Cryptofraude groeit sneller dan de politie kan bijhouden

Bij cryptofraude loopt het geld in minuten de wereld over, terwijl een aangifte soms weken blijft liggen. Dat verschil is niet alleen frustrerend voor slachtoffers, het maakt opsporing ook steeds kanslozer; wat veel mensen niet weten: blockchaintransacties zijn vaak juist wél te volgen, maar je hebt specialisten en snelle samenwerking met exchanges nodig om er iets aan te hebben. പരിശീലing en capaciteit zijn hier geen luxe meer, anders blijft aangifte doen vooral een administratieve pleister.

Die “crypto” is niet eens het enige probleem: slachtoffers worden vaak eerst via nephelpdesks nóg een keer opgelicht nadat ze aangifte hebben gedaan!!! Politie, banken en platforms moeten mensen daar direct voor waarschuwen, want wie eenmaal wanhopig is gelooft al snel de volgende reddende engel op Telegram... kijk zelf maar hoeveel van die herstelbedrijven gewoon dezelfde boeven zijn.

Het lastige is dat aangifte doen bij dit soort zaken vaak wordt gezien als het begin van een onderzoek, terwijl het in de praktijk ook een selectiemoment is: genoeg aanknopingspunten, dan verder; anders blijft het bij registratie. Dat is voor slachtoffers zuur, maar capaciteit voor elke individuele transactie vrijmaken kan ook niet. Er zit dus vooral een eerlijke terugkoppeling bij: wat wordt wel onderzocht, wat niet, en waarom — geen standaardmail waar zelfs een blockchain nog van in de war raakt.