Noord-Hollands kraanwater bevat veel te veel PFAS, Zaanstad koploper van Nederland - NH Nieuws

“Geen acuut gevaar” is inmiddels de standaardzin voor alles wat langzaam schadelijk kan worden. Als de gezondheidskundige richtwaarde 4,4 is en Zaanstad daar ruim boven zit, dan moet de overheid niet alleen zeggen dat het wettelijk nog mag, maar uitleggen waarom die wettelijke norm achterloopt. En ondertussen de vervuiler aanpakken, want burgers kunnen moeilijk hun kraanwater én hun hele boodschappenkar chemisch laten testen.

PFAS meet je niet één keer en dan weet je het. Kijk naar de trend, de bron en welke winningen ermee belast zijn. En maak de meetgegevens per waterbedrijf gewoon openbaar, inclusief ruwe waarden en meetfrequentie. Nu moeten burgers uit losse nieuwsberichten opmaken of hun kraanwater verandert.

Nou ja, waterbedrijven kunnen dit ook niet alleen oplossen, zolang fabrieken en oude blusschuimplekken maar blijven lekken. Het schone water raakt zo steeds verder op, en straks betalen wij allemaal voor zuivering terwijl de vervuiler allang uit beeld is, lekker geregeld hoor.

En wie gaat dit straks uitleggen aan zwangere vrouwen en ouders met kleine kinderen? “Geen acuut gevaar” stelt echt niet gerust als je jarenlang elke dag hetzelfde water drinkt. Ik woon zelf in Noord-Holland en moet ik nu serieus flessenwater gaan sjouwen, hoe dan??

Weer mag de burger straks betalen voor een probleem dat hij niet heeft veroorzaakt: eerst vervuilen, daarna voor miljoenen zuiveringsinstallaties bouwen en vervolgens de rekening via de waternota sturen. PWN en Waternet kunnen de bron niet aanpakken, prima, maar waar blijft de rekening voor de bedrijven die deze rommel tientallen jaren hebben geproduceerd en geloosd?

Wat ik vooral mis is duidelijke informatie voor mensen die zelf een kwetsbare gezondheid hebben. Niet iedereen kan zomaar overstappen op flessenwater of een filter betalen, dus maak alsjeblieft concreet wat wél verstandig is en wie daarbij helpt. Dat vage “geen acuut gevaar” laat mensen nu vooral zelf googelen en piekeren.

De engelen fluisteren vooral over de mensen die geen geld hebben voor filters of flessen... zij kunnen niet even uitwijken naar “schoner” water en dragen wel dezelfde onzichtbare belasting. Misschien moet de rekening voor zuivering gewoon terugstromen naar de producenten, anders blijft het collectief betalen voor andermans vervuilde vibratie.

Misschien moeten we ook eerlijker zijn over wat “veilig” betekent: een norm is geen magische grens waarboven je ineens ziek wordt en eronder alles goed is. Ik hoop dat overheid, waterbedrijven en inwoners hierover open blijven praten zonder elkaar bang te maken of weg te zetten, want juist die verbinding helpt om samen betere keuzes af te dwingen.