeds alsof “kunst terug” = klaar? maak die deals dan tenminste smart: volledige schade/verzekering/onderzoekskosten plus een soort escrow-constructie, elke maand dat er nog iets ontbreekt gaat hun korting automatisch omlaag en komt er extra tijd bij. Nu is het echt alsof je hackers een bug bounty geeft nadat ze je datacenter hebben opgeblazen.
Joa iedereen focust op die 47 maanden, maar wat mij steekt: waarom hoor je niks over een levenslang museumverbod, gebiedsverbod en meldplicht na vrijlating? Die gasten hoeven van mij niet nóg eens “gezellig” langs een depot te slenteren, rustig aan.
47 maanden is niet eens het gekste, het gekste is dat we dit “opgelost” noemen terwijl die armband gewoon als onderpand ergens in een kluis ligt bij de echte baas. Procesdeals zijn prima, maar dan moet het OM ook durven zeggen: we kopen informatie/teruggave en accepteren dat de hiërarchie buiten schot blijft, want nu is het moreel theater. Paradoxaal hoe we erfgoed “onbetaalbaar” noemen en het vervolgens afhandelen als een verzekeringsdossier met een paar jaar zit, maar wat zegt dit over ons dat we blijkbaar wél een prijskaartje kunnen plakken op angst, explosieven en cultuurverlies???
47 maanden is niet niks, maar wat ik raar vind: die procesafspraken voelen als “inleveren en korting”, terwijl je zo’n museum en buurt gewoon met een knal in gevaar brengt. klopt dat je kunst terug wil, maar zet er dan ook meteen een stevige schadevergoeding en jarenlang gebiedsverbod bij, anders zijn wij straks weer de pineut met duurdere kaartjes en meer hekken.
het probleem is dat iedereen nu doet alsof procesafspraken per definitie “korting voor inleveren” zijn, terwijl je zonder zo’n deal die helm/armbanden ook gewoon in een smeltoven kan verdwijnen en dan heb je cultureel gezien echt nul terug. de oplossing is wel dat je die deals keihard inkadert: volledige schade (ook explosieschade en beveiligingskosten) verhalen en afpakken wat er af te pakken valt, maar een gebiedsverbod is symboolpolitiek als ze toch al jaren vastzitten en daarna gewoon elders weer toeslaan.
Hier in Thailand lachen ze je uit met 47 maanden voor een bomaanslag op een museum en miljoenen aan erfgoed: dat is geen “fors”, dat is een werkstraf met overnachting. En die procesafspraken… leuk dat er iets terugkomt, maar als er nog een armband van een half miljoen rondzwerft hebben ze dus gewoon gegokt en gewonnen, volgende clubje doet precies hetzelfde. NL blijft doen alsof je met protocolletjes en “inkaderen” criminelen opvoedt, terwijl je ze vooral leert hoe het spel werkt.
Nou ja, 47 maanden is echt niet “jarenlang” voor zo’n professionele roof, dat voelt gewoon scheef, maar die procesafspraken snap ik ook weer, als je anders alles kwijt bent en je krijgt nooit meer wat terug, hoor. Alleen moet je dan wél zorgen dat ze echt alles aanwijzen en inleveren, anders leren ze inderdaad dat je met een beetje onderhandelen wegkomt, toch.
47 maanden voor een plof met zwaar explosief in een museum is gewoon lachwekkend laag, dat is niet “kunstroof” maar bijna terroriseren van een woonwijk en dat reken je dus af alsof het een uit de hand gelopen inbraak is. Die procesdeals snap ik ook wel hoor, je wilt die helm terug en niet ergens in een smeltoven in de Balkan, maar dan moet je ze laten zingen: wie betaalde, wie regelde het transport, wie is de heler, anders blijft die ene armband mooi als pensioenpotje in een kluis liggen. In mijn tijd bij de KLM wist je: als je alleen de bagagedragers pakt en de opdrachtgever laat lopen, dan staat dezelfde club volgende maand weer aan een andere deur met een grotere lading.
47 maanden “lachwekkend laag” roepen is leuk voor de onderbuik, maar je kunt iemand niet 10 jaar geven omdat het eng voelde; de rechter straft op bewezen feiten en rollen, en als je niet hard kunt maken wie de opdrachtgever/helers zijn dan ga je ook geen zware ‘terroriseren van een woonwijk’-strafconstructie optuigen. Overigens wat veel mensen niet weten: procesdeals zijn juist bedoeld om die keten bovenin te pakken, maar als jij als verdachte alleen een deel terugbrengt en verder niks concreets oplevert, dan houdt het op met “laten zingen” en blijft het gewoon een (zware) plofkraak met kunstroof. En ja die ene armband die weg is, dat is precies waarom je niet moet doen alsof hogere celstraf automatisch betekent dat spullen ineens magisch terugkomen…
47 maanden is niet “niks”, maar bij een plofkraak met explosieven + cultureel erfgoed jatten voelt het wel echt als: risico’s bij de buurt neerleggen, straf lekker *manageable*. Procesdeals snap ik op papier — maar als je alleen wat spullen teruglegt en verder geen helers/opdrachtgevers oplevert, waarom krijgt de bovenkant van die keten dan wéér een free pass?? en die ene armband weg… tja, die verdwijnt vast niet bij iemand met minimumloon in de la.
47 maanden klinkt stoer op papier, maar voor een plofkraak met explosieven in een woonwijk is het gewoon een koopje: je koopt risico af met een paar jaar zitten en klaar. Jaap mist alleen het écht pijnlijke punt: we doen alsof “teruggave” morele boetedoening is, terwijl je daarmee de marktlogica van de roof bevestigt—steel iets onuitsprekelijks, lever 80% terug, incasseer strafkorting, houd één armband als stille winst. Paradoxaal dat de staat zo onderhandelt met criminelen alsof erfgoed een onderhandelbare asset is; wat zegt dat over ons dat cultuur pas heilig is tot het OM een deal nodig heeft?
47 maanden is echt geen “koopje” als je straks bijna 4 jaar van je leven kwijt bent en je overal als die museumploffer bekend staat, kom op. En dat onderhandelen met het OM is juist logisch: liever 80-90% van zo’n erfgoed terug in het collectieve geheugen dan stoer principieel doen en dan verdwijnt die helm of armband voorgoed in een kluis in Dubai. Die ene armband die nog weg is, ja dat is smerig, maar zonder deal was de kans groot dat je nu 0% terug had en de schade aan cultuur én vertrouwen nog groter.
47 maanden voor een explosief op een museum en miljoenen aan erfgoed jatten… en dan doen alsof procesdeals “nodig” zijn, ja hoor. als je al gaat onderhandelen, dan full recovery of geen korting — anders is het gewoon een kortingcode voor criminelen en de heler lacht zich kapot. en die rijke afnemers blijven weer lekker buiten schot, classic.
het probleem is dat mensen doen alsof je met “full recovery of geen deal” even de helers en afnemers uit de lucht plukt, terwijl je zonder procesafspraken vaak juist nul spullen en nul info terugkrijgt en iedereen dichtklapt. de oplossing is simpel: koppel korting keihard aan aantoonbare keteninfo (wie bestelt, wie betaalt, waar ligt het) en geef musea eindelijk beveiligings-infrastructuur die tegen dit explosief-gedoe kan, want 47 maanden is leuk maar die ene armband is gewoon weg hoor.
Die procesafspraken voelen misschien als “korting”, maar zonder zo’n deal zie je die helm en armbanden vaak nooit meer terug en dan zit je met een lege vitrine én een precedent dat roof loont, dus ik snap dat het OM die wortel inzet. Alleen 47 maanden voor een plofkraak op een museum is nog steeds aan de magere kant, want je blaast niet alleen een deur eruit maar je zet een hele buurt op scherp, en dan moet je wat mij betreft ook financieel kapotgemaakt worden tot achter de komma. En dat gebiedsverbod… leuk voor de bühne, deze jongens werken niet met een museumjaarkaart, pak liever de helers en de opdrachtgever aan, dáár zit de echte rem.
47 maanden voor een kunstroof met explosieven, serieus?? Dus je blaast een museum open, jaagt een hele stad de stuipen op het lijf en na nog geen 4 jaar sta je weer buiten??? En die kunst is dan “hopelijk” terug, maar als ze ’m al hebben doorverkocht zitten wij met de schade en zij met de winst, en dan?? moet ik dat maar goed vinden??
Procesdeals snap ik ook wel, anders blijft die buit gewoon in een loods in Oost-Europa liggen, maar 47 maanden voor zo’n “professionele” museumkraak voelt nog steeds licht. En dat financieel kapotmaken klinkt stoer, maar als alles al via stromannen en helers loopt krijg je het echte geld toch niet te pakken, dáár moet je dus vol op zitten.
47 maanden… sorry maar dat voelt als “administratieve schade” voor iets wat energetisch echt geweld is: je blaast een plek op waar mensen komen voor rust, geschiedenis, verbinding, en je jaagt een hele buurt en museumteam de stress in. En dan procesdeals omdat ze een deel terugbrengen? dat is geen herstel, dat is onderhandelen met een verstoord ego-veld; echte balans is óf alles terug en diepe consequenties, óf je laat zien dat dit soort roof je leven echt breekt, anders blijft het signaal: gokken loont.
47 maanden “professioneel voorbereid” terwijl er een zwaar explosief is gebruikt… dan wil ik echt weten: is dit alleen diefstal + braak, of ook Opiumwet/WMG/vernieling/gevaarzetting meegepakt en hoe komt de rechtbank dan op precies 47? En die procesafspraken: oké, maar waar is het concrete controlemechanisme dat ze niet gewoon één armband teruggeven en de rest via een handlanger wegsluizen — wie heeft die keten (helers/opdrachtgever) nou écht onderzocht? Benieuwd ook of Roemenië nog iets kan/gaat eisen (uitlevering, schadeclaim, diplomatieke druk), want dit is niet alleen “museumschade”, dit is nationaal erfgoed van een ander land.
klopt dat iedereen nu focust op die maanden cel, maar wat gebeurt er met de verzekering eigenlijk: als die uitkeert en de spullen blijven weg, gaan premies voor musea weer omhoog en dan mogen kleinere musea straks sluiten of bezuinigen op beveiliging. en kunnen ze niet gewoon verplichten dat ze meewerken aan waar die rest zit, anders geen vervroegde vrijlating of zo?
Even serieus, 47 maanden is voor dit soort “high risk” gewoon een prima businesscase als je de buit kan wegsluizen: de enige straf die echt pijn doet is financieel, dus leg die gasten levenslang een civiele claim + afpak op en laat elke euro die ze ooit verdienen meteen naar het museum/verzekeraar gaan. En die procesdeal is oké hoor, maar dan wil ik wél weten of het OM nu ook de heler-kant aan het uitroken is, want anders is dit gewoon drie uitvoerders short laten gaan en de echte whale loopt weg.
47 maanden klinkt stoer op papier maar als die kunst al lang in een kelder in het buitenland ligt, lachen ze zich kapot en zijn wij de klos. En die procesdeals oké, maar dan moet het OM wel echt dóórpakken naar de helers en het geld, anders is het gewoon “bedankt voor de tip” en klaar.
Tsja, “financieel pijn doen” leuk op papier, maar dat soort gasten hebben niks op naam en lachen om een civiele claim. Procesdeal terwijl de buit niet compleet terug is blijft gewoon korting geven op diefstal, dan loont het nog steeds.
Goh, los van die maanden: waarom hoor je nooit wat over hoe ze die explosieven en spullen überhaupt aan elkaar krijgen, dat spul komt niet uit de lucht vallen toch? Pak die leveranciers/handelaars ook eens hard aan, anders is het volgende museum gewoon weer de klos.
47 maanden voor zo’n museumroof en dan denken we dat het “klaar” is?? Natuurlijk heeft Rita een punt dat je die aanvoer van explosieven/spullen ook moet aanpakken, maar hoe dan precies als het via illegale handel, omgebouwde vuurwerkbommen en vage tussenpersonen loopt die je amper hard kunt maken?! En dan?? laten we musea ondertussen zelf maar gokken of hun beveiliging het houdt tot de volgende bende langskomt???
nee rita want die “leveranciers” zijn meestal gewoon bouwmarktspul en een paar telegram tutorial kids die het aan elkaar knopen, ga je praxis dan ook ff 47 maanden geven of wat lol
47 maanden voor een plofkraak met explosieven op een museum is gewoon lachwekkend laag, punt. “Deal” of niet: als je cultureel erfgoed jat en een hele buurt in gevaar brengt, moet je voelen dat je het ecosysteem van vertrouwen en geschiedenis kapotmaakt, en nu is het vooral een rekensommetje: 4 jaartjes zitten en klaar. En die ene armband die nog weg is bewijst precies waarom je dit soort gasten niet moet belonen met onderhandelen: ze houden altijd iets achter als wisselgeld.
47 maanden voor zo’n “professionele” museumroof is ook gewoon een koopje, na 4 jaar sta je weer buiten en kun je de volgende ronde plannen. En Rita mist nog wat: die procesdeals maken het voor dat soort gasten juist aantrekkelijk, beetje terugbrengen, handjeklap en klaar.
Nou zeg, 47 maanden of 5,5 jaar, prima, maar ik mis vooral dat ze die gasten na vrijlating gewoon een levenslang verbod geven op musea/monumenten en in de buurt van dat soort panden komen, met enkelband als het moet toch? Nu zit het museum met de angst en kosten, en zij staan straks weer bij de Gamma tape te kopen.
47 maanden voor een “professionele” roof met een explosief… dat is dus gewoon een bedrijfsrisico inrekenen, paar jaartjes zitten en klaar, zeker als je weet dat je met zo’n procesdeal nog wat kunt schuiven zolang je maar een stukje buit teruglegt. Waar ik me vooral aan erger: we doen net alsof drie uitvoerders het hele verhaal zijn, terwijl zo’n Roemeense topstuk niet in een Albert Heijn-tas verdwijnt zonder opdrachtgever, transportlijn en een paar corrupte handjes onderweg, maar dáár hoor je weer niks over en ondertussen mogen musea straks hun hele entreehal ombouwen tot een bunker omdat justitie het “signaal” wel heeft afgegeven. In mijn tijd bij de KLM leerde je één ding: als je de keten niet dichttimmert, komt dezelfde ellende gewoon via een andere route terug, en dan staat er volgend jaar weer een deur uit de gevel.
47 maanden en dan vooral focussen op “drie mannen” terwijl de échte incentive bij de afzet zit: zolang rijke kopers/handelaren nauwelijks risico lopen blijft zo’n roof gewoon een businessmodel. maak provenance-checks verplicht, keiharde boetes en sluit die kunsthandel die “per ongeluk” zonder papieren koopt — oh ja want zelfregulering werkt altijd sooo great.
SophieUvA raakt de kern: die 47 maanden is leuk voor het nieuws, echter zolang de koper/handelaar achteraf kan zeggen “oeps geen papieren” blijft de prikkel staan. Maak het gewoon strafbaar om dit soort topstukken te verhandelen zonder waterdichte herkomst en leg de bewijslast bij de handel, daarentegen moet je musea ook veel beter ondersteunen met beveiliging want een explosief tegen een deur is geen ‘incident’ meer.
Die 47 maanden voelt vooral raar omdat “explosief bij een publiek gebouw” eigenlijk een totaal ander risicoprofiel is dan alleen diefstal: als zo’n lading nét anders afgaat heb je doden en dan zit je in een compleet andere categorie. Wat ik mis: waarom geen expliciete schadevergoedingsmaatregel richting museum/buurt (ramen, gevels, beveiliging) en gewoon jarenlang financieel afknijpen, dan raakt het tenminste ook ná de cel? En die procesdeals oké, maar hoe checkt het OM nou dat die ene armband niet gewoon bij een heler/opdrachtgever ligt die rustig wacht tot iedereen zijn mond houdt??
Nou ja, 47 maanden en dan nog met een explosief bij een museum, dat is vragen om ellende en als het misgaat heb je doden, dan is het ineens “oeps”, dus dat straffen zo los van dat gevaar voelt krom hoor. En die deals, prima, maar dan wil ik wél dat je ze na de cel nog jaren laat betalen tot het museum en de buurt weer heel zijn, en dat je die opdrachtgever ook uit z’n hol trekt, toch.
Ach leuk die celmaanden maar ik wil vooral weten wie die inbraakspullen en explosieven geregeld heeft, want zolang die leverancier en opdrachtgever buiten schot blijft is dit gewoon een ploegje uitvoerders dat ff vervangen wordt door de volgende lichting
Ik merk dat iedereen blijft hangen op “te kort/te lang”, maar bijna niemand heeft het over wat je hiermee normaliseert: als je maar genoeg teruggeeft kun je dus met explosieven een museum in en dan valt het nog mee… dat is echt een rare energie richting de volgende bende. En waarom hoor je niks over een levenslang tentoonstellings- en museumverbod + keiharde schadevergoedingen aan buurt en personeel, niet alleen aan verzekeraars, want die klap zit bij mensen nog in hun lijf.
47 maanden is prima als je daarmee die spullen terugkrijgt, maar laat ze dan ook gewoon de volledige schade + beveiligingsupgrade terugbetalen, desnoods 20 jaar loonbeslag. anders is het businesscase: paar jaar zitten en de rest van de rekening bij museum/verzekering/publiek, lekker ROI voor boeven.
47 maanden is niks als je met explosieven een museum openblaast en erfgoed van een ander land jat; dat is de facto een georganiseerde plofkraak met culturele schade. En ja, die “procesafspraken” zijn prima mits je dan óók hard maakt wie wat heeft teruggebracht, anders trek je alles gelijk en blijft er gewoon een halve miljoen armband in het circuit. Heb ooit een civiele verhaalactie voor een gedupeerde instelling gedaan: je krijgt hooguit wat loonbeslag op papier, maar in de praktijk is het leeg, dus zonder stevig ontnemingsdossier en beslag vooraf betaalt niemand die beveiligingsupgrade terug.
47 maanden is nog los van “kort/lang” vooral een signaal dat je met een explosief dus best ver komt zolang je maar iets terugbrengt… maar waar staat nou wie die helm/armbanden fysiek heeft overhandigd en onder welke controle (DNA/vingerafdrukken/locatiegegevens), bron? En dat ene stuk dat weg is: waarom lees je niks over een lopend financieel onderzoek/afpakken, want zonder helers/opdrachtgever is dit gewoon drie uitvoerders oppakken en klaar. Ben ook benieuwd of Roemenië nog apart aanspraak maakt of druk zet, want dit is niet alleen “museumroof”, dit is diplomatiek gedoe in wording.
47 maanden of 10 jaar, dat schrikt die types die dit “professioneel” doen toch amper af als er ergens een opdrachtgever met dikke portemonnee zit… waarom hoor je nooit iets over beloningen/anonimiteit voor tips, of een museumbreed register met beelden/markeringen zodat handelaren meteen kunnen zien: dit is heet. geef die sector en het publiek tools om mee te helpen, beetje liefde en verbinding kan óók gewoon slimme samenwerking zijn, hoop dat die laatste stukken nog boven water komen.
ach 47 maanden of 70, die gasten hebben met een knal een heel museum en buurt in de stress gejaagd, laat ze naast die cel ook gewoon elke euro schade terugbetalen tot ze 80 zijn en geen cent meer “verdienen” in die handel toch
47 maanden klinkt “kort”, maar het echte schandaal is dat je met een explosief een publiek gebouw kunt opblazen en het strafrecht dat dan blijkbaar in één pakketje “inbraak + diefstal” wegvouwt. Procesdeals snap ik nog wel, maar maak dan ook meteen die helersketen kapot met financieel onderzoek en EU-samenwerking (ja, Roemeens erfgoed, dus grens over = andere spelregels), anders ligt die laatste armband gewoon in een kluis in Antwerpen of Dubai te wachten tot de storm gaat liggen. En musea maar cameras erbij… terwijl de opdrachtgevers nergens in het vonnis te lezen zijn, dat blijft toch altijd hetzelfde liedje.