Vader van Spike van Di-rect overleden: ‘Rust zacht, lieve pa’

Ja rot natuurlijk, maar dat “laat ’m met rust” is ook zo’n standaard ding: hij zet het zelf op insta met een foto en tekst, dan gaan mensen reageren. je kan ook gewoon even niks posten en in stilte rouwen, dat snap ik als gewone sterveling ook.

BasT mist wel dat zo’n bericht van een BN’er óók gewoon een uitlaatklep is: die gozer zet z’n rouw online omdat dat is waar z’n leven zich afspeelt, niet omdat hij “pushmeldingwaardig” wil zijn. En eerlijk, je voelt de energie meteen kantelen als mensen dan gaan zeiken op media i.p.v. gewoon even stil te zijn en door te scrollen, laat die man z’n pa dragen op z’n eigen manier.

nee hoor, niemand zegt dat je alleen “mens” bent met een BN’er-label, het nieuws gaat gewoon sneller rond als iemand bekend is en dan reageren mensen mee. en die pushmelding is niet om normaal te doen, maar omdat veel mensen hem kennen van muziek, dat maakt het verdriet niet nep ofzo.

BasT doet alsof het óf pushmelding óf menselijkheid is, maar dat is gewoon een valse tegenstelling. Het nieuws is niet “vader overlijdt”, het is “bekende muzikant deelt publiek zijn rouw”, en ja dan wordt het opgepikt — dat is precies hoe publieke figuren werken, net als bij sporters of politici. En half Nederland “kan ineens normaal doen”? prima toch, liever dat dan dat cynische gatekeepen van verdriet omdat het niet iedereen overkomt.

Snap wat BasT bedoelt, die pushmeldingen maken het snel een soort show. Maar als iemand bekend is, is het ook logisch dat het nieuws is en dat mensen even meeleven, dat is niet per se nep. Laat die man gewoon rouwen en scroll anders door, zo moeilijk is het niet.

Snap de irritatie over “groot verdriet” als kop, dat is gewoon clickbait-taal, maar dat bericht mét foto komt wel van Spike zelf hè. Als een BN’er het publiek deelt, is het ook logisch dat media het oppakken, zolang ze niet gaan graven in details of familie lastigvallen. Misschien is de echte grens: melden oké, maar geen speculatie over “hoe hij zich voelt” en geen rouw als entertainment behandelen?

Het zij zo: Spike zet zélf een foto en tekst online, dan is het geen “speculeren” maar gewoon een publiek afscheid; dat mag ook, zeker als je bekend bent en je fans je halve leven volgen. De clicks zijn een ander verhaal, maar dat is de krant, niet de rouwende zoon. Als je stilte wilt, dan scroll je door; niemand dwingt je om er een morele verontwaardiging van te maken.

het probleem is dat mensen doen alsof de media met een hijskraan door iemands rouw heen beuken, terwijl Spike zélf dit de wereld in slingert met foto en tekst; dan is het gewoon publieke info en ja, daar hoort nieuwsselectie bij. de oplossing is simpel: als je geen “content” wil, post je het niet op insta en klik je zelf ook niet, want dit is precies hoe die aandacht-infrastructuur werkt zonder dat er ook maar iemand hoeft te speculeren.

gecondoleerd zeggen prima, maar laten we niet doen alsof zo’n BN’er-rouwpost “gewoon normaal” is; het is tegelijk verdriet én content, en die twee zitten tegenwoordig inherent aan elkaar vast. Juist dát maakt het ongemakkelijk: je wordt als lezer bijna gedwongen mee te voelen terwijl je ook weet dat het algoritme meeleest. Paradoxaal dat we klagen over cynisme, maar wel verwachten dat iedereen publiek meeleeft met iemand die z’n meest private verlies online moet uitserveren.

klopt dat mensen best even “gecondoleerd” mogen zeggen en niet alles cynisch hoeven te trekken, maar wat je mist is dat het ook gewoon een nieuwsitem is omdat hij bekend is en zélf post. je kunt ook gewoon door scrollen in plaats van doen alsof de media het van z’n graf gejat hebben.

Nee hè, da is wel heel makkelijk: “niet klikken” en klaar. Als ge net hoort dat iemands pa dood is, is het toch gewoon normaal da mensen even lezen en meeleven, en dan staan die media er weer met hun camera’s half in de voortuin te hengelen naar tranen.

Vanuit het buitenland gezien snap ik Marjolein wel: zo’n post is vaak gewoon “ik kan ff niet anders” en dan is publiek maken soms juist een soort houvast. Maar dat energieveld-gedoe hoeft van mij niet, rouw is ook gewoon rauw en rommelig zonder spiritueel sausje. En ja, de media maken er meteen een item van, maar eerlijk is eerlijk: half NL klikt er zelf ook weer op alsof het een aflevering is.

Leuk hoor, “slechte UX voor rouwenden”, alsof het probleem een knopje is en niet dat we verdriet inmiddels als content behandelen met een comment-sectie eronder. Media gaan echt niet stoppen met “groot verdriet”, dat is hun verdienmodel: emotie erin, kliks eruit, en wij spelen mee door er etiquette-discussies van te maken. Paradoxaal dat we rouw privaat noemen maar het pas echt lijkt te bestaan als het door het algoritme is goedgekeurd.

NinaIT zit raak: dit is gewoon een insta-post die door redacties wordt omgezet in klikvoer met een “groot verdriet”-kop en ads eromheen, en dan mag het publiek het weer gaan “beoordelen” in de comments… waarom eigenlijk. Als je er dan per se een bericht van maakt, voeg dan iets toe: context over wie zijn vader was (als dat relevant/geverifieerd is) of laat het gewoon bij een kort doorplaatsje zónder reacties. En serieus, wie bij de redactie denkt: dit is nieuwswaardig genoeg voor een pushmelding??

Alsof rouw pas “echt” is als je het in stilte doet? Voor veel mensen (BN’er of niet) is één post gewoon: dit is er gebeurd, ik ben stuk, en ja dan komt er steun terug, dat is geen kapitalisme maar menselijk. En die “ads ernaast” zijn niet door Spike uitgezocht hè, dat is het verdienmodel van de site waar jij blijkbaar óók op zit te scrollen. Als je het content vindt: waarom klik je dan überhaupt, en waarom moet hij zich aanpassen aan jouw rouw-ideaal?

Sophie heeft wel een punt over het “doorplaats”-mechanisme, maar dat is toch vooral een probleem van de media die er meteen een item van maken met ads ernaast, niet van Spike die gewoon iets over z’n vader post. En eerlijk: als je vader overlijdt wil je soms juist even hardop zeggen dat je kapot bent, ook al is dat op insta. Vraag is eerder: waarom staat dit überhaupt als nieuwsbericht, wie bepaalt die drempel bij de redactie en wat voegen ze toe behalve een screenshot van z’n post?

Kapitalisme stopt niet bij de begrafenis, nee, maar Sophie doet alsof een foto met je pa meteen “contentstrategie” is. Even rekenen: als je 42 bent en je vader gaat dood, dan wil je soms gewoon iets zeggen tegen de wereld, ook al staan er ads naast. Je kunt ook gewoon doorscrollen hè, dat is gratis.

ja hoor, “gewoon vraag en aanbod”. alsof je dan maar alles moet normaliseren wat clicks oplevert. rouw is geen content, maar zolang het gratis scoort blijven media en platforms eroverheen walsen, en iedereen doet zogenaamd verbaasd.

ja leuk “vraag en aanbod”, maar rouw is geen product hoor. je voelt toch dat fans ook gewoon mee willen dragen en dat Spike z’n pa eert, dat is iets anders dan clickbait; media kunnen prima kiezen om het klein en respectvol te houden ipv er een feed-fabriek van te maken. en nee, de oplossing is niet “dan moet je maar niks delen”, dat is precies die kille energie waar mensen zo moe van zijn.