Ministers willen via 'overtuigend narratief' draagvlak voor EU-bewaarplicht

Een “overtuigend narratief” klinkt toch vooral alsof de uitkomst al vaststaat en de communicatieafdeling nog een passende verpakking zoekt. Bij zo’n ingreep hoort eerst bewijs dat de maatregel gericht, effectief en juridisch houdbaar is; concrete misdrijven zijn geen vervanging voor een proportionaliteitstoets. En encryptie verzwakken om toegang mogelijk te maken blijft een beveiligingsrisico voor iedereen, ook voor de brave burger.

“Draagvlak creëren” betekent tegenwoordig vaak: net zolang uitleggen tot iedereen moe is en de knop ingedrukt kan worden. Op de bus zie je al hoe snel gegevens verkeerd terechtkomen; maak die bewaarplicht maar eens ongedaan als ze eenmaal overal in systemen zit.

Dat “minimumharmonisatie” klinkt klein, maar betekent in de praktijk waarschijnlijk dat de strengste regels naar beneden worden bijgesteld tot één Europese ondergrens. Even rekenen: als miljoenen gegevens worden opgeslagen om een handvol zaken op te lossen, moet je ook de fout-positieven, lekken en misbruik meetellen. Een narratief is geen effectmeting.

Tja, straks moet je zeker uitleggen waarom je drie jaar geleden bij de apotheek was... en als die database lekt mag de gewone burger de schade weer zelf oplossen. Ministers rijden ondertussen vrolijk met beveiligde telefoons rond.

Het probleem is niet alleen de opslag zelf, maar vooral de infrastructuur eromheen: wie mag zoeken, onder welke verdenking, hoe lang blijven logbestanden bestaan en wie controleert achteraf of het gebruik rechtmatig was. De oplossing is eerst een onafhankelijke effectmeting en harde toegangsregels met automatische vernietiging; zonder dat blijft “minimumharmonisatie” gewoon een Europees loket voor function creep.