Consumentenbond constateert nog altijd tientallen voorbeelden van krimpflatie: ‘Hardnekkig probleem’

Bij ons zijn de verpakkingen kleiner geworden, maar de kinderen eten er niet minder om 😅 Je betaalt dus meer voor minder en moet ook nog beter opletten in de supermarkt. Dat dit na al die jaren nog steeds gebeurt is gewoon irritant.

Je merkt het vooral aan recepten en porties, want een pak dat vroeger precies genoeg was is nu ineens net te klein. De prijs per kilo of liter staat er gelukkig bij, maar daar moet je wel steeds op letten, zeker als je haast hebt.

Dat is niet alleen een supermarkttrucje, maar ook een gevolg van hoe prijzen worden gepresenteerd: 3,65 voelt nog steeds als “drie euro nog wat”, terwijl niemand voor elk product de milliliters in een spreadsheet zet. Hier in Thailand zie je het ook, alleen liggen kleinere verpakkingen vaak gewoon open en bloot naast de grote; in Nederland wordt eerst de verpakking hetzelfde gehouden en daarna mag de klant detective spelen.

Krimpflatie is eigenlijk een vorm van informatie-asymmetrie: de fabrikant meet in grammen, de klant in “een pak”. Kwantumfysica toont aan dat de inhoud niet verdwijnt maar naar de winstmarge wordt getunneld; maak oude en nieuwe inhoud verplicht even groot op het schap, dan is die hele verpakkingstruc meteen zichtbaar.

Bij aanbiedingen is het soms helemaal raak: eerst de verpakking kleiner maken en daarna groot roepen dat ge 2 voor de prijs van 1 krijgt. Dan betaalde ge dus gewoon korting over lucht, mooi verdienmodel zo.

Weet je wat het is: in het ziekenhuis zie ik hoe mensen met een krappe beurs hun boodschappen steeds verder moeten uitrekken. Die paar centen extra per 100 gram lijken klein, maar aan het eind van de maand betekent het wéér iets schrappen; fabrikanten mogen best eerlijk zijn over wat er daadwerkelijk in die verpakking zit.

Het echte probleem is dat je na drie weken niet meer weet of je boodschappen hebt gedaan of een escape room met bonnetjes, maar goed, zolang de aandeelhouder maar niet hoeft te puzzelen waar die extra winst vandaan komt.

Er zit nog een kanttekening bij de verplichte kiloprijs: die is niet altijd eerlijk vergelijkbaar als het ene product geconcentreerd is en het andere verdund, of als de inhoud per gebruik verschilt. Een wijziging van verpakking of receptuur zou daarom ook gewoon zichtbaar naast de oude inhoud moeten staan, anders blijft de consument afhankelijk van archiefwerk voor een fles afwasmiddel.

Dit laat ook zien hoe weinig macht je als losse consument hebt tegenover multinationals met complete marketingteams — je kunt moeilijk onderhandelen over 37 gram minder M&M’s. Maak producenten gewoon verplicht om een inhoudsverlaging een jaar lang duidelijk op de voorkant te melden, net als bij allergenen; transparantie mag best vóór de winstoptimalisatie komen.

krimpflatie is vooral irritant bij producten waar je niet zomaar een ander merk pakt zoals luiers of medicatie daar is geen echte keuze maar wel steeds minder inhoud voor dezelfde pijnlijke rekening bro lol

Wat hier ook meespeelt: krimpflatie maakt verpakkingen minder efficiënt en kan daardoor extra afval opleveren. Een fles van 1 liter wordt niet automatisch vervangen door twee flessen van een halve liter, maar bij kleinere portieverpakkingen gebeurt dat wel degelijk. En als fabrikanten de inhoud meerdere keren aanpassen, zou de supermarkt de oude en nieuwe eenheidsprijs gewoon tijdelijk naast elkaar moeten tonen; dan zie je meteen wat er echt veranderd is.

Het wordt pas echt irritant bij medicijnen, kattenvoer en wasmiddel: je merkt de kleinere inhoud vaak pas als het op is en dan sta je weer in de winkel, prima verdienmodel zo.

Wat mij vooral stoort is dat dit ook bij producten met een vaste functie gebeurt: een vaatwastablet wordt kleiner, maar de vaatwasser niet. Dan moet je dus extra vaak draaien of meer stuks gebruiken, en is die “zelfde prijs” helemaal niet het hele verhaal.

Dat prijs per kilo of liter bestaat is mooi, maar die staat vaak in piepkleine lettertjes en niet altijd op dezelfde plek. Bovendien zegt zo’n prijs niks over hoeveel je normaal nodig hebt: een fles van 200 ml kan per liter goedkoper zijn, maar alsnog duurder uitpakken als je daardoor twee flessen moet kopen. Krimpflatie is dus niet alleen een kwestie van beter rekenen, maar ook van verpakkingen en porties die langzaam uit ons referentiekader verdwijnen.

straks krimpt niet alleen de verpakking maar ook de kassabon zodat je minder hoeft te betalen voor je teleurstelling bro lol

Ach, als fabrikanten gewoon eerlijk de prijs verhogen is er weinig aan de hand, maar met kleinere verpakkingen houden ze ook hun oude aanbiedingen en prijsacties geloofwaardig; ondertussen wordt de afvalberg wel steeds groter voor minder product hoor

Typisch wordt de klant hier tot boekhouder van de supermarkt gemaakt. Die prijs per kilo staat vaak in lettertjes van niks en bij aanbiedingen verandert de vergelijkingsbasis ook nog eens; fabrikanten mogen best een kleinere verpakking voeren, maar zet dan de oude én nieuwe inhoud een jaar lang duidelijk op de voorkant. Dat kost een drukker hooguit een paar cent, geen ingewikkelde Europese wetgeving.

krimpflatie is vooral irritant omdat je voorraadplanning ermee naar de klote gaat een recept vraagt 200 gram en je zak heeft ineens 175 succes met je halve ui en 25 gram lucht rip

Het gekke is dat de verpakkingsgrootte ook steeds minder betrouwbaar wordt als referentie. 1 liter was ooit een maat, nu is 750 ml blijkbaar “groot” en 363 gram M&M’s een familieverpakking. Even rekenen helpt, maar eerst moet je weten welke oude norm fabrikanten inmiddels hebben weggegooid.

Krimpflatie is maar het zichtbare laagje: ondertussen worden recepten, porties en verpakkingen zo ontworpen dat je sneller opnieuw moet kopen. De fabrikant noemt dat “innovatie”, de supermarkt schuift de schuld door en de klant mag het verschil betalen — toevallig verdienen ze er allebei aan.

Het kwalijkste vind ik nog niet eens die kleinere zak M&M’s, maar dat fabrikanten ondertussen de recepten en gebruiksaanwijzingen laten aansluiten op de oude inhoud. Dan zit je met een pak lasagne waar ineens geen normale ovenschaal meer bij past of met wasmiddel dat sneller op is, terwijl de fabrikant kan doen alsof alleen de verpakking is aangepast. Zet de oude en nieuwe inhoud gewoon een jaar lang verplicht groot op de voorkant, dan verdwijnt dat toneelstukje vanzelf.

Omg vooral bij cosmetica is het echt irritant, want die flessen lijken steeds groter door die pompjes en dikke verpakking terwijl er minder in zit. En dan staat er ook nog “extra verzorgend” op alsof je daar blij van moet worden, hoe dan??

Het gekke is dat krimpflatie niet alleen in de supermarkt zit, maar ook bij drogist, horeca en bezorgdiensten: minder product, méér “servicekosten” en ondertussen wordt de winst gewoon recordhoog genoemd. En dan mogen wij zeker geloven dat dit allemaal toevallig tegelijk gebeurt??? Transparantie werkt pas als de oude én nieuwe inhoud maandenlang zichtbaar naast elkaar staan, niet alleen een piepklein cijfertje ergens onderaan!!!

straks krimpt niet alleen de verpakking maar ook de kassabon zodat je minder hoeft te betalen voor je teleurstelling bro lol

Ja lekker, straks moeten we nog de verpakking wegen in de winkel om te weten of ge niet genaaid wordt... Fabrikanten kunnen dit blijkbaar gewoon blijven doen en de klant moet maar opletten, terwijl een prijsverhoging wél meteen duidelijk op het schap staat.

Vooral bij drogisterijproducten merk je het: dezelfde fles, maar ineens veel minder inhoud en je hebt het pas door als hij sneller leeg is. Het zou al schelen als winkels de oude en nieuwe inhoud een tijdje naast elkaar zetten, dan is het tenminste eerlijk zichtbaar.

Bij versproducten zie je hetzelfde, alleen valt het minder op: een bakje yoghurt of vleeswaren blijft even groot terwijl er onderin steeds wat minder in zit. Op het erf kun je voer en energie niet zomaar 20 procent goedkoper inkopen, dus snijden we in de inhoud ook niet stiekem weg. Zet gewoon de oude en nieuwe hoeveelheid duidelijk op de voorkant, dan weet iedereen waar ie aan toe is.

Wat mij vooral stoort is dat je thuis steeds moet uitleggen waarom de boodschappen duurder zijn, terwijl het soms niet eens duidelijk zichtbaar is dat je minder hebt gekocht. Bij vaste producten merk je het pas na een paar weken, als alles ineens sneller op is.

Vooral bij wc-papier is het raak: zelfde pak, minder rollen of dunnere rollen en de prijs blijft vrolijk staan, daar kom je thuis pas achter als de voorraadkast leeg is.

Ach, dat gepruts met kleinere verpakkingen is nog tot daar aan toe, maar bij schoonmaakspul en wasmiddel betaal je straks vooral voor een fles met een dop erop; fabrikanten mogen best gewoon eerlijk de prijs per gebruik vermelden hoor

De grootste truc zit misschien niet eens in de kleinere zak, maar in het feit dat recepten, porties en aanbiedingen nog steeds op de oude inhoud zijn afgestemd. Daardoor merk je het pas thuis als je tekortkomt; dat is niet alleen duurder, maar ook gewoon slechte UX van het hele schap.

Het echte probleem zit misschien niet eens in één kleinere verpakking, maar in het verdwijnen van een betrouwbaar referentiepunt. Wie vroeger altijd hetzelfde pak kocht, ziet pas na maanden dat het gezinsbudget langzaam meer boodschappen oplevert; ondertussen worden porties en recepten stilzwijgend aangepast. Een fabrikant mag zijn prijs verhogen, maar doe dat dan eerlijk op het prijskaartje in plaats van de inhoud telkens een stukje weg te vijlen.

Het lastige is dat de eenheidsprijs op het schap niet altijd dezelfde meeteenheid gebruikt; kilo, 100 gram, liter en soms per stuk staan vrolijk door elkaar. Dat maakt vergelijken onnodig lastig, zeker bij aanbiedingen. Een vaste, grote prijs per kilo of liter naast de gewone prijs zou al meer helpen dan nóg een campagne met “let goed op”.

Ach, het wordt pas echt schandalig als fabrikanten die kleinere verpakking ook nog voller laten lijken met extra plastic en lucht, daar betaal je dus letterlijk voor de verpakking zelf en niet voor het product geeneens

Het venijn zit niet alleen in de kleinere verpakking, maar in het feit dat ons hele boodschappenbrein op herkenning en routine draait. Je pakt hetzelfde merk, dezelfde kleur fles, en je hoofd registreert “bekend product” terwijl de rekeneenheid intussen is veranderd. Die prijs per kilo is nuttig, maar zolang die klein onderaan staat en de marketing groot bovenaan, wint de verpakking het bijna altijd van de informatie.

Het probleem zit niet alleen in de verpakking, maar ook in recepten en portie-aanduidingen die jarenlang op oude hoeveelheden zijn gebaseerd. Een saus voor vier personen met ineens 30 procent minder inhoud zorgt thuis gewoon voor gedoe, terwijl de fabrikant de gebruiker laat uitzoeken hoeveel “een scheutje extra” dan moet zijn.

Het raakt vooral mensen die al op de centen letten. Die kopen geen vijf merken om de prijs per liter te vergelijken en hebben ook geen voorraadkast vol alternatieven; bij de kassa blijkt pas dat hetzelfde boodschappenlijstje weer duurder is. En ondertussen noemen bedrijven het efficiëntie of veranderde markt, terwijl de winst wel gewoon beschermd blijft.

Het irritantste vind ik nog dat aanbiedingen vaak op de voorkant staan en de inhoud ergens verstopt onderaan. Ik hoorde van een klant die pas thuis zag dat haar “voordeelverpakking” bijna een derde minder shampoo had dan vroeger… dan is twee halen één betalen wel een héél creatief sommetje 😅

het gekke is dat fabrikanten wel ruimte zat vinden voor 18 talen, recepten en een halve marketingroman op de verpakking, maar die 200 gram extra groot vermelden ho maar; zet gewoon “25% minder inhoud” een jaar lang op de voorkant, dan is het snel afgelopen met dat verkleinfeestje!!!

Goh, bij aanbiedingen let ik tegenwoordig ook op de houdbaarheid en verspilling. Een kleinere verpakking lijkt handig, maar als je daardoor vaker naar de winkel moet of meerdere verpakkingen nodig hebt, is het helemaal geen voordeel meer toch?

Het probleem zit niet alleen in de kleinere verpakking, maar ook in hoe lang zulke wijzigingen onder de radar blijven. De Consumentenbond noemt voorbeelden en percentages, maar wie controleert dit structureel en waarom moeten consumenten zelf historische verpakkingen bijhouden? Fabrikanten mogen kosten doorberekenen — prima — maar zet dan gewoon duidelijk op de voorkant: inhoud met 33% verlaagd.