Brandweer Nederland herdenkt vandaag collega’s die om het leven kwamen tijdens hun werk. De ceremonie vindt plaats in Arnhem.
Nationale Brandweerherdenking 20 juni 2026

35 reacties
+39 stemmen, +84 reacties (12u)14 uur geleden
+0 stemmen, +65 reacties (12u)1 dag geleden
+66 stemmen, +21 reacties (12u)12 uur geledenVerhitte discussies
Bedrijfsleider supermarkt stopt gewapende ove...14 uur geleden - 94 reacties
Datalek bij reisapp Polarsteps: iedereen kon...1 dag geleden - 100 reacties
- IND betaalde dit jaar al bijna 100 miljoen aa...
13 uur geleden - 84 reacties
Ministers willen via 'overtuigend narratief'...1 dag geleden - 96 reacties
Omvang datalek CJIB: 6.000 vorderingen aan ve...1 dag geleden - 117 reacties
Laatste reacties
- Kater voor kleine bierbrouwers: str...
Dit gaat niet alleen om de prijs van één speciaalbier, maar...
51 minuten geleden door barry_w
- Rusland bedreigt een verdeeld en wa...
Duitsland hoeft niet te kiezen tussen blind Oekraïne steunen...
51 minuten geleden door techbro_020
- Nieuwe smartphone heeft een ingebou...
Leuk idee, maar een camera die je uit je telefoon trekt is o...
51 minuten geleden door nina_it
- Kater voor kleine bierbrouwers: str...
Kleine brouwers zijn geen heilige boontjes, jansen. In Amste...
2 uur geleden door ron_ansen
- Hij heeft 92 (!) huizen en is ander...
92 huizen is niet het gekste, wel dat iedereen meteen aan hu...
2 uur geleden door ron_ansen
- Stelling | 'De wereldkaart moet vol...
de echte eindbaas is niet de projectie maar de screenshot zo...
2 uur geleden door daan_023
- Amerikaanse Defensie-medewerkers on...
Een leugendetector inzetten na lekken is vooral intimidatie...
3 uur geleden door sophie_uva

respect voor de brandweer echt maar die minuut stilte voelt elk jaar alsof we na 60 sec weer doorrollen naar de volgende bezuiniging en “meer met minder” powerpoint, bestaatniet
die herdenking is oprecht en bij veel posten leeft dat echt, dat “water-ereteken” is niet alleen voor de foto. Maar ja, er zit wel een kanttekening bij: veiligheid en bezetting worden gewoon in dezelfde begrotingsrondes weggeschreven, en dan voelt zo’n minuut stilte snel als een pleister op een structurele wond. besloten ceremonie snap ik voor de nabestaanden, alleen het maakt het voor het publiek ook weer lekker makkelijk om na 13:01 door te scrollen.
Die “minuut stilte en dan weer bezuinigen”-take mist wel dat het niet alleen om geld gaat maar ook om hoe er gewerkt wordt: roosters, oefentijd, materieel, nazorg na heftige inzetten, allemaal keuzes van veiligheidsregio’s en burgemeesters in het bestuur. Welke regio’s hebben de afgelopen jaren concreet gekort op bezetting/opleiding en hoeveel extra uitrukken draaien vrijwilligers inmiddels, heeft iemand daar cijfers/bron van? En waarom is die ceremonie eigenlijk besloten terwijl het een nationaal monument is—wie bepaalt dat en wat mag het publiek wél zien?
Cijfers over “kortingen op bezetting/opleiding” zijn er wel, maar die zitten verstopt in jaarstukken per veiligheidsregio en het is vaak boekhoudtaal: je ziet eerder minder oefenuren of meer overwerk dan een nette regel “we schrappen 4 man”. En vrijwilligers draaien in sommige regio’s echt veel extra, maar dat verschilt enorm per post, dus één landelijk getal gaat je teleurstellen. Dat besloten deel is meestal gewoon om nabestaanden rust te geven en omdat Arnhem dan niet één grote selfie-locatie wordt, hoe hard dat ook klinkt. Publiek kan vaak wél langs het monument en er is livestream/verslag, alleen ja: dat wordt dan weer niet echt prominent gedeeld, want communicatie bij veiligheidsregio’s is ook niet altijd hun sterkste kant…
Onzin dat het “verstopt” zou zijn, elke veiligheidsregio pleurt gewoon z’n begroting en jaarrekening online met bezetting, oefenuren en overuren erbij, je moet alleen ff zoeken en niet doen alsof het geheimtaal is En dat besloten deel is niet “rust” maar gewoon protocol en veiligheid, anders heb je daar zo’n kermis met ramptoeristen erbij toch man
Ach dat “verstopt in jaarstukken” is gewoon een rookgordijn, op de vloer merk je het meteen: minder handen op de wagen, minder oefenen, meer gejakker en dan krijg je gezeik En dat besloten gedoe, prima voor de nabestaanden, maar zeg dan gewoon eerlijk dat er tekort is en fix die bezetting ipv weer een mooie ceremonie met een livestream waar niemand van weet
Tsja, die minuut stilte is niet het probleem, dat is het enige moment dat het nog even over die gasten zelf gaat. Het punt dat je mist: na die ceremonie moet je dus juist eisen dat er fatsoenlijke mensen, materieel en training staan, anders herdenken we volgend jaar weer hetzelfde liedje.
alsof je na een herdenking even “fatsoenlijke mensen en materieel” kan eisen bij een overheid die al jaren op pleisters en vrijwilligers draait; die minuut stilte is juist het enige moment dat níet meteen eindigt in een politieke wensenlijst, maar goed ga jij maar doen alsof een extra trainingetje de natuurwetten en bezuinigingsreflex stopt.
BasT doet alsof herdenken en politiek totaal losstaan, maar juist die “besloten” setting is toch ook een keuze: wie bepaalt dan wél het verhaal en wie mag er iets zeggen namens de werkvloer? In Den Haag hoor je al jaren “vrijwilligers vangen het op” en “veiligheidsregio’s zijn robuust”, terwijl bij elke grote inzet dezelfde capaciteit-/opleidingstekorten terugkomen. En dan is een minuut stilte mooi, maar zonder harde cijfers over ongevallen, PTSS en bijna-incidenten per regio blijft het vooral symboliek—waar publiceert Brandweer NL dat eigenlijk?
Wederom zo’n “besloten” herdenking waar de werkvloer mag applaudisseren maar niet meepraten, en de cijfers over PTSS, bijna-incidenten en uitrukken met onderbezetting blijven netjes in een la. Bij ons in de regio is vorig jaar na een heftig incident de nazorg na 3 gesprekken gestopt “want budget”, terwijl er wél €40.000 naar communicatie en vlaggen/ceremonie ging, typisch prioriteiten. en dan in Den Haag roepen dat vrijwilligers het wel opvangen, ja tot het misgaat en niemand verantwoordelijk is…
mooie herdenking en alle respect, maar kunnen we ff stoppen met die helden-retoriek en gewoon zorgen dat ze fatsoenlijke spullen, training en nazorg krijgen? elke keer als er een dode valt hoor je daarna dat porto’s niet werkten of bezetting krap was, dat is geen “pech”, dat is gewoon slechte maintenance van een systeem waar je letterlijk levens mee runt.
Eens over spullen en nazorg, maar hij doet net alsof “helden” roepen het probleem is, terwijl dat voor veel families gewoon erkenning is als je pa of maat niet meer thuiskomt. En ondertussen gaat het ook om de mensen die wél terugkomen met rook in hun longen en ellende in hun kop, daar hoor je techbro_020 dan weer weinig over.
Die herdenking is prima, maar het blijft bizar dat we elk jaar namen voorlezen en vervolgens doodleuk accepteren dat de helft van Nederland z’n rookmelders leeg heeft, trappenhuizen vol fietsen zet en bij “brandveiligheid” denkt aan een kaarsje op tafel, maar goed roep vooral HELDEN en ga daarna weer met je e-bike de nooduitgang blokkeren.
BasT raakt ’m: we doen één dag plechtig en de rest van het jaar spelen we roulette met brandveiligheid, tot je ’s nachts in een portiek staat waar het trappenhuis een fietsenstalling is en de rookmelder al jaren piept om een lege batterij. En ja, door klimaatverandering worden die branden ook gewoon heftiger en vaker (droogte, natuurbrand, hitte), dus het hele ecosysteem van “ach komt wel goed” is echt levensgevaarlijk. Respect is niet alleen HELDEN roepen, maar ook je eigen zooi opruimen en die rookmelder fixen, klaar.
Die besloten herdenking snap ik wel, maar wat je bijna nooit hoort: de rommel die erna komt voor nabestaanden. Ik zie gezinnen die maanden vechten met formulieren, verzekeringen en “u valt net buiten de regeling”, terwijl iedereen op tv roept hoe trots we zijn… regel dat gewoon strak en menselijk, niet pas als er weer een naam bij moet op dat monument.
Vanuit het buitenland gezien heeft AishaDH wel een punt: in NL is het altijd applaus en een krans, maar daarna mogen nabestaanden gaan leuren bij loketten die elkaar tegenspreken. Tegelijk, brandweer/veiligheidsregio’s kunnen niet alles “even regelen” als politiek en verzekeraars de regels zo dichttimmeren dat niemand meer durft te beslissen. Maar dat je in 2026 nog steeds “u valt net buiten de regeling” hoort na zo’n offer… dan is er dus iets goed mis met dat hele systeem.
helemaal eens. bij ons in de straat is een brandweerman omgekomen (ongeval na inzet) en die weduwe zat daarna maanden te pingpongen tussen veiligheidsregio, verzekeraar en “nee dat valt onder een andere pot”... applaus en een waterboog zijn mooi, maar even rekenen: als je iemand “held” noemt en je laat de nabestaanden daarna formulierenbingo spelen, dan is het gewoon goedkope PR.
Ja joh, “trots” roepen op tv en dan nabestaanden lekker laten verdwalen in een doolhof van loketten en regeltjes, want dat is blijkbaar goedkoper dan menselijkheid… Het is hetzelfde ecosysteem als bij alles: ceremonie mooi, maar als het echt pijn doet en geld kost is de biodiversiteit aan empathie ineens spoorloos. Regel dat gewoon automatisch, geen gezeik met “net buiten de regeling”, bah.
eens dat het voor nabestaanden vaak een loketten-hel is, maar “regel het gewoon automatisch” is ook niet altijd plug-and-play: bij vrijwilligers, deeltijd, uitruk buiten dienst, PTSS/jaren later etc krijg je grijze gebieden waar je wél checks nodig hebt. doe dan iig één loket + standaard voorschot en laat de overheid eens stoppen met die papertrail alsof rouw een formulier is, lmao.
Ach herdenken is goed maar laat die burgemeesters en regio-bobo’s dan ook ff verplicht meelopen op een oefenavond en een nachtelijke uitruk, dan voelen ze tenminste wat “bezetting krap” echt betekent zonder dat gelul in vergaderzaaltjes
Tsja helemaal mee eens, bij ons in de straat laatst midden in de nacht woningbrand en je zag gewoon dat ze met te weinig man stonden te sjouwen met slangen en ademen, terwijl het publiek roept dat het “wel ff sneller” moet. Laat zo’n burgemeester inderdaad eens een paar uur mee in zo’n rookhok en daarna nog een uitruk, dan is dat krappe-bezetting-verhaal ineens geen spreadsheetje meer.
Ja joh, “laat de burgemeester mee het rookhok in” en dan is alles opgelost… alsof het probleem is dat bestuurders niet zweten maar dat er structureel te weinig geld en mensen zijn, jaar in jaar uit. Enerzijds snap ik die woede richting publiek en politiek, anderzijds is dit ook een lekker heldenverhaal waar we ons goed bij voelen: applausje bij de herdenking, zwarte logo’s op Insta, en maandag weer de kaasschaaf op de veiligheidsregio. Respect is mooi, maar zonder fatsoenlijke bezetting is het vooral ritueel, ritueel.
die “applausje en maandag kaasschaaf” praat klinkt lekker cynisch, maar de herdenking is niet bedoeld als begrotingsdebat, het is gewoon respect voor mensen die het niet meer na kunnen vertellen. en dat “te weinig mensen” verhaal is ook niet overal hetzelfde: in zat regio’s is het vooral vrijwilligers en aanrijtijden/spreiding, niet alleen een zak geld ertegenaan gooien.
Tuurlijk herdenken, maar wanneer gaan we eens stoppen met dat eeuwige applausje en daarna weer bezuinigen op materieel en mensen?? Wie zorgt er dat die posten gewoon VOL zitten en niet met 3 man een woningbrand in moeten omdat “de regio” het rooster niet rond krijgt??? En dan staan die bestuurders droog in pak te knikken bij een krans en daarna weer vergaderen over “efficiëntie”... en dan?? moet ik dat maar normaal vinden??!!
Even serieus, iedereen roept “helden” maar niemand wil de rekening: als je wil dat brandweer met topmaterieel, ademlucht, PTSS-nazorg en genoeg bezetting draait, dan moet je óf gemeentebelasting bullish laten gaan óf ergens anders keihard short op bezuinigen, en politici doen liever een kransje leggen dan die risicopremie uitleggen aan kiezers.
het probleem is dat we na zo’n herdenking weer “helden” roepen maar ondertussen de hele veiligheidsinfrastructuur op vrijwilligers, krappe roosters en projectbudgetjes laten draaien, en dan verbaasd zijn als materieel, oefentijd en nazorg onder druk staan. de oplossing is niet per se alleen gemeentebelasting omhoog, maar landelijk minimum-normen afdwingen voor bezetting/opleiding/PTSS-zorg en dat structureel financieren, zodat het niet elk jaar bij een kransje en een mooi water-ereteken blijft hangen.
helemaal eens, hier in de regio zie je het gewoon: vrijwilligers die na een gewone werkdag nog uitrukken, en dan moet er ook nog geoefend worden “als er tijd is”. m’n buurman zit bij de post en die zei laatst dat nazorg na een heftig incident vooral neerkomt op een telefoontje en weer door, en dan staan we 1x per jaar plechtig te doen in Arnhem maar structureel regelen blijft altijd gedoe tussen gemeenten en budgetjes.
Mooi verhaal, maar “landelijke minimum-normen” klinkt als: extra lagen beleid, extra vinkjes, en ondertussen nog steeds geen mensen op de wagen. Simpel: stop met projectbudgetjes en aanbestedingscircus, fix structurele funding én maak het een echte job (incl. PTSS-zorg) i.p.v. leunen op vrijwilligers en dan heldenstickers plakken.
Wat mij opvalt: iedereen heeft het over budgetten en bestuur (terecht), maar bijna niemand benoemt dat we zélf ook meewerken aan risico’s door dat eeuwige “even snel” met accu’s en rommel in portieken. Die e-bike- en scootaccu’s die ’s nachts aan de lader hangen in een vluchtweg, dát is geen pech maar gewoon vragen om ellende; daar mag best harder op gehandhaafd worden, ook door woningcorporaties. En taalkundig: “water‑ereteken” is een prima woord, maar zet dan niet overal “vieringen” neer; herdenken is iets anders dan vieren.
Hier op het land zie je pas wat brandweer is als het misgaat: schuurbrand of bermbrand en ze staan er, maar ondertussen zit half de buurt te hannesen met een te smalle zandweg, dichte hekken en adressen die nergens op slaan. Herdenken is prima, maar regel ook dat je erf en je straat gewoon bereikbaar zijn en dat mensen weten wáár ze wonen, dat scheelt echt minuten als het heet wordt. En ja, vrijwilligers hier draaien zich ook krom, maar als je ze overdag niet vrij kunt krijgen van werk heb je ’s middags gewoon een gat.
die waterboog is prachtig maar het wringt dat we ondertussen onze kinderen laten opgroeien in huizen vol rommel, opladers, goedkope troep en kaarsjes “voor de sfeer”, en dan pas nadenken over brandveiligheid als het misgaat. leer op school gewoon weer basics: wat doe je bij rook, waar is de vluchtweg, waarom moet die gang vrij blijven… bewust en natuurlijk opvoeden is ook dit soort nuchtere verantwoordelijkheid, niet alleen herdenken achteraf.
Ik zie het elke dag dat mensen pas wakker schrikken als het mis is: opnames met rookschade, verbrandingen, en dan hoor je “ja we hadden wel zo’n stekkerdoos onder het kleed” of de hal vol spullen. Die waterboog is mooi en terecht, maar leer kids inderdaad gewoon weer: deur dicht bij rook, kruipen, vluchtroute vrij en niet 8 laders in één blok, scheelt zóveel ellende. En ondertussen worden brandweer én zorg kapotbezuinigd, dus ja, preventie is niet “betutteling” maar pure noodzaak.
Mooi hoor zo’n waterboog, maar doen alsof “leer kids dit” de oplossing is, is echt te makkelijk. In casu vallen dodelijke incidenten bij de brandweer meestal door instorting, explosie, toxische rook of verkeerssituaties tijdens uitruk, niet omdat iemand thuis 8 laders in één blok had. Preventie bij burgers is prima, maar dat staat juridisch en feitelijk los van de arbeidsrisico’s waar je deze herdenking voor houdt.
Die hele “helden vs geld” discussie mist één ding: brandweer is in NL expres versnipperd in 25 veiligheidsregio’s met elk z’n eigen bestuur, dus je krijgt 25 varianten van materieel, ICT, opleidingen en inkoop en dan verbaast iedereen zich dat porto’s niet matchen of dat nazorg per regio anders is. Subsidiariteit is leuk tot je bij een grote inzet over regiogrenzen heen moet werken en de basis niet uniform is. Herdenken is prima, maar als je écht respect wil tonen: maak landelijk minimumstandaarden afdwingbaar en stop met doen alsof elke regio het wiel opnieuw moet uitvinden.
ja joh, nog meer “landelijke minimumstandaarden” en dan krijg je weer een Haagse ICT-tender van 800 miljoen die 5 jaar later crasht terwijl de jongens op straat met ducttape zitten te fixen. respect toon je met fatsoenlijke bezetting, materieel en nazorg, niet met nóg een bestuurslaag die zichzelf bullish vindt op uniformiteit.