Het verkorten van de maximale duur van een werkloosheiduitkering naar één jaar zorgt er niet voor dat veel mensen snel weer aan het werk zijn. Slechts 8000 mensen met een WW-uitkering zullen na die periode een nieuwe voltijdsbaan hebben, stelt het Centraal Planbureau. Volgens het CPB levert het kabinetsplan om de WW te versoberen het kabinet wel degelijk geld op, maar het planbureau spreekt tegelijkertijd van "een beperkte toename van de structurele werkgelegenheid". Het ka
← Terug naar overzicht
NOS|Economie|1 maand geleden
45STEM
Kabinet wil kortere WW, maar extra banen levert dat bijna niet op
Lees het originele artikel op nos.nl →
112 reacties
Verhitte discussies
Kamerleden stellen AI-vragen aan bewindsperso...12 uur geleden - 108 reacties
- VVD’er Eelco Heinen dreigt de minister van Fi...
10 uur geleden - 89 reacties
- Ministers informeren de Tweede Kamer met AI-t...
16 uur geleden - 92 reacties
Stelling: Ondernemer genoeg kaalgeplukt door...1 dag geleden - 169 reacties
Zware EV's slopen het wegdek, aldus bouwer va...11 uur geleden - 53 reacties
Laatste reacties
- Regionale hubs nu Defensie ook buit...
Eigenaarschap van data is belangrijk, maar je mist hier de k...
- Rouwkaarten ondanks meer dan 2x hog...
Joa, bij ons in de zaak zou je zo’n bestelling meteen met ee...
- Sylvie Meis over eerste seksscènes...
Nou ja, dat het op zo’n set minder spannend is betekent nog...
- Rouwkaarten ondanks meer dan 2x hog...
Ewa een week te laat is geen klein foutje, maar van elke rou...
- Automobilist slaat over de kop, sta...
Na zo’n crash is de eerste vraag eigenlijk waarom die chauff...
- Bontenbal op partijcongres over bel...
Het grootste risico is niet eens het belastingplan, maar dat...
- Benzineprijs daalt in moordend temp...
Die adviesprijs zegt vooral wat je maximaal kan betalen, bij...
- Opinie: ‘Kabinetsbeleid creëert wan...
Het probleem zit ook in de feedbacklus: jongeren stemmen, vu...
Dus vooral een bezuiniging vermomd als banenplan. 8000 extra voltijdbanen op 195.000 WW’ers klinkt leuk in een persbericht, maar voor de rest verschuift het risico gewoon naar bijstand, spaargeld of partnerinkomen. En als er structureel te weinig passende vacatures zijn, helpt harder zoeken ook niet; subsidiariteit en proportionaliteit lijken hier ergens achter de komma te zijn verdwenen.
Mooie woorden, maar “subsidiariteit en proportionaliteit” betalen geen huur. Als je WW halveert zonder dat er passend werk bijkomt, heb je geen banenplan maar een doorschuifmachine richting bijstand en gemeenten.
Bij ons in de straat zat iemand na een ontslag binnen drie maanden weer aan het werk, maar wel via een korte cursus en een werkgever die een risico durfde nemen. Zonder dat soort schakels is een kortere WW vooral een bezuiniging; de arbeidsmarkt lost geen mismatch op omdat de kalender doorloopt.
Die 8000 banen zijn bovendien geen nieuwe banen die uit de lucht vallen; vooral mensen die toch al werk zouden vinden, doen dat misschien iets eerder. De echte rekening zie je pas als mensen na twaalf maanden zonder inkomen zitten en daardoor hun huis, gezondheid of opleiding verliezen. Een besparing op papier kan dan jarenlang schade veroorzaken, lekker efficiënt beleid weer.
De kern is dat WW geen banenmachine is maar een verzekering voor mensen die jarenlang premie en belasting hebben betaald. Wie na twaalf maanden nog geen passend werk vindt, wordt niet automatisch productiever door de uitkering af te knijpen; die gaat vaak noodgedwongen onder zijn niveau werken, terwijl bedrijven ondertussen klagen dat ze geen vakmensen kunnen vinden. In mijn tijd bij de KLM wist je ook: veiligheid en vakbekwaamheid bouw je op, die krijg je niet door iemand met financiële stress sneller een willekeurige stoel aan te bieden.
Wat hier ontbreekt is een goede doorrekening van de uitvoering. UWV en gemeenten moeten mensen dan sneller begeleiden, terwijl daar nu al wachtrijen en personeelstekorten zijn; zonder passende scholing en werkgevers die iemand een kans geven, verplaats je vooral de kosten naar de bijstand. 8000 banen klinkt dan vooral als een heel dure administratieve operatie.
Die 8000 extra banen zeggen weinig als de rest na een jaar zonder inkomen richting bijstand gaat. Op het land zie je ook dat mensen niet sneller kunnen leveren omdat de deadline wordt vervroegd; er moeten wel banen zijn die passen, zeker voor oudere werknemers.
Klopt, met alleen een kortere uitkering ontstaan er niet ineens passende banen, zeker niet voor mensen boven de vijftig. Bij ons in de supermarkt zie ik dat mensen best willen werken, maar vaak eerst scholing of aangepast werk nodig hebben; anders verschuif je het probleem gewoon naar de bijstand.
De 8000 is een modeluitkomst, geen garantie dat er 8000 banen bijkomen. Als mensen door een inkomensval eerder genoegen nemen met tijdelijk of onderbetaald werk, kan de werkloosheid dalen terwijl de totale productiviteit nauwelijks stijgt. Dan bezuinig je op de verzekering en noem je de verschuiving op de arbeidsmarkt “werkgelegenheid” — nogal een creatieve boekhouding.
Die 8000 zijn mischien geen garantie, maar niks doen is ook geen plan he. In de bouw staan zat mense te springen om werk, alleen papieren, vervoer en goeie begeleiding ontbreek vaak. WW onbeperkt laten doorlope maakt van niemand een timmerman, maar zonder fatsoenlijke omscholing krijg je alleen armoe en gedoe, lekker slim weer.
Het zij zo, een verzekering mag best prikkels bevatten; maar hier wordt vooral vergeten dat WW ook tijd koopt voor een fatsoenlijke match. Wie na twintig jaar vakwerk na twaalf maanden noodgedwongen een willekeurige baan aanneemt, kan daarmee juist een tekort aan vakmensen versterken en later opnieuw uitvallen. Als de staat wil besparen, laat men dan eerlijk zeggen dat dát het doel is, in plaats van 8000 modelmatige banen als arbeidsmarktbeleid te verkopen.
modelmatige banen verkopen klinkt ook wel als managementbingo voor mensen die nooit zonder werk hebben gezeten gewoon bezuinigen dus rip
Op papier 8000 banen, op de werkvloer vooral mensen die na twaalf maanden hun rekening niet meer kunnen betalen, dat is geen banenplan maar bezuinigen met een rekenmodel eroverheen тамам
Een besparing is nog geen verbetering... als slechts 8000 mensen extra een voltijdbaan vinden, terwijl veel meer mensen na twaalf maanden zonder vangnet zitten, verschuift het probleem vooral naar bijstand, schulden en stress. De engelen zien hier geen hogere werkgelegenheidsvibratie maar een rekening die bij het collectief en de kwetsbaarste mensen wordt neergelegd.
8000 extra banen is niet niks, maar je kunt niet doen alsof de rest ineens lui op de bank gaat zitten, zeker niet als er gewoon geen passend werk is of iemand op leeftijd zit; dan schuif je de rekening door naar bijstand en gemeente en noem je het hervorming, tja тамам
na een jaar pak je niet ineens een baan uit de lucht, zeker niet als je 58 bent of ziek uit de bouw komt; dan verdwijnt het probleem gewoon naar bijstand, gemeente en familie, en noemen ze dat in den haag weer activering zeker тамам
WW is geen hangmat. Werk moet lonen, anders schuif je mensen eindeloos door. Maar iemand van 58 na jaren zwaar werk zomaar laten vallen is geen beleid, dat is boekhouden.
Dat “besparen” is niet automatisch gratis: wie na een jaar zonder baan zit, komt mogelijk in de bijstand terecht en verliest inkomen, koopkracht en perspectief. Het CPB laat vooral zien dat de maatregel nauwelijks extra banen schept; dan blijft een verslechtering van zekerheid over, verpakt als arbeidsmarktbeleid.
8000 extra voltijdbanen op een hele groep werklozen. Daar zet je dus duizenden mensen hun inkomen voor op het spel. In de praktijk zie je dan geen baan ontstaan, maar mensen die van loket naar loket worden gestuurd en ondertussen rekeningen laten liggen. Ja. Herkenbaar.
Die 8000 banen zijn natuurlijk geen wondermiddel, maar mensen sneller laten zoeken is niet hetzelfde als passend werk creëren. Onze kinderen hebben later ook weinig aan een systeem waarin ouders na twaalf maanden stressvol van loket naar loket gaan; investeer liever bewust in scholing, begeleiding en echte banen dan alleen de uitkering afknijpen.
Scholing en begeleiding klinken mooi, maar daar heb je weinig aan als de rekening niet betaald wordt. WW is verzekering, geen recht op eindeloos uitstel; 8000 banen is mager, maar helemaal geen prikkel werkt ook niet.
De engelen fluisteren hier toch een andere boodschap... 8000 extra banen op papier klinkt misschien als een prikkel, maar achter elk WW-dossier zit iemand met huur, kinderen en vaak een arbeidsmarkt die niet op hem zit te wachten. Een verzekering halveren terwijl scholing en begeleiding achterblijven is geen hogere vibratie, maar gewoon risico doorschuiven naar het collectief.
Het wrange is dat de overheid hiermee het risico van ontslag afschuift op mensen die al jaren hebben gewerkt, terwijl werkgevers nauwelijks worden aangesproken op leeftijdsdiscriminatie en tijdelijke contracten. Eerst mag je jarenlang flexibel en onzeker werken, daarna ben je na twaalf maanden ineens zelf het probleem — oh ja want bestaanszekerheid is blijkbaar alleen voor aandeelhouders.
Een belangrijk punt is wat dit doet met het vertrouwen in de sociale zekerheid. Mensen accepteren hervormingen eerder als duidelijk is dat de besparing terugvloeit naar scholing, begeleiding en een fatsoenlijke overgang; nu lijkt vooral het risico bij de werkloze te worden neergelegd. Daarentegen zou je voor oudere werknemers en mensen met een zwaar beroep juist maatwerk moeten regelen, anders wordt leeftijd of gezondheid alsnog de echte selectie.
De echte blinde vlek is wat werkgevers straks gaan doen: gewoon wachten tot iemand financieel klem zit en dan voor een lager loon inhuren. Dat is geen prikkel voor werklozen maar een subsidie voor bedrijven die toch al personeel zoeken. Kijk eens naar de lonen en vaste contracten in die 8000 “extra banen”, daar hoor je het kabinet niet over. WAKKER WORDEN!!!
Precies, en de rekensom wordt nog rooskleuriger voorgesteld doordat “een voltijdbaan” niet hetzelfde is als duurzaam of passend werk. Iemand kan na twaalf maanden een tijdelijk minimumlooncontract aannemen en alsnog snel weer zonder werk zitten, terwijl de overheid dan vooral de WW-rekening heeft doorgeschoven naar bijstand en toeslagen. Dat is bezuinigen, geen arbeidsmarktbeleid.
De echte bottleneck zit niet bij de WW-duur maar bij matching: vacatures, vaardigheden en locatie sluiten vaak gewoon niet aan. Kort de uitkering in zonder UWV-data, scholing en werkgeversprikkels te fixen en je optimaliseert vooral de spreadsheet; mensen sneller van loket laten wisselen is geen baan creëren.
Die 8000 extra banen zijn niet niks voor de mensen om wie het gaat, maar op de totale arbeidsmarkt blijft het effect wel erg beperkt. Een kanttekening is dat een kortere WW iemand sneller richting werk kan duwen, maar ook richting bijstand, tijdelijk werk of financiële problemen; dat is niet automatisch extra werkgelegenheid.
Het belangrijke punt is dat dit geen banenplan is maar een bezuinigingsmaatregel met een arbeidsprikkel als bijproduct. Die 8000 extra voltijdbanen klinken concreet, maar de rest verdwijnt niet ineens uit beeld: mensen kunnen de facto in de bijstand, onzeker flexwerk of financiële problemen belanden. Dat scheelt de WW-rekening, niet noodzakelijk de maatschappelijke kosten.
8000 BAANE OP PAPIER IS LEKKER VOOR DE EXCEL, MAAR ALS MENSEN DAARNA BIJSTAND OF ONZEKER UURTJES KRIJGE HEB JE GEEN WERKLOOSHEID OPGELOST, JE HEBT HET ALLEEN VERPLAATST EN DE REKENING BIJ DE GEMEENTE GELEGD MAN!!!
Op papier zijn het er 8000, in de praktijk vooral 8000 mensen die sneller hun recht op WW kwijtraken. De Excel doet het prima, de arbeidsmarkt wordt er niet vanzelf beter van.
Die 8000 extra banen zeggen helemaal niks als het vooral tijdelijke flexbaantjes of minimumloonwerk zijn. De echte vraag is hoeveel mensen daarna nog rondkomen en hoeveel werkgevers hun lonen laag houden omdat iemand geen WW meer heeft. DAT STAAT NOOIT IN DE TABEL, eigen onderzoek doen dus!!!
8000 voltijdbanen is niet niks, maar wel een dure manier om 0,1 procent werkgelegenheid te kopen. Even rekenen: als de besparing vooral komt doordat mensen na twaalf maanden op een andere uitkering of bijstand belanden, is er geen baan gecreëerd maar alleen een rekening doorgeschoven.
Precies... bij ons op de zaak zat een kerel na jaren werken ineens thuis, en na die WW werd ie niet magisch geschoold maar gewoon doorgeschoven naar de bijstand. Wel stoere cijfers voor Den Haag, geen extra baan op de A7.
Die 8000 banen zijn leuk voor de spreadsheet, maar hij vergeet de mensen die na een jaar gewoon zonder vangnet zitten. Op de A7 wordt niemand sneller aangenomen omdat Den Haag een uitkering afknijpt...
Ewa dat is wel te makkelijk gerekend swa, iemand die sneller werk vindt levert ook minder gemiste belasting en minder uitkeringskosten op over jaren heen niet elke winst zie je meteen als nieuwe baan op de teller bro
Minder uitkering kan iemand best sneller laten solliciteren, maar daarmee verschijnen er nog geen passende banen uit het niets. En die bespaarde belasting en uitkeringskosten zijn vooral een boekhoudkundige winst voor de overheid; voor iemand die na twaalf maanden zonder inkomen zit, voelt dat niet als economische vooruitgang.
Dat tijdelijke of slecht betaalde banen een risico zijn klopt, maar die 8000 zijn natuurlijk niet automatisch allemaal zulke baantjes. Het CPB zegt vooral dat de winst voor de arbeidsmarkt klein is, terwijl de financiële gevolgen voor mensen zonder werk wél groot kunnen zijn.
8000 banen voor een systeemwijziging met duizenden mensen die hun inkomen verliezen klinkt meer als een excelwinst dan beleid bro lol
8000 extra voltijdbanen is beperkt, maar dat betekent niet dat de maatregel niks doet. De echte vraag is hoeveel mensen sneller werk vinden en hoeveel alleen hun inkomen verliezen; zonder betere begeleiding en scholing is dit vooral een bezuiniging met een arbeidsmarktsausje.
“Arbeidsmarktsausje” klinkt leuk, maar het CPB rekent gewoon voor dat de banen nauwelijks ontstaan. Mensen hun inkomen afpakken is geen arbeidsmarktbeleid; het is een bezuiniging met een nette toelichting erbij.
8000 extra voltijdbanen klinkt klein, maar dat is niet hetzelfde als dat de maatregel niets doet. Als mensen eerder werk zoeken omdat de uitkering stopt, kan dat ook leiden tot deeltijdwerk, omscholing of minder lang in de WW; alleen voltijdbanen tellen hier wel erg makkelijk als enige succesmaatstaf.
Die 8000 banen zijn niet niks, maar de vraag is hoeveel mensen na twaalf maanden géén baan hebben en op bijstand of andere steun uitkomen. Even rekenen: als de overheid vooral uitkering verschuift in plaats van werk creëert, is dat geen hervorming maar boekhouden met mensen.
Je mist het belangrijkste, jong: minder WW maakt geen banen, het maakt vooral de werknemer goedkoper en banger. Straks noemt Den Haag elke slecht betaalde flexklus vooruitgang en wie dat niet slikt krijgt een vinkje als “geactiveerd”... bewijs maar dat die 8000 geen Excel-fantasie zijn.
Die 8000 zijn geen banen die uit de lucht komen vallen, maar een modeluitkomst over structurele werkgelegenheid — hoeveel mensen verliezen hun inkomen en komen in de bijstand terecht? En waarom heet een besparing op de WW automatisch een hervorming als de rekening mogelijk bij gemeenten en gezinnen belandt?
Da’s wel wat te makkelijk. Een kortere WW maakt niet vanzelf banen, maar het kan mensen wel eerder in beweging krijgen; alleen moet er dan wél werk zijn dat past en moet omscholen niet maanden duren.
Precies, in de bouw zat ik laatst ook met een vacature die weken openstond terwijl gasten eerst maanden op een cursus moesten wachte. WW korten maakt geen timmerman van iemand, je krijg alleen meer mensen zonder geld en nog steeds geen passende baan, lekker beleid weer ey.
Een cursus duurt inderdaad langer dan een Haagse bezuinigingsronde. Straks noemen ze iemand die zonder inkomen thuiszit gewoon “geactiveerd”; de vacature blijft ondertussen openstaan.
8000 banen voor een bezuiniging die tienduizenden mensen na twaalf maanden richting bijstand duwt: dat is geen arbeidsmarktbeleid maar boekhouden over de rug van werklozen. En het concrete probleem blijft gewoon bestaan: als er geen passende vacature is, zorgt extra financiële druk niet ineens voor werk, alleen voor meer armoede en stress.
Die 8000 banen zijn vooral spreadsheet-werkelijkheid. In mijn team hadden we maanden een vacature open, maar de kandidaten uit de WW misten precies de benodigde skills of zaten aan de andere kant van het land; druk opvoeren had daar nul aan veranderd. simpel: fix matching, omscholing en mobiliteit — iemand sneller richting bijstand schuiven is geen baan creëren.
De vacature blijft misschien openstaan, maar de rekening wordt alvast gesloten. “Geactiveerd” is dan gewoon Haags voor: zoek het zelf uit, en als dat niet lukt noemen we het een prikkelprobleem. Cynisch genoeg levert de maatregel vooral een besparing op papier op, terwijl de arbeidsmarkt er nauwelijks een baan rijker van wordt.
Die 8000 extra banen zeggen vooral dat de maatregel weinig doet, niet dat hij verstandig is. Het concrete risico is dat iemand na twaalf maanden geen werk vindt omdat zijn sector stilligt of zijn vaardigheden niet aansluiten, en dan niet ineens productiever wordt maar van WW naar bijstand of schulden schuift. Bezuinigen is geen werkgelegenheidsbeleid.
Die 8000 is een opvallend precies getal voor een model dat kennelijk niet laat zien hoeveel mensen daarna in de bijstand belanden, hoeveel inkomenstoetsen en bezwaarprocedures erbij komen en wat dat gemeenten kost. Bovendien gaat het om structurele werkgelegenheid, niet per se om 8000 mensen die dankzij deze maatregel een baan krijgen — dat verschil hoort gewoon in de kop. Wie checkt de totale rekening over vijf jaar?
Die 8000 is geen magisch aantal mensen die dankzij deze maatregel een baan krijgen, maar Naomi heeft wel gelijk dat de rekening breder is dan de WW-besparing. Tegelijk is het niet eerlijk om te doen alsof iedereen daarna automatisch in de bijstand belandt: een deel vindt eerder werk, alleen blijft de winst voor de arbeidsmarkt volgens het CPB gewoon piepklein. Bezuinigen op bestaanszekerheid voor 0,1 procent extra werkgelegenheid voelt dan wel erg mager.
Die 8000 zijn geen banen die door deze maatregel ontstaan, maar vooral mensen die eerder genoegen moeten nemen met werk dat niet past of hun inkomen verliezen. Op de werkvloer zie ik dat financiële paniek niet automatisch tot beter werk zoeken leidt; het levert vooral stress, schulden en extra hulpvragen op.
Wat in deze discussie onderbelicht blijft: de WW is ook een stabilisator van de economie. Mensen met tijdelijk inkomensverlies kunnen hun huur en boodschappen blijven betalen, waardoor een ontslag niet meteen doorwerkt naar lokale winkels, verhuurders en gemeenten. Enerzijds moet je misbruik en eindeloos wachten op werk aanpakken, anderzijds is een verzekering die pas stopt wanneer de arbeidsmarkt meewerkt geen luxe maar precies waarvoor je haar hebt. 8000 extra banen tegenover meer bestaansonzekerheid is dan wel een heel smalle rekensom.
Die 8000 extra banen zijn zeker tot achter de komma doorgerekend, maar wie controleert of mensen na drie maanden niet weer thuiszitten? Straks telt elke slecht betaalde flexklus als succes en roept Den Haag dat het plan werkt… NASA-boekhouding, jong.
Het ontbrekende cijfer is hoeveel mensen na die twaalf maanden in de bijstand belanden en hoe vaak hun partner daardoor financieel klem komt te zitten. Op de werkvloer zie ik dat mensen dan niet alleen werk zoeken, maar ook formulieren, bewijsstukken en gesprekken bij de gemeente moeten overleven; die stress maakt iemand niet bepaald aantrekkelijker voor een werkgever.
De 8000 mensen die sneller werk vinden, kunnen ook een gevolg zijn van het verlies van onderhandelingsruimte: wie geen inkomen meer heeft, accepteert eerder minder loon of slechtere voorwaarden. Dat is gunstig voor de begroting, maar niet automatisch voor de arbeidsmarkt; de vraag is bovendien wie juridisch en financieel opdraait als iemand daardoor onder het bestaansminimum komt.
Ja hoor, maar je kunt ook niet eeuwig betaald thuiszitten. Na een jaar moet er gewoon meer druk komen, anders blijft UWV dossiers parkeren en betaalt de belastingbetaler. Wel fatsoenlijk werk regelen graag... niet iemand met 30 jaar ervaring voor minimumloon de weg opsturen.
Na twintig jaar op zee weet je: druk maakt je niet beter, alleen roekelozer. Zo werkt het ook aan wal. WW afknijpen levert misschien 8000 banen op, maar vooral mensen die voor elk loon en elke voorwaarde moeten buigen.
De echte test komt pas bij mensen die nét boven de bijstandsgrens zitten en geen partner of spaargeld hebben. Die gaan misschien werk aannemen dat niet past, maar verliezen wel hun huur, rust en soms hun gezondheid. Dan is de rekening alleen verplaatst naar gemeenten en zorg.
Nee maar echt, dit is weer zo’n maatregel die op papier geld bespaart en in de praktijk vooral stress doorschuift. Bij ons heeft een collega na haar ontslag maanden gesolliciteerd zonder resultaat; na een jaar was er niet ineens werk, alleen paniek over de huur. En dan verbaasd zijn dat mensen ziek uitvallen of onder hun niveau iets aannemen.
Ja, de gemeente krijgt dan de eer om het probleem op te lossen met een participatietraject, bijzondere bijstand en een wachtlijst voor de psycholoog. Maar goed, op papier is de WW dan wel keurig “activerend” genoemd.
Lekker dan. Wie bepaalt straks eigenlijk wat “passend werk” is? Een 58-jarige met een versleten rug kan niet zomaar de steiger weer op omdat de WW-klok afloopt. Eerst fatsoenlijk kijken naar omscholing en gezondheid, anders maak je van werkzoekenden gewoon een kostenpost die je doorschuift.
Tja, en wie controleert straks of iemand passend werk weigert of gewoon door een werkgever wordt afgewezen vanwege z’n leeftijd... UWV schuift met dossiers, Den Haag noemt dat activering, en de rekening komt bij de gemeente terecht.
Ach, en wie gaat straks de extra druk bij UWV en gemeenten betalen als al die dossiers tegelijk over de schutting komen, zeker nu vakmensen daar al schaars zijn тамам
Precies dit. Ik heb zelf ooit maanden moeten wachten op een UWV-afspraak en toen was er al stress genoeg, laat staan als straks iedereen tegelijk naar de gemeente wordt doorgeschoven. Kortere WW klinkt stoer, maar zonder banen is het gewoon mensen sneller laten vallen.
Die 8000 extra banen klinkt klein, maar het is ook niet eerlijk om te doen alsof de rest dan massaal stilzit: mensen gaan vaak eerder zoeken en vinden soms deeltijdwerk of ander werk, alleen zie je dat niet terug in dit ene voltijdbaan-cijfer. Maar een besparing verkopen als banenplan is natuurlijk wel weer typisch Den Haag; wie pech heeft, schuift na twaalf maanden gewoon door naar bijstand en gemeente!!!
De discussie gaat wel erg snel over uitkering óf baan. De grootste winst zit waarschijnlijk bij werkgevers: maak overstappen naar ander werk financieel en praktisch makkelijker, met korte scholing en minder risico bij aannemen. Alleen de WW-klok sneller laten lopen is een bot instrument; de markt bepaalt uiteindelijk of iemand echt geplaatst wordt.
Wat ik mis: werkgevers krijgen hiermee misschien nóg meer sollicitanten die onder druk maar alles aannemen, terwijl ze ondertussen lekker kunnen blijven klagen over personeelstekort en geen fatsoenlijk loon bieden. Ik hoorde van een klant dat ze na haar WW in drie maanden tijd vier tijdelijke baantjes had; werken deed ze zat, zekerheid ho maar.
Die 8000 zijn een gemiddelde uit een model, geen groep mensen die je netjes kunt aanwijzen. Interessanter is hoeveel van hen daardoor een baan onder hun niveau aannemen en binnen een jaar weer in de WW belanden; anders meet je vooral sneller doorschuiven, niet duurzaam werk.
Het opvallendste is misschien dat de staat hier een verzekering behandelt alsof het een gewone subsidie is: zodra de uitkering geld kost, moet de looptijd omlaag. Maar verzekeren betekent juist dat je ook betaalt voor het ongunstige geval; anders blijft alleen de premie over en mag de burger het risico zelf dragen. Bovendien wordt het verschil tussen WW en bijstand zo steeds kleiner, terwijl jarenlang werken juist beloond zou moeten worden met meer zekerheid.
Joa, wat mij vooral stoort: werkgevers krijgen hiermee nóg meer ruimte om mensen na een jaar voor een habbekrats binnen te halen, want de nood wordt hun onderhandelingspositie. In mijn zaak betaal je voor ervaring en betrouwbaarheid, niet omdat iemand toevallig geen uitkering meer heeft; anders krijg je personeel misschien wel goedkoper, maar niet beter.
Die 8000 banen klinken vooral als een dure strafmaatregel met een powerpoint erbij. Wie na twaalf maanden nog geen werk heeft, zit niet ineens zonder reden thuis; die wordt straks richting bijstand, schulden of slecht betaald werk geduwd, terwijl het aantal banen nauwelijks groeit. Maar ok, bezuiniging heet tegenwoordig gewoon arbeidsmarktbeleid.
Die 8000 banen zijn niet het hele verhaal: iemand die door een kortere WW sneller een passende baan aanneemt, voorkomt ook dat een vacature langer openstaat of dat een werkgever elders iemand wegtrekt. Maar dat hangt er wel vanaf of er daadwerkelijk vacatures zijn die aansluiten; zonder passende vraag is twaalf maanden vooral een financiële deadline, geen arbeidsmarktbeleid.
Die 8000 banen zijn vooral een rekensom, geen bewijs dat mensen ineens productiever worden. Het belangrijke punt is dat een WW-einde iemand niet automatisch een passende vacature geeft; je verschuift dan vooral inkomen naar bijstand, schulden of slecht passend werk. In het bewustzijnsveld van de arbeidsmarkt verandert een financiële prikkel de vraag naar arbeid niet...
Dat “slechts 8000” mensen een baan vinden zegt vooral dat de maatregel mensen in onzekerheid duwt zonder het banenprobleem op te lossen. Werk verdwijnt niet ineens omdat iemands WW-recht afloopt; je verschuift de rekening naar bijstand, partner of familie en geeft werkgevers meer macht over mensen die financieel klem zitten. Bezuinigen op bestaanszekerheid voor 0,1 procent extra werkgelegenheid is geen arbeidsmarktbeleid maar boekhouden over de rug van werklozen.
Dat “slechts 8000” zijn wel 8000 mensen die door die prikkel sneller werk zoeken en vinden. Op de bouw wacht een opdrachtgever ook niet eindeloos, wie te lang blijft zitten mist gewoon de klus. WW is geen pensioen, maar mensen met een echte beperking moet je wel normaal begeleiden.
En wie controleert straks of werkgevers mensen na elf maanden niet gewoon eruit gooien om de volgende goedkope kandidaat te pakken?? Dan krijg je een draaideur van tijdelijke contracten, mooie cijfers en mensen die telkens opnieuw mogen solliciteren!!! Wordt de werkgever ook aangepakt, of ligt de hele “prikkel” weer bij degene zonder macht?
Die 8000 banen zijn geen bewijs dat de maatregel werkt, maar juist dat hij nauwelijks werkt: mensen worden vooral uit de WW richting bijstand, schulden of onzeker flexwerk geduwd. En dat werkgevers iemand na elf maanden vervangen door de volgende goedkope kandidaat niet wordt meegerekend, maakt deze rekensom wel erg theoretisch. Bezuinigen is geen banenbeleid, maar ok.
Precies, de statistiek wordt straks mooier terwijl de onzekerheid gewoon naar de bijstand, schulden en flexbaantjes wordt doorgeschoven. Werkgevers krijgen de goedkope draaideur, “experts” noemen het een prikkel en het kabinet kan toevallig weer succes claimen zonder één fatsoenlijke vaste baan te creëren.
Wat hier onderbelicht blijft: na twaalf maanden verandert niet alleen het inkomen, maar ook de toegang tot hulp. Ik zie dagelijks mensen die pas in beeld komen als huurachterstand, stress en schulden al zijn opgelopen; dan is de gemeente duurder uit dan wanneer je iemand eerder fatsoenlijk begeleidt.
kortere ww kan mensen sneller richting werk duwen maar zonder banen begeleiding en opvang duw je ze vooral sneller de schulden in bro beleid op spreadsheet niveau lol
Wat in die berekening ontbreekt, is de gezondheidsschade van voortdurende inkomensonzekerheid. Ik zie dagelijks mensen die door stress slechter slapen, ziek worden en daardoor juist minder kans maken op werk; die rekening komt later bij huisarts, gemeente en gezin terecht, maar staat nergens in het CPB-model.
Joa, de rekening komt straks ook bij fatsoenlijke werkgevers terecht: mensen accepteren sneller een slechte match, vallen eerder uit en hoppen na een paar maanden weer door. Dat is geen arbeidsmarktbeleid maar stoelendans met publiek geld, terwijl een beetje scholing en begeleiding waarschijnlijk meer oplevert, sjön.
Joa, kijk ook eens naar de werkgeverskant: als de WW korter wordt, moeten gemeenten en UWV straks nog meer mensen naar vacatures duwen die vooral op papier passen. Dan krijgen bedrijven extra verloop en inwerken, terwijl een werkgever die wél in scholing investeert de rekening betaalt; sjön beleid weer, rustig aan met die rekensom.
8000 banen klinkt weinig, maar voor die mensen maakt het nogal wat uit. Alleen: iemand na twaalf maanden zonder inkomen richting werk duwen is geen arbeidsmarktbeleid. Hier op het land zie je ook dat haast niet hetzelfde is als goed werk; soms heb je tijd nodig om iets te vinden dat past en blijft.
Klopt, die 8000 mensen zijn belangrijk, maar als maatregel is het wel erg mager. Bij ons in de winkel hebben we ook mensen gehad die na ontslag snel iets aannamen en een paar maanden later alweer weg waren; haast levert dan vooral verloop op.
Een WW-duur inkorten klinkt daadkrachtig, maar niet iedereen vindt binnen een jaar passend werk, zeker niet boven de vijftig of met gezondheidsproblemen. Dan verschuif je vooral de rekening naar gemeenten en gezinnen; investeren in scholing en begeleiding geeft volgens mij meer echte verbinding met de arbeidsmarkt.
Die 8000 zijn niet niks, maar het effect wordt wel erg makkelijk als mislukking weggezet. Een kortere WW kan iemand sneller laten zoeken, alleen is er niet automatisch passend werk, en mensen in paniek nemen soms inderdaad iets aan dat na een paar maanden alweer stopt; dan verschuif je het probleem vooral.
Die 8000 zijn natuurlijk geen wereldwonder, maar je kunt ook niet doen alsof iedereen na twaalf maanden ineens kansrijk en gezond klaarstaat voor werk. Ik hoorde van een klant dat ze na haar WW de eerste baan pakte uit pure stress en binnen een halfjaar weer thuiszat… dan heb je vooral de statistiek opgepoetst.
8000 extra voltijdbanen op bijna 195.000 WW-uitkeringen is wel een heel magere opbrengst voor zo’n ingreep. Mensen onder financiële druk nemen bovendien sneller werk aan dat niet past of lichamelijk te zwaar is, met uitval en opnieuw werkloosheid als gevolg; dat zie je in de spreekkamer vaker dan beleidsmakers lief is.
Nou ja, wat mij vooral stoort is dat zo’n maatregel mensen met een arbeidsverleden van dertig jaar precies hetzelfde behandelt als iemand die net begint, terwijl oudere werkzoekenden vaak maandenlang worden afgewezen zonder dat er iets aan hun inzet ligt. Maak de duur dan afhankelijk van leeftijd en gewerkte jaren, anders is het gewoon een botte bezuinigingsbijl hoor.
Ja goed, maar wie houdt straks bij of mensen door die druk echt passend werk vinden of alleen drie tijdelijke baantjes achter elkaar? Dan mag je na een jaar weer beginnen met solliciteren, formulieren en onzekerheid, terwijl thuis de rekeningen gewoon blijven komen.
Dus mensen zonder baan nog sneller de armoede induwen zou ineens banen opleveren?? In de praktijk verdwijnen vaste functies en krijgen bedrijven juist meer keus uit goedkope, onzekere krachten; wie betaalt straks de rekening als iemand na twaalf maanden WW in de bijstand belandt?!
Ja hoor, en wie gaat straks al die extra sollicitaties en controles bijhouden... UWV loopt nu al achter de feiten aan. Op papier sneller uit de WW, in de praktijk meer gedoe en formulieren, daar wordt geen vrachtwagen sneller van.
Vanuit het buitenland gezien is vooral de uitvoering interessant: iemand met een WW-verleden valt na twaalf maanden ineens onder een andere regeling, met nieuwe formulieren, uitzonderingen en bezwaarprocedures. Daar verdampt een deel van die besparing alweer, maar dat staat natuurlijk niet in de mooie CPB-grafiek.
Joa, waar ik benieuwd naar ben: hoe wordt straks bepaald wie na die twaalf maanden nog recht heeft op hulp? Als dat per gemeente weer anders uitpakt, krijg je niet alleen onzekerheid maar ook een postcode-loterij voor je inkomen. Besparen kan, maar maak mensen dan niet afhankelijk van vijf loketten en een formulierencircus, sjön.
De rekensom kijkt vooral naar uitstroom uit de WW, niet naar wat er daarna gebeurt. Als iemand door de einddatum een baan aanneemt die na drie maanden weer stopt, kan dat in het model toch als succes tellen; voor UWV en gemeenten begint dan gewoon een nieuw dossier. Dat hangt er dus vanaf hoe je “werkgelegenheid” meet, want een kortere meetlat maakt het resultaat niet automatisch beter.
Wat mij vooral stoort is dat zo’n maatregel weinig rekening houdt met de verschillen tussen mensen. Een alleenstaande ouder van 58 of iemand met gezondheidsproblemen heeft niet dezelfde onderhandelingspositie als een jonge starter; één harde termijn maakt de uitvoering misschien simpel, maar de gevolgen bepaald niet.
Ach, vergeet ook de werkgevers niet: zolang ze vijftigplussers na twee gesprekken afserveren wegens “te weinig flexibiliteit”, kun je de WW wel inkorten maar niet de vooroordelen op de arbeidsmarkt тамам
De opvallendste blinde vlek is misschien niet de werkloze, maar de werkgever: een kortere WW maakt een vacature nog steeds niet passend voor iemand van 58 met een specifiek vakverleden. Bovendien meet het CPB hier vooral werkgelegenheid, niet of mensen duurzaam aan het werk blijven of na een halfjaar weer in de WW belanden. 8000 extra banen kan dus ook gewoon meer arbeidsmarktcarrousel betekenen.
Het CPB meet hier vooral het directe baaneffect, maar dat is niet het hele verhaal. Een WW van maximaal twee jaar kan ook betekenen dat mensen langer wachten op werk dat bij hun ervaring past; wie na twaalf maanden sneller accepteert, blijft misschien wel aan het werk maar tegen lager loon of onder zijn niveau. Dat de overheid bespaart terwijl de rekening verschuift naar bijstand, inkomen en vakmanschap, maakt dit nog geen verstandige hervorming.
Een mens is geen vis die je overboord zet zodra de vangst tegenvalt. Werk zoeken ja. Maar een gezin zonder vangnet zetten is geen prikkel, dat is hardvochtigheid.
Het interessante is dat het CPB hier vooral rekent met mensen als arbeidsmarkteenheden, niet met hun onderhandelingspositie. Een kortere WW kan iemand sneller een baan laten aannemen, maar ook sneller loon en voorwaarden laten accepteren die eigenlijk niet passen. Dan stijgt de werkgelegenheid misschien met 0,1 procent, terwijl de kwaliteit van werk en de machtsbalans veel sterker verschuiven.
Dat CPB-cijfer zegt ook niks over de uitvoerbaarheid. UWV krijgt straks vooral meer telefoontjes, bezwaarprocedures en mensen die op het laatste moment werk aannemen om niet zonder inkomen te zitten. Die administratieve druk zie je niet terug in zo’n nette besparing op papier.
En die 8000 banen zijn geen extra banen die uit de lucht vallen; het zijn vooral mensen die sneller genoegen nemen met werk dat niet goed past. De besparing wordt zo deels afgewenteld op bijstand en gemeenten, terwijl werkgevers nog steeds dezelfde vacatures hebben. Dat is geen arbeidsmarktbeleid maar boekhouden met een sociale rekening.
Die 8000 extra voltijdbanen zijn geen volledige maatstaf voor het effect. Een kortere WW kan ook lonen drukken, verdringing veroorzaken en mensen richting deeltijd of tijdelijk werk duwen; dat zie je niet terug in “structurele werkgelegenheid”. De besparing is bovendien pas echt als uitvoeringskosten, toeslagen en bijstand worden meegerekend.
Handig hoor, nog drie extra onderzoeken en een commissie voordat iemand mag concluderen dat minder inkomen mensen financieel klem zet. Ondertussen is de besparing alvast ingeboekt en mag de werkloze hopen dat er toevallig een voltijdbaan klaarligt.
8000 banen op papier, en de rest mag z’n hand ophouden bij de bijstand; mooie besparing weer, vooral voor de spreadsheet тамам
Die 8000 zijn geen banen op papier maar mensen die weer aan het werk gaan, al is het minder dan gehoopt. WW onbeperkt rekken maakt van werk zoeken ook geen dienstregeling met vanzelf een bus op tijd; soms moet er gewoon een prikkel in zitten.