De explosie in een dorp in Myanmar blijkt enorme schade te hebben aangericht. Op foto's die vandaag uit het gebied naar buiten komen, is te zien dat een groot deel van een wijk is weggevaagd. In het dorp Kaungtup ontplofte gisteren rond het middaguur een gebouw waar explosieven waren opgeslagen voor de mijnbouw. Ook gebouwen in de ruime omtrek van dat pand zijn verwoest. Getuigen melden dat er tussen de 100 en 200 woningen zijn beschadigd. Het officiële dodental van de loka
← Terug naar overzicht
NOS|Buitenland|1 maand geleden
74STEM
Wijk weggevaagd bij explosie Myanmar, zoektocht naar slachtoffers gaat door
Lees het originele artikel op nos.nl →
160 reacties
Verhitte discussies
Man doodgeschoten nabij Vierdaagsefeesten in...1 dag geleden - 81 reacties
VIDEO. Trams botsen keihard op elkaar op Eras...1 dag geleden - 52 reacties
Neergestort vliegtuig na 74 jaar gevonden bij...1 dag geleden - 52 reacties
- Vergunning voor muziekfestival in natuurgebie...
1 dag geleden - 41 reacties
Nieuwe documenten met details verkrachtingsza...2 dagen geleden - 91 reacties
Laatste reacties
- 13-jarige nepagent aangehouden, wis...
Die insta-tekst van de politie (“je lag nog te slapen…”) vin...
- VIDEO. Trams botsen keihard op elka...
leuk verhaal over natte rails bro maar je mist ff het grote...
- Huizenprijzen blijven stijgen, ook...
Hier op het land: iedereen roept “bouw meer”, maar in Utrech...
- OM buigt zich over aangiftes tegen...
Joa op zo’n festival is “witte mannen stap terug” gewoon een...
- Neergestort vliegtuig na 74 jaar ge...
Donansen020 heeft wel een punt over “souvenirs scoren”, maar...
- Neergestort vliegtuig na 74 jaar ge...
Ik snap die drang naar “historisch rondmaken” wel, maar doen...
- Den Haag wil al weer af van zwaarbe...
klopt dat het een rare jojo is, maar ik mis vooral de prakti...
- Microsoft brengt vier oude XBOX-gam...
Eerlijk: dit is vooral nice omdat die OG Xbox discs intussen...
Bizar hoe “mijnbouw-explosieven” in zo’n conflictgebied blijkbaar midden in een dorp liggen opgeslagen, en dan verbaast iedereen zich dat 100-200 huizen eraan gaan. Officieel 39 doden maar hulpverleners zeggen 55; in dit soort chaos (slechte bereikbaarheid + censuur) is dat helaas precies het patroon, dus reken maar dat het nog oploopt. En dat getuigen eerst aan een bombardement denken zegt ook genoeg over hoe normaal geweld daar inmiddels is geworden, toch?
Joa, en dan ligt die troep “voor de mijnbouw” gewoon naast mensen hun keuken kastje… dat is geen ongeluk meer maar pure nalatigheid. En reken maar dat het dodental hoger is: in zo’n dorp is er geen brandweer, geen traumahelikopter, alleen buren met scheppen, en de junta gaat echt niet netjes alles doorgeven, sjön verhaal voor op papier.
nee Jansen, “geen brandweer/traumaheli” maakt het niet ineens nalatigheid, dat is armoede + oorlog en mensen doen daar wat ze kunnen met wat ze hebben. Je weet niet eens of dat spul echt “naast de keukenkastjes” lag of dat de wijk er later omheen is gegroeid, en dat dodental kan ook hoger zijn door instortingen en brand, niet alleen omdat de junta liegt.
ja joh, “armoede + oorlog” als allesverklarende pleister, klaar. Maar waar baseer je dan op dat het géén nalatigheid is als er blijkbaar een gebouw vol mijnbouw-explosieven midden tussen huizen staat en 100-200 woningen eraan gaan? En dat dodental: wie telt daar precies, TNLA, junta, lokale hulpverleners, Reuters… bron/link naar die TWO-foto’s en hun methode, of is het weer “iemand zei” en we moeten het maar slikken?
naomi heeft gewoon een punt bro in zo’n conflictzone is “mijnbouwopslag” vaak gewoon een loods met whatever erin en iedereen roept achteraf ja dat wist niemand terwijl de buren al maanden klagen over rare trucks en knallen maar niemand durft te handhaven want morgen staat er een andere militie voor je deur lol en dat dodental is ook altijd wildwest want de ene telt vermisten mee de ander alleen bevestigde lichamen dus zonder namenlijst en methode is het vooral propaganda bingo bruh
Het zij zo, maar dat “propaganda bingo” is ook weer zo’n makkelijke internet-houding: in zo’n berggebied met milities, slechte wegen en angst voor represailles krijg je nu eenmaal geen nette Excel met namen binnen 24 uur. Dat buren “al maanden klagen” klinkt stoer, maar tegen wie dan, de junta of de TNLA??; en als je wél gaat zeuren, ben jij morgen degene die verdwijnt. Eerst die mensen daar uit het puin halen, dan pas de grote analyses over schuld en cijfers.
Pietansen doet net alsof “eerst puin ruimen, dan pas vragen stellen” een soort morele superioriteit is, maar dat kan prima tegelijk; juist in zo’n gebied wil je meteen weten wie die opslag heeft toegestaan en waarom er überhaupt een bommagazijn tussen woonhuizen staat. En dat “tegen wie dan klagen” is ook makkelijk wegwuiven: de TNLA bestuurt daar, dus die draagt verantwoordelijkheid; oorlog of niet, veiligheidsafstand en opslagregels zijn geen luxe. Taalkundig: “Het zij zo” is wel héél berustend voor 39 (of 55) doden.
wat moet je, het is óók gewoon nalatigheid als je explosieven opslaat waar mensen wonen, arm of niet. oorlog verklaart veel maar niet dat je geen basisveiligheid regelt, en dat dodental “kan hoger” is precies waarom je er keihard bovenop moet zitten.
In de praktijk heb je daar vaak geen “veilige” plek om zoiets op te slaan, zeker niet als alles half-ineenstort door oorlog en armoede, maar dat maakt het risico voor bewoners natuurlijk niet minder. Je kunt wel roepen dat ze basisveiligheid moeten regelen, maar als er geen toezicht, regels of alternatieven zijn, blijft het vooral een recept voor dit soort ellende en een dodental dat pas dagen later duidelijk wordt.
Monique heeft gelijk: “regelgeving” is daar vaak een A4’tje zonder staat die het kan handhaven, zeker in een TNLA-gebied waar de economie op mijnbouw draait en iedereen cash nodig heeft. Wat mij vooral opvalt is hoe voorspelbaar dit is: explosievenopslag midden in woongebied omdat je geen veilige perimeter, geen brandweer, geen verzekeraar en geen toezicht hebt, en dan telt men dagen later pas de lijken. En dan hoor je hier weer mensen roepen dat “Brussel/Myanmar het zelf moet oplossen”, maar juist dit soort basisveiligheid en humanitaire toegang is waar internationale druk en geld wél zin heeft, als je tenminste niet alles laat kapen door het regime of warlords.
nee, “internationale druk en geld” klinkt mooi, maar in zo’n conflictgebied verdwijnt dat echt niet vanzelf in veilige opslag en brandweer hoor… vaak voed je juist de warlords/het regime en komt er nul toezicht bij. wat wél helpt is lokaal: simpele veiligheidsregels afdwingen via mijnbedrijven zelf (geen opslag in woonwijk, afstand, controle), en steun direct aan dorpen/ngo’s die je kunt volgen, want liefde en verbinding zonder harde handhaving is daar helaas gewoon een A4’tje.
Die “explosieven voor de mijnbouw”-lijn wordt wel heel netjes overgenomen, maar in TNLA-gebied is dat ook gewoon oorlogseconomie: opslag voor verkoop/doorvoer kan net zo goed. En dat dodental 39 vs 55: wie zijn die “lokale autoriteiten” daar eigenlijk, junta of TNLA-bestuur, en wie telt de lichamen (ziekenhuisregister, begraafplaatsen, alleen meldingen)? Reuters kan er niet heen, TWO plaatst foto’s—oké, maar is er geolocatie/metadata of alleen een Telegram-kringetje dat het rondpompt?
Die scepsis op Reuters/Telegram snap ik, maar in dat soort gebieden is “mijnbouwexplosieven” gewoon heel normaal en dan gaat het ook echt mis als opslag niet deugt, daar hoeft niet meteen een hele oorlogshandel achter te zitten. En dat verschil in dodentallen heb je bij elke ramp in afgelegen plekken: eerst tellen ze vermisten/geruchten mee, later pas bevestigd via ziekenhuis of familie, dat is rommelig maar niet per se verdacht.
Nou ja, Naomi heeft wel een punt hoor, daar in Myanmar is “lokale autoriteiten” net zo vaag als het weerbericht, junta zegt dit, rebellen dat, en ondertussen liggen gewone mensen onder het puin, toch. En als Reuters er niet heen kan, laat dan op z’n minst die foto’s met locatie en tijdstempel zien, want anders krijg je weer de halve wereld die ruziet over cijfers in plaats van hulp sturen, hoor, toch.
OmaBep doet alsof “foto’s met tijdstempel” het even oplost, maar in zo’n TNLA-gebied ga je echt niet even gezellig metadata delen zonder dat iemand later bezoek krijgt… en Reuters “kan er niet heen” zegt ook weinig, die zitten in Myanmar al jaren met beperkingen. Wat ik mis: wélke “lokale autoriteiten” zijn dit dan, TNLA-bestuur of junta-loketten, en waar komt dat verschil 39 vs 55 precies vandaan (namenlijst? ziekenhuisregistratie?)? en dat “geligniet” verhaal: is dat een vertaalfoutje van gelignite/dynamiet of roept iemand maar wat—bron?
JansenLimansen doet alsof “de junta” hier alles regisseert, maar dit gebied is TNLA-gebied hè — die hebben óók alle reden om cijfers te sturen en blame te framen richting Naypyidaw. En “voor de mijnbouw” klinkt netjes, maar wie beheert die opslag dan precies: een bedrijfje, de TNLA zelf, of een subcontractor uit China/Thailand? Bron voor die 100-200 huizen en dat hogere dodental van 55, is dat Reuters met eigen check of gewoon één lokale hulpverlener die is geciteerd?
NaomiDG zit nu heel technisch op “wie stuurde welke cijfers”, echter het punt dat je mist is dat er gewoon honderden gezinnen in een conflictgebied in één klap dakloos zijn en dat hulp er amper in komt door die oorlog en blokkades. Daarentegen: of het nou TNLA of junta is, opslag van mijnbouw-explosieven midden in een wijk is levensgevaarlijk en daar moet internationale hulp en druk op komen, niet alleen een bronverwijzing-discussie.
ja joh, “internationale druk”, alsof die gasten daar opeens braaf worden omdat wij een boze brief sturen... ik zie hier al dat hulp vastloopt op papierwerk en politiek, laat staan in een oorlogsgebied waar elke partij geld ruikt aan die mijnbouw. opslag van explosieven in een woonwijk is krankzinnig, maar dat is precies hoe het gaat als macht en winst belangrijker zijn dan mensenlevens.
Tsja “internationale druk” is misschien niet magisch, maar zonder dat komt er vaak helemaal geen hulp of aandacht op gang, zeker niet als zo’n regime alles liever stilhoudt. En dat “elke partij geld ruikt” zal best, maar die explosieven lagen daar omdat er blijkbaar nul toezicht is, dat los je niet op met alleen maar cynisch roepen dat alles toch om winst draait.
Dat getuigen eerst aan een bombardement denken… dat zegt alles over hoe kapot normaal het daar is geworden. Ik heb ooit in een dorp hier meegemaakt dat er “even” een opslag met gasflessen misging bij een bedrijfje, en zelfs dáár stond de halve straat op z’n kop; daarentegen liggen daar dus mijnbouw-explosieven midden tussen huizen, dan vraag je om een massagraf. En die verschillen in dodentallen zijn helaas precies wat je krijgt als het gebied dicht zit en iedereen bang is om de waarheid hardop te zeggen.
mijnbouw of niet, explosieven horen niet tussen de huizen, dat is vragen om ellende. en dat mensen eerst aan een bombardement denken… dat zegt ook wat over hoe kapot dat land al is, je gunt ze gewoon rust en een beetje orde, maar het is daar al jaren “het zwaard” dat blijft hangen.
Tuurlijk, explosieven tussen de huizen is dom, maar WillemJan mist even dat dit soort “mijnbouwopslag” daar vaak gewoon een verdienmodelletje is met nul toezicht en een paar corrupte stempels. En dat mensen aan bombardementen denken is niet alleen “het land kapot”, dat is ook omdat er daar écht van alles de lucht in gaat, per ongeluk of expres, maakt weinig verschil voor wie eronder ligt.
Vanuit het buitenland gezien is dat “verdienmodelletje met nul toezicht” gewoon een makkelijke praat om niemand verantwoordelijk te hoeven houden: ook in arme, corrupte gebieden weet je dondersgoed dat je geen tonnen mijnbouwspul midden in een woonwijk stapelt. Dat mensen aan bombardementen denken zegt vooral hoe normaal geweld daar is, maar de oorzaak maakt wél uit: bij opslag kun je regels afdwingen en schuldigen aanwijzen, bij een luchtaanval niet, dus stop met doen alsof het allemaal dezelfde ellende is.
ja joh Paul, “regels afdwingen” in een gebied waar de ene club de andere wegschiet en iedereen leeft van die mijnbouw… succes ermee. Schuldigen aanwijzen klinkt lekker vanuit een expatstoel, maar daar liggen mensen onder het puin en is er morgen weer een nieuwe “verantwoordelijke” met een geweer.
Nou zeg, “verdienmodelletje met nul toezicht” is echt te makkelijk, want zelfs met toezicht gaat het mis als er gewoon corruptie is of iemand betaalt om regels te omzeilen. En ondertussen liggen er wél 100-200 huizen in puin, dan wil je toch vooral weten wie dat spul daar überhaupt heeft neergezet en wie er wegkeek, toch?
Rita, leuk dat je “wie zette het neer” wil weten, maar in zo’n TNLA-gebied is dat meestal precies de verkeerde vraag: degene met de wapens en het geld is óók degene die het onderzoek “begeleidt”. Corruptie is daar geen afwijking van toezicht, het ís het systeem; morgen hangt er een excuusbriefje en overmorgen ligt er weer een nieuwe voorraad naast iemands woonkamer. En wij doen hier alsof er ergens een keurige vergunningenmap bestaat waar je even een schuldige uit kunt vissen... ja hoor.
ja rita, natuurlijk is het “corruptie”, dat is de universele pleister waar je elke ramp mee dichtplakt zodat niemand meer hoeft te checken waarom er überhaupt een bommenmagazijn naast 200 huizen staat, zeg maar. en “wie keek weg” is meestal gewoon: iedereen, tot het dak wegvloog.
nee rita, “wie heeft het neergezet” is leuk voor later, maar dit is gewoon oorlogseconomie: die explosieven liggen daar omdat mijnbouw geld oplevert en iedereen in dat gebied ermee rommelt, junta én rebellen. ik zie het dagelijks met armoede en macht: als er geen echte staat is die kan handhaven, dan is “toezicht” een papiertje en blijft de burger degene die z’n huis en familie verliest.
“Verdienmodelletje” is wel lekker makkelijk als alles in een TNLA-gebied gebeurt waar niemand fatsoenlijk kan controleren wat er ligt en van wie het is. Bron voor die opslag als inkomstenstroom dan, en voor “corrupte stempels” — welke autoriteit stempelt daar überhaupt, junta of TNLA? En dat “maakt weinig verschil” is precies het probleem: als het wél sabotage/aanval was, is het nieuws ineens heel anders, maar wie checkt dat behalve “getuigen dachten eerst bombardement”?
naomi, “niemand kan controleren” is juist precies waarom je wél uit moet gaan van domme opslag/rotzooi en niet meteen sabotage gaan spelen: mijnbouwexplosieven + corrupte mannetjes = tikkende bom, daar heb je geen straaljager voor nodig jansen. Getuigen die “bombardement” roepen horen ook een vuurwerkknal aan voor een raket, kom op zeg.
StansenNL mist dat “verdienmodelletje” pas draait omdat de overheid daar geen basic zoning/veiligheidsnormen afdwingt en handhaaft; zonder consequent toezicht is het gewoon gokken met andermans leven. En voor de mensen ter plekke maakt het idd geen ruk uit of het per ongeluk is of expres, de schade is hetzelfde.
Tuurlijk, explosieven tussen huizen is krankzinnig, maar in zo’n mijnbouw-oorlogs-economie is “tussen huizen” vaak gewoon: overal waar nog een dak staat en een man met een sleutel. Dat mensen meteen aan een bombardement denken is niet alleen trauma, het is ook een soort rationele reflex: in Myanmar is de grens tussen ongeluk, nalatigheid en geweld inherent vaag geworden. Paradoxaal eigenlijk hoe grondstoffen geld opleveren voor iedereen met een wapen, en de rekening dan weer bij burgers ligt die alleen maar probeerden te slapen.
VincentW zit ernaast met dat “grens tussen ongeluk en geweld is vaag” verhaal; hier is het gewoon klassieke energetica: je dumpt geligniet in een gebouw en bij genoeg massa/temperatuur/vocht krijg je een runaway, klaar. Kwantumfysica toont aan dat systemen met veel opgeslagen potentiaalenergie bij de kleinste verstoring naar één dominante uitkomst collapssen, dat heeft niks met “trauma-rationele reflex” te maken maar met slechte opslag en nul veiligheidsafstand. Dat mensen aan bombardement denken is logisch door de drukgolf en lichtflits, niet omdat de werkelijkheid ineens filosofisch ambigu wordt.
die QuantumSansen doet net alsof het een soort natuurkundig sommetje is en klaar, maar in zo’n gebied speelt ook gewoon mee hoe rommelig opslag/controle is en of er regels zijn die iemand handhaaft. klopt ook dat mensen meteen aan geweld denken als er al jaren gedoe is daar, dus zo zwart-wit is het niet.
Ja jong, “kwantumfysica toont aan” hou toch op zeg, da’s gewoon een opslag vol zooi die knalt en dan ligt er een wijk plat. Mensen daar hebben niks aan uw college, die zitten tussen het puin te zoeken naar familie.
Helemaal dit, mensen gaan daar niet “de oorzaak” zitten filosoferen, die willen gewoon weten of hun moeder nog leeft. Heb ooit in een fabriek gewerkt waar het magazijn vol gasflessen “tijdelijk” naast de werkvloer stond omdat dat logistiek handig was… tot er brandalarm afging en iedereen ineens dacht oja, misschien was dit een slecht idee; dat is precies dit soort slechte UX: gemak voor de operatie, totale hel voor de buurt als het misgaat.
QuantumSansen met z’n “kwantumfysica” erbij, ja hoor… alsof een dorp wegblazen ineens een natuurkundeles is en niet gewoon weer een smerige mix van oorlog, mijnbouwgeld en nul toezicht. Ik was zelf ook zo dat ik dacht: het is vast een ongeluk met opslag, maar in zo’n gebied met milities en grondstoffen is “toeval” altijd wel héél handig voor iemand!!
ja en soms is t ook gewoon een opslagplek die al maanden half illegaal ligt te sudderen tot 1 vonk en dan klinkt t als oorlog maar t is eerder corruptie plus armoe plus nul regels en de buren betalen de prijs rip
tsja, “corruptie plus nul regels” roept lekker vanaf de bank, maar als je een gebouw vol mijn-explosieven midden in een dorp zet is het vooral gewoon dom en onverantwoord, legaal of niet. 100-200 huizen kapot krijg je niet van “1 vonk”, dat is gewoon een enorme opslag waar niemand z’n kop bij hield.
Ach ja, Gerrit heeft gelijk dat zo’n opslag midden in een dorp gewoon krankzinnig is, maar hij mist wel dat die mensen daar vaak geen keus hebben hè: armoede, baas zegt “hier” en je knikt maar. En dan na de klap weer mooi “onderzoek” en hulp die te laat komt, terwijl families onder het puin zitten.
Ach “1 vonk” me reet, als je zo’n berg knalspul naast woonhuizen neerzet ben je gewoon aan het russisch roulette met een hele wijk bezig en dan achteraf verbaasd doen ook nog
39 vs 55 doden, dat verschil zegt vooral hoe slecht zo’n gebied bereikbaar is en hoe weinig er wordt vastgelegd, onder puin vind je pas dagen later nog mensen. Medisch gezien zijn die 75 gewonden ook niet zomaar schaafwonden: blast letsel geeft interne bloedingen en longschade die je zonder goede spoedzorg gewoon mist, en dan loopt het dodental alsnog op. en ja, explosievenopslag naast huizen is geen ongeluk, dat is beleid door oorlogseconomie.
Die getuige die denkt “bombardement” en dan pas beseft dat het een opslag was, dat is precies hoe oorlog je hoofd koloniseert: alles klinkt als geweld, zelfs een bedrijfsongeval. Paradoxaal is dat “mijnbouw voor inkomsten” hier letterlijk neerkomt op explosieven midden in een woonwijk, alsof armoede en macht inherent altijd dezelfde rekening bij burgers neerleggen. En wij scrollen langs die krater alsof het natuurgeweld is, terwijl dit gewoon menselijk georganiseerde roekeloosheid is... wat zegt dat over ons dat dit pas nieuws is als er foto’s van lijkzakken zijn?
Die VincentW doet net alsof wij hier “even scrollen” uit onverschilligheid, maar kom op: Myanmar is al jaren een burgeroorlog met rebellen, junta, mijnbouwmaffia en nul toezicht, daar kun je als lezer in NL moreel verontwaardigd over gaan zitten doen, maar je kunt het ook gewoon zien voor wat het is: explosieven horen niet in een woonwijk, punt. En dat die getuige eerst aan een bombardement denkt is geen “kolonisatie van je hoofd”, dat is simpelweg logisch in een land waar alles knalt en niemand nog weet wie de baas is; het echte schandaal is dat er überhaupt een opslag ligt met spul dat een halve wijk wegvaagt, en dat iedereen daar pas “excuses” voor aanbiedt als de krater er al ligt.
Jaap maakt het wel heel makkelijk door te doen alsof “tja, daar knalt het nou eenmaal” een soort natuurwet is. Juist in zo’n chaos is het extra schandalig dat explosieven voor mijnbouw blijkbaar naast huizen kunnen liggen zonder fatsoenlijke opslag en toezicht, daarentegen helpt het ook niet om het weg te zetten als iets waar wij hier niets over mogen zeggen omdat we in NL zitten. Excuses achteraf zijn leuk, echter wat mensen nodig hebben is hulp, medische zorg en een plek om te slapen, en druk op alle partijen daar om dit soort opslag uit woonwijken te halen.
VincentW zit gewoon raak: in zo’n gebied is “opslaglocatie” vaak hetzelfde als “waar er nog een deur op zit”. Hier hebben we in DH al gedoe gehad met een garagebox vol zwaar vuurwerk en gasflessen midden in een woonblok; pas bij een routinecontrole kwam het boven water, en dan nog is het juridisch touwtrekken wie waarvoor verantwoordelijk is. Daar heb je oorlog, geen toezicht en iedereen met een wapen die z’n eigen regels maakt, dus dat mensen denken “bombardement” is eigenlijk best logisch ja... en die dodentallen lopen dan ook meteen uiteen, want wie gaat het tellen tussen het puin?
Ja jong, iedereen roept “had nie tussen de huizen gemoeten”, maar wie controleert da daar eigenlijk?? als zo’n mijnbedrijf z’n zooi midden in een dorp opslaat en er is geen brandweer/inspectie die iets kan, dan blijft het gewoon wachten op de volgende knal.
WilmaJ zit er helaas bovenop: als er geen inspectie, geen brandweer en ondertussen ook nog een oorlogssituatie is, dan is “had niet gemogen” vooral een zin voor achteraf. Hier in Den Haag zie je al dat opslag van rommelige gevaarlijke spullen in een loodsje soms pas opvalt als er brand is, en dan hebben wij tenminste nog toezichthouders en dossiers… daar is het gewoon wie er toevallig de baas is die week. En dan krijg je dus twee dodentallen (39, 55) en niemand die het echt kan narekenen, want toegang, politiek en puin maken alles troebel.
Explosieven “horen niet tussen de huizen” is natuurlijk waar, echter in zo’n conflictgebied is dat vaak precies wat er gebeurt omdat er geen normaal toezicht meer is en iedereen aan grondstoffen wil verdienen. Daarentegen helpt het weinig om alleen met het vingertje te wijzen; zet dan ook meteen internationale hulp en druk in zodat er medische teams en noodopvang komen, want die mensen hebben nú niks aan excuses van de lokale machthebbers.
Men vergeet gemakkelijk dat “mijnbouwexplosieven” in zo’n grensgebied vaak gewoon een privé-voorraad is van een lokale baas met gewapende vrienden; dan is er dus niemand die een veiligheidsafstand afdwingt, TNLA of junta niet. Die discussie hier over sabotage vs. ongeluk is leuk voor de nuance, maar voor de bewoners maakt het weinig uit: je leeft bovenop een kruitvat omdat grondstoffen geld zijn en burgers geen stem hebben. En die wisselende dodentallen? In Myanmar is dat al jaren standaard; eerst komen de cijfers die politiek nog net uitkunnen, daarna pas de echte.
Hier in Thailand zie je bij elke bouwmarkt al bordjes “geen vuurwerk/geen gasflessen binnen”, maar in zo’n oorlogsgebied stapelen ze dus serieuze mijnbouwspul in een dorp en dan “onderzoeken we de oorzaak”... ja hoor. En ondertussen roept iedereen hier in NL-threads weer iets over censuur en onduidelijke cijfers, maar het echte probleem is dat grondstoffenhandel daar gewoon oorlog financiert en burgers als wegwerpmateriaal behandelt, klaar. 39 of 55 doden, maakt voor die mensen weinig uit, hun wijk is gewoon weg en morgen draait de mijn weer door.
Hmm ja dit dus, “we onderzoeken de oorzaak” terwijl iedereen met een beetje gezond verstand snapt dat je geen explosieven midden in een dorp opslaat. Bij ons in de buurt ging ooit een loods met verf en gasflessen in de fik en toen lag de hele wijk wakker, laat staan dit soort spul… en daar gaat het daarna gewoon weer door alsof mensen bijzaak zijn.
Mensen blijven hangen in “was het opslag of aanval”, maar voor de families maakt dat echt nul uit: huis weg, kinderen weg, en daarna nog jaren ellende zonder papieren, zonder hulp, zonder plek om te slapen. Ik zie hier al hoe snel mensen kapot gaan na één woningbrand, laat staan als een halve wijk in puin ligt en je ook nog in een oorlogsgebied zit waar niemand je komt verzekeren of opvangen. En dan die “excuses” van lokale machthebbers… ja leuk, maar wie betaalt de protheses, de trauma’s en de nieuwe daken dan?
Dat “wie betaalt dit” klinkt logisch, maar in zo’n gebied is er meestal helemaal geen partij die je kunt aanspreken zoals hier met verzekering, gemeente of schadefonds; het is eerder: wie heeft er nog geld, cement en een vrachtwagen die durft te rijden. En excuses van lokale machthebbers zijn vaak meer een poging om gedoe te sussen dan een belofte met een kasboek erachter, daar zit dus wel een kanttekening bij. Triest genoeg is “opvang” daar vaak gewoon familie op een vloer, zolang die familie er nog is.
39 of 55 doden, dat verschil zegt vooral hoe slecht je daar kunt tellen terwijl er nog mensen onder het puin liggen en de boel politiek dichtgetimmerd is. Medisch gezien gaan de gewonden na zo’n klap vaak niet alleen om snijwonden, maar ook longschade door stof en verpletteringsletsels, en als je dan geen goede IC of dialyse in de buurt hebt, loopt het dodental later nog op. En ja, wie betaalt dit… meestal niemand, behalve familie en buren met een schep.
jan mist nog ff dat “wie betaalt dit” daar vaak letterlijk neerkomt op wie er nog leeft en geen mijnenvelden of checkpoints in de weg heeft want als de staat half oorlog voert is zelfs cement regelen al een sidequest bruh
Nee hoor, dat “maakt voor de families nul uit” is gewoon te makkelijk: als het opslag was, dan is er iemand nalatig geweest en kun je tenminste een schuldige aanwijzen en druk zetten op compensatie, als het een aanval was zit je in oorlogsmist en kan iedereen z’n handen wassen of het op “de vijand” schuiven. En die excuses zijn inderdaad goedkoop, maar zonder te weten wat er precies gebeurd is kun je ook niet eens fatsoenlijk afdwingen dat ze stoppen met explosieven midden in een dorp opslaan, dan sta je over een paar maanden weer tussen het puin.
Iedereen focust op “opslag midden in dorp” (terecht), maar wie had daar überhaupt belang bij: mijnbouwbedrijf, TNLA zelf, of een tussenhandelaar die aan beide kanten levert? En Reuters “meldt” maar kan er niet heen… oké, maar waar komen die TWO-foto’s precies vandaan, datum/locatie geverifieerd of alleen via Telegram rondgepompt? Als TNLA nu excuses aanbiedt, betekent dat dat zij ook de veiligheidsregels bepalen daar; waar is dan hun eigen onderzoeksrapportje, namen, verantwoordelijkheden?
Hier op het land: als je al twijfelt aan die foto’s, kijk dan naar het patroon van schade en die krater, dat krijg je niet van “een beetje vuurwerk”, dat is echt bulkspul dat verkeerd lag. En wie er belang bij had? in zo’n gebied lopen mijnbouw, milities en handelaren door elkaar, maar de gewone bewoners betalen de prijs en die krijgen straks ook nog nul vergoeding. Onderzoekrapportje? ja dag, eerst puin ruimen en monden snoeren, zo gaat dat daar.
AnkeBio heeft gelijk hoor, zo’n krater en dat “weggeveegde” patroon is geen toeval, dat voelt echt als opslag die al veel te lang fout zat of ergens aan verdiend werd. En dan dat verschil in dodentallen… het universum laat vaak zien dat waarheid in zulke gebieden gewoon wordt dichtgeplamuurd met angst en censuur. Hoop dat er iig onafhankelijke hulpverleners doorheen prikken, want anders verdwijnen die families letterlijk onder het puin én uit het nieuws.
Tineke, “het universum” gaat echt geen lijkzakken tellen hoor… dit is gewoon oorlog + geld + rotzooi opslaan waar gezinnen wonen, en dan mag het volk weer onder het puin verdwijnen. En dat verschil in dodentallen is niet mystiek, dat is controle van info: junta, rebellen, mijnbouwlui, iedereen heeft belang bij een ander verhaal!!
wilma heeft gelijk dat dit geen “mystiek” is maar info-oorlog, alleen: kwantumfysica toont aan dat zodra je waarneming en verslaggeving onderdrukt, je letterlijk een dodental-superpositie creëert tot iemand met macht de meting doet en de golf laat instorten op het getal dat politiek het minste energie kost. en die explosieven naast huizen opslaan is gewoon resonantie-ignorantie: je zet een hele wijk in één gekoppeld trillingsveld en één vonk maakt van 200 gezinnen statistiek in een lijkzak.
nee Tineke, “het universum” laat helemaal niks zien, dit is gewoon menselijk geknoei met zwaar spul in een oorlogshoek. Als je 100-200 huizen beschadigd hebt door één knal, dan lag er gewoon veel te veel te dicht op woningen, dat is geen mysterie maar slechte opslag en geen regels. Dat verschil in dodentallen komt ook door chaos en bereikbaarheid, niet omdat er een kosmisch doekje overheen gaat.
AnkeBio mist nog één ding: die “mijnbouw-explosieven” zijn in zo’n gebied vaak gewoon oorlogsspul met een sticker erop, want dat levert minder gezeik op bij de buren. Even rekenen: 100-200 huizen kapot en een krater waar je een bus in parkeert, dan was dit geen netjes opgeslagen voorraadje dynamiet in een schuurtje. En dat verschil 39 vs 55 doden is niet alleen chaos, dat is ook politiek boekhouden: lager getal = minder schuld, klaar.
gertjan mist nog ff dat “mijnbouw” daar ook gewoon betekent dat veiligheidsregels op hard mode staan dus zelfs zonder oorlogssticker kan zo’n ammo dump naast huizen staan omdat corruptie + armoede = who cares en dan is dat dodental niet alleen politiek maar ook letterlijk niemand heeft een lijstje van wie waar woont bruh
ja en dan krijg je straks weer “tragisch ongeluk” in de persconferentie, terwijl iedereen daar allang weet dat zo’n opslag gewoon tegen betaling even “tijdelijk” naast een woonwijk wordt gedumpt en niemand durft nee te zeggen. En dan die zoektocht… als huizen van hout en plaatwerk in één klap weg zijn, heb je niet eens meer een adres om te checken, zo onmenselijk dit.
Kan best dat er van alles door elkaar loopt daar, maar niet elk ongeluk is meteen “politiek boekhouden” of oorlogsspul met een sticker. Feit blijft: als je zo’n voorraad explosieven zó dicht bij woningen hebt, dan is het toezicht gewoon waardeloos en lopen de aantallen slachtoffers de eerste dagen altijd achter de feiten aan.
ach ja, dit is precies hoe het misgaat: “even” wat gevaarlijks opslaan en iedereen in de buurt mag het uitzoeken. Bij ons in de wijk vloog ooit zo’n garagebox met gasflessen eruit en dat was al paniek zat, laat staan als er explosieven liggen tussen huizen… dan weet je gewoon dat je dagenlang nog mensen mist.
In de praktijk gaat het niet alleen om “even verkeerd opslaan”, het is die mijnbouw die overal het dorp in kruipt omdat er geld te halen valt en niemand de bewoners wat waard vindt. Mirjam mist dat stuk: dit is geen los ongelukje maar een systeem waar junta én rebellen aan verdienen, en dan krijg je dus elke keer te lage cijfers en een wijk die weg is.
AnkeBio doet alsof dit per definitie “het systeem” is en dus geen ongeluk kan zijn, maar een loods met explosieven kan ook gewoon klappen door rotte opslag, hitte, slechte ventilatie of iemand die rookt waar het niet mag. En dat “elke keer te lage cijfers” is ook niet alleen graaien en cynisme: in zo’n conflictgebied zijn registraties ruk, mensen liggen onder puin en raken verspreid, dus die aantallen schuiven dagenlang, maar ok, alles moet meteen een complot zijn.
Het zij zo, maar AnkeBio doet alsof “regels” daar even ingevoerd kunnen worden als een bouwbesluit in Rijswijk; in zo’n oorlogseconomie is die opslag juist een verdienmodel en dus per definitie rommelig en gevaarlijk. En die verschillen in dodentallen zijn óók politiek: elke partij heeft belang bij lager of hoger, afhankelijk van wie de schuld krijgt en wie hulp wil binnenhalen. Dat het geen “universum” is klopt, maar het is ook niet alleen dom geknoei; het is macht, geld en geweld in één klap.
NaomiDG zit goed met die vraag “wie profiteert” — maar in Myanmar is het vaak geen nette dader met één logo: supply chains lopen door elkaar, tussenhandelaren, lokale machthebbers, junta, rebellen, allemaal cashen op die mineralen-war economy. En ja, verificatie van foto’s is lastig, maar dat wordt ook expres zo gehouden door het regime — ondertussen doen wij alsof het een lokaal “opslagincident” is terwijl de vraag is wie hier in het Westen nog steeds cheap grondstoffen wil, no questions asked.
klopt wat SophieUvA zegt, die ketens zijn zo’n kluwen dat iedereen z’n handen “schoon” kan houden terwijl er gewoon geld aan wordt verdiend. bij ons op werk met die grote terugroepactie van een partij blikjes zag je ook al: iedereen wijst naar de leverancier en ondertussen ligt het spul gewoon in de schappen tot iemand eindelijk de knoop doorhakt, daar heb je bij zo’n ramp natuurlijk al helemaal niks aan…
Op het water leer je: als je ergens “even” gevaarlijk spul opslaat, gaat het altijd mis op de plek waar de meeste mensen slapen. Die discussie of het een aanval was of een ongeluk is leuk voor de praat, maar die families zijn alles kwijt en morgen ligt er gewoon weer zo’n loods vol troep omdat niemand daar handhaaft.
In de praktijk maakt het voor die mensen geen drol uit of het een “aanval” was of domme opslag, je huis is weg en je familie ook. Maar het is wel belangrijk voor wat erna komt: als iedereen daar met explosieven rommelt voor mijnbouw en oorlogskas, dan gebeurt dit gewoon weer. Handhaving roepen is makkelijk, maar wie gaat dat doen in een gebied waar de baas elke maand wisselt...
Nee maar echt, dit is precies zo’n “het was een ongeluk” waar vervolgens weer niemand verantwoordelijk voor is… ik heb ooit bij een chemisch bedrijf gewerkt waar je al paniek kreeg als er één vat verkeerd stond, en daar liggen gewoon explosieven blijkbaar naast huizen?? Zo’n wijk is in één klap weg en dan moet je als familie gaan wachten op een lijstje namen, ik vind dit zó erg.
Energie liegt niet: dit is niet alleen “geen handhaving”, dit is een hele economie die draait op oorlog, mijnbouw en overleven, en dan wordt zo’n loods met explosieven gewoon het symptoom van een totaal ontregeld veld. Alsof je daar morgen even een inspecteur neerzet en het is klaar… mensen zitten in trauma en chaos, en zolang er aan grondstoffen geld te verdienen is blijven dit soort knallen terugkomen, met burgers als collateral.
bizar dat zo’n opslag voor mijnbouwspul blijkbaar midden tussen huizen kan staan, dat is vragen om ellende. En na zo’n klap heb je daar niet alleen doden en puin, maar ook maanden geen water/stroom en nul verzekering, dus die mensen staan echt met lege handen.
Nee hè Gerrit, handhaving is daar het halve probleem maar die mijnbouwbedrijven en legerclubs zetten zo’n loods expres naast een dorp omdat het goedkoop is en mensen niks durven te zeggen. Als het écht “altijd” misging deden ze het niet, ze gokken gewoon dat het 99 keer goed gaat en die ene keer is het raak voor de gewone mensen.
WilmaJ zit nog steeds in het frame “bedrijf vs dorp”, maar je mist de kern: dit is een conflictgebied waar TNLA/milities én het regime leven van die mijnbouwketen, dus die loods staat daar omdat er geen staat/verzekeraar/brandweer is die een veilige perimeter afdwingt, punt. Dan is “handhaving” niet het halve probleem maar het hele systeem dat ontbreekt, en iedereen rekent erop dat de rekening bij burgers komt te liggen. En wij maar doen alsof het een incident is; dit is gewoon voorspelbare collateral in een war economy.
Hier op het land sla je zelfs een paar jerrycans diesel niet naast de stal op, want één vonk en je bent alles kwijt. En daar leggen ze dus mijnbouw-explosieven in een woonwijk, omdat het geld nu moet rollen en veiligheid “later” komt… dan is zo’n ramp geen ongeluk meer maar gewoon wachten tot het misgaat. Die cijfers kloppen ook pas als het puin weg is, tot die tijd zijn het altijd te lage aantallen.
Men vergeet gemakkelijk dat in Myanmar “mijnbouw” vaak gewoon oorlogseconomie is: explosieven zijn daar niet een hulpmiddel, maar een betaalmiddel en machtsmiddel, dus dan ligt het spul precies waar het het minst veilig is. Die discussie hier over sabotage vs. ongeluk is voor de bühne; zolang er geen onafhankelijke inspectie en geen aansprakelijkheid bestaat, komt er na de rouw gewoon weer een nieuw magazijn in een woonstraat. En die wisselende dodentallen? reken maar dat het pas klopt als het politiek niemand meer schaadt.
Die “sabotage vs ongeluk is voor de bühne” vind ik veel te makkelijk: in een conflictgebied is sabotage juist een heel logische hypothese, en zonder forensisch onderzoek weet je het gewoon niet. En die dodentallen “pas als het politiek niemand meer schaadt” klopt ook niet altijd; 39 vs 55 kan net zo goed komen door chaos, mensen die onder puin liggen, gewonden die later overlijden en nul administratie. Dat er daarna “gewoon weer een nieuw magazijn” komt is ook geen natuurwet, soms verplaatsen ze opslag juist wél na zo’n ramp, maar ja: wie gaat het afdwingen als er meerdere gewapende partijen rondlopen?
In de praktijk is “sabotage is logisch” nu gewoon gokken hoor, dit klinkt als een opslag met mijnbouwspul die te dicht op woningen zat en waar niemand fatsoenlijke regels/controle heeft. En die verschillen in dodentallen zijn meestal geen complot maar pure chaos: geen registraties, mensen die wegvluchten, telefoons dood, en pas dagen later weet je wie er echt ontbreekt.
Nee maar echt, los van wie er “schuldig” is: die mensen daar zitten nu zonder huis, water, stroom, alles, en wij gaan hier op een forum zitten twisten of het energetica of sabotage was… laat hulporganisaties alsjeblieft gewoon toegang krijgen en stop met dat eindeloze wegkijken omdat het Myanmar is.
Linda mist één ding: “laat hulporganisaties toegang krijgen” klinkt leuk, maar daar beslist dus een junta en een rebellengroep over, niet het Rode Kruis met een vriendelijk verzoekje. En dat gedoe over sabotage vs opslag is geen hobbydiscussie; als je niet weet wát er misging, leg je morgen weer een loods geligniet naast 200 huizen en kun je overmorgen opnieuw blauwe zakken tellen. Even rekenen: 100-200 huizen weg en dan 39 doden “officieel”... de cijfers kloppen meestal pas als niemand meer onder het puin ligt.
Eens dat die mensen nú hulp nodig hebben, maar toegang is in Myanmar niet alleen een kwestie van goede wil, het is ook machtspolitiek en veiligheid in een oorlogsgebied. Medisch gezien is het na zo’n explosie trouwens niet alleen trauma, maar ook dagen later nog ellende door rook/stofflong, vieze wonden en infecties als er geen schoon water en tetanusprikken zijn. En ja, oorzaak doet er wel toe, als opslag van explosieven zo laks is gaat dit gewoon weer gebeuren.
Vanuit het buitenland gezien: natuurlijk hebben die mensen nú hulp nodig, maar DocFatima mist dat dit geen “lakse opslag” is maar gewoon oorlogseconomie: overal liggen explosieven omdat mijnbouw en milities elkaar financieren, en dan gaat er eens wat mis midden in een wijk. In NL roepen we dan weer om onderzoek en protocollen alsof daar een inspecteur met een clipboard rondloopt, terwijl de realiteit is dat macht en geld daar bepalen waar die rotzooi ligt en wie er onder het puin eindigt.
“oorzaak doet er wel toe want anders gebeurt het weer” klinkt logisch, maar in Myanmar is dit geen kwestie van een paar laks opgeslagen kisten en dan een checklistje afvinken. In zo’n conflictgebied met mijnbouw-inkomsten en milities is controle/handhaving praktisch nul, dus zelfs als je dé oorzaak vindt verandert er morgen weinig aan opslagpraktijken. Hulp en toegang nu zijn het knelpunt; de rest is vooral voor de bühne, toch?
nee lisa, dat “voor de bühne” roepen is te makkelijk: als je de oorzaak niet keihard uitzoekt en publiek maakt, blijft het precies zo’n grijze zone waar iedereen zijn schouders ophaalt en gaan er straks wéér 100 huizen de lucht in. juist in chaos heb je feiten nodig om druk te zetten (ook internationaal) en om opslag eindelijk te verplaatsen/af te schermen, en ondertussen natuurlijk hulp en toegang NU — liefde en verbinding is óók verantwoordelijkheid nemen, hoop dat ze daar snel veilig bij de mensen komen.
LunaMoon heeft gelijk: zonder open onderzoek blijft dit “ongelukje” en kan iedereen door met business as usual — mijnbouwgeld, wapens, junta én rebellen die aan grondstoffen verdienen. En wie betaalt de prijs? burgers met weggeblazen huizen, terwijl pers en hulp er amper bij mogen… oh ja want “veiligheid” betekent daar vooral: geen pottenkijkers.
open onderzoek klinkt cute maar wie gaat dat daar doen dan un met een clipboard terwijl er nog granaten rondvliegen bro je krijgt gewoon een pdfje met stempels en iedereen roept transparantie terwijl de realiteit is dat huizen daar van lucifers zijn en elke knal meteen een wijk delete lol
Daan mist ff dat dit niet alleen “clipboard vs granaten” is, maar vooral mijnbouw + conflict + nul regels: explosievenopslag midden in een wijk omdat grondstoffen geld zijn en burgers de buffer. En ja huizen zijn kwetsbaar, maar de echte lucifer is die hele keten van illegale winning die landschap en ecosysteem sloopt én mensen opblaast, elke keer weer… woest word je daar toch van!
Open onderzoek is mooi, maar in zo’n land gaat dat “open” meestal precies tot aan de poort van de kazerne, ach jong. Ondertussen zitten die mensen daar met 100 kapotte huizen en nul hulp, of het nou mijnbouw, wapens of pure knulligheid was.
Iedereen zit hier te bakkeleien of het “opslag” was of “aanval”, maar die mensen daar willen vooral water, een kraantje dat werkt en een bulldozer die niet na 10 meter vastloopt. En met 100-200 huizen weg heb je ook nog eens ruzie over waar je überhaupt mág graven, want elk brokstuk kan ineens iemands hele familie zijn, ach jong.
Noe ja iedereen ruziet hier of ’t “opslag” of “aanval” was, maar intussen ligt de grootste ellende bij die nazorg: als je in zo’n dorp geen waterdruk, geen graafmachines en amper kliniek hebt, dan ga je van 39 naar véél meer puur omdat mensen onder puin liggen en wondjes infecteren… en dan komt de regen nog, sjön.
Onzin om nu te doen alsof dit “vooral een tragisch ongeluk met mijnbouwspul” is en klaar, want in zo’n gebied met milities en een junta is opslag van explosieven per definitie onderdeel van de oorlogseconomie en dus een doelwit of minimaal een risico dat je bewust accepteert. Als je 100 tot 200 huizen omver blaast met één opslag, dan was dat geen schuurtje met een paar staven dynamiet maar een idioot grote voorraad midden tussen burgers, en dan kun je wel excuses aanbieden maar dat is hetzelfde als na een crash zeggen dat je “de procedures gaat bekijken” terwijl je het vliegtuig al jaren overbeladen de lucht in duwt.
Iedereen zoekt meteen de “schuldige” (junta, TNLA, corruptie), maar in dit soort gebieden is de simpele vraag al: wie is daar eigenlijk bevoegd gezag en wie houdt een logboek bij… meestal niemand die je later nog kunt aanspreken. En dat verschil tussen 39 en 55 doden is niet eens per se censuur of leugen, het is ook gewoon registratie: als er geen ziekenhuisadministratie is en mensen direct door familie worden meegenomen, verdwijnt de helft uit de telling. triest genoeg is “officieel dodental” daar vaak meer een momentopname dan een feit.
JanAnsen heeft wel gelijk hoor: “officieel” is daar gewoon wat er op papier komt, en de rest verdwijnt onder puin of wordt door familie meegenomen voordat er iemand telt. En dan krijg je straks weer de grote jongens die roepen dat het “mijnbouw-incident” was en klaar, terwijl die hele handel in explosieven en grondstoffen in zulke gebieden één groot verdienmodel is waar niemand ooit écht verantwoordelijk voor is!!! ik was zelf ook van het vertrouwen in rapportjes, tot je ziet hoe vaak cijfers gewoon politiek/PR zijn.
Die “officiële” aantallen daar kun je echt met een korrel zout nemen, in zulke gebieden wordt er eerst gered/weggehaald en pas later geteld (als er al iemand komt). Heb ooit in een grensregio in Zuidoost-Azië na een fabriekbrand gezien hoe families ’s nachts zelf gingen zoeken en slachtoffers meenamen, omdat ze nul vertrouwen hadden in autoriteiten of milities… dan klopt je statistiek dus per definitie niet. En die opslag van mijnbouwspul midden tussen huizen is gewoon vragen om ellende; wat veel mensen niet weten is dat oude dynamiet/geligniet ook instabieler wordt door warmte en vocht, zeker als het overal en nergens ligt opgeslagen.
Die “officiële aantallen kloppen per definitie niet” is ook zo’n makkelijke uitweg: even rekenen, 100-200 huizen geraakt en dan 39 doden kan prima als het rond lunchtijd was en mensen buiten/weg waren. Dat families zelf zoeken zegt vooral iets over chaos en wantrouwen, niet automatisch dat het dodental x2 is. En dat verhaal over oud spul dat “instabieler wordt door warmte en vocht” klinkt leuk, maar geligniet is niet ineens een humeurige bom omdat het regent; slechte opslag en een ontstekingsbron zijn meestal al genoeg.
Ik merk dat iedereen nu meteen in “wie is schuldig” schiet (snap ik), maar die mensen daar zitten vooral met trauma en overleven: geen huis, geen spullen, en ondertussen weer die angst dat het morgen wéér knalt. In zo’n gebied met oorlog en mijnbouw voelt het alsof de energie van geld/grondstoffen alles vergiftigt en burgers gewoon de buffer zijn, en dan helpt een excuus van de lokale machthebbers echt helemaal niks. Hopelijk komen er ook gewoon stille dingen op gang: opvang, water, medicijnen, en iemand die die families niet laat verdwijnen in de censuur.
mooi empathisch maar je mist ff dat “opvang water medicijnen” daar ook gewoon wordt tegengewerkt door leger milities en mijnbazen dus zonder druk en accountability blijft t liefdoenerij tot de volgende knal rip
Hier op het land: dat “explosieven voor de mijnbouw” verhaal is precies hoe het misgaat, spul ligt te dicht op huizen en niemand durft nee te zeggen tegen de baas met een wapen. Wij hebben ooit een oude munitiekist uit de grond gehad na het ploegen, politie kwam meteen en alles werd afgezet, dáár zit het verschil: regels en handhaving, anders is het wachten op de volgende knal. En ja, hulp met water en medicijnen wordt daar gewoon tegengewerkt, dus zonder druk van buiten blijft het puinruimen en stilhouden.
iedereen hier doet alsof je ff “regels kan afdwingen” in een gebied waar de overheid en milities elkaar om de beurt wegdrukken bro maar zonder chain of custody en forensisch team is het morgen gewoon een ander verhaal en de slachtoffers krijgen alleen thoughts and prayers en nul accountability lol
nee Daan, alsof je dáár eerst “chain of custody” nodig hebt voordat je gewoon zegt: sla geen mijnbouwspul met explosieven midden in een wijk op. In de praktijk kun je in zo’n gebied best regels afdwingen op lokaal niveau, maar dan moet je stoppen met geld boven veiligheid zetten, anders heb je straks weer 39 doden en iedereen haalt z’n schouders op.
Juridisch gezien is “excuses aangeboden” vooral ruis: de vraag is wie daar de facto als exploitant/opslaghouder geldt en of er überhaupt een claimbare wederpartij is (TNLA, een mijnbouwclub, een tussenhandelaar). Zonder registraties, vergunningen en verzekeringsdekking eindigt dit voor de bewoners gewoon in een collecte en wat zakken rijst, en niemand die aansprakelijkheid erkent tenzij er druk van buiten komt. Die dodentallen zijn dan ook niet eens het grootste probleem; herstel en compensatie gaan daar volledig in het moeras.
Los van alle theorieën: in zo’n land is de echte ramp dat er geen brandweer/ambulance/inspectie is die dit soort opslag überhaupt tegenhoudt of daarna snel kan zoeken en puin ruimen. En wij discussiëren hier over “bombardement of ongeluk”, maar die mensen daar zitten vooral zonder dak, water en medische hulp, en dan loopt dat dodental vanzelf op...
PeterJan mist één ding: zelfs áls er brandweer/ambulance was, in zo’n TNLA-gebied is de vraag wie überhaupt bevoegd gezag is en wie ze binnenlaat. Zonder keten van vergunning–toezicht–handhaving is “inspectie” de facto een papieren tijger, en na afloop heb je ook niemand die schade opneemt, uitkeert of herhuisvesting afdwingt, mits er al een aanspreekbare partij bestaat. Dan kun je nog zo hard zoeken in het puin, maar compensatie en wederopbouw blijven hangen in machtspolitiek en cash.
Reuters “meldt het” maar wat hebben ze nou echt kunnen verifiëren als het in TNLA-gebied ligt en iedereen z’n eigen verhaal heeft? Die foto’s van TWO: wanneer/waar exact genomen, en is er een onafhankelijke geolocatie of moeten we maar aannemen dat het Kaungtup is? En dat “geligniet” verhaal: is dat een letterlijke quote van TNLA of een vertaling/interpretatie van lokale media, want dat spul heet in Myanmar vaak weer anders en dan gaat er in westerse stukken van alles door elkaar.
In de praktijk weet je in zo’n conflictgebied echt nooit wat er precies is gebeurd, maar je ziet aan die foto’s wel: daar is gewoon een hele wijk weg, dat verzin je niet even. Hier op het land slaan wij kunstmest en diesel al netjes apart op en met regels, en dan nog is het opletten; als je in een dorp explosieven voor mijnbouw “ergens” opslaat, dan is het wachten tot het misgaat. Reuters of niet, die mensen daar zitten nu met doden, puin en geen hulp, dat is de harde realiteit.
AnkeBio doet net alsof dit een kwestie is van “kunstmest netjes apart” en klaar; in een gebied waar een rebellenleger de baas is en mijnbouw de geldkraan, liggen explosieven waar het uitkomt en bewaakt door mannen met geweren, niet door inspecteurs met formulieren. Die dodentallen lopen niet alleen door chaos uiteen, maar ook omdat elke partij ermee rekent: schuld afschuiven, hulp binnenhalen, gezichtsverlies vermijden. Triest genoeg zijn die foto’s dan het enige wat nog niet gemanipuleerd hoeft te worden; puin liegt niet.
Ja en dat “Reuters of niet” is ook een rare sneer: Reuters is juist vaak één van de weinigen die nog iets kan verifiëren met meerdere bronnen, maar in zo’n gebied blijft het toch gissen omdat je geen onafhankelijke inspectie krijgt. 39 vs 55 doden klinkt dan meteen als “propaganda”, maar het kan net zo goed komen doordat mensen pas later onder puin vandaan komen of onderweg naar een kliniek overlijden, zeker als 100–200 huizen geraakt zijn. En opslag van mijnbouw-explosieven in of naast woonwijken is overal vragen om ellende, oorlog maakt het alleen nóg minder gecontroleerd… wie gaat daar überhaupt handhaven?
iedereen doet hier alsof je ff achteraf kan uitzoeken van wie die shit was maar in myanmar is chain of custody basically een meme bro vandaag tnla morgen junta overmorgen een lokale warlord met een stempel en dan heb je “onderzoek” op papier terwijl de echte les is dat niemand daar insurance of bouwregels heeft dus 200 huizen weg is gewoon dinsdag avond nieuws lol
Die “chain of custody is een meme” klopt wel ongeveer, maar er zit een kanttekening bij: ook in zo’n gebied hebben ze vaak wél interne regels en mensen die verantwoordelijk zijn, alleen dat verdwijnt zodra er politiek/militair gedoe overheen komt. En “geen insurance of bouwregels” is te makkelijk: het is vooral geen handhaving en geen afstandsnormen die je kunt afdwingen, dus dan leg je die troep toch weer naast huizen omdat het praktisch is… tot het misgaat.
“chain of custody is een meme” is lekker makkelijk praten, maar als je explosieven opslaat voor mijnbouw heb je dus wél een keten: iemand koopt het, iemand bewaart het, iemand tekent ervoor. En dan ineens 100-200 huizen kapot en “oorzaak onduidelijk”... kom op, dat is geen mysterie maar gewoon geen afstand houden en rommelopslag, de rest is PR omdat niemand aansprakelijk wil zijn.
Die discussie “was het opslag of aanval” gaat nog lang duren, want in zo’n gebied heeft niemand een fatsoenlijke keten van toezicht of bewijs, dus je krijgt vooral verhalen en twee setjes cijfers. Wat ik mis: wie heeft daar überhaupt de bevoegdheid om zo’n opslaglocatie te “vergunden” of te controleren, TNLA, junta, of gewoon de man met de sleutel en een stempel van ergens? En ja, dan kun je achteraf heel stoer roepen dat er regels moeten komen, maar zonder gezag dat ze kan handhaven is het vooral papier en een persbericht.
als er 100-200 huizen geraakt zijn en het dodental blijft “officieel” hangen, dan ligt de echte ellende vaak pas in de dagen erna: brandwonden, stoflongen, geen schoon water en een veldhospitaal dat niks heeft. en dan kun je nog soebatten of het opslag of sabotage was, maar voor die mensen maakt het pas uit als er straks iemand helpt met puin ruimen en opnieuw beginnen.
nee, “voor die mensen maakt het niet uit of het opslag of sabotage was” klopt gewoon niet. Als dit door rotopslag/oud spul komt is het een totaal ander probleem (en herhaalbaar bij elke mijnsite) dan wanneer er bewust is aangestoken, dan zit je midden in oorlogslogica en wordt hulpverlening ook meteen een doelwit, snap je? En dat dodental “hangt” niet omdat ze expres sjoemelen maar omdat er in zo’n slecht bereikbaar gebied met kapotte communicatie en ingestorte huizen gewoon dagenlang mensen onder puin liggen. Hulp is nodig ja, maar zonder oorzaak helder te krijgen is het straks gewoon weer bingo bij de volgende opslagplek…
WillemJanB doet alsof “het maakt niet uit of het opslag of sabotage was”, maar dat maakt dus wél uit: als dit een mijnbouwdepot van de TNLA is, wie draait er dan op voor compensatie en wie beheert die keten van explosieven überhaupt? En die cijfers 39 vs 55 vs “100-200 huizen” zijn leuk, maar bron wáár precies—lokale autoriteiten onder TNLA, junta, of een ngo met namenlijsten? Ook dat veldhospitaal-beeld: is er überhaupt medische capaciteit daar, of projecteren we weer een standaard rampenframe zonder te checken hoe die regio logistiek in elkaar zit? bron/link naar die TWO-foto’s met datum + locatie graag, anders blijft het vooral “heftig plaatje, weinig verifieerbaar”.
Nee WillemJanB, dat “officieel blijft hangen” is hier niet per se een complot of onwil; in zo’n afgesloten rebellengebied met slechte bereikbaarheid en chaos na een klap van die omvang weet je simpelweg dagenlang niet wie er onder het puin ligt, punt. Die latere ellende met infecties en vervuild water is reëel, maar dat maakt het nog geen “hoger dodental” op dag 1; dat is een ander probleem. En dat eeuwige “opslag of sabotage maakt niet uit” is ook makkelijk praten: als het sabotage is, komt er gewoon nog een keer zo’n klap, en dan kun je puin ruimen tot je een ons weegt.
Die “officiële” aantallen zijn daar vooral een administratieve gok: zonder registraties, kadaster en fatsoenlijke identificatie heb je dagenlang geen sluitende lijst, zeker niet in rebellengebied waar niemand toegang wil of kan geven. Heb ooit in een dossier met een fabrieksexplosie in een half-functionerende staat gezeten: de facto verdwijnt aansprakelijkheid in een mist van onderaannemers, ‘opslag was van een ander’, geen polis, geen vergunning, en uiteindelijk krijgen nabestaanden hooguit wat liefdadigheid. Als dit mijnbouwexplosieven waren, dan is de vraag vooral wie als exploitant geldt en wie je überhaupt kunt dagvaarden, mits er al een rechter is die iets kan afdwingen.
DianaBos doet net alsof “aansprakelijkheid” daar het hoofdthema is, maar in Myanmar is dat bijna een luxeprobleem; als een gewapende club het gebied bestuurt en de junta eromheen hangt, is er geen rechter die je even gaat “dagvaarden”. Die aantallen zijn geen administratieve gok maar pure chaos: mensen liggen onder puin, families vluchten, lijsten bestaan niet of worden bewust vaag gehouden. En ja, mijnbouwexplosieven… dan weet je al genoeg: geld eerst, veiligheid nooit, en de burger betaalt de rekening.
Pietansen heeft gelijk dat “aansprakelijkheid” daar bijna sciencefiction is, maar die variatie 39 vs 55 doden is óók gewoon praktisch: in zulke dorpen wonen vaak meerdere gezinnen per huis en registratie is minimaal, dus 100-200 huizen geraakt kan al snel honderden mensen onvindbaar betekenen. En als het echt om mijnbouwspul als geligniet gaat, dan is het niet één incident maar een patroon: overal waar je explosieven naast woonhuizen stapelt krijg je dit soort kraters, oorlog of niet. Vraag is vooral: wie krijgt er überhaupt toegang om veilig te zoeken en puin te ruimen zonder dat het weer escaleert?
Die “wie krijgt er toegang”-vraag is een beetje wegkijken van de kern: als je een loods vol mijnbouwexplosieven midden in een woonwijk zet, ben je al schuldig vóórdat er één soldaat in de buurt komt. En dat verschil 39 vs 55 is niet alleen “praktisch”, het is ook politiek: elke club daar (junta én rebellen) heeft belang bij lagere cijfers en minder gezeik, maar ok, laten we doen alsof het puur administratie is.
Nou zeg, “onzin” roepen dat het dodental nog niet vaststaat is wel heel makkelijk vanachter je scherm: in zo’n gebied met puin, chaos en slechte bereikbaarheid heb je gewoon dagen nodig om mensen te vinden en te tellen, toch? Dat is geen vaag gedoe maar gewoon de realiteit van zoeken en identificeren.
Onzin dat het “toezicht/vergunning” het grote gat is hier: in een oorlogsgebied met meerdere machtslijnen is zo’n vergunning vooral een papiertje voor de buitenwacht, terwijl de praktijk gewoon is dat explosieven dicht bij werk en woningen liggen omdat dat logistiek het minst gedoe geeft. Het echte probleem is dat je geen onafhankelijke inspectie en afdwinging hebt, dus zelfs als TNLA of junta een stempel zet, verandert er niks aan opslag, afstandsnormen of brandveiligheid. En dan kun je achteraf eindeloos discussiëren wie bevoegd was, maar die krater trekt zich weinig aan van bestuursrecht.
Iedereen doet alsof dit een “opslagfout” is, maar die explosieven bestaan omdat grondstoffen daar cash zijn voor élke club met een wapen — junta én rebellen — en burgers wonen letterlijk bovenop die war economy. En wij hier maar “oh wat erg” terwijl onze bedrijven/afnemers vrolijk mineralen blijven inkopen via vage supply chains, zolang het maar cheap is. Transparantie + sancties op die handel, anders is dit volgende week weer ergens anders.
tsja iedereen zit nu te ruziën of het “opslag” of “aanval” was, maar ondertussen hebben die mensen daar dus geen brandweer, geen traumaopvang, niks… hier staat na een knal meteen half NL met lintjes en drones, daar moeten ze met scheppen zoeken tussen het puin.
Iedereen zit hier te kibbelen over “was het opslag of sabotage” terwijl het échte schandaal is dat zowel junta als rebellen hun oorlogskas vullen met mijnbouw en explosievenhandel en dat dus per definitie buiten elke veiligheidsnorm valt. Ten eerste: als TNLA daar bestuurt, dan hebben ze óók een plicht tot vergunningen, afstandsnormen en inspectie, anders ben je gewoon een mini-staatje met dezelfde rotzooi als de junta. Ten tweede: die verschillen in dodentallen zijn niet alleen censuur, het is ook chaos door ongeregistreerde bewoners/arbeiders in zo’n mijnbouwdorp, dus “officieel” is daar vaak letterlijk: wie er op papier bestond, maar ok.
Samira doet net alsof je in zo’n oorlogsgebied ff “vergunningen en inspecties” regelt, dat is hier al gedoe laat staan daar. Dit is gewoon: explosieven en mijnbouwgeld, iedereen graait en de dorpsbewoners betalen de prijs, of het nou junta of rebellen zijn maakt dan weinig uit. Die dodentallen lopen ook op omdat er nog mensen onder het puin liggen, niet alleen omdat ze “niet op papier bestonden”.
snap AnkeBio wel, maar “maakt niet uit wie” is ook weer te makkelijk: wie de macht heeft bepaalt óók of hulpverleners erin mogen en of er überhaupt eerlijk geteld wordt, en dat scheelt levens. En ja, die mijnbouw-/explosievenketen is pure graaierij, maar juist daarom moeten we de dorpen direct steunen en luisteren naar lokale mensen die wél weten waar het misgaat, beetje liefde en verbinding op de plek waar het echt pijn doet… hoop dat er vandaag nog mensen levend onder dat puin vandaan komen.
Ik merk gewoon dat iedereen hier meteen in de “was het aanval of ongeluk”-stand schiet, maar voor de mensen daar maakt het vooral uit of er nú überhaupt hulp, opvang en medische spullen komen als 100-200 huizen weg zijn. En dat gedoe over officiële cijfers… in zo’n gebied heb je eerst dagen alleen maar: wie leeft er nog en waar slaap je vannacht.
De vraag is ook: waar is die opslag juridisch aan opgehangen, als “mijnbouwexplosieven” de facto een dual-use goed zijn in een oorlogsgebied. Als TNLA dit als bestuur voert, dan hebben ze óf een vergunningenregime (en dus aansprakelijkheid/compensatieplicht), óf het is gewoon een cash- en wapenketen zonder papieren en dan kun je na afloop niemand verhalen, mits je überhaupt een forum hebt dat iets kan afdwingen. En dat verschil tussen 39 en 55 doden is niet alleen censuur; zonder identificatie en registratie tel je eerst lichamen, later pas mensen.
klopt helemaal wat DianaBos zegt, als je in zo’n gebied geen papierwerk en registratie hebt dan weet je eerst alleen “zoveel lichamen” en pas dagen later wie er missen. bij ons in de buurt was ooit een grote brand in een opslag en toen liep het ook meteen vast op lijsten die niet klopten, en dat was nog in NL met allemaal regels, laat staan daar.
Snap wat AlexAnsen bedoelt hoor, maar het gaat daar niet alleen om “geen papierwerk”: in zo’n conflictgebied is iedereen ook bang, mensen vluchten, families liggen uit elkaar en dan klopt geen enkele lijst meer, ook niet als je wél wil registreren. En dan heb je nog die mijnbouw-explosieven die ergens in een woonwijk liggen… bizar dat dat überhaupt kan, maar ja, als alles om geld en oorlog draait dan zijn burgers altijd de klos.
Ja jong, iedereen zit te bakkeleien of het “opslag” was of een aanval, maar ondertussen hebben die mensen daar gewoon geen brandweer, geen ziekenhuizen en geen verzekeringen hè. Wij zijn hier al in paniek als de schuur afbrandt, daar is ineens een hele wijk weg en dan mag je blij zijn als er überhaupt een graafmachine en wat verband is.
Men vergeet gemakkelijk dat “mijnbouwexplosieven” in dit soort gebieden vaak gewoon munitie met een ander etiket is; vandaag ligt het bij een put, morgen bij een checkpoint. En dat gedoe over 39 of 55 doden: in een bergstreek met oorlog, censuur en lokale machthebbers is het cijfer altijd politiek, niet administratief. Het echte schandaal is dat zowel junta als rebellen hun oorlogskas vullen met grondstoffen, en de burger krijgt de drukgolf. En wij maar doen alsof dit een los “ongeluk” is.
Die “kwantumfysica toont aan” reactie is echt wartaal: geligniet/dynamiet gaat niet spontaan “runaway” door wat vocht, het is meestal een ontstekingsbron + slechte scheiding/ventilatie + nul veiligheidsafstand. Maar Naomi heeft wel een punt: in zo’n TNLA-gebied, wie is juridisch/feitelijk de vergunningverlener en wie houdt toezicht, en waar zijn de minimale afstanden (in NL praat je al snel over honderden meters tot >1 km afhankelijk van hoeveelheid)? Als je niet eens weet wíe verantwoordelijk is, hoe voorkom je dan dat dit volgende maand in het buurdorp weer gebeurt?
Typisch weer: explosieven voor de mijnbouw midden tussen 100 tot 200 huizen opslaan en dan verbaasd zijn dat er een halve wijk weg is… In NL heb je voor een paar duizend kilo al veiligheidsafstanden van honderden meters tot richting 1 km, daar zetten ze het blijkbaar gewoon naast de keuken en noemen het “inkomstenbron”. En dan 39 doden officieel maar hulpverleners zeggen 55, ja natuurlijk, zonder toezicht en met oorlog erbij is elk cijfer een gok en de rekening komt altijd bij de bewoners te liggen.
Iedereen focust op “was het opslag of sabotage” maar ondertussen is de echte motor gewoon de grondstoffen-rush: mijnbouw financiert zowel junta als milities, en burgers wonen letterlijk bovenop die supply chain — oh ja want “ontwikkeling”. En Reuters kan het amper verifiëren door censuur/toegang, dus reken maar dat de aansprakelijkheid straks weer verdampt en de winsten gewoon doorrollen naar de volgende warlord met een contract.
NaomiDG vraagt om “bron” alsof je in een TNLA-gebied even een pdf’je met vergunningen gaat downloaden... kwantumfysica toont juist aan dat in zo’n gesloten infosysteem de waarnemer het verhaal mede vormt: censuur = meetopstelling, en dan krijg je automatisch meerdere realiteiten (39 vs 55) die pas later decohereren als er écht toegang komt. En dat bombardement-gevoel is óók gewoon neurofysica: zo’n drukgolf zet het hele collectieve bewustzijnsveld in dezelfde schrik-resonantie, dan maakt de oorzaak voor je brein nul komma nul uit.
Weet je wat het is: iedereen praat hier over “was het opslag of was het aanval”, maar voor die mensen maakt het vooral uit dat ze NU geen water, geen verband, geen dak hebben en dat er morgen weer een uitbraak van diarree/infecties overheen komt. En dan krijg je zo’n officieel dodental dat achterloopt omdat er simpelweg niemand is die fatsoenlijk kan triageren, registreren en families bij elkaar zoeken in een gebied waar je niet eens veilig kunt werken. In Nederland gaan we al stuk op bezuinigingen en personeelstekort, laat staan daar…
Wat ik mis in die discussie: na zo’n klap ligt niet alleen alles plat, maar je krijgt ook secundaire ellende zoals brand, ingestorte putten/leidingen en overal rondvliegende fragmenten die dagen later nog slachtoffers maken. En “officieel dodental” uit zo’n gebied… laten we eerlijk zijn, dat komt vaak pas weken later een beetje in de buurt als families elkaar weer kunnen vinden.
iedereen lult over oorzaak en schuld maar intussen liggen die mensen daar onder puin zonder graafmachines of stroom en met censuur die hulp blokkeert dus ja het dodental “officieel” is basically fanfiction bestaatniet
Donansen020 mist dat “geen stroom/graafmachines/censuur” niet alleen praktisch is maar fysisch: de meetopstelling van info is daar kapot, dus je krijgt geen feiten maar superposities (39, 55, 200+) die pas later decohereren als er echt toegang is. En ondertussen blijft iedereen doen alsof dit een los ongelukje is, terwijl zo’n opslagplaats in een oorlogs- en mijnbouwveld gewoon een energetische knoop is die vroeg of laat klapt, dat is systeemresonantie geen pech.
Goh, iedereen heeft het over schuld en “was het aanval of opslag”, maar ondertussen zitten die mensen daar gewoon zonder huis en waarschijnlijk zonder fatsoenlijke hulp of brandweer die erbij kan, toch? Ik hoop echt dat er snel zware machines en medische hulp het gebied in mogen, anders blijft het bij foto’s kijken en dodentallen die elke dag stijgen...
Ja, die schuldvraag is later, maar “geen hulp/brandweer kan erbij” is ook niet alleen pech: als je explosievenopslag naast woonhuizen doet zonder fatsoenlijke regels+handhaving is dat gewoon een bug in het systeem. En Myanmar zit nu natuurlijk ook in politieke chaos, dus zelfs als je morgen bulldozers wil sturen krijg je eerst 10 checkpoints en 3 “toestemmingen” van verschillende clubs, lmao legacy governance.
Wat mij vooral opvalt: iedereen roept “schuldigen aanwijzen” maar in zo’n TNLA-gebied heb je dus twee (of drie) lagen gezag door elkaar en dan is verantwoordelijkheid net zo versnipperd als dat puin. En die dodentallen… dat is niet alleen censuur, dat is ook gewoon registratie die in de praktijk op een notitieboekje en een lokale fixer leunt; 39 of 55 zegt dan vooral hoe chaotisch de administratie is na zo’n klap. Als je dan ook nog zwaar materieel moet regelen in een oorlogszone, succes met “even onderzoek doen”.
ja Jan, lekker relativeren tot “chaotische administratie”, alsof 39 of 55 doden een Excel-verschil is. dat “versnipperd gezag” is juist het probleem: iedereen graait aan die mijnbouw en niemand voelt zich verantwoordelijk als een woonwijk naast een opslag vol spul ligt, en dan mogen de bewoners het uitzoeken tussen de lijkzakken. op de werkvloer zie ik al hoe snel instanties zich verstoppen achter procedures, daar hebben ze er gewoon geweren bij… succes met je notitieboekje.
39 of 55, dat zijn geen “cijfers”, dat zijn gezinnen en vooral kinderen die ineens geen huis en geen veilige plek meer hebben… en dan ook nog naast een opslag met mijnbouwspul, hoe kan dat überhaupt. dit is precies wat er gebeurt als grondstoffen en wapens belangrijker zijn dan menselijkheid: het systeem draait door en onze kinderen mogen tussen het puin opgroeien, echt niet bewust.
ja allemaal ruzie over “wie is schuldig”, maar ondertussen liggen daar gewoon gezinnen onder puin en dan lees je weer dat hulp er amper komt door blokkades en gedoe met milities… ik hoorde van een klant die familie in die regio heeft dat ze soms dagen wachten op een graafmachine omdat niemand durft te rijden, dan kun je nog zoveel discussiëren over opslagregels maar dan ben je al te laat 😕
ja joh, “dan ben je al te laat”, dat klinkt lekker machteloos en klaar. opslagregels zijn juist het enige wat je vóór zo’n klap nog kan regelen; graafmachines zijn achteraf pleisters plakken in een oorlogsgebied waar iedereen z’n eigen checkpoint heeft. en dat “niemand durft te rijden” is ook niet alleen angst, hoor, daar zit gewoon controle/verdienmodel achter, maar dat zegt niemand hardop.
Jan heeft gewoon gelijk: dat “niemand durft te rijden” is vaak ook gewoon iemand die aan de slagboom staat te cashen, niet alleen angst. ik zie hier in den haag al hoe hulp vastloopt op gatekeepers en regeltjes, laat staan daar met gewapende clubjes en mijnbouwgeld; dan is zo’n wijk dus letterlijk weg en gaat iedereen daarna wijzen naar “onderzoek”. en die opslag naast huizen… dat is geen ongelukje, dat is mensenlevens inruilen voor winst, klaar.
Die discussie over 39 of 55 doden is ergens logisch, echter het echte drama is dat 100-200 huizen weg zijn en je in zo’n gebied dus ook meteen je papieren, spaargeld en medicijnen kwijt bent. Daarentegen hoor je zelden iets over wat er ná de foto’s gebeurt: noodopvang, schoon drinkwater, traumaopvang, en wie dat überhaupt nog durft te organiseren als er overal gewapende clubs rondlopen. Misschien moeten we als “internationale gemeenschap” eens wat minder leunen op statements en wat meer op praktische hulp via Rode Kruis/kerken/netwerken die er wél nog in komen.
Marian raakt ’m: die foto’s zijn het makkelijke deel, daarna begint de echte hel van “waar slaap je vannacht” en “wie heeft insuline”, terwijl je ook nog in een oorlogsgebied zit waar elke hulpactie meteen politiek is. En dat dodental-gedoe is niet alleen administratie, het is letterlijk: tel je mensen mee die geen papieren meer hebben en onder puin verdwijnen zonder naam? Paradoxaal hoe mijnbouwexplosieven “economische motor” heten, maar de rekening altijd bij burgers landt, en wij kijken vanavond 30 seconden en scrollen door. wat zegt dit over ons dat we pas empathie hebben als het in HD opduikt, maar niet als het logistiek en saai wordt (water, latrines, trauma)??
Iedereen focust op “mijnbouwopslag tussen huizen”, maar wat ik mis: wélke mijn precies en welke supply chain? Als het geligniet/dynamiet is, komt dat ergens vandaan (China? via Lashio/Muse?) en er moet een leverancier/transportlijn zijn — Reuters noemt dat niet, TWO is een NGO en TNLA heeft ook belang bij een “ongeluk”-frame. En die foto’s: zijn ze geolocate/gedateerd door iemand onafhankelijks of nemen we “vandaag uit het gebied” gewoon over omdat het lekker hard klinkt?? Bron/link naar de TWO-publicatie graag.
ja Naomi heeft groot gelijk hoor, dat “ongeluk”-verhaal wordt er zo vaak in gefietst… ik had vanmiddag nog een klant die in de bouw/transport zit en die zei: met explosieven heb je altijd papierwerk en routes, dus als niemand kan zeggen waar het vandaan kwam en wie het reed, dan klopt er iets niet en dan zijn die foto’s ook maar gewoon “trust me bro” 😤
naomi doe ff normaal met je CSI-supplychain, daar in dat soort dorpen ligt dat spul gewoon in een loods naast de kippen en een brommer, en dan gaat ’t op een hete middag mis. Je kan Reuters wel verwijten dat ze geen geolocatie-team meesturen, maar 100-200 huizen weg is echt geen “lekker hard klinken”, da’s gewoon ellende.
Ach al dat geneuzel of het opslag was of sabotage, als de brandweer daar geen water, schuim en kranen heeft ben je met zoeken dagen verder en loopt dat dodental toch op, klaar toch