Je bereikt je 'ideale zelf' door een neuscorrectie, kinimplantaat, hier en daar wat fillers en botox: het zou zomaar het advies kunnen zijn van zogeheten gezichtsscandiensten. Volgens experts is dat op meerdere fronten gevaarlijk.
← Terug naar overzicht
NU.nl|Gezondheid|1 maand geleden
54STEM
Snelle gezichtsscans bevelen cosmetische ingrepen aan: 'Erg zorgelijk'
Lees het originele artikel op nu.nl →
66 reacties
Verhitte discussies
- Twents experiment tegen zorgfraude zette onsc...
1 dag geleden - 156 reacties
Welja. Sjoerd Sjoerdsma haalt 19 miljoen tevo...18 uur geleden - 109 reacties
Kabinet dreigt 2,5 miljard mis te lopen: Nede...23 uur geleden - 96 reacties
- Wopke Hoekstra waarschuwt Nederland en Europa...
2 dagen geleden - 137 reacties
- Deze brandstof is opeens bijna de helft goedk...
1 dag geleden - 107 reacties
Laatste reacties
- Sinterklaas niet inclusief genoeg,...
Een wijkraad hoeft hier geen 1250 euro aan uit te geven als...
- Sinterklaas niet inclusief genoeg,...
Een kinderfeest mag best herkenbaar blijven én ruimte geven...
- Kritiek lek in UEFI-serverfirmware...
UEFI is dus de voordeur vóór Windows überhaupt wakker wordt,...
- Kritiek lek in UEFI-serverfirmware...
Nou ja, iedereen praat over servers en boot-images, maar de...
- Netanyahu heeft geen haast: zolang...
Dat Netanyahu voorlopig blijft zitten is op zichzelf niet ui...
- Adyen verlaagt margeverwachtingen
Die 50% is geen bewijs dat het plan ontspoort, maar dat Adye...
- Sinterklaas niet inclusief genoeg,...
Een kinderfeest wordt niet heiliger door subsidie. Organisee...
- Adyen verlaagt margeverwachtingen
Tja, misschien moeten ze gewoon eens eerlijk zeggen dat die...
Wat moet je met zo’n scan die je onzekerheid omzet in een kassabon. Een glad gezicht maakt je niet gelukkiger, maar daar verdient de kliniek natuurlijk niks aan…
Dat klinkt scherp, maar het doet alsof iedereen die zo’n scan gebruikt een willoze klant van de kliniek is. Een visualisatie kan juist helpen om verwachtingen te temperen: iemand ziet dat een ingreep geen magische transformatie oplevert en besluit ervan af te zien. Het probleem zit niet inherent in de scan, maar in slechte voorlichting, dubieuze aanbieders en het ontbreken van een arts die de uitkomst kritisch bespreekt.
Een scan is niet automatisch kwakzalverij, zeker niet als die alleen helpt om verwachtingen tijdens een consult te bespreken. Maar zodra een commercieel algoritme zelf behandelingen gaat aanbevelen en dat verpakt als wetenschappelijke optimalisatie, wordt het link: een arts hoort ook te kunnen zeggen dat er medisch of psychisch geen goede reden is om iets te veranderen.
Een belangrijk verschil: een arts hoort niet alleen te kijken naar wat technisch kan, maar ook waarom iemand dit wil en of de verwachting realistisch is. Bij sterke fixatie op vermeende gebreken kan zo’n scan de preoccupatie juist voeden; dan is geen botox maar een goed gesprek, en soms psychologische hulp, de veilige eerste stap.
Tuurlijk weer een app die onzekerheid omzet in een verdienmodel... Ge voert een foto in en krijgt toevallig precies behandelingen geadviseerd die ze zelf verkopen. En als ge daarna nog niet tevreden bent ligt het zeker aan uw gezicht, niet aan die baggeranalyse.
Een app kan hooguit meetfouten en schoonheidsnormen uitspugen, geen serieus medisch advies geven. Maar dat maakt cosmetische ingrepen niet automatisch fout: voor iemand met bijvoorbeeld ademhalingsproblemen of een aangeboren afwijking kan een behandeling wél een bewuste keuze zijn. Het probleem zit dus vooral in de commerciële aanbeveling zonder arts, niet in elke neuscorrectie of filler.
Die apps verkopen vooral onzekerheid als wetenschap. Een foto zegt niks over ademhaling, pijn of aangeboren afwijkingen, en toch krijgt iemand voor 150 euro een lijstje met wat er allemaal “beter” moet; daar worden onze kinderen straks mee groot, alsof een natuurlijk gezicht een probleem is. Bewust kiezen voor een medische ingreep is iets anders dan je laten opjagen door een algoritme dat verdient aan jouw twijfel.
Ja hoor, een app gaat ff bepalen dat je neus niet goed genoeg is... verdient vooral geld aan onzekerheid. Straks krijg je bij de apk ook advies voor nieuwe koplampen terwijl alleen de lak een beetje dof is, gewoon stoppen met die commerciele onzin.
Die app ziet geen “ideale jij”, maar een verdienmodel met een gezicht eraan vastgeplakt. Straks krijg je na drie selfies een abonnement op onzekerheid aanbevolen, inclusief financiering voor de ingreep... lmao.
Hier hoort wat mij betreft ook een verbod op directe verkoop aan minderjarigen en een bedenktijd bij zulke adviezen bij. Een foto uploaden is zo gebeurd, maar een gezicht en de gevolgen van een ingreep krijg je niet met één druk op de knop terug naar de oude situatie; bovendien moet duidelijk zijn wie aansprakelijk is als de app iemand een behandeling aanpraat.
En wie controleert eigenlijk de data achter zo’n scan? Een slecht belichte foto of scheve hoek kan al als “probleem” worden verkocht, terwijl mensen denken dat er een objectief medisch oordeel uitkomt. Dat is gewoon reclame in een witte jas, toch?
Precies, en wie verdient eraan als die scan jou eerst onzeker maakt en daarna meteen de oplossing verkoopt?! Een app hoort geen verdienmodel te hebben op lichaamsbeeld en medische ingrepen, zeker niet bij jongeren; straks is een normaal gezicht ineens een storing die gerepareerd moet worden!!!
Wat me vooral opvalt: die apps verkopen geen medische diagnose, maar presenteren wel een ranglijst van wat er “beter” zou kunnen. Dat is een commercieel adviesmodel met een wetenschappelijk sausje — wie bepaalt eigenlijk wat een gemiddeld of ideaal gezicht is, en waarom zou een algoritme daar geld aan mogen verdienen? En als klinieken zulke tools gebruiken, staat dan vooraf duidelijk in beeld welke leverancier eraan verdient?
Een algoritme bepaalt niks uit zichzelf, het is gewoon een verdienmodel met een stekker eraan. En zolang mensen vrijwillig betalen om zich door een app onzeker te laten maken, blijft er altijd wel een kliniek die de kassa hoort rinkelen.
Wat ik nog mis: ook huisartsen en verzekeraars krijgen straks misschien patiënten die denken dat zo’n app een medische keuring is. Maak gewoon keihard duidelijk dat dit reclame is en geen zorg, anders trappen vooral jonge mensen erin.
De kern is dat zo’n rapport onzekerheid verpakt als objectieve kennis. Een jong gezicht wordt dan een project met tekortkomingen, terwijl echte schoonheid juist niet uit één internetgemiddelde komt; daar raakt de balans tussen zorg en commercie volledig zoek.
Dat rapport kan zeker onzekerheid als waarheid verkopen, jong, maar een snelle scan kan ook gewoon een signaal zijn voor verder gesprek met een echte arts. Het wordt pas fout als een app van elk normaal gezicht een verdienmodel maakt; en wie controleert eigenlijk die algoritmes, NASA?
Ach ja, mijn nichtje van zestien zit nu al met haar neus op elke selfie te letten. Als zo’n scan dan zegt wat er allemaal “beter” kan, voelt dat voor haar al snel als een tekortkoming. Daar verdienen klinieken straks lekker aan, terwijl een jong hoofd gewoon nog moet leren zichzelf met rust te laten.
Ja hoor, straks noemen we gewoon elke spiegel een medische keuring... mensen moeten zelf ook een beetje nadenken, niet elke gladde kop van een app geloven. De politiek moet die klinieken aanpakken, niet weer de burger met waarschuwingen opzadelen.
Die apps zijn geen zorg, maar ook niet automatisch de duivel. Een volwassen mens mag best weten wat er aan z’n kop te verbeteren valt; zet er gewoon keihard bij dat het reclame is en verbied die rommel voor minderjarigen, anders staat straks elke puber met een leen-BN’er-gezicht bij de kliniek, godverdomme.
Wat ik echt mis is de rol van influencers en behandelklinieken die elkaar hierin versterken. Eerst wordt een onhaalbaar schoonheidsbeeld gepusht en daarna biedt dezelfde wereld de “oplossing” aan; daar zouden strengere reclameregels en zichtbare financiële belangen toch allang voor moeten gelden.
Ik vraag me vooral af wat dit met kinderen doet die al vanaf hun twaalfde met filters en perfecte gezichten opgroeien. In de salon hoor ik nu al meiden zeggen dat hun echte neus “niet klopt”; straks komt er een app bij die dat even officieel verklaart, nou lekker dan.
En wie bepaalt dan wat een “ideaal” gezicht is, een app vol bias zeker; straks krijgt een puber een rekening en complex aangepraat voor een neus die gewoon prima is тамам
Die zorg is terecht, maar zo’n scan “verklaart” natuurlijk niets officieel; het is een commercieel algoritme met een schoon jasje. Het wordt pas echt schadelijk wanneer iemand zijn eigen gezicht alleen nog als verbeterproject ziet, terwijl schoonheid en heel-wording nooit uit één internetgemiddelde komen.
Straks zegt de app zeker ook nog welke school, baan en partner bij je nieuwe neus passen. Kinderen krijgen zo wel heel vroeg het idee dat normaal zijn een probleem is.
Het grootste risico zit misschien niet eens in de scan zelf, maar in het verdienmodel erachter: eerst wordt onzekerheid gemeten en daarna meteen een betaalde oplossing aangeboden. Wie controleert of zo’n rapport echt medisch onderbouwd is, welke data zijn gebruikt en of de kliniek financieel belang heeft bij het advies? “Indicatief” klinkt nogal vrijblijvend als iemand er vervolgens 150 euro voor betaalt en een ingreep overweegt.
Straks krijg je bij de garage ook een scan die zegt dat je auto pas goed is na vier nieuwe banden, andere velgen en een uitlaat... zolang de kliniek eraan verdient blijft dat advies natuurlijk rollen. En als zo’n app iemand echt schade aanpraat, mag de rekening ook gewoon bij die leverancier liggen.
Het probleem is niet alleen dat zo’n app eraan verdient, maar dat ie mensen wijsmaakt dat een normaal gezicht een probleem is. Voor je het weet ga je jezelf dagelijks scannen en schaam je je om iets waar eerst niks mis mee was. Echt bizar dat daar geen strengere regels voor zijn.
Dat risico is reëel, maar zo’n scan kan ook gewoon een laagdrempelige manier zijn om opties te bekijken; de echte bug is dat een commercieel algoritme onzekerheid verwart met een verdienmodel. Transparantie, leeftijdsgrenzen en geen medische claims lijken me logischer dan meteen elke gezichtsanalyse verbieden.
Een commerciële prikkel kan zeker meespelen, maar niet elke scan zal automatisch op de duurste ingreep uitkomen. Aan de andere kant blijft het riskant als mensen zo’n uitslag als medisch advies zien, terwijl het vooral een verkoopmiddel kan zijn.
Dit is niet alleen een verkooptruc, maar ook niet de neutrale wetenschap die zulke rapporten graag spelen — een algoritme kan onzekerheid prima verpakken als objectief advies. Een arts die meekijkt maakt het iets minder wild, maar zolang klinieken verdienen aan de ingreep blijft “gezichtsharmonie” verdacht veel lijken op een verdienmodel; en wie bewaakt ondertussen die foto’s en de bias in de trainingsdata?
En wie helpt iemand eigenlijk als zo’n scan een fout advies geeft en er daarna complicaties ontstaan? Dan zit je misschien met een dure hersteloperatie, terwijl de appleverancier zegt dat het maar een vrijblijvende suggestie was. Lekker makkelijk verdienen zo.
Precies, zo’n app heeft geen idee van je gezondheid of wat een ingreep met je doet; bij ons in de zaak zie ik al wat er gebeurt als mensen blind op een goedkope meting vertrouwen, een verkeerde inschatting kost daarna gewoon geld en ellende.
Het meest kwalijke is misschien dat zo’n app de grens tussen consument en patiënt laat vervagen. Je koopt eerst een rapport, krijgt daarna een probleem aangepraat en belandt vervolgens bij de kliniek die de oplossing verkoopt: geen diagnose, maar een verkoopfunnel met een gezicht erop. Paradoxaal genoeg wordt “persoonlijke keuze” zo juist gestuurd door een systeem dat doet alsof het objectief is.
PRECIES, EERST PRAAT DIE APP JE EEN KOPZORG AAN EN DAARNA MAG JE BETALE OM MINDER LELIJK TE WORDEN, DAS GEEN ZORG MAAR GEWOON MARKETING MET EEN WITTE JAS AAN MAN!!!
Ook de term “ideale zelf” zegt al genoeg, alsof je gezicht eerst een probleem is dat opgelost moet worden. Zeker jongeren kunnen daar makkelijk in meegaan, terwijl zo’n app helemaal niet kan beoordelen wat medisch verstandig of nodig is.
Een gezicht is geen akker die je elk seizoen verder moet optimaliseren. En als zo’n app al bij een foto met ander licht een nieuwe “afwijking” ziet, hoe betrouwbaar is dan het advies? Eerst maar eens verplicht laten zien welke data en klinieken achter die uitkomst zitten, anders betaal je vooral voor andermans verdienmodel.
Het grootste probleem is misschien niet eens de scan, maar het ontbreken van een nulmeting: wie bepaalt dat een gezicht eerst “afwijkt” voordat het verbeterd kan worden? Even rekenen: bij een rapport van 150 euro en daarna terugkerende fillers betaal je dus vooral abonnementskosten op een gebrek dat de app zelf heeft ontdekt.
Het begint al bij de woorden “ideale zelf”. Onze kinderen leren zo dat een gezicht een project is dat voortdurend geoptimaliseerd moet worden, in plaats van iets eigens en menselijks. Eerst maar eens minder scherm, meer buitenlucht en elkaar weer aankijken… daar wordt een mens vaak natuurlijker van dan van een rapport van 150 euro.
Een scan die je na twee minuten naar een neuscorrectie stuurt is geen wetenschap maar een upsell-funnel, daar zit het echte probleem. Maar doen alsof mensen hun uiterlijk niet mogen verbeteren omdat kinderen anders een “project” worden is ook nogal dramatisch; een goede kliniek moet gewoon eerlijk zeggen wat wel en niet kan, inclusief risico’s, in plaats van zo’n algoritmisch rapport als waarheid te verkopen.
Wat mij zorgen baart: zo’n app kan ook gewoon een foto van iemand anders analyseren zonder dat die persoon daar ooit toestemming voor gaf. Lekker dan, je gezicht als trainingsdata én verkoopargument tegelijk. Transparantie over opslag, toestemming en verwijdering lijkt me het absolute minimum; schoonheid hoort geen verdienmodel zonder grenzen te zijn.
Weer een verdienmodel dat doet alsof een gezicht een Excel-sheet is: €150 voor 30 pagina’s, dus €5 per pagina om je neus als afwijking te laten aanpraten. En daarna ben je met botox en fillers niet klaar, want onderhoud elke paar maanden; reken dat eens door over 10 jaar, dan is die “verbetering” vooral een abonnement zonder opzegknop.
Taalkundig gezien is “gezichtsharmonie” vooral een keurig woord voor een schoonheidsideaal dat door commerciële partijen wordt verkocht. Een arts hoort onzekerheid niet om te zetten in een behandelplan, zeker niet wanneer de computer met ondoorzichtige trainingsdata al heeft bepaald wat er aan iemands gezicht zou mankeren. En die foto? Die geef je niet zomaar terug als hij eenmaal ergens op een server staat.
Het probleem zit ook in de meetlat zelf: een gezicht is geen bouwtekening met één optimale verhouding. Zodra een app afwijking van het gemiddelde als defect labelt, maakt hij van menselijke variatie een verdienmodel; kwantumfysica toont aan dat meten het systeem beïnvloedt, en hier gaat iemand na de meting ineens zichzelf repareren.
Goh, ik vraag me ook af wat dit met kinderen doet die zo’n gezichtsscan voor de grap proberen. Als je op school al leert dat een app kan aanwijzen wat er mis is met je gezicht, neem je dat misschien jaren mee in je hoofd.
Op de werkvloer zie ik hoe snel een app-advies bij iemand verandert in een afspraak, vooral als iemand al kwetsbaar is en denkt eindelijk een oplossing te hebben gevonden. En daarna begint vaak het gedoe pas: spijt, schulden, ziekteverzuim en niemand die zich verantwoordelijk voelt omdat de klant “zelf” op uploaden heeft gedrukt.
Ik hoorde van een klant dat zo’n scan zelfs rimpels als “afwijking” kan aanwijzen terwijl diegene gewoon gezond is. Straks ga je voor een knipbeurt naar de kapper en kom je thuis met een nieuw gezicht op advies van een app, bizar toch.
Een rimpel of scheve neus is geen medisch probleem dat door een algoritme opgelost moet worden. Ten eerste weet zo’n scan helemaal niet of iemand gelukkig, gezond of onzeker is, ten tweede verkoopt het platform daarna vaak precies de behandeling waar het geld aan verdient; maar ok, noem het vooral “wetenschappelijk” en mensen gaan vanzelf denken dat hun gezicht gerepareerd moet worden.
Straks doet de kapper ook nog een scan en krijg je advies voor een nieuwe neus bij je knipbeurt, ja. Maar serieus, rimpels als afwijking zien is gewoon een verdienmodel en geen gezondheidsadvies.
Het medische probleem is ook dat een foto geen gesprek vervangt: je ziet niet of iemand al jaren obsessief met een vermeend gebrek bezig is, of wat een ingreep psychisch met die persoon doet. Bij twijfel hoort een arts juist soms af te remmen of door te verwijzen, terwijl zo’n betaalde scan vooral makkelijk nóg een behandeling kan aanbevelen.
En wie controleert eigenlijk de data achter zo’n scan? Een afwijkende belichting of een schoonheidsideaal uit een andere cultuur kan al als “probleem” worden verkocht, waarna je ook nog met je gezichtsfoto bij een commercieel bedrijf zit. Dat is dubbel zorgelijk toch?
Wat hier onderbelicht blijft: een gezicht is ook biometrische data, geen willekeurig plaatje dat je gratis aan een commercieel platform moet afstaan. Vanuit mijn praktijk zie ik hoe snel mensen hun eigenwaarde aan uiterlijk koppelen; als daar vervolgens een verkoopfunnel van wordt gemaakt, raakt niet alleen je privacy maar ook je innerlijke balans zoek.
Straks krijgt iemand met een gewone asymmetrie in haar gezicht een rapport alsof ze een lekkende cv-ketel is. En als werkgevers of verzekeraars ooit toegang tot zulke “verbeterpunten” krijgen, ben je helemaal de klos…
Ja hoor, straks mag je gezicht niet meer gewoon je gezicht zijn zonder eerst een abonnement en een adviesrapport. Als ik bij elke kras op mn vrachtwagen een app liet bepalen wat er vervangen moet worden, was ik allang failliet... de kliniek lacht zich rot en de klant betaalt.
Een scan kan natuurlijk niet bepalen wat iemand mooier of gelukkiger maakt. En als zo’n bedrijf verdient aan elke geadviseerde behandeling, is het nogal logisch dat een rimpel ineens als probleem wordt gezien.
Het engste is misschien nog dat zo’n app niet hoeft te bewijzen dat er iets mis is; alleen genoeg twijfel zaaien om daarna een behandelknop te tonen. Zet er een verplichte pauze en onafhankelijke uitleg tussen, anders is dit gewoon een webshop die eerst het probleem bij de klant programmeert.
Het probleem is dat zo’n scan niet alleen een advies geeft, maar ook een nulmeting creëert waar iemand later steeds aan blijft toetsen. De oplossing is dat aanbieders verplicht worden om trainingsdata, bewaartermijnen en commerciële belangen openbaar te maken, plus een echte menselijke beoordeling vóór er überhaupt een behandeling wordt aangeboden; anders is dit gewoon een meetinstrument dat de markt eerst zelf groter maakt.
Een gezichtsfoto is óók biometrische gezondheidsdata, geen vakantiekiekje dat je zomaar aan een onbekend bedrijf moet geven. Ik was zelf ooit ook van “ik heb niks te verbergen”, tot ik zag hoe makkelijk gegevens jarenlang blijven rondzwerven en voor heel andere doelen worden gebruikt; straks kent een algoritme niet alleen je neus, maar ook je onzekerheden!!!
Het gaat niet alleen om de uitslag, maar ook om de meetlat: gezichten zijn geen bloeddrukwaarden met één “juiste” uitkomst. Een app die symmetrie en gemiddelden als gezondheid of succes verkoopt, maakt van normale variatie een behandelprobleem; bovendien kan zo’n rapport nog jaren rondzwerven nadat iemand van gedachten is veranderd.
Dit kan onzekerheid echt aanjagen: iemand komt voor een vrijblijvende scan en loopt weg met een lijstje vermeende afwijkingen. In de spreekkamer zie je ook dat mensen soms vooral last krijgen van het eindeloos vergelijken, niet van hun neus of kin zelf; een app die daar een medische uitstraling aan geeft, maakt dat alleen maar sterker. En een selfie met biometrische informatie uploaden naar een commercieel platform zou ik sowieso niet licht opvatten.
Een selfie met “biometrische informatie” klinkt ook lekker gewichtig, maar een foto uploaden blijft vooral een privacyrisico omdat je niet weet wat ermee gebeurt. En dat lijstje vermeende afwijkingen? Voor 150 euro krijg je dertig pagina’s bevestiging dat je gezicht dringend onderhoud nodig heeft. De enige echte wetenschap is hier dat onzekerheid uitstekend verkoopt.
Het lastige is ook dat zo’n scan helemaal niet neutraal hoeft te zijn: een app kan vooral die ingrepen tonen waar een kliniek het meeste aan verdient. Aan de andere kant willen mensen soms gewoon weten wat er technisch mogelijk is, dus duidelijke uitleg over de aanbieder en de beperkingen lijkt me wel het minste.
Die apps verkopen geen eerlijk advies maar onzekerheid met een betaalmuur erachter. “Technisch mogelijk” is ook een rare ondergrens: technisch kan ik mezelf thuis een nieuwe neus snijden, maar daar hoeft geen verdienmodel omheen.
Het grootste probleem zit misschien nog vóór de privacy: wie is hier eigenlijk patiënt en wie is de verkoper? Een fotoanalyse die eindigt met fillers of een implantaat lijkt al snel op een verkooptrechter, zeker als niet wordt vermeld hoeveel alternatieven en mislukte voorspellingen het model níét laat zien. En dat rapport van 150 euro “wetenschappelijk onderbouwd” — welke onafhankelijke studie toetst dat precies?
Het meest kwalijke vind ik nog dat zo’n rapport de indruk wekt dat een gezicht een technisch defect is dat je met genoeg geld kunt repareren. Een arts mag best helpen bij een realistische wens, maar een commerciële app hoort niet te bepalen welke neus, kaaklijn of rimpel maatschappelijk “beter” is; voor je het weet wordt normaal ouder worden als achterstallig onderhoud verkocht. En die foto zou ik al helemaal niet uploaden, want eenmaal op internet weet je nooit waar je gezicht over vijf jaar weer voor wordt gebruikt.
Die scans meten misschien vooral welke ingreep de aangesloten kliniek verkoopt, niet wat er met je gezicht aan de hand is. En waar worden die foto’s daarna opgeslagen of doorverkocht voor training? Eigen onderzoek naar de voorwaarden graag, want één upload is zo gedaan maar je gezicht staat daarna mogelijk overal. WAKKER WORDEN!!!