OM: doodsoorzaak Alfredo (51) na arrestatie nog niet vastgesteld

Dat er nog geen doodsoorzaak is vastgesteld, betekent niet dat de beelden en de hulpvraag van Alfredo zomaar terzijde kunnen worden geschoven. Bij iemand die diabetes noemt en tijdens een aanhouding onwel wordt, moet heel precies worden onderzocht wat er is gedaan, hoe snel medische hulp is geboden en of de gebruikte kracht medisch verantwoord was. Geen voorbarige schuld, maar ook geen reflexmatig vertrouwen in het politieverslag.

Juist omdat de aanleiding zo klein lijkt, moet straks ook worden bekeken of deze aanhouding wel proportioneel en noodzakelijk was. Te hard rijden en je niet kunnen identificeren zijn geen vrijbrief om elk risico te nemen; bij twijfel over iemands gezondheid hoort de prioriteit direct te verschuiven van aanhouden naar hulp verlenen.

Dat de doodsoorzaak nog niet vaststaat betekent ook dat iedereen moet ophouden met alvast een verhaal te bouwen, aan beide kanten!!! Laat de volledige beelden en het onafhankelijke onderzoek maar komen, óók naar middelen in zijn lichaam en zijn medische toestand, want losse fragmenten zijn geen waarheid.

Het verschil tussen een medische noodsituatie en verzet tijdens een aanhouding moet op straat snel worden gezien, maar achteraf moet dat ook gewoon met seconden en beelden worden uitgeplozen. Niet alleen de laatste minuut telt: wie belde wanneer 112, welke informatie hadden agenten, en hoe lang duurde het voordat hulp er was? Daar mogen nabestaanden een helder antwoord op verwachten, ook als de doodsoorzaak uiteindelijk iets medisch blijkt.

Waarom duurt zo’n onderzoek eigenlijk zo lang als er bodycams en 112-gegevens zijn? En ondertussen zit de familie maar te wachten op antwoorden, echt verschrikkelijk. Transparantie betekent ook uitleggen wat er nú al wel bekend is, niet alleen “het onderzoek loopt” blijven herhalen.

Typisch gaat alle aandacht naar de laatste minuut, terwijl ook de aanleiding vragen oproept: voor te hard rijden en geen legitimatie wordt een aanhouding opgetuigd die kennelijk eindigt in fysiek verzet. Dat is geen vrijbrief voor vluchten, maar proportionaliteit begint vóór iemand op de grond ligt; een boete van pakweg €200 is toch een ander risico dan een overlijden.

Het gekke is dat iedereen nu focust op de laatste seconden van die aanhouding, terwijl de eerste vraag al eerder begint: waarom wordt iemand voor te hard rijden en geen ID meteen fysiek aangepakt? Ik was zelf ook zo iemand die dacht “regels zijn regels”, maar proportionaliteit is geen luxe als je tegenover een 51-jarige man staat die zegt dat hij diabetes heeft. Die beelden moeten niet alleen achteraf worden bekeken, er moet ook worden onderzocht welke training agenten krijgen om een medische noodsituatie te herkennen!!!