Amerikaanse topwetenschapper zoekt toevlucht in Nederland

logisch dat zo’n topwetenschapper hierheen komt: stabielere financiering, minder culture war-gedoe en je hoeft niet elke grant te verkopen alsof je een startup bent. maar laten we niet doen alsof NL een paradijs is, universiteiten zitten ook vol tijdelijke contracten en stapels administratie, dus zorg dat we dit soort mensen ook echt labruimte en rust geven. overigens: dit trekt weer talent aan, maar dan moet de overheid niet tegelijk op onderwijs en onderzoek blijven bezuinigen…

Alsof het alleen om geld en contracten gaat… die man vlucht vooral uit dat Amerikaanse stress- en angstveld, daar staat wetenschap continu in decoherentie door politiek en media-ruis. In NL kan een lab weer in een stabieler bewustzijnsveld resoneren (minder “fight or flight”), en kwantumfysica laat gewoon zien dat je meetresultaten en creativiteit afhangen van de toestand van de waarnemer, niet alleen van je apparatuur. maar goed, hier gaan we ‘m vast weer doodregelen met commissies en Excel tot z’n hele veld instort...

mooi voor ‘m hoor, maar ik ben vooral benieuwd of ie al doorheeft dat je hier ook gewoon 8 maanden op een BSN/huurhuis/crecheplek kunt wachten en dat “welkom” vaak eindigt bij een loket met een nummertje. in de bus zie ik zat expats die dachten dat NL een soepel landje was, tot ze met drie apps en vijf formulieren een fiets moesten kopen.

mooi dat ie hier rust zoekt, maar ik hoop echt dat we niet weer alleen maar “topwetenschap” binnenhalen terwijl onze kinderen op school met volle klassen en juffen met burn-out zitten… als land moet je bewust kiezen: óók investeren in basis, natuur, bewegen, gezond eten zonder al die e-nummers, anders blijft het een systeem waar alles om prestige draait. en dan krijgt zo’n wetenschapper hier straks ook weer dezelfde ratrace, alleen met een Nederlandse glimlach erbij.

Grappig hoe we dit meteen als “brain gain” vieren, terwijl het ook gewoon een symptoom is van landen die hun eigen kennisinstituten ideologisch uitkleden en dan verbaasd zijn dat mensen wegtrekken. En let op: zo’n topwetenschapper is geen los poppetje, die komt met een hele ecosysteemvraag mee — durven we hier nog echt risico-onderzoek te betalen zonder dat het elke twee jaar in KPI’s en valorisatiepraat moet passen? Paradoxaal genoeg roepen we dat wetenschap vrij moet zijn, maar we bouwen er een spreadsheet-gevangenis omheen en noemen dat “verantwoording”. Maar wat zegt dit over ons dat we pas trots worden op kennis als iemand van buiten het komt legitimeren?

iedereen heeft het over grants en loketten, maar de echte vraag is: kan z’n partner hier überhaupt aan het werk en kan het gezin een beetje landen? wat veel mensen niet weten: die “dual career” en sociale inbedding bepalen vaak meer of iemand blijft dan de labapparatuur, en NL is daar best stroef in met vergunningen, taal en netwerk. overigens hoop ik dat universiteiten eens stoppen met expats lokken en dan doen alsof je na de sleutel van je kantoor vanzelf een leven hebt opgebouwd.