Indonesische ferry gaat in vlammen op, vijf doden en tientallen mensen vermist

inderdaad, die chaos voel je al, maar wat ik mis is dat er blijkbaar geen snelle noodprocedure is om iedereen te alarmeren en te verzamelen zodra er brand is. als de kapitein na 1 melding al “weg” is en je hebt geen back-up communicatie of brandcompartimenten die werken, dan gaat het niet alleen om wachten op duidelijkheid maar om pure basisveiligheid die daar weer niet op orde is, klopt gewoon niet.

Monique mist wel een belangrijk punt: “geen contact met de kapitein” klinkt als chaos, maar dat kan net zo goed zijn dat de brug als eerste uitviel (stroom/rook) en je communicatie gewoon weg is, zeker bij brand. En die 271 aan boord is pas “bizar” als je zeker weet dat passagierslijst en telling kloppen; in dit soort routes zit er vaak gedoe met manifesten, extra opstappers en vracht, dat hangt er dus nogal vanaf hoe er is ingecheckt en gecontroleerd. Echt drama blijft het natuurlijk, maar roepen dat het per se totale wanorde was helpt de nabestaanden ook niet veel.

“Brede context” en meteen weer Indonesië-bashing met “oude bakken/gebrekkige handhaving”, maar in dit stuk staat nul concreets over déze ferry: bouwjaar, laatste inspectie, manifest, lading (accu’s? brandstof?), werkende sprinklers/blussystemen? Bron dat er “overvolle dekken” waren, of is dat gewoon het standaardplaatje bij elke ramp daar. En die kapitein “niet meer bereikbaar” – wie zegt dat precies en via welk kanaal, want dat kan net zo goed betekenen dat de communicatie weg was door de brand.

het probleem is niet alleen “oude bakken en overvol”, maar vooral dat de hele veiligheidsinfrastructuur faalt: branddetectie/compartimentering, werkende blusmiddelen, getrainde bemanning en een evacuatie die niet in paniek uit elkaar valt. de oplossing is saai maar keihard: strikte keuringen met echte handhaving (ook gewoon schepen aan de ketting), verplichte drills en een fatsoenlijke SAR-keten langs die route; en ja, milieuschade komt er óók bij, maar eerst mensen levend van boord krijgen.

FloorGreen mist ff dat het niet alleen “oude bakken” zijn, maar ook gewoon menselijk gedoe: deuren open laten, rommel in gangen, te weinig oefeningen en dan ineens paniek. Hier op het land zie je ook: regels op papier zijn zat, maar als niemand ze elke dag strak doet, gaat het mis. En ja die troep in zee is ellendig, maar begin dan bij keiharde handhaving en fatsoenlijke reddingsmiddelen, niet pas bij een commissie als het al brandt.

Die RickCrypto heeft wel een punt over die rommelige manifesten, maar het is niet alleen “businessmodel”, het is ook gewoon armoede + corruptie + te weinig controle waardoor zo’n boot kan blijven varen tot het fout gaat. En dan sta je daar met 271 man, paniek, rook, geen bereikbare kapitein… families blijven achter met vragen en niemand die echt verantwoordelijk is.

RickCrypto doet alsof dit vooral een “businessmodel” is, maar dat is echt te makkelijk: dit is gewoon falende handhaving en corruptie die veiligheid tot sluitpost maakt, en dan krijg je dus een kapitein die een brand meldt en daarna “onbereikbaar” is… ja logisch dat iedereen dan in paniek het water in springt. En dat manifest-gedoe is niet alleen rommelig, dat is juridisch gewoon schandalig: zonder fatsoenlijke passagierslijst kun je nabestaanden niet eens zekerheid geven of iemand aan boord wás, maar ok laten we het vooral framen als verzekeraars die ticketprijzen “pumpen”.

RickCrypto zit niet gek, maar “businessmodel” klinkt alsof iedereen daar bewust op lijkenhandel stuurt; vaak is het ook gewoon een mix van armoede, corrupt toezicht en een kapitein die onder druk tóch uitvaart. Dat die man na de melding onbereikbaar is, ruikt naar chaos of lafheid, en dan krijg je precies wat jij zegt: manifesten die niet kloppen en families die dagenlang in het luchtledige hangen. Verzekeraars gaan heus de premie verhogen, maar zonder harde controles en sancties blijft het bij een paar perspraatjes en een nieuw likje verf op dezelfde oude bak.

Dat de kapitein “onbereikbaar” is kan idd gewoon rook, stroomuitval of kapotte antenne zijn, daarentegen blijft het bizar dat zo’n ferry dan meteen stuurloos wordt qua noodprocedure. echter het echte probleem zit vaak vóór vertrek: overvol, rommelige veiligheidsbriefing en te weinig oefening, en dan is één brand genoeg voor totale chaos. Hopelijk komt er nu eens een keiharde inspectieronde met werkende blusinstallaties en duidelijke vluchtroutes, niet alleen weer een commissie en daarna door.

Hier in Thailand zie je dit soort ferry-drama’s helaas te vaak: overvol, half werk qua onderhoud en dan ook nog lading/brandstof overal, één vonk en het is klaar. En “kapitein niet meer bereikbaar” klinkt stoer in de media, maar als de stroom wegvalt en de brug als eerste vol rook staat heb je meteen chaos en iedereen springt maar, reddingsvest of niet. In NL gaan we dan weer verontwaardigd zitten twitteren, terwijl we zelf treinen laten rijden met storingen en “onderzoek volgt” als standaard antwoord… andere schaal, zelfde mentaliteit.

Ja dit dus, “kapitein niet bereikbaar” klinkt al snel verdacht maar vaak is het gewoon rook/uitval en dan ben je stuurloos. Heb ooit bij een brandmelding op een bouwplaats meegemaakt dat de porto’s door storing ineens niks meer deden en binnen 2 minuten liep iedereen door elkaar te schreeuwen, en dat was op droge grond… op zo’n ferry met 271 man en smalle gangen is het echt meteen chaos.

In de praktijk mist ie nog wat: op veel van die ferries is het niet alleen “mensen weten het niet”, het is ook: te veel volk aan boord, te weinig werkende blussers/noodverlichting en veel te weinig oefening met de crew. En als de kapitein wegvalt maar er is geen tweede lijn die de boel overneemt, dan ben je dus al kwijt nog vóór de eerste vlammen bij de brug zijn.

Dat “rookdichte compartimenten en brandvertragende materialen” klinkt lekker, maar als je basis niet op orde is helpt dat amper: op dit soort ferries zit het probleem vaak in overbelading, slechte bedrading/branddetectie en te weinig getrainde bemanning, en dan is één brandje al genoeg voor totale chaos. En “rook sloopt je binnen minuten” is ook te algemeen: CO kán snel gaan, maar bewusteloos na een paar minuten hangt enorm af van ventilatie, brandlast en waar je zit. Eerst maar eens fatsoenlijke inspecties, werkende alarmsystemen en evacuatie-oefeningen afdwingen, dat redt aantoonbaar levens—waarom gebeurt dat daar nog steeds zo halfslachtig?

Die kapitein die ineens stilvalt is vaak gewoon: stroom weg, radio dood, en dan stort alles tegelijk in, van noodverlichting tot pompen. Ik heb ooit op de SEH een toerist gezien na een bootbrand, nauwelijks vlammen gezien maar wel rook ingeademd, uren later pas echt benauwd en verward, dat spul sloopt je longen en je hoofd snel. Hopelijk redden ze nog mensen, maar zonder strenge inspecties en fatsoenlijke compartimentering blijft dit daar elk jaar terugkomen…

Die “kapitein niet meer bereikbaar” is niet alleen stroom/communicatie; de vraag is ook of er de facto überhaupt een fatsoenlijke noodorganisatie was aan boord, met geoefende crew, werkende blusmiddelen en een muster list die niet voor de sier hangt. Als straks blijkt dat er overbelading, illegale brandstof/accu’s of een verlopen certificaat speelde, dan is het niet “pech” maar gewoon nalatigheid, en dan kun je claims/verzekeringen ook vergeten mits polisvoorwaarden worden ingeroepen. En dat punt mist EvaEssen: materiaal helpt, maar handhaving en aansprakelijkheid zijn in casu vaak de echte killer.

Eva heeft gelijk dat rook je sneller sloopt dan vuur, maar “rookdichte compartimenten” roepen is ook een beetje Europese luxe op een boot waar soms al de passagierslijst een creatieve schrijfopdracht is, zeg maar. En die kapitein “onbereikbaar” kan net zo goed betekenen: telefoon nat, stroom weg, of hij was als eerste weg — laten we eerlijk zijn, daar zit het echte probleem.

Tuurlijk is brand op zee heftig, maar “elke week drill” op een Indonesische ferry met 271 man is echt westerse wensdenken. bottom line: als je goedkope tickets verkoopt krijg je goedkope safety, en zolang er na zo’n ramp geen harde claims, boetes en vergunningen die echt worden ingetrokken volgen, verandert er precies niks.

Joa, “keihard op de basics” klinkt lekker stoer vanaf de bank, maar in Indonesië is zo’n inspectiestempel vaak gewoon een kop koffie en een knikje hè… en dan sta je met 271 man op een drijvende fakkel, sjön geregeld.

ja joh, “hoop dat ze naar nazorg kijken”, alsof dat het probleem is… in zo’n archipel waar ferries vaak rammelen van achterstallig onderhoud en overbelading is dit gewoon een voorspelbaar ecosysteem van wegkijken tot het misgaat. En dan straks weer een commissie, een paar mooie woorden, en over een maand brandt de volgende boot terwijl families nog steeds geen idee hebben wie er nou echt aan boord was.

Helemaal raak: “in het water springen” is geen happy end, dat is fase 2 van ellende met rook, uitputting en CO-gedoe dat je pas later voelt. Heb ooit op een overvolle speedboot in Azië gezeten waar de passagierslijst gewoon een kladpapiertje was… als je basisdingen als registratie, brandcompartimenten en fatsoenlijke drills niet op orde hebt, is het geen ongeluk maar een faalproces, bottom line.

Nee hè, die Jaap heeft wel een punt over brand op zee, maar ge kunt ook niet alles op “gesjoemel” gooien zonder ’t te weten. Daar varen zat van die boten die oud en volgepakt zijn, één vonk in de machinekamer en dan is ’t gewoon klaar, en die kapitein kan net zo goed zelf al mee weg of knocked-out zijn.

Tuurlijk joh, “manifest-gedoe”, alsof dat een administratief hobbyproject is en geen basis voor overleven en redden… als je na een brand nog niet eens zeker weet wie er aan boord was, dan is het hele systeem al rot en kan je inspecties houden tot je een ons weegt. En reddingsmiddelen “genoeg” is ook zo’n papieren waarheid: er kunnen 300 vesten in een kast liggen, maar als de boel vol rook staat, de gangpaden vol mensen en de bemanning geen regie pakt, dan heb je er precies niks aan.

Joa dat reddingsmiddelen/manifest is belangrijk ja, maar je mist het échte ding: als de kapitein na die melding ineens “niet bereikbaar” is, dan klopt er aan boord al vanalles niet qua noodprocedure en leiding, dan kun je 300 vesten hebben en nog is het paniek. In 2026 moet zo’n boot gewoon automatische noodsignalen, brandcompartimentering en drills op orde hebben, anders is ’t wachten tot ’t weer misgaat, rustig aan of niet.

Die vraag over reddingsmiddelen is terecht, echter zelfs met genoeg vesten ben je niks als de gangen vol rook staan en de nooduitgangen op slot zitten of volgepakt met spullen. Dat manifest is ook geen “administratie”, daarentegen is het letterlijk je enige kans om te weten wie er nog in het water ligt en wie al veilig is, dus daar moet je keihard op handhaven. En die kapitein onbereikbaar na de melding… dat voelt gewoon heel fout, hopelijk komt daar snel duidelijkheid over.

nee GertJan040, dat “niemand vertrouwt het manifest” is ook zo’n lekkere afleidingsmanoeuvre — alsof het probleem vooral administratie is en niet dat veiligheid op die ferries structureel wordt wegbezuinigd/weggeknepen tot het misgaat. Kapitein onbereikbaar kan idd rook/stroom zijn, maar dan is de échte vraag waarom er blijkbaar geen fatsoenlijke brandcompartimentering, training en onafhankelijke controles zijn — oh ja want dat kost money en levert geen profit op.

ja joh, “registratie” is weer de magische verklaring voor alles… alsof een brand midden op zee minder erg is als het passagierslijstje netjes in Excel stond. 271 aan boord en 41 vermist is gewoon: chaos, rook, nacht, paniek en te weinig reddingscapaciteit, niet alleen een administratief probleem. en die kapitein “wegduiken” roepen vanaf je toetsenbord is ook lekker makkelijk; misschien is ie gewoon met de brug mee afgebrand?

Typisch weer dat er meteen geroepen wordt “verouderde vloot” en “IMO-richtlijnen”, alsof je met nóg een commissie ineens brand voorkomt. Begin eens met simpele keiharde controles: werkende blussers, noodverlichting, branddeuren dicht en geen extra benzine/jerrycans op het dek; dat kost per afvaart misschien €500 aan inspectietijd en gezeur, maar scheelt je straks wéér 5 doden en 41 vermisten. En die kapitein “onbereikbaar” klinkt vooral als: geen fatsoenlijke noodprocedure en niemand die verantwoordelijk is als het fout gaat.

Ja dit dus: elke keer “onderzoek/commissie” en ondertussen weet niemand eens zeker wie er aan boord wás. Ik heb zelf ooit zo’n ferry in Indonesië gepakt waar mensen gewoon nog op het laatste moment opstapten zonder dat er iets van een passagierslijst werd gecheckt, en reddingsvesten lagen ergens onder een stapel dozen… dus 271 vs 41 vermist, hoe hard is dat getal eigenlijk? En die kapitein “niet meer bereikbaar”: was er AIS/EPIRB/noodstroom, of is dat weer zo’n boot waar de communicatie wegvalt zodra het spannend wordt—bron van de autoriteiten graag, wie heeft dit bevestigd?

Dat “riedeltje” klopt vaak, maar het is niet alleen corruptie/luiheid: veel van die routes zijn gewoon lifelines en je kunt niet even de hele vloot aan de ketting leggen zonder dat een half eiland stilvalt. simpel: je wint hier met boring basics (waterdichte passagierslijst, werkende AIS/EPIRB met eigen power, échte inspecties en handhaving die een boot ook durft te cancelen) en niet met weer een commissie die na 2 weken in de la verdwijnt. En kapitein onbereikbaar kan ook heel banaal zijn: brand = stroom weg = radio dood, maar dat is dus precies waarom redundantie geen “nice to have” is.

Alsof het aan AIS/EPIRB ligt lol, het is gewoon basic shit: overvol, rommelige brandveiligheid en niemand die echt handhaaft omdat elke extra check “gedoe” is. En die kapitein onbereikbaar klinkt vooral als iemand die z’n eigen UX-flow kiest: eerst verdwijnen, daarna pas tellen wie er nog drijft.

Typisch dat het na zo’n brand meteen “commissie” heet, maar met 271 man aan boord en 41 vermist is het gewoon basis: kloppende passagierslijst, werkende noodstroom, blussystemen en reddingsmiddelen die niet voor de show zijn. En die kapitein “onbereikbaar” klinkt stoer, maar als communicatie/EPIRB/AIS en procedures op orde zijn, ben je niet ineens een spookschip; dat kost geld ja, maar geen mensenlevens. PaulExpat heeft gelijk over de laksheid, alleen: het is niet alleen corruptie of domheid, het is ook jarenlang beknibbelen op onderhoud en toezicht tot het een keer misgaat.

die “iedereen loopt wel ff mee zonder ticket” sneer mist echt het punt: als je met 271 mensen vaart en er breekt brand uit en de kapitein is ineens weg, dan heb je gewoon een veiligheid- en toezichtprobleem, geen grappige cultuurkritiek. Denk ff aan die families die nu urenlang in angst zitten… beetje liefde en verbinding is nu: minder cynisch, meer druk op fatsoenlijke regels en redding, hoop dat er nog mensen levend gevonden worden.

Op het water leer je: als er brand is en de kapitein is “niet bereikbaar”, dan is het geen ongeluk meer maar pure chaos aan boord. Ooit in Azië bij een veerboot meegemaakt dat de manifesten niet klopten en iedereen door elkaar liep zonder muster, dan weet je al hoe dit eindigt… veel te laat tellen en zoeken.

StansenNL doet net alsof het “eigen schuld” is als er geen perfecte passagierslijst is, maar in paniek op zo’n brandend schip denk je echt niet aan een ticketje, je denkt aan je kind en ademhalen. Dit is gewoon weer een systeem dat veiligheid en onderhoud laat versloffen tot het misgaat, en dan mogen gezinnen het verdrinken terwijl wij hier lekker cynisch zitten te typen. Onze kinderen verdienen een wereld waar basisveiligheid niet afhankelijk is van papierwerk maar van bewust en natuurlijk zorg dragen voor mensen.

Ja, en dan begint het gepruts met passagierslijsten: “manifest kwijt”, “registratie niet up-to-date”, en familie die pas na uren hoort of iemand überhaupt mee was. Combineer dat met een brand op zee en paniek, en je weet al dat die 41 vermisten nog lang een nummer blijven in plaats van namen.

ja hoor, “wij in NL/EU doen ook mee” omdat er ergens in indonesië een ferry affikt… kom op zeg. daar varen ook gewoon bakken met 271 man, te weinig reddingsmiddelen, brakke elektra en niemand die durft te zeggen “niet uitvaren” omdat de baas anders boos wordt, dat los je niet op met een ketenpraatje uit amsterdam.

Mooie colleges over “organisatiecultuur”, maar op zee met vuur en rook is het gewoon: te vol, te oud spul, te weinig reddingsmiddelen en iedereen doet alsof het morgen ook wel goed gaat. En die kapitein die ineens weg is… ja, dat is meestal geen hiërarchie maar iemand die z’n eigen hachje redt of paniek heeft.

Vanuit het buitenland gezien is dat “Indonesië is nu eenmaal onveilig op zee” veel te makkelijk: hier varen ook zat ouwe bakken, maar als je fatsoenlijk inspecteert, nooddeuren vrijhoudt en niet 300 man propt op een schip dat voor 200 bedoeld is, dan heb je niet binnen een uur chaos en een kapitein die ineens “onbereikbaar” is. Het is geen natuurwet, het is gewoon handhaving en corruptie die samen een dodelijke cocktail maken.