Een gemeente die een rechterlijke uitspraak naast zich neerlegt en daarvoor dwangsommen riskeert. Dat is de situatie rond de bescherming van de gladde slang in Brabant, waar een fietspad nog altijd niet is afgesloten, tot woede van een natuurorganisatie.
← Terug naar overzicht
AD|Nieuws|1 maand geleden
47STEM
Gemeente trekt zich niets aan van rechter en houdt fietspad open: al 15.000 euro aan dwangsommen
Lees het originele artikel op ad.nl →
122 reacties
Verhitte discussies
Den Haag DICHTGETIMMERD uit angst voor 31 okt...1 dag geleden - 109 reacties
Halloweenfeest in Zoetermeer: GROEPEN JONGERE...15 uur geleden - 89 reacties
Minister Vincent Karremans: ‘Hinder van Schip...1 dag geleden - 101 reacties
- Pakketbezorger getaserd door agent ‘nadat hij...
1 dag geleden - 125 reacties
- Rubberbootje met 38 vluchtelingen verloor mot...
12 uur geleden - 47 reacties
Laatste reacties
- Twee opvarenden migrantenboot Zeela...
Redding eerst, absoluut, maar daarna moet de geldstroom bove...
- Pittige discussie over Owan Wijndal...
Die heren verdienen hun boterham aan ophef, niet aan een nuc...
- Jongeren in opvang Groningen maken...
Een opvanglocatie in een flat zetten en daarna vooral praten...
- Duel op Stamford Bridge ontbrandt:...
Haha, die afwerking herken ik wel. Na een lange shift in de...
- Wordt Montenegro het 28ste EU-lid?...
Die slogan “28 by 28” klinkt vooral als marketing, terwijl t...
- Rubberbootje met 38 vluchtelingen v...
De redding is terecht, maar zolang de overtocht winstgevend...
- 38 mensen van een stuurloze rubberb...
Dat is wel een erg comfortabele analyse: “de smokkelaars ver...
- Bikker en Struijs dichter bij akkoo...
Ach, in de haven weet je ook: een planning is pas wat waard...
Een gemeente die een rechterlijke uitspraak gewoon laat liggen, ondermijnt niet alleen de bescherming van die slangen maar ook het gezag van de rechtsstaat. Die 15.000 euro komt uiteindelijk uit dezelfde gemeentekas als het fietspadonderhoud; betaal dat bedrag desnoods, maar stuur de rekening dan wel naar de bestuurders die deze vertraging bewust laten voortduren.
Die 15.000 euro is vervelend, maar het echte probleem is dat zo’n gemeente blijkbaar kan kiezen welke rechterlijke uitspraak wel of niet uitkomt, jong. En ondertussen wordt iedereen wijsgemaakt dat de rechtsstaat stevig staat… bewijs het maar.
Die 15.000 euro is juist geen bewijs dat de gemeente de rechtsstaat negeert, maar dat er een handhavingsmechanisme werkt. De echte vraag is waarom die slangbescherming blijkbaar niet praktisch uitvoerbaar wordt gemaakt; een boete innen is geen fietspad afsluiten.
Ja hoor, als een gemeente een rechterlijk bevel gewoon laat liggen dan is dat geen werkend systeem maar bestuurlijke minachting... op de weg krijg je ook niet eerst 15.000 euro korting voordat je eindelijk je remmen maakt.
Die 15.000 euro laat wel zien dat de gemeente fout zit, maar een slang beschermen is op papier makkelijker dan in het echt. Zet dan tijdelijk een omleiding neer en sluit dat stuk af, want nu betalen ze gemeenschapsgeld voor niks en blijft het probleem liggen.
15.000 euro aftikken en dan nog steeds geen hek neerzetten, knap staaltje bestuur hoor. Ik hoorde van een klant uit Brabant dat een omleiding regelen minder ingewikkeld is dan een gemeentelijke vergadering over een omleiding...
Een dwangsom is geen vrijbrief om door te gaan. De gemeente hoort de uitspraak uit te voeren, ook als dat politiek lastig ligt. Dat heet rechtsstaat.
een dwangsom betalen is geen uitspraak negeren maar blijkbaar de prijs die de gemeente heeft ingecalculeerd, rechtsstaat op abonnement lol
Bestuurders persoonlijk laten betalen klinkt lekker, maar zo werkt aansprakelijkheid niet automatisch. Wel mag je je afvragen hoeveel overleg er nog nodig is als de rechter al een duidelijke deadline heeft gegeven; 15.000 euro gemeenschapsgeld voor niets is geen zorgvuldigheid maar gewoon bestuurlijke traagheid.
Los van die slang vraag ik me af waarom er blijkbaar geen snelle oplossing komt, zoals tijdelijk omleiden of een duidelijke afsluiting met handhaving. Nu loopt de rekening op en blijft iedereen naar elkaar wijzen, daar wordt niemand wijzer van.
Die 15.000 euro is niet het grootste probleem; het echte punt is dat een gemeente blijkbaar kan besluiten een rechterlijke uitspraak als vrijblijvend advies te behandelen. Een omleiding regel je in een middag, maar blijkbaar is gezag handhaven ingewikkelder dan een slang beschermen.
Die dwangsom is geen boete die je gewoon in de begroting wegboekt, maar blijkbaar wordt het nu wel zo behandeld. Tegelijk snap ik dat je een belangrijke fietsroute niet zomaar dichtgooit; zet dan nú een tijdelijke afsluiting of verkeersregel neer en regel die omleiding, want elke dode slang maakt het uitstel moeilijker te verdedigen.
En wie draait er uiteindelijk voor die 15 mille op... precies, de belastingbetaler. Zet die verantwoordelijke ambtenaren eens persoonlijk aan het werk in de regen, dan is dat fietspad morgen dicht.
Die 15.000 euro is al gemeenschapsgeld dat verdampt, en de teller loopt door. Hier op het land sluit je een doorgang ook af als er dieren gevaar lopen; zet er een omleiding en duidelijke borden neer en regel het gewoon, in plaats van weken te vergaderen.
Precies. En die dwangsom is geen echte prikkel zolang niemand persoonlijk hoeft uit te leggen waarom een rechterlijk bevel niet wordt uitgevoerd. Zet vandaag nog hekken en een omleiding neer; scholieren en horeca zijn vervelend, maar tien dode beschermde slangen blijkbaar bestuurlijk makkelijker te verkopen.
Hier in Brabant heb je voor een omleiding zo een paar hekken, borden en een verkeersbesluit nodig, maar blijkbaar lukt dat niet zolang iedereen naar elkaar blijft wijzen. Ondertussen betalen we wel dwangsommen én loopt het risico voor die slang gewoon door, lekker efficiënt weer.
De engelen fluisteren dat hier niet alleen slangen worden doodgereden, maar ook vertrouwen... een gemeente die een rechterlijk bevel “zorgvuldig wil voorbereiden” terwijl de teller doorloopt, zendt een vreemde vibratie uit. En misschien kunnen fietsers een paar maanden omrijden; horeca en scholieren overleven een omleiding waarschijnlijk beter dan een beschermde soort die geen omweg heeft...
Die 15.000 euro is geen boete maar een dwangsom — bedoeld om naleving af te dwingen, niet als afkoopregeling. Toch lijkt Bladel nu vooral tijd te kopen met gemeenschapsgeld; wat staat er precies in het vonnis en waarom was een tijdelijke afsluiting bestuurlijk ingewikkelder dan drie weken extra sterfte? En wie controleert of die tien jonge slangen alleen de gemelde vondsten zijn?
Een fietspad afsluiten klinkt simpel, maar op een drukke toeristische route moet je ook zorgen dat fietsers, scholieren en hulpdiensten weten waar ze wél langs kunnen. Dat ontslaat de gemeente niet van haar plicht: een rechterlijk bevel negeren is geen zorgvuldige voorbereiding maar bestuurlijke traagheid, en die 15.000 euro maakt de slangen natuurlijk geen haar minder dood.
Die dwangsom is geen boete die je als gemeente gewoon in de begroting kunt zetten om een rechterlijk bevel te omzeilen. Tegelijk is het artikel wel erg stellig over “regelmatig” doodgereden slangen — hoeveel slachtoffers zijn er precies geregistreerd, door wie en over welke periode? Dat maakt uit voor de handhaving, maar verandert niets aan het punt dat Bladel al sinds juli had moeten handelen.
Beschermde slangen platrijden is natuurlijk niet niks, maar meteen doen alsof de gemeente bewust de rechter uitlacht is ook te makkelijk. Een afsluiting midden in een toeristische route raakt scholieren en ondernemers; zorg dan voor een tijdelijke omleiding, duidelijke borden en toezicht in plaats van alleen geld innen. Maar zolang er geen concrete datum en maatregel ligt, blijft “we zijn in gesprek” gewoon bestuurlijke mist!!!
Een dwangsom is geen vrijbrief om een uitspraak uit te stellen; het is bedoeld als prikkel om iets te doen, niet als abonnement op niet-handelen. Dat er overleg nodig is klopt, maar een tijdelijke afsluiting met een omleiding lijkt toch sneller geregeld dan drie weken lang 5.000 euro per week overmaken.
Precies dit... bij ons heeft de gemeente ook maanden gewacht met een simpel verkeersbesluit, terwijl iedereen wist wat de rechter had bepaald. Gewoon 5.000 euro aftikken en doen alsof dat goedkoper is dan handelen, lekker makkelijk met gemeenschapsgeld.
Het probleem is dat hier een tijdelijke afsluiting wordt behandeld alsof daarmee de hele infrastructuur instort, terwijl het om een omleiding tot en met oktober gaat. De oplossing is het rechterlijk bevel direct uitvoeren en de route daarna opnieuw beoordelen; toeristen, scholieren en horeca zijn geen vrijbrief om beschermde dieren te laten doodrijden.
Een rechterlijke uitspraak is geen advies waar je na wat overleg misschien iets mee doet. Dat toeristen, horeca en scholieren hinder hebben is vervelend, maar beschermde dieren die aantoonbaar worden doodgereden kun je niet wegstrepen tegen gemak en omzet. En ondertussen gewoon 5.000 euro per week betalen van gemeenschapsgeld… wie het ziet, ziet dat bestuurders pas bewegen als hún positie pijn doet!!!
Ewa die dwangsom komt uit onze belastingcenten swa, dus bestuurders betalen zelf geen cent en rekken gewoon door. Geef desnoods iemand persoonlijk een tik op de vingers, dan is het fietspad morgen dicht bro
Nou ja, die dwangsommen komen inderdaad uit de gemeentekas, maar zo simpel is het niet; een fietspad sluiten raakt ook bewoners en verkeer, alleen na een rechterlijke uitspraak moet je wel ophouden met treuzelen en netjes uitleggen wat je doet, hoor.
DIE 5.000 EURO PER WEEK IS DAN WEL GOED VOOR DE DIEREN ZEKER, LEKKER BOETE BETALE EN GEWOON DOORFIETSE TOT DE REKENING EINDLEK OOK BESCHERMD MOET WORDEN!!!
Die 5.000 euro per week komt natuurlijk uit een bodemloze gemeentepot, dus niemand voelt er persoonlijk wat van. Tot er eentje voor de rechter staat wegens het negeren van die uitspraak, dan zijn de slangen ineens niet meer het enige beschermde diertje.
Hier in Thailand zou zo’n fietspad gewoon een paar maanden dichtgaan met een bord erbij, klaar. In Nederland moet eerst iedereen meepraten, de horeca worden gehoord en een werkgroep een routekaart maken, terwijl de slang intussen de rekening betaalt...
Thailand heeft anders ook zat rechters en regels waar niemand naar luistert... Het echte probleem is dat een gemeente blijkbaar kan uitrekenen dat dwangsommen goedkoper zijn dan gewoon de uitspraak uitvoeren. Gemeenschapsgeld zat, verantwoordelijkheid nul.
Het probleem is hier niet alleen de dwangsom, maar dat de gemeente een rechterlijke uitspraak behandelt als een advies waarover nog draagvlak moet worden georganiseerd. De oplossing is uitvoeren wat is opgelegd en daarna pas de bereikbaarheid, omleiding en horeca-impact regelen; 5.000 euro per week is geen beleid, maar gemeenschapsgeld verbranden terwijl beschermde dieren blijven sneuvelen.
Dat de gemeente kan blijven betalen is wel een serieus lek in het systeem, maar die dwangsom is niet hetzelfde als naleving. Voor de slang verandert er niks zolang het fietspad openblijft; dan koop je met publiek geld alleen tijd en frustratie.
Die 15.000 euro is geen reden om een rechterlijke uitspraak te negeren, maar gewoon gemeenschapsgeld dat nu verdampt. Scholieren en horeca zijn vervelend, maar een tijdelijke omleiding of pendelroute is toch wat anders dan beschermde dieren dood laten rijden omdat een fietspad handig is.
beschermde dieren zijn geen vrijbrief om scholieren uren om te laten fietsen maar een rechter negeren omdat de route lastig is blijft bestuurlijk kleuterwerk geld weg en probleem nog steeds niet opgelost rip
Weet je wat het is: die slang kan niet naar een overleg of een veilige route worden geleid, fietsers wel. En als er straks een kind wordt aangereden omdat de gemeente eerst alle belangen netjes wilde afwegen, is iedereen opeens wél snel met wijzen naar elkaar.
Een kind kan inderdaad worden aangereden, maar dat maakt het negeren van een rechterlijk bevel niet ineens verstandig. Die slangen hebben geen overlegtafel nodig, alleen een afgesloten pad; de gemeente heeft vooral laten zien dat 5.000 euro per week blijkbaar goedkoper is dan daadkracht.
Goh, wie controleert eigenlijk of die gladde slangen er nog zitten en hoeveel er precies worden aangereden? Als het fietspad dicht moet, zet dan ook een bord neer met uitleg en een fatsoenlijke omleiding, anders krijg je vooral boze fietsers die geen idee hebben waarom dit gebeurt toch?
15.000 euro aan dwangsommen en ze houden dat fietspad nog steeds open? Dan is er blijkbaar een reden waarom dit veiliger wordt gevonden dan afsluiten. Zet gewoon duidelijke borden neer en leg het uit, maar doen alsof die gemeente zomaar eigenwijs is is wel erg makkelijk.
Een bordje erbij is prima, maar dat maakt een rechterlijk bevel niet optioneel. De gemeente weet al sinds juli wat ze moet doen — hoeveel extra slangen moeten er nog onder fietsbanden eindigen voordat “zorgvuldig voorbereiden” gewoon uitstel blijkt?
Het probleem is niet alleen die dwangsom, maar ook dat de gemeente blijkbaar nog steeds geen uitvoerbare omleiding en communicatie heeft geregeld. Wel is het te simpel om te doen alsof afsluiten niets kost: scholieren, ondernemers en hulpdiensten moeten bereikbaar blijven, dus de oplossing is nú afsluiten tot november, met duidelijke bebording en een fatsoenlijke route; overleg kan daarna nog steeds.
Het gemiste punt is dat bereikbaarheid geen vrijbrief is om een rechterlijk bevel te negeren. In het bewustzijnsveld van bestuurders lijkt overleg eindeloos tijd te kopen, maar voor die slangen bestaat die superpositie niet: elke open dag kan gewoon een dood dier betekenen, en 15.000 euro belastinggeld verandert daar niets aan.
Wat me vooral stoort: de gemeente lijkt bereikbaarheid en omzet zwaarder te wegen dan een wettelijke beschermingsplicht, terwijl die slang daar niet vrijwillig leeft. Energie van bestuurlijke stilstand dus; overleg kan prima doorgaan, maar sluit dat stuk ondertussen tijdelijk af en regel een omleiding.
Ja goed, die slang moet beschermd worden en een rechterlijke uitspraak is geen vrijblijvend advies. Maar zo’n fietspad zomaar dichtgooien raakt ook bewoners en ondernemers; regel dan nú een fatsoenlijke omleiding in plaats van maanden blijven bakkeleien.
De rechter heeft hier niet bepaald dat er per se een hek moet komen, maar dat de gemeente vóór 17 juli effectieve maatregelen moest nemen. Dat verschil is belangrijk: een omleiding, tijdelijke verkeersbegeleiding of fysieke afscherming kan juridisch misschien ook, zolang aantoonbaar minder slangen worden doodgereden. Maar na drie weken en €15.000 aan dwangsommen zonder concrete maatregel klinkt “zorgvuldig voorbereiden” vooral als bestuurlijke traagheid.
Ewa €15.000 aftikken en nog steeds geen oplossing regelen is gewoon slap bestuur swa. Als een fietspad aantoonbaar gevaarlijk is zet je vandaag hekken of toezicht neer, dierenleed is geen excuus om maanden te blijven vergaderen bro
Een fietspad afsluiten is operationeel zo geregeld, maar juridisch en praktisch moet je ook de eigenaar, omleiding en hulpdiensten meenemen. Toch: laat die dwangsom oplopen en verhaal de kosten vervolgens op de verantwoordelijke bestuurders; 15.000 euro gemeenschapsgeld voor besluiteloosheid is geen werkbare businesscase.
Waarom wordt die dwangsom eigenlijk per week betaald en niet pas nadat er echt iets is veranderd??? Dat maakt van een rechterlijk bevel gewoon een tariefkaart voor bestuurlijke traagheid, en ondertussen rijdt iedereen vrolijk door alsof die slang zichzelf wel verplaatst. EN DAN NOG IETS: laat de wethouder met naam en toenaam uitleggen wie dit besluit heeft genomen en waarom die rekening niet bij de verantwoordelijken belandt!!!
Die dwangsom is geen boete voor de wethouder maar voor ons allemaal. Belangrijker nog: wie draait er op voor eventuele ongelukken zolang dat fietspad open blijft... ik sta dagelijks zat bijna-ongelukken op de weg te zien.
Het probleem is niet dat de gemeente zorgvuldig wil overleggen, maar dat ze een tijdelijke rechterlijke maatregel gewoon niet uitvoert en daarmee 50.000 euro gemeenschapsgeld als onderhandelingsbudget behandelt. Het concrete tegenargument voor die “grote gevolgen” is simpel: scholieren, toeristen en horeca kunnen tot november via een omleiding, terwijl een dode beschermde slang geen alternatieve route heeft.
Een omleiding klinkt simpel, maar op zo’n buitenweg kan dat juist gevaarlijke situaties opleveren, zeker met scholieren en landbouwverkeer. Toch moet de gemeente zich gewoon aan de uitspraak houden; elke dag die dwangsom betalen is geen beleid maar uitstel.
Gevaarlijke situaties voor scholieren en landbouwverkeer zijn geen vrijbrief om een rechterlijke uitspraak te negeren!!! Wie bepaalt dan nog welke uitspraak wél geldt, de gemeente zelf?? En die 15.000 euro komt uiteindelijk gewoon uit onze belastingpot, lekker makkelijk toch?!
Ja hoor, gewoon doorfietsen tot de rekening 50.000 euro is en de slang weg is. Dan kan de gemeente altijd nog zeggen dat ze “zorgvuldig overleg” heeft gevoerd.
Dat de gemeente die dwangsommen betaalt is natuurlijk zuur, maar het fietspad zomaar dichtgooien kan ook gevolgen hebben voor bereikbaarheid en verkeersveiligheid elders. Een tijdelijke omleiding met duidelijke borden lijkt me logischer dan dit eindeloze gedoe, al had dat na de uitspraak wel geregeld moeten zijn.
Die rekening bij de wethouder neerleggen klinkt stoer, maar juridisch draait de gemeente gewoon voor de dwangsom op: dus uiteindelijk betalen inwoners voor bestuurlijke koppigheid. En nee, een fietspad een paar weken sluiten is geen instorting van de beschaving; tien dode jonge slangen wél een keihard signaal dat dit ecosysteem geen tijd heeft voor nóg meer overleg.
Misschien moet er ook eens gekeken worden wie precies verantwoordelijk is voor die vertraging binnen de gemeente. Nu wordt er 5.000 euro per week betaald, maar niemand lijkt daar persoonlijk op aangesproken te worden.
Een rechterlijk bevel behandelen als een soort advies waar je eerst nog eindeloos over moet vergaderen, is bestuurlijk wel een heel vreemde superpositie. Ik heb daar in mijn lespraktijk ook genoeg van gezien: zolang niemand de verantwoordelijkheid vastpakt, blijft het probleem tegelijk opgelost én niet opgelost, terwijl de slangen gewoon verdwijnen uit het bewustzijnsveld.
Een rechterlijk bevel is geen advies waar je eerst een projectgroep voor optuigt. Zet desnoods een hek, bord erbij en klaar; op een schip sluit je een luik ook meteen als er gevaar dreigt, niet nadat de vergadering over de kleur van het bord is geweest.
Een hek neerzetten klinkt simpel, maar op zo’n fietspad moet je ook zorgen dat hulpdiensten erdoor kunnen en niemand dat ding omver rijdt; dwangsommen betalen is alsnog gewoon bestuurlijk prutswerk тамам
Bij ons in de straat stond ooit maanden een tijdelijk hek verkeerd, omdat niemand precies wist wie het moest regelen. Dan zie je hoe snel zoiets blijft liggen; aan de andere kant had de gemeente na die eerste dwangsom toch echt haast moeten maken, 15.000 euro is geen kleinigheid.
Een rechterlijk bevel is geen advies waar ge naar kijkt als het toevallig uitkomt. Zet dat fietspad dicht, regel een omleiding en laat de verantwoordelijke ambtenaar die 15.000 euro maar eens uitleggen aan de inwoners.
Een beschermde slang is geen vrijbrief om een rechterlijk bevel en de belangen van fietsers, scholieren en ondernemers te negeren. Sluit het pad tijdelijk af waar het risico het grootst is en regel een veilige omleiding, maar 15.000 euro gemeenschapsgeld betalen terwijl er nog wordt overlegd is bestuurlijk gewoon onverantwoord.
Een gemeente hoort een rechterlijk bevel uit te voeren, ook als dat lastig of duur is. Maar laat dan wel eerlijk zien wie daar bestuurlijk verantwoordelijk voor is; nu verdwijnt de rekening in de grote pot en leert niemand ervan.
Een rechterlijk bevel negeren kan natuurlijk niet, daar hoort de gemeente gewoon naar te handelen. Tegelijk is zo’n fietspad afsluiten voor scholieren en mensen uit de omgeving niet niks; regel eerst een veilige omleiding en goede communicatie, maar laat ondertussen onze natuur niet betalen voor bestuurlijke traagheid. Bewust en natuurlijk omgaan met zo’n kwetsbare soort betekent óók dat je op tijd keuzes maakt.
Een dwangsom uit de algemene middelen voelt voor bestuurders blijkbaar als een parkeerbon voor een ander. Bij ons zie je ook hoe snel verantwoordelijkheid verdampt zodra een besluit verkeerd uitpakt: iedereen was betrokken, maar niemand wist ergens van. unerquicklich
de echte grap is dat die dwangsommen gewoon belastinggeld zijn en de verantwoordelijke bestuurder zelf geen cent voelt, rechtsstaat op gemeentelijk niveau als optionele softwarefeature bro
Die slang wordt hier misbruikt als stok om de gemeente mee te slaan. Een fietspad afsluiten voor één dier zonder deugdelijk bewijs raakt gewoon duizenden mensen; dan eerst goed onderbouwen, niet blind buigen voor natuurclubs.
Een rechterlijke uitspraak is geen suggestie die je met wat overleg kunt laten vervagen. Kwantumfysica toont aan dat uitgestelde observatie de uitkomst niet neutraliseert: elke week dat het pad openblijft, verschuift het bewustzijnsveld richting nieuwe dode slangen, en die 15.000 euro is gewoon belastinggeld voor bestuurlijke traagheid.
Die dwangsom is geen afkoopregeling: de gemeente blijft verplicht de uitspraak uit te voeren en kan daarnaast aansprakelijk worden voor verdere schade. Dat toeristen, horeca en scholieren hinder ondervinden is bestuurlijk vervelend, maar tien dode jonge slangen later nog “zorgvuldig overleg” noemen is gewoon een keuze om recreatie boven wettelijke natuurbescherming te zetten.
Misschien ook even uitzoeken wie die dwangsom eigenlijk betaalt en of dat juridisch op de verantwoordelijke ambtenaren of bestuurders verhaald kan worden. Anders wordt handhaving gewoon een postje op de begroting en verandert er weinig, terwijl fietsers en natuurorganisaties tegenover elkaar worden gezet.
Dus wij betalen met z’n allen 15.000 euro omdat een gemeente een fietspad open wil houden? Echt omgekeerde wereld. Als die rechter gelijk heeft, gewoon uitvoeren en niet doen alsof een dwangsom een soort abonnement is.
Een rechterlijk bevel is geen uitnodiging om nog een paar vergaderrondes te plannen. Bij ons op school wordt een excursieroute ook gewoon aangepast als er een veiligheidsrisico is; niemand zegt dan dat de broodjeszaak eerst drie maanden inspraak nodig heeft. Even rekenen: 15.000 euro kwijt en de slangen blijven doodgereden worden — dat is geen zorgvuldigheid maar bestuurlijke koppigheid.
Die 15.000 euro komt niet uit de lucht vallen, maar uit de zak van de belastingbetaler. Een bestuurder mag best bezwaar maken tegen een uitspraak, maar zolang die niet is geschorst moet je haar uitvoeren; anders wordt rechtspraak een vrijblijvende zaak.
Dat “zorgvuldig voorbereiden” klinkt vooral als bestuurlijk uitstel. Een gemeente hoeft niet eerst iedereen tevreden te krijgen voordat ze een rechterlijk bevel uitvoert; subsidiariteit en proportionaliteit zijn al door de rechter meegewogen. Als scholieren en horeca echt geraakt worden, regel je een omleiding en communicatie, maar je laat niet wekelijks €5.000 oplopen terwijl beschermde dieren doodgereden worden.
Die dwangsom raakt de gemeente zelf nauwelijks: 50.000 euro is op een gemeentebegroting gewoon een postje, terwijl afsluiten bestuurlijk gedoe oplevert. Dan werkt de prikkel dus verkeerdom. De rechter zou hier wat mij betreft ook een concrete uitvoeringsdeadline mét verantwoordelijke bestuurder moeten kunnen afdwingen, anders wordt “zorgvuldig overleg” een dure manier om tijd te kopen.
Het gaat niet om die 15.000 euro maar om het signaal: een gemeente mag dus gewoon kiezen welke regel ze negeert als betalen goedkoper is. Rechter buitenspel, burger kan fluiten... lekker geregeld weer.
Die 50.000 euro is niet eens het grootste probleem; het echte signaal is dat een gemeente blijkbaar kan besluiten een rechterlijke uitspraak gewoon uit te zitten. En ondertussen worden er jonge slangen doodgereden, terwijl een tijdelijke omleiding voor fietsers blijkbaar ingewikkelder is dan maandenlang bestuurlijk overleg.
Dat “zorgvuldig voorbereiden” klinkt vooral als bestuurlijke taal voor: we waren te laat en hopen dat het probleem vanzelf november wordt. Overigens hoeft afsluiten niet te betekenen dat iedereen maar moet uitzoeken hoe verder; zet tijdelijke borden, regel een omleiding en evalueer daarna met fietsers en horeca. Een beschermde slang kan moeilijk bezwaar maken tegen een gemeente die nog drie vergaderrondes nodig heeft.
Een afsluiting is niet automatisch de beste natuurmaatregel; je moet ook weten waar en wanneer de slangen oversteken en of bijvoorbeeld geleiding of tijdelijke schermen werken. Maar zolang die alternatieven niet aantoonbaar geregeld zijn, is doorfietsen en ondertussen dwangsommen betalen geen beleid, dat is uitstel met gemeenschapsgeld.
Een gemeente mag toch ook opkomen voor veiligheid van scholieren en landbouwverkeer, of moeten die allemaal maar wijken voor een juridische formaliteit?? En als die slangenmaatregelen niet werken, wie draait er dan op voor een ongeluk; de rechter soms?? 15.000 euro is veel geld, maar roekeloos afsluiten zonder werkbaar alternatief ook!!!
Een rechterlijke uitspraak is geen juridische formaliteit maar gewoon de wet, ook voor een gemeente!!! Als scholieren en landbouwverkeer gevaar lopen, moet de gemeente met een degelijk alternatief komen en dat onderbouwen; zelf bepalen dat een vonnis even niet uitkomt is precies hoe bestuurders vertrouwen en uiteindelijk belastinggeld verspillen.
Een fietspad maanden afsluiten voor een paar slangen is buitenproportioneel, zeker als scholieren en omwonenden daardoor kilometers moeten omrijden. Zet liever rasters, faunatunnels of tijdelijke snelheidsbeperking in; onze kinderen leren ook dat natuur beschermen niet betekent dat je elk menselijk gebruik maar stillegt.
Die 15.000 euro is uiteindelijk gewoon gemeenschapsgeld en lost het probleem niet op. Sluit dat pad desnoods tijdelijk af, regel een veilige omleiding en leg helder uit waarom; nu lijkt iedereen vooral op elkaar te wachten.
Die €15.000 is inderdaad gemeenschapsgeld, maar blijkbaar wel goedkoper dan daadwerkelijk luisteren naar de rechter. Een omleiding voor fietsers is tijdelijk ongemak; tien dode slangen en een overheid die haar eigen regels negeert verstoren de balans een stuk fundamenteler.
15.000 euro betalen om een rechterlijk bevel te negeren is geen zorgvuldig bestuur, dat is gewoon een keuze. Op de werkvloer zie ik vaak dat regels voor kwetsbare mensen wél streng worden toegepast; blijkbaar mag een gemeente ze zelf naast zich neerleggen als toeristen en horeca lastig uitkomen.
Die veiligheid van scholieren en landbouwverkeer wordt nergens ontkend, maar de rechter heeft juist een tijdelijke afsluiting tot oktober toegestaan — niet “zomaar roekeloos afsluiten”. De gemeente had daar maanden voor en kiest nu voor overleg zonder datum, terwijl er volgens Ravon al tien jonge slangen zijn gevonden; welke concrete alternatieven zijn onderzocht, en waarom is een rechterlijke termijn dan blijkbaar vrijblijvend?
Een slang heeft geen stemhokje en geen lobbyclub. Juist daarom moet de overheid zich aan haar eigen regels houden.
Regels zijn er juist voor situaties waarin de tegenpartij geen lobby of stem heeft. Bij ons op een werkterrein lag een vergunning maanden stil omdat één beschermde soort was gemist; vervelend en duur, maar we hebben het wel opgelost. Dan kun je als gemeente niet na een uitspraak gewoon doorgaan alsof die bescherming optioneel is.
Wat hier onderbelicht blijft: die dwangsom gaat waarschijnlijk naar de natuurorganisatie die de procedure won, niet als een soort boete rechtstreeks naar een bodemloze staatskas. Maar ook dan blijft het een perverse prikkel: de gemeente kan blijkbaar goedkoper procederen en betalen dan een tijdelijke verkeersbesluit, hekken en omleiding regelen. “Zorgvuldig voorbereiden” is na een rechterlijke deadline geen proces meer maar uitstel met nette woorden.
RECHTER ZEGT DICHT EN DE GEMEENTE ZEGT JA MAAR NOG EFFE, DAT IS GEEN BESTUUR MEER MAAR GEWOON BOETE ABONNEMENT!!! IK HEB HIER OOK IS WEKELANG LANGS EEN AFZETTING MOETE FIETSE DIE ER NOOIT KWAM, MAAR WEL BRIEVE KREEG OVER VEILIGHEID, LEKKER DAN!!!
Wat me vooral stoort: de gemeente zegt “zorgvuldig voorbereiden”, terwijl de rechter juist al heeft bepaald wat er moet gebeuren en tot wanneer. In de zorg kun je ook niet drie weken blijven overleggen terwijl iemand acuut gevaar loopt; dan neem je eerst een tijdelijke maatregel en regel je de rest daarna.
Een gemeente die een rechterlijk bevel als onderhandelingsvoorstel behandelt, daar zakt je broek toch van af. Zet dat fietspad vandaag dicht met een hek en een bord, want die 15.000 euro komt uiteindelijk gewoon uit de zak van de belastingbetaler, godverdomme.
Die 15.000 euro is geen reden om de rechterlijke uitspraak te negeren, maar ook geen bewijs dat afsluiten automatisch de beste maatregel is. Een fietspad dichtgooien raakt scholieren, horeca en recreanten, terwijl je met tijdelijke snelheidsbeperking, rasters, begeleiding of een omleiding misschien hetzelfde doel bereikt. Maar dan moet de gemeente dat wel aantoonbaar regelen; “we zijn nog in gesprek” is geen beschermingsmaatregel.
Die rekening is vervelend, maar het echte punt is dat een rechterlijk bevel geen keuzevakje voor de gemeente is. Vandaag dicht, daarna pas praten over wie de kosten draagt.
Een gemeente kan niet zomaar een route dichtgooien zonder serieus te kijken naar scholieren, bewoners en ondernemers die ervan afhankelijk zijn. Maar drie weken dwangsom betalen terwijl jonge slangen sterven is geen zorgvuldig bestuur meer; regel vandaag een tijdelijke omleiding en bescherming, en ga daarna pas eindeloos overleggen.
Een gemeente kan niet zelf bepalen dat een rechterlijke uitspraak even niet uitkomt omdat toeristen, horeca en scholieren bezwaar hebben. Die belangen hadden vóór de procedure ingebracht moeten worden; nu wordt elke week 5.000 euro gemeenschapsgeld betaald voor bestuurlijke traagheid, maar ok, blijkbaar is een dwangsom goedkoper dan gewoon handhaven.
Het punt dat je mist: die dwangsom is juist opgelegd om naleving af te dwingen, niet om een gemeentelijk afkoopbedrag te worden. Als Bladel na drie weken nog steeds geen datum kan noemen, is dit geen zorgvuldige voorbereiding meer maar bewust traineren van een rechterlijk bevel. De belangen van scholieren en horeca zijn reëel, maar subsidiariteit betekent niet dat een gemeente een tijdelijke maatregel naast zich neer kan leggen.
Een dwangsom is geen abonnementsgeld voor bestuurlijke ongehoorzaamheid. Sluit dat pad gewoon tijdelijk af. De rechter heeft gesproken.
Een afsluiting is niet automatisch zonder risico: mensen gaan soms toch langs hekken of zoeken een eigen route, met extra verstoring en onveilige situaties. Maar dan moet de gemeente dat onderbouwen met een concreet plan, niet wekenlang niets doen terwijl zowel de slang als de geloofwaardigheid van het bestuur de rekening betaalt.
Ach, hulpdiensten zijn hier een makkelijk excuus; zet een fatsoenlijke afsluiting met doorgang voor noodgevallen en klaar, nu betaalt de gemeente liever 15.000 euro dan gewoon te handelen тамам
Die afsluiting moet er gewoon komen, maar 15.000 euro maakt nog geen zaak duidelijk. Als hulpdiensten er echt niet door kunnen, moet je een oplossing bouwen die én de slang én de ambulance bedient; dwangsommen betalen is alleen bestuurlijke luiheid met andermans geld.
Het wrange is dat die 15.000 euro blijkbaar wél snel geregeld kan worden, maar een paar hekken en een omleidingsbord niet. En waarom geen tijdelijke telling of cameratoezicht om te zien waar de slangen precies oversteken? Nu wordt kostbare tijd én biodiversiteit opgeofferd aan bestuurlijke traagheid, terwijl de gemeente doet alsof dit een ingewikkeld meerjarenproject is.
Een tijdelijke afsluiting hoeft niet te betekenen dat iedereen maar moet uitzoeken hoe het verder moet. Zet meteen een bewegwijzerde omleiding neer en spreek met scholen, horeca en fietsclubs af hoe die praktisch werkt; daarentegen is wekenlang niets doen óók een keuze, en die kost nu geld én dierenlevens.
Dat fietspad ligt er niet pas sinds vorige week, dus het is nogal vreemd dat de gemeente nu ineens doet alsof een afsluiting een logistieke operatie van Schipholformaat is. Zet er hekken neer, regel een omleiding en laat handhaving de eerste dagen uitleg geven; scholieren en toeristen vinden dat vervelend, maar een gemeente die bewust 50.000 euro belastinggeld laat verdampen voor een paar maanden gemak is pas echt slecht bestuur.
Een fietspad afsluiten is zo geregeld, maar de gevolgen voor aanwonenden, hulpdiensten en bedrijven moet je niet wegwuiven. Zet desnoods een slagboom met sleutel voor hulpdiensten neer en klaar ermee; nu varen ze vooral op overleg terwijl de teller doorloopt.
Een slagboom plaatsen is technisch misschien simpel, maar juridisch en praktisch niet altijd klaar. Hulpdiensten, onderhoud, toezicht en handhaving moeten er ook bij kunnen, en een gemeente kan niet zomaar doen alsof een rechterlijke termijn een suggestie is; overleg is geen uitvoeringsmaatregel. Dat de dwangsom oploopt maakt het vooral duurder voor de gemeente, niet veiliger voor de slang.
Tja, ondertussen wordt die slang bijna duurder dan een nieuwe fietspadbrug... wie houdt eigenlijk bij of die dwangsommen uit eigen zak komen of gewoon uit de pot met belastinggeld? De bestuurder beslist, de burger betaalt. klassiek Den Haag gedoe.
Die 15.000 euro komt gewoon uit de gemeentepot, dus bestuurders voelen er zelf geen pijn van. Ik fietste er vorige zomer nog langs en zag hoe recreanten daar zonder enig idee overheen reden; één hek en duidelijke omleiding waren echt geen meerjarenproject geweest. Een rechterlijk bevel negeren voor horeca en toerisme is geen zorgvuldigheid meer, maar bestuurlijke arrogantie — en ondertussen verdwijnt er biodiversiteit onder de banden.
biodiversiteit is leuk maar een rechterlijk bevel negeren omdat een hek lastig is blijft gewoon next level bestuurskunde bro
De dwangsom gaat naar de gemeente, maar de juridische verantwoordelijkheid ligt waarschijnlijk bij het college en uiteindelijk de gemeenteraad om daar vragen over te stellen. Het zou wel erg makkelijk zijn als bestuurders een rechterlijke termijn kunnen laten verlopen en vervolgens alleen kunnen zeggen dat het “zorgvuldig” moet; zorgvuldigheid zonder besluit is vooral uitstel met een nette naam.
En wie betaalt uiteindelijk die 15.000 euro? Juist, wij allemaal, terwijl dat fietspad gewoon openblijft en die slang de rekening krijgt. Ik hoorde van een klant uit Brabant dat daar al jaren om natuurregels wordt gesteggeld, maar een rechterlijke uitspraak negeren kan toch echt niet de nieuwe bestuursstijl worden.
15k betalen en daarna nóg niks doen is wel premium ambtenarensoftware bro lol
De kop doet alsof Bladel eigenmachtig een rechter negeert, maar uit de tekst blijkt vooral dat de dwangsom doorloopt terwijl overleg nog bezig is. Dat maakt het niet minder slordig, maar hoeveel dode slangen zijn er precies vastgesteld en welke alternatieven heeft de gemeente aantoonbaar onderzocht? En waarom verschijnt er geen concrete afsluitdatum — “zorgvuldig voorbereiden” kan ook gewoon bestuurlijke mist zijn.
bij ons stond een fietspad maanden open met linten en een bordje “binnenkort dicht” inmiddels was het lint vergaan maar de planning nog springlevend bro
Tsja, een rechterlijk bevel is geen advies waar je eerst een werkgroep over optuigt. Zet een tijdelijke afsluiting neer, regel toegang voor hulpdiensten en kijk daarna rustig naar de definitieve oplossing; nu wordt vooral gemeenschapsgeld de sloot in gevaren.
Nou ja, misschien moeten ze die dwangsom eens persoonlijk verhalen op de ambtenaren en bestuurders die blijven vergaderen, dan gaat het plotseling een stuk sneller; van gemeenschapsgeld leert niemand haast maken, toch hoor.
Alsof een ambtenaar persoonlijk 15.000 euro aftikken ineens voorkomt dat fietsers en scholieren een afgesloten route missen. De gemeente heeft vooral laten zien dat vergaderen blijkbaar goedkoper voelt dan gewoon een rechterlijke uitspraak uitvoeren.
Ach, hulpdiensten zijn hier een makkelijk excuus; zet een fatsoenlijke afsluiting met doorgang voor noodgevallen en klaar, nu betaalt de gemeente liever 15.000 euro dan gewoon te handelen тамам
Tsja, iedereen roept om afsluiten tot z’n eigen route dicht moet. Eerst uitzoeken wie er door dat fietspad móét voor werk, zorg of bevoorrading, anders verplaats je het probleem alleen maar en noem je dat beleid.
De interessante vraag is wie hier formeel verantwoordelijk is voor uitvoering én wie persoonlijk op de vertraging stuurt. Een dwangsom uit de gemeentekas voelt voor bestuurders als andermans geld, dus koppel er gewoon openbare verantwoordingsrapportage en een escalatiedatum aan: niet uitgevoerd = wethouder legt uit waarom. Anders is die 5.000 euro per week gewoon een bestuurlijke SaaS-subscriptie.
Een dwangsom uit de pot voelt voor bestuurders als kleingeld uit de kroegfooienpot; bij ons hing er na één avond niet betalen tenminste nog iemand persoonlijk aan de bel, maar goed.
Ach, laat die gemeente openbaar maken wie precies welke stap tegenhoudt en waarom, want nu verdwijnt die 5.000 euro per week lekker in de mist en leert niemand er wat van тамам