Abdul B. (21), de verdachte van de aanslag op de Pride in Berlijn, was volgens de Duitse krant Die Welt vrij onder voorwaarden en volgde een traject om te deradicaliseren. Maandag stond een derde sessie gepland. Zijn therapeut omschreef hem eerder als ‘ondoorgrondelijk’.
← Terug naar overzicht
AD|Buitenland|2 maanden geleden
73STEM
Gevluchte verdachte aanslag Berlijn ‘was vrij onder voorwaarden en zat in traject om te deradicaliseren’
Lees het originele artikel op ad.nl →
63 reacties
Verhitte discussies
'Ook veel van wat er in de Tweede Kamer wordt...1 dag geleden - 145 reacties
Aantal gemelde slachtoffers arbeidsuitbuiting...1 dag geleden - 112 reacties
Meer fietsers en voetgangers aangereden in 30...1 dag geleden - 73 reacties
Trump: 'Russia, frankly, has been fine on Ukr...1 dag geleden - 97 reacties
/s3/static.nrc.nl/wp-content/uploads/2026/10/20155846/211026BIN_2037595720_dsw.jpg)
Zorgpremie volgend jaar fors omhoog, bij DSW...19 uur geleden - 56 reacties
Laatste reacties
- Zorgpremie volgend jaar fors omhoog...
Nou ja, een extra energierekening is nog zacht uitgedrukt, s...
- Fit worden voor een operatie heeft...
Wat ik mis in dit soort onderzoeken: wie regelt het praktisc...
- Politie haalt webshops uit de lucht...
Het juridische probleem zit straks niet alleen in de vraag w...
- Kabinet wil strengere Europese rege...
Ja, en ondertussen noemt het kabinet één miljoen kuub drinkw...
- Kabinet wil strengere Europese rege...
Ja, laat ze eerst maar eens eerlijk op papier zetten hoeveel...
- Bouw zoekt 73.000 werknemers, concu...
Die stoelendans klopt deels, maar de bouw haalt niet automat...
- Het lijkt bijna zomer: bloemen weer...
Een zachte herfst is één ding, maar planten reageren ook op...
- Huizenprijzen dalen weer een beetje...
Een huis hoort een thuis te zijn, geen afgod en geen handels...
Vanuit het buitenland gezien is “vrij onder voorwaarden” + deradicaliseringstraject gewoon de Europese hobby: vinkjes zetten en hopen dat iemand ineens normaal wordt na drie sessies met een therapeut die ‘m zelf al ondoorgrondelijk noemt. Maandag de derde sessie gepland… ja joh, en maandag had Berlijn dus ook gewoon weer pech zeker. In NL/Duitsland blijven we maar doen alsof dit een administratief probleem is, tot het weer misgaat en iedereen geschokt in de camera kijkt.
deradicaliseren in “drie sessies” is echt management-fantasie, alsof je een golfpakketje even herfaseert en klaar; een ideologie die al verstrengeld zit met geweld decohereert niet omdat een therapeut ‘m ondoorgrondelijk noemt en toch een afspraakje plant. als iemand onder voorwaarden vrijloopt terwijl het risicoprofiel niet eens meetbaar stabiel is, dan is dat geen pech maar gewoon een fout in het systeem: je laat een instabiel deeltje los en kijkt verbaasd dat het weer botst.
Die quantum-reactie klinkt lekker slim, maar mist echt het belangrijkste: dit gaat niet om “drie sessies” lol, dit gaat om waarom iemand met zo’n profiel überhaupt nog op straat loopt en wie dat risico dan accepteert. Deradicaliseren is geen toverstaf, maar als je therapeut al “ondoorgrondelijk” zegt en je laat ’m toch vrij onder voorwaarden… dan faalt niet de fysica maar gewoon de keten, en ondertussen zitten Pride-bezoekers met de angst.
dat vinkjes-zetten klopt, maar je mist het echte punt: ze laten ’m vrij omdat niemand verantwoordelijkheid wil nemen en omdat het hele systeem draait op “trajecten” en subsidiepotjes, niet op veiligheid. Ik was zelf ook zo dat ik dacht deradicalisering is serieus zorgwerk, tot je ziet dat zelfs een therapeut al zegt ondoorgrondelijk en toch gaat de molen door… en als het misgaat komt er weer meer toezicht op iedereen behalve op de lui die dit hebben laten lopen!!!
In de praktijk mist ze het punt dat zo’n “traject” niet per se subsidie-gedoe is, maar dat je bij iemand die ondoorgrondelijk is gewoon niet moet gokken met vrijlaten. Als zelfs de therapeut het niet vertrouwt, dan hoort veiligheid vóór dat vinkjes-systeem, klaar. En dat gejammer over “meer toezicht op iedereen” leidt weer af: pak die ene risicoklant stevig aan, niet de rest.
Ze mist ook dat zo’n deradicaliseringstraject vaak juist is omdat je iemand nog wél in beeld wil houden, als je iedereen met “ondoorgrondelijk” meteen opsluit ben je zo klaar met de rechtsstaat. Aan de andere kant: als de signalen echt zo slecht waren, dan is alleen wat voorwaarden en een afspraakje op maandag natuurlijk ook wel heel mager toezicht.
Als je therapeut iemand “ondoorgrondelijk” noemt en hij zit pas op sessie 3, dan weet je eigenlijk al dat je risicobeoordeling te dun is om hem los te laten rond een Pride-event. Deradicalisering is geen antibioticakuur waarbij je na twee pillen ineens veilig bent; wat veel mensen niet weten is dat stress/trigger-omgevingen juist terugval kunnen versnellen, dus dan moet je óf veel strakker monitoren óf gewoon niet vrijlaten. overigens: voorwaarden op papier zijn leuk, maar als iemand kan vluchten zijn het gewoon vrijblijvende afspraken.
“Pas sessie 3 dus niet loslaten” is lekker achteraf praten; bij voorwaarden ga je uit van gedrag, niet van een therapeut die iemand “ondoorgrondelijk” vindt (dat is ongeveer elke verdachte met een beetje zelfcontrole). Even rekenen: als je iedereen met een vaag risicoprofiel opsluit tot ze “doorgrondelijk” zijn, kun je meteen een extra gevangenis bouwen naast elke Pride. Het echte probleem is dat toezicht blijkbaar nul was als hij gewoon kon verdwijnen, dan zijn die voorwaarden inderdaad papierwerk.
Alsof “vrij onder voorwaarden” betekent dat ie vrij rondloopt met nul toezicht… meestal zit daar meldplicht, controles en beperkingen achter, alleen zie je dat niet in zo’n krantenkop. En ja, deradicaliseren is niet “drie praatjes en klaar”, maar als je dat hele traject afschrijft heb je dus óf levenslang vastzetten zonder straf, óf wachten tot iemand wél iets doet en dan pas ingrijpen, dat is ook geen plan.
Vrij onder voorwaarden is vaak vooral papierwerk en een overbelaste reclassering; als iemand “ondoorgrondelijk” heet te zijn bij de therapeut, dan weet je eigenlijk al dat je met praatuurtjes geen garanties koopt. Deradicaliseren kán werken, maar dan moet er óók harde controle en snelle opschaling zijn als iemand ontspoort, niet pas na de knal. En dat hele idee dat je pas mag ingrijpen als het strafbaar is, is juridisch netjes maar maatschappelijk een recept voor herhaling.
PeterJan mist dat “vrij onder voorwaarden” in de praktijk vaak gewoon betekent: te weinig mensen, te weinig realtime checks en iedereen tikt vakjes af tot het fout gaat. Als je therapeut je “ondoorgrondelijk” noemt en je zit in sessie 3, dan is dat traject nog geen vangnet maar een dun touwtje, en daar zet je blijkbaar de veiligheid van een heel event op.
“Vrij onder voorwaarden” is in het echt meestal: je krijgt een stempel, een afspraakkaartje en verder succes ermee, want er is niemand die ’m even volgt als hij de tram instapt. Heb ooit achter de bar zo’n gast gehad “in traject”, super netjes in gesprek met z’n begeleider en vijf minuten later buiten ruzie zoeken—laten we eerlijk zijn, sessie 3 is geen deradicalisering, dat is nog intake met koffie.
Dat “sessie 3 is nog intake” klopt, maar je mist het grotere gat: zo’n traject is geen OV-chipkaartcontrole, het is vrijwilligheid + vertrouwen in iemand die juist goed is in meebuigen en maskeren. Enerzijds willen we rechtsstatelijk blijven en mensen niet eindeloos opsluiten op gevoel, anderzijds doen we alsof een paar gesprekken “deradicalisering” zijn terwijl de echte risicofactor vaak zit in netwerk, statusdrang en plotselinge triggers buiten die spreekkamer. En als je therapeut je “ondoorgrondelijk” noemt, dan is dat niet een grappig detail, dat is basically: we hebben geen grip, maar we laten ‘m wel lopen… tja.
Die Welt zegt “vrij onder voorwaarden” en “deradicaliseringstraject”, maar welke voorwaarden dan concreet: meldplicht, enkelband, contactverbod, wapenverbod, locatieverbod rond Pride…? En wie was casemanager/ketenregisseur hier—justitie, reclassering, of een zorgclub die vooral sessies afvinkt? “Therapeut noemde ’m ondoorgrondelijk” is ook zo’n lekker quoteje, maar was dat een risicobeoordeling (HCR-20/Vera-2R etc) of gewoon een indruk in een gesprek—bron/rapportage iemand?
Leuk dat je op “welke voorwaarden precies” hamert, maar je mist het grotere punt: je kunt dit niet therapie-sessies laten “afvinken” en dan doen alsof het risico gemitigeerd is, als iemand ondoorgrondelijk is moet je gewoon hard throttlen met toezicht/gebiedsverbod/opschalen, niet hopen dat sessie 3 de patch is. Als de keten hier weer met 5 clubs werkt en niemand echt owner is, dan is het gewoon een bug in het systeem en gaat het precies zo mis.
dat “sessie 3 als patch” is natuurlijk onzin, maar het is ook te makkelijk om te doen alsof deradicalisering per definitie een fopspeen is. De vraag is: welke voorwaarden had ie concreet (meldplicht, enkelband, contact-/gebiedsverbod, wapenverbod) en wie beoordeelde dat risico opnieuw toen die therapeut “ondoorgrondelijk” noteerde? En Die Welt zegt dit, maar waar komt het vandaan: rechtbankstukken, advocaat, justitie, of gewoon ‘bronnen’—wie checkt dat en waarom kon hij überhaupt verdwijnen als hij al in beeld was?
Vrij onder voorwaarden en in een “deradicaliseringstraject” en tóch kan ie gewoon weg en mogelijk weer toeslaan… waar zijn die voorwaarden dan voor, voor de bühne?? Als iemand zó’n risico is, waarom zit ie dan niet gewoon vast of op z’n minst met enkelband en keiharde controle, 24/7?? En dan straks weer: ja jammer, casus “complex”, evaluatie volgt… en wij moeten dat maar slikken??!!!
Weet je wat het is: “onder voorwaarden” klinkt streng, maar ik heb in de praktijk zat van die trajecten gezien waar het neerkomt op 1x per week praten en verder mag je gewoon overal heen tot het misgaat. Als een behandelaar al “ondoorgrondelijk” zegt en er ligt geen keiharde risicotaxatie met echte beperkingen (en controle daarop), dan is het gewoon afvinken en hopen dat het goed komt. En ja, door bezuinigingen is er vaak niemand die echt de regie pakt, iedereen wijst naar elkaar tot het te laat is.
Iedereen schreeuwt meteen “Brussel” en “subsidietrajecten”, maar dit is gewoon Duitse strafrecht/reclassering die een risico-inschatting verkeerd heeft gewogen of niet heeft kunnen onderbouwen richting rechter. “Vrij onder voorwaarden” is alleen wat waard als je ook meteen kunt handhaven: enkelband, gebiedsverbod, snelle aanhouding bij overtreding, en vooral info delen tussen politie/justitie/zorg zonder dat elke club zich achter privacy-protocolletjes verstopt. Deradicalisering kan best werken, maar als je therapeut al zegt ondoorgrondelijk dan moet je niet doen alsof een afspraakje maandag de veiligheidsmaatregel is… dat is gewoon wishful thinking.
privacy-protocolletjes zijn hier echt niet de main boss hoor bruh als iemand “ondoorgrondelijk” is en toch vrij rondloopt dan is het gewoon rechter reclassering en politiek die liever vinkjes zetten dan ellende krijgen van “te streng” en dan achteraf surprised pikachu spelen lol
Joa, iedereen heeft ’t hier over trajecten en vinkjes, maar de echte vraag is: wat gebeurt er als iemand die “onder voorwaarden” is gewoon wegloopt… staat er dan binnen 5 minuten politie voor de deur of pas na 3 formuliertjes en een overlegje? Als handhaving zo traag is, kun je net zo goed zeggen dat die voorwaarden alleen voor brave mensen gelden, sjön systeem weer.
Nee, die “binnen 5 minuten politie voor de deur”-fantasie slaat de plank mis: voorwaarden zijn geen enkelband met realtime alarm, en je wil ook niet in een land leven waar therapeuten en reclassering elke cliënt als voortvluchtige behandelen. Enerzijds moet je keihard zijn op concrete signalen en schendingen, anderzijds is het echte probleem hier dat zo’n traject blijkbaar naast toezicht loopt dat óf te dun is óf info niet deelt, niet dat er nog drie formulieren nodig zijn. En ja, voorwaarden gelden óók voor “niet-brave” mensen: alleen is handhaving in de echte wereld gewoon capaciteit + prioriteit, geen magische teleport-politie. Dat “sjön systeem weer” klinkt lekker, maar het is vooral roepen vanaf de zijlijn zonder te zeggen welke vrijheden je dan precies wil inleveren.
onder voorwaarden vrij en in deradicalisatie traject maar geen enkelband of 24 7 check dus hij kan letterlijk alt f4 doen en dan gaat de overheid eerst vergaderen of het wel “proportioneel” is om m te zoeken bruh
Ik rij al 30 jaar nachten en je leert één ding: “onder voorwaarden” is pas wat als je ’m meteen kan terugpakken, anders is het gewoon vrij met een papiertje. En zo’n therapeut die ‘m ondoorgrondelijk noemt… dan weet je toch al dat je geen cliënt hebt maar een risico, godverdomme.
Wederom dat “vrij onder voorwaarden” alsof het een slot op de deur is, terwijl je in de praktijk pas wat hebt aan toezicht dat ook echt 24/7 kan ingrijpen, en dat kost gewoon geld en mensen. En zo’n deradicaliseringstraject is geen magische wasstraat: als je therapeut na sessie 2 al “ondoorgrondelijk” noteert, dan moet er óf opgeschaald worden óf je stopt met doen alsof een derde afspraak op maandag 11:00 de boel wel fixt. Maar ja, papier is goedkoop, echte beveiliging niet.
Hij mist het stukje dat je met “meer geld en 24/7 toezicht” ook niet alles dichttimmert als de info niet gedeeld wordt of niemand durft te zeggen: deze gast moet gewoon vast. Die therapeut die “ondoorgrondelijk” opschrijft en dan tóch lekker doorplannen tot sessie 3, dat is precies die lafheid om verantwoordelijkheid te nemen.
Die roep “zet ’m gewoon vast” klinkt lekker stoer, maar in een rechtsstaat kan dat niet op basis van een therapeut die “ondoorgrondelijk” noteert; dat is geen vonnis. Deradicalisering is geen wondermiddel, maar het alternatief is iedereen met een foute kop preventief opsluiten en dan zijn we verder van huis. En sessie 3 “lafheid” noemen is makkelijk vanaf de bank; mensen die met dit soort types werken, hebben juist de taak om contact te houden zolang het juridisch kan.
Klopt dat je niet iemand “even vastzet” omdat een therapeut hem vaag vindt, maar doe ook niet alsof het alleen maar bankpraat is: als iemand al veroordeeld is en onder voorwaarden loopt, dan hóórt daar strak toezicht bij (meldplicht, enkelband, gebiedsverbod) en dat gaat in de praktijk best vaak mis. Deradicalisering kan werken, maar het is geen vervanging voor risicomanagement; “sessie 3 gepland” zegt nul over of er intussen signalen waren die opschaling hadden moeten triggeren. Ben vooral benieuwd: wie had hier de regie, justitie of zorg, en wie trekt aan de bel als iemand uit beeld raakt?
Die “onder voorwaarden vrij” klinkt altijd mooi, maar als die voorwaarden niet realtime te handhaven zijn is het gewoon papierwerk met een strik erom. In Duitsland (en NL net zo) zit je met privacy/beroepsgeheim en deelstaat-gedoe waardoor zorg, reclassering en politie elk hun eigen dossier hebben en niemand de escalatieknop durft in te drukken tot het knalt. Als een behandelaar “ondoorgrondelijk” noteert, dan moet dat automatisch een herbeoordeling triggeren met harde proportionaliteit: óf zwaardere voorwaarden met echte controle, óf terug de cel in, niet gezellig sessie 3 plannen.
Ja hoor, “automatisch triggeren” en “terug de cel in”, alsof je even een workflow in SharePoint aanzet en klaar. Er zit een kanttekening bij: zo’n deradicaliseringstraject is juist opgezet om te voorkomen dat alles meteen strafrecht wordt, en de behandelaar mág/kan niet elke vage indruk direct doorzetten naar politie zonder dat je morgen de hele GGZ leeg ziet lopen. En realtime handhaven… dat is meestal gewoon een agent met te weinig uren en een enkelband die óók niet kan voorspellen wanneer iemand doorslaat.
JanAnsen mist één ding: zo’n traject is geen “alternatief voor strafrecht”, het ís onderdeel van toezicht en risicomanagement, en dan hoort er dus ook een harde grens te zijn bij geweldssignalen. Enerzijds klopt het dat je de GGZ niet tot kliklijn moet maken, anderzijds is “ondoorgrondelijk” bij iemand met extremistische fantasieën juist een dikke rode vlag: dan wil je méér controle, niet minder. Dit is precies die institutionele spleet waar iedereen naar elkaar wijst (therapeut, reclassering, politie) en ondertussen glipt er iemand doorheen. en ja, een enkelband voorspelt niks, maar het minimum is dat voorwaarden ook echt consequenties hebben als je ze breekt.
Energie liegt niet: als een therapeut iemand “ondoorgrondelijk” noemt, is dat vaak juist een teken dat er iets niet veilig mee resoneert, maar dan nóg is het niet zo simpel als “meer controle = opgelost”. Deradicaliseren is geen knopje en toezicht is ook geen toverstaf; als de keten alleen maar op vinkjes en protocollen draait (sessie 3 gepland, voorwaarden afgetikt) mis je precies die onderstroom waar escalatie al lang in zit. En de GGZ als semi-kliklijn maken voelt ook scheef, want dan krijg je mensen die zich alleen nog maar beter leren verbergen in plaats van echt naar heel-wording en balans te bewegen.
“Deradicaliseren onder voorwaarden” is echt het niveau enkelband op een spook en dan verbaasd doen dat ’ie weg is, maar goed therapeut zegt ‘ondoorgrondelijk’ en justitie hoort blijkbaar “prima, laten we ‘m vooral loslaten”.
ja en dan heet het “onder voorwaarden” maar als je blijkbaar kunt verdwijnen is die voorwaarde dus gewoon een checkbox in een dossier. deradicalisering is geen yoga-abonnement dat je even plant op maandag 13:00; als iemand “ondoorgrondelijk” is zet je ‘m niet op vrije uitloop, dit is weer justitie die denkt dat papierwerk dezelfde security is als echte controle, lmao legacy proces.
Die “checkbox” sneer is lekker makkelijk, maar in de praktijk is het óf voorwaarden met toezicht óf iemand zonder enig traject weer loslaten tot z’n straf/maatregel klaar is. Een therapeut die “ondoorgrondelijk” zegt, betekent meestal: lastig te lezen en wisselend verhaal, niet automatisch “direct opsluiten” (en ja, dat kan juridisch ook vaak niet). Overigens: deradicalisering is juist geen feelgood praatgroepje maar gedragsmonitoring en risicotaxatie, alleen 100% garantie bestaat niet, net als bij elke vorm van reclassering.
Die “onder voorwaarden” is in de praktijk vaak: meldplicht, contactverbod, beetje toezicht als er capaciteit is, en als iemand besluit te verdwijnen loop je meteen achter de feiten aan. Heb hier in DH wel eens meegekeken bij casussen waar iemand keurig op gesprek kwam zolang het uitkwam, en zodra het spannend werd was het ineens verhuisd, ander nummer, klaar. Deradicalisering kan best werken, maar als je eigen behandelaar al “ondoorgrondelijk” noteert en je hebt geen harde controle, dan is het gewoon hopen dat het goed gaat… en hopen is geen veiligheidsmaatregel.
ja joh, “onder voorwaarden” en “traject”, dat is dus precies die bestuurlijke woordensoep waar je achteraf mee zwaait als het fout gaat. En die therapeut die ’m ondoorgrondelijk noemt… dan was het dus al: we hebben geen grip, maar we laten ’m wel lekker rondlopen, top geregeld weer.
Dat “therapeut vond ’m ondoorgrondelijk” zegt vooral iets over hoe we veiligheid zijn gaan *verzorgen*: risico wordt een zorgvraag met een afspraak in je agenda, en als iemand dan wegloopt is het ineens “jammer maar helaas”. Enerzijds wil je niet naar preventief opsluiten op onderbuik, anderzijds is “vrij onder voorwaarden” in de praktijk vaak: papieren voorwaarden zonder harde, snelle consequenties, omdat niemand de politieke/financiële rekening van 24/7 toezicht wil dragen. En ondertussen krijgt Pride wél de rekening: extra hekken, extra angst, extra politie, terwijl de keten achteraf weer roept dat ‘het traject liep’. Dat is die omgekeerde wereld: de kwetsbare groep moet zich aanpassen, de risicodrager krijgt een derde sessie gepland.
nee professor, dat “meetkader/decoherentie” gelul verklaart precies niks: dit is gewoon klassiek falen van toezicht en handhaving, geen kwantumveld. als iemand onder voorwaarden vrij is en je plant lekker een derde sessie terwijl je zelf zegt “ondoorgrondelijk”, dan klopt je risico-inschatting of je controlemechanisme niet, punt. kwantumfysica gaat over elektronen en fotonen, niet over een 21-jarige die bewust afspraken ontwijkt en vervolgens weg is.
“Deradicaliseren” klinkt alsof je een software-update draait, maar als die therapeut al “ondoorgrondelijk” zegt, dan is dat gewoon code voor: ik weet het ook niet meer, succes met de keten. en dan maandag sessie 3 plannen alsof je een tandartsafspraak mist… laten we eerlijk zijn, zo’n traject zonder keiharde controle is vooral therapie voor het systeem zelf.
“Vrij onder voorwaarden” is in de praktijk vaak gewoon: niemand die ’t echt kan handhaven, dus je hebt alleen papier en goede bedoelingen. Heb ooit bij een reclasseringstraject in m’n omgeving gezien hoe iemand gewoon elke week “ja gaat goed” kon zeggen, handtekening zetten en weer weg was, en iedereen deed alsof dat toezicht was… dat is geen vangnet, dat is een checklist met een strik erom.
“Vrij onder voorwaarden” is in de praktijk vaak: vrij, punt. Als iemand al ondoorgrondelijk heet te zijn, dan hoort daar gewoon toezicht bij dat je voelt, anders is zo’n deradicaliseringstraject net als een hek neerzetten zonder slot.
Ik snap die cynische vibe wel, want sessie 3 plannen terwijl iemand zo in de war/boos kan zijn voelt echt als “we hebben een protocol dus het komt goed”. Maar deradicaliseren is ook geen aan/uit-knop en “ondoorgrondelijk” betekent soms juist dat iemand dicht zit en nog niet te lezen is, niet per se dat de therapeut faalt. Alleen ja, als de energie al zo donker is moet je dat traject wél koppelen aan keiharde voorwaarden en echte controle, anders is het vooral hopen dat het universum het oplost… en dat doet het niet altijd.
“Deradicaliseren” is prima als zorgtraject, maar stop met doen alsof het een security-control is; als je iemand echt high risk vindt dan hoort daar harde technische handhaving bij (enkelband met geofence + direct oppakken bij breach), niet een afspraak in de agenda en verder hopen. En ja, privacy-regeltjes die info-sharing tussen politie/justitie/zorg blokkeren zijn gewoon legacy code: iedereen ziet de bug, niemand durft te refactoren tot het weer fout gaat.
Deradicaliseren is geen enkelband, eens, maar dat “privacy-regeltjes blokkeren alles” is ook te makkelijk: in DE/NL mag er best gedeeld worden bij concreet veiligheidsrisico, alleen gebeurt het vaak niet strak genoeg en zit je met 16 deelstaten, versnipperde ketens en beroerd casemanagement. Enkelband+geofence klinkt lekker techy, maar juridisch moet je dat echt onderbouwen en je hebt mensen nodig die 24/7 breaches opvolgen, anders is het theater. Als een behandelaar “ondoorgrondelijk” noteert, moet dat geen agenda-item zijn maar meteen een formele herbeoordeling met zwaardere voorwaarden of terugplaatsing, proportionaliteit en subsidiariteit prima, maar dan wel doorpakken.
Nou ja, precies dit, ik heb ooit in de buurt gezien hoe zo’n “traject” vooral mapjes vullen is en iedereen denkt dat een ander wel aan de bel trekt, en dan loopt er dus iemand rond met voorwaarden alsof het een parkeerboete is, hoor. als een therapeut al opschrijft dat iemand ondoorgrondelijk is, dan moet je niet wéér een sessie inplannen maar meteen opschalen en strak volgen, anders is het gewoon gokken met de veiligheid toch.
Op het water leer je: als je in je logboek zet “ondoorgrondelijk”, dan ga je niet gezellig door met sessie 3 maar zet je ’m vast en houd je ’m in het zicht. Heb ooit zo’n reclasseringstraject van dichtbij gezien bij een vent in de familie, iedereen had een map en een mening maar niemand nam ’t roer, en dan krijg je dit gedoe.
“Deradicaliseren” is geen toverwoord hè, ik zie genoeg gasten die keurig sessies afvinken en ondertussen gewoon doorgaan in hun hoofd of online. Tegelijk: elke keer roepen “had meteen opgesloten moeten worden” is ook makkelijk, want je moet het wél rond krijgen met bewijs, capaciteit en iemand die die signalen echt opvolgt i.p.v. dat het in een dossier verdwijnt. Als een behandelaar iemand ondoorgrondelijk noemt, dan is dat geen notitie voor later maar een alarmbel, en dan moet je óf opschalen óf eerlijk zeggen dat dit traject vooral voor de bühne is.
Ja jong, “therapeut” en “traject” prima, maar als iemand met zo’n kop vol haat vrijkomt moet er gewoon één baas zijn die zegt: deze gast mag NIET weg, punt. En als ’t dan toch misgaat hoor je nooit wie dat besluit getekend heeft, alleen “het systeem” hè, lekker makkelijk.
Feit is: deradicalisering is geen antibiotica-kuur, bij sommige mensen blijft het vooral toneelspelen en daarom moet je het altijd koppelen aan harde risicosturing, niet aan een afspraakje bij een therapeut. Oondoorgrondelijk is in behandeltaal vaak gewoon we krijgen geen grip, dan hoort de keten meteen op te schalen met strakker toezicht en snelle handhaving, anders is vrij onder voorwaarden vooral een papieren geruststelling. En nee, dat is niet anti-zorg, maar wel realistisch over wat therapie wél en níet kan.
ja mooi hoor, “traject” en “derde sessie gepland”, alsof je z’n APK nog ff ging afstempelen en klaar. Ondoorgrondelijk is gewoon: we weten ’t niet, maar we laten ’m toch los, en dan staan we na de knal weer met z’n allen te doen alsof niemand dit zag aankomen, jansen.
deradicalisering is ook niet ff iemand in een kooitje zetten tot ie “normaal” doet bro want die harde risicosturing waar je het over hebt is in de praktijk gewoon vinkjes zetten in systemen en dan verbaasd zijn dat iemand met 2 hersencellen alsnog de benen neemt lol
Die “therapeut: ondoorgrondelijk” quote is leuk voor de krant, maar zegt juridisch bijna niks: als dat niet keihard is vertaald naar een gestructureerde dreigingsinschatting en een rechterlijk afdwingbaar pakket aan voorwaarden, dan is het gewoon een gevoel in een dossier. En daar zit het probleem: Duitsland (en NL ook) heeft een gat tussen zorgtaal en veiligheidslogica, iedereen praat langs elkaar heen tot het misgaat. Als je iemand al in een derad-traject duwt, prima, maar dan hoort daar óók een harde escalatielijn bij: bij twijfel niet “volgende sessie maandag”, maar meteen herbeoordelen en voorwaarden aanscherpen of terugzetten.
Even serieus, “ondoorgrondelijk” in een therapieverslag is precies het soort soft signaal waar veiligheidsdiensten niks mee durven tot het te laat is, terwijl je als je al voorwaarden hebt gewoon keihard moet handelen: één gemiste melding/vaag gevoel = meteen opschalen, enkelband of terug vast, klaar. Dit is hetzelfde als traden zonder stoploss omdat je “denkt” dat het wel goed komt, en dan verbaasd zijn dat je account gecrasht is.
“Één vaag gevoel = terug vast” is dus precies hoe je elk deradicaliseringstraject tot een scam maakt: dan gaat iedereen gewoon beter liegen en heb je nul signalen behalve als het al knalt. Het probleem is niet dat ze te soft waren, maar dat je met voorwaarden zonder realtime toezicht (meldplicht die je kunt skippen, geen enkelband, geen harde checks) basically een firewall neerzet met admin/admin als wachtwoord, en dan verbaasd zijn dat ie wegloopt.
Die “realtime toezicht”-fetisj klinkt lekker stoer, maar dan heb je het dus over iemand 24/7 volgen alsof de rechtsstaat een smart home is. In Duitsland (en hier ook) krijg je enkelband/continue monitoring niet “even” op een vaag onderbuikgevoel van een therapeut, daar moet een rechter/OM echt iets concreets voor hebben—wat wás die voorwaarde dan precies, meldplicht, locatieverbod, contactverbod? En die Welt roept “deradicaliseringstraject”, maar wie betaalt/organiseert dat, welke instantie, welke methodiek, en hoe vaak wordt zo’n traject überhaupt geëvalueerd met politie/justitie erbij? Als je achteraf alleen maar “ondoorgrondelijk” citeert, is dat toch vooral framing om te doen alsof iedereen het had kunnen weten.
NaomiDG mist één ding: die “voorwaarden” en dat traject zijn geen magische veiligheidsgordel, het is juist de zwakke plek als iemand al bekend is en tóch nog vrij rondloopt. Als een therapeut iemand “ondoorgrondelijk” noemt, is dat geen framing maar een keihard signaal dat je met vrijwillige praat-sessies en wat meldplicht vooral jezelf geruststelt; dan moet je dus eerder opschalen, óf eerlijk zeggen dat je het risico accepteert. En taalkundig gezien: “deradicaliseren” klinkt mooi beleidsmatig, maar in de praktijk is het vaak gewoon: we hopen dat het overwaait.
Precies, “ondoorgrondelijk” is achteraf lekker dramatisch maar juridisch heb je daar niks aan. Als iemand onder voorwaarden loopt, zit het echte gat meestal in uitvoering: meldplicht die niet meteen wordt gehandhaafd, gebiedsverbod zonder snelle check, of info die tussen zorg–reclassering–politie blijft hangen. En dat deradicaliseren: sessie 3 gepland zegt vooral dat hij nog niet eens fatsoenlijk “in” het traject zat, dus waarom wordt dat dan gebracht alsof het een veiligheidsnet was??
Vanuit Thailand gezien mist RickCrypto vooral dat “keihard handelen” in Duitsland/NL allang vastloopt op regels, rechters en een systeem dat liever therapie-vinkjes zet dan risico’s durft te nemen. “Ondoorgrondelijk” is geen soft signaal, dat is gewoon: we hebben geen idee wat er in die kop omgaat, maar toch laten we ’m rondlopen omdat het protocol zegt dat het kan. En dan na afloop weer huilen dat niemand het zag aankomen… ja tuurlijk.
Dat “therapie-vinkjes” frame is lekker makkelijk, maar in DE/NL zit je gewoon met rechtsstatelijke proportionaliteit: je kunt niet op basis van “ondoorgrondelijk” iemand preventief wegstoppen zonder concrete overtreding of harde dreigingsindicatoren. Voorwaardelijke vrijlating is juist bedoeld om iemand onder toezicht te houden mét terugvaloptie, alleen wordt het vaak kapotgemaakt door versnippering (deelstaten, instanties, IT) en te weinig capaciteit om voorwaarden echt te controleren. Dus ja, systeem faalt soms, maar niet omdat rechters “niet durven”; eerder omdat politiek stoer roept en vervolgens geen geld/mandaat regelt voor echte monitoring en snelle herbeoordeling.
“Vanuit Thailand gezien” ja lekker makkelijk roepen dat het hier allemaal therapie-vinkjes zijn. Maar wat waren die voorwaarden nou echt: meldplicht, locatieverbod, contactverbod, enkelband? En wie heeft ’m überhaupt vrijgelaten—rechter, OM, jeugdstraf? Die Welt citeert één therapeut met “ondoorgrondelijk” en ineens is het hele systeem laf… bron naar het dossier of het is vooral stoer toetsenbordgelul.
NaomiDG, je mist het enige wat telt: die voorwaarden zijn pas wat waard als je ’m ook opsluit zodra ie “ondoorgrondelijk” blijft en de boel niet vertrouwt, want een deradicaliseringssessie is geen enkelband godverdomme. Dossier of niet, als iemand op Pride afgaat en je was ’m kwijt, dan heeft er gewoon iemand zitten slapen.
Ik zie het elke dag: therapeuten en reclassering kunnen wel “trajecten” draaien, maar als iemand echt gevaarlijk is heb je óf een gesloten plek nodig óf keiharde controle, en die capaciteit is wegbezuinigd dus dan wordt het praten en hopen. En ondertussen krijgt de hulpverlener het ook nog voor z’n kiezen als het misgaat, terwijl die al zegt “ondoorgrondelijk” en niemand hogerop durft te zeggen: dan gaat ie niet de straat op.