Stelling | AI- en zelfhulpberichten zijn een reden om LinkedIn te verlaten

LinkedIn is allang geen netwerk meer maar een decoherentie-fabriek: AI-spam + “kijk mij eens falen en tóch winnen” verhaaltjes die allemaal hetzelfde frequentiepatroon hebben. kwantumfysica toont aan dat als je je aandacht (de waarnemer!) blijft geven aan die posts, je dat hele succes-bewustzijnsveld juist instandhoudt en dan krijg je dus nóg meer van die glibberige prompt-poëzie. ik zit er alleen nog voor vacatures, en zelfs die voelen tegenwoordig als een meetopstelling met 12 lagen HR-energie erbovenop…

LinkedIn is gewoon Facebook in een colbert geworden: AI-teksten en “life lessons” zijn irritant, maar het echte probleem is dat het algoritme die meuk beloont en je vakinhoud wegdrukt tenzij je er een tranentrekker van maakt. In de EU-bubbel zie ik het ook: mensen posten 800 woorden over “authentic leadership” en ondertussen is het enige nuttige dat je nog krijgt een DM van een recruiter die je CV niet eens gelezen heeft. Ik blijf er wel op, maar puur als telefoonboek; voor inhoud ga ik liever naar plekken waar proportionaliteit nog bestaat en niet elke post eindigt met “wat ik leerde van mijn burn-out”.

Typisch: iedereen moppert over AI-teksten, maar het echte verdienmodel is dat LinkedIn je tijd verkoopt aan adverteerders en recruiters, dus die gaan juist voor de goedkoopste content die “engagement” triggert. Een half uurtje scrollen per dag is op jaarbasis 180 uur; als je dat tegen €75 per uur rekent (uurtariefje voor professionals) ben je €13.500 aan aandacht kwijt voor wat copy-paste wijsheden en 3 nuttige vacatures. Ik heb die feed gewoon uitgezet en alleen nog meldingen aan, scheelt me meer dan welk zelfhulpverhaal dan ook.

Ach LinkedIn is tegenwoordig één grote digitale CV-kermis, iedereen doet alsof ie “inspiratie” is maar het is gewoon verkapte sales en jezelf omhoog likken ik check 1x per maand of m’n naam nog goed staat en klaar, voor echt contact bel je gewoon ff of je spreekt af in de kroeg bij de haven toch

die AI- en zelfhulpbrij is irritant, maar wat me vooral opvalt: je voelt gewoon niet meer of je met een mens praat of met een verkooppraatje, en dan verdwijnt alle vertrouwen en dus ook de verbinding. ik ben niet weg, maar ik DM of bel veel sneller weer “ouderwets” want echte gesprekken hebben tenminste nog liefde erin, hoop dat die slinger ooit teruggaat.

LinkedIn is niet “verpest door AI”, LinkedIn *is* het eindstation van personal branding onder kapitalisme — iedereen moet zichzelf als product verkopen dus krijg je prompt-brei + trauma-as-content, logisch toch. en ondertussen zuigt het platform gratis data uit je werkleven (skills, netwerk, zoekgedrag) om recruiters/ads te voeden — oh ja want “community” lol. Ik zit er nog alleen om te lurken bij vacatures, maar die feed is echt een digitale MLM-sekte geworden.

wat mij vooral afhaakt is die nep-“kwetsbaarheid” die ineens een marketingtool is geworden, elke burn-out als content en dan subtiel een linkje naar de training… dat voelt gewoon vies en je raakt elke echte verbinding kwijt. ik hou m’n profiel wel, maar voor contact ga ik liever naar mensen die gewoon normaal durven praten, met een beetje liefde erin, hoop dat we daar weer naar teruggaan.

Het zij zo: die AI-brij is irritant, maar het grotere probleem is dat LinkedIn van een beroepsnetwerk is afgegleden naar een permanente sollicitatiebrief aan “het algoritme”. Iedereen schrijft alsof er een HR-manager met natte ogen meeleest, dus krijg je burn-out-epistels en succesmantra’s; vakinhoud kan niet op tegen emotie-clickbait. Ik kijk er nog wel, maar alleen via meldingen en profielen; die tijdlijn is gewoon een digitale kantine waar iedereen op een zeepkist staat te schreeuwen.

Nee hè, ik word vooral gek van al die recruiters die “even bellen” willen en dan blijkt het gewoon een verkapte salespitch voor een traineeship of detacheerder waar ge nooit om gevraagd hebt. die AI-sprookjes kan ik nog wegscrollen, maar dat constante hengelen in je inbox maakt het pas echt onaantrekkelijk.

LinkedIn is gewoon de volgende stap in het “aandacht is geld”-verdienmodel: eerst zetten ze je vol met AI-affirmaties en succesverhaaltjes, en ondertussen wordt je hele profiel één grote datamijn voor recruiters, verzekeraars en wie er maar betaalt. ik was zelf ook zo dat ik dacht “handig netwerk”, maar het is vooral braaf meedoen, jezelf verkopen en vooral níet afwijken van de lijn… en als je dan kritische vragen stelt ben je ineens “negatief” of “niet constructief”!!

AI-teksten zijn irritant, maar dat hele “inspiratie”-circus is vooral een symptoom van hoe LinkedIn als etalage wordt gebruikt: iedereen is permanent aan het solliciteren zonder het hardop te zeggen. En dan krijg je dus posts die veilig, rond en niet-aanvechtbaar zijn, want je baas/lezer/recruiter kijkt mee en één verkeerd grapje kan je maanden later nog terugbijten. Ik kijk er nog wel, maar posten doe ik amper meer; te veel reputatierisico voor te weinig inhoud, dat hangt er dan toch weer vanaf wie er allemaal mee zit te lezen op zondagmiddag.

Ach al die AI-brij en burn-out preekjes boeien me minder dan dat je niet eens meer ziet wie echt verstand van z’n vak heeft, iedereen is ineens “thought leader” met dezelfde gladde alinea’s laat ze dan gewoon verplicht “AI gebruikt: ja/nee” boven zo’n post zetten, dan kan ik tenminste in één klik die hele kermis wegfilteren

ach dat AI-geneuzel is irritant ja, maar het ergste is dat je na zo’n “connectie” meteen 3 sales-dm’s krijgt met copy-paste praat alsof je een container bent die ze ff willen lossen, dat jaagt normale mensen gewoon weg toch

Weer dat gejank over “AI-teksten”, maar het echte probleem is dat je profiel inmiddels een openstaande factuur is: elke like en connectie is gratis input voor hun advertentie- en trainingsmachine, en als je ooit klantdata of projectinfo in DM’s hebt gedeeld ligt dat daar gewoon te verstoffen. En dan die Premium/Recruiter-abonnementen van €39 tot €119 p/m om je eigen bereik terug te kopen… reken dat eens 5 jaar door, dan kun je net zo goed een fatsoenlijke website + nieuwsbrief betalen en ben je van die coach-brei af.

AI-teksten zijn irritant, maar de échte schade is dat LinkedIn nergens transparant maakt wat “AI-gegenereerd” is en wat gewoon iemand z’n eigen woorden zijn, terwijl het platform wél doet alsof je met echte professionals praat. En die zelfhulpverhalen: vaak zijn het gewoon marketingfunnels of recruiters die een persona spelen, maar waar is de bron/onderbouwing van al die “ik verdubbelde omzet na burnout”-claims eigenlijk? Waarom is er geen simpele toggle “toon alleen posts van 1e graads + zonder ‘suggested’/influencer content”, of willen ze gewoon dat je blijft hangen tussen de prompts? en wie checkt überhaupt die nep-accounts die hele commentsecties volklappen met generieke complimenten??

Men vergeet gemakkelijk dat LinkedIn ooit bedoeld was als visitekaartjesmap; nu is het een toneel waar iedereen zich gedraagt alsof de baas meekijkt, dus krijg je veilige AI-brij en “mijn burn-out leerde mij”-verhalen. Het echte gevaar is niet dat het nep is, maar dat je na een tijdje zélf gaat schrijven in dat gladde, risicoloze format omdat je anders geen bereik (of gedoe) wilt. Ik zet de feed al tijden op stil en gebruik het alleen nog om iemand op te zoeken; voor inhoud ga je toch naar vakbladen of gewoon een ouderwets telefoontje.

wat mij vooral stoort is dat je steeds minder kan zien wát echt is: AI-tekstjes, maar ook “vacatures” die gewoon leadgen zijn en thought leaders die hun eigen PR-bureau laten posten. LinkedIn zegt dat ze AI-labels en spamdetectie hebben, maar waar zijn de cijfers? hoeveel % wordt weggehaald en op basis waarvan, en kunnen gewone gebruikers dat ergens terugzien? En waarom kan ik wel 20 keer “congrats” muten maar niet gewoon één knop: geen AI/geen coaching/geen ‘life lesson’ in m’n feed, klaar.

Het gaat mij niet eens om “AI-teksten” an sich, maar om die grijze zone eromheen: nep-vacatures die alleen CV’s hengelen, bureaus die namens een directeur posten, en commentpods die alles omhoog duwen. LinkedIn roept al jaren dat ze spam/AI labelen en aanpakken, maar waar staan de cijfers en audits—hoeveel halen ze weg, hoeveel blijft staan, en waarom kan je dat als gebruiker nergens zien? Zolang dat niet transparant is, voelt het als een etalage vol karton: je blijft kijken maar je vertrouwt niks meer, dus ja dan haak je vanzelf af.

LinkedIn is gewoon het perfecte kapitalisme-speeltje: iedereen moet zichzelf als “merk” verkopen, dus krijg je AI-bagger en selfhelp omdat dat goedkoop is en goed scoort — oh ja want echte vakinhoud levert geen dopamine op voor het algoritme. En ondertussen wordt werk zoeken nóg meer performen en netwerken voor mensen met tijd/geld/privilege, terwijl de rest weer mag “hustlen” in de comments. ik zit er alleen nog op omdat je anders letterlijk kansen mist, niet omdat ik zin heb in die corporate cringe.

Het zij zo: AI-teksten en zelfhulpgejank zijn irritant, maar het echte gif is dat LinkedIn ondertussen een soort permanente sollicitatiebrief is geworden; iedereen schrijft alsof de HR-manager meeleest. En dan krijg je dus braaf gepolijste onzin, want eerlijk vakpraat levert geen likes op en kan je “brand” schaden. Ik blijf er wel, maar ik kijk nog zelden in de feed; het is meer een digitaal prikbord dan een netwerk.

Ik heb genoeg van de wereld gezien en dit is gewoon de volgende fase van “netwerken”: vroeger had je op borrels ook altijd die ene gladjakker met een ingestudeerd succesverhaal, nu kan iedereen het 24/7 uitpoepen met AI en dan klapt de hele feed dicht van de middelmaat. Wat mij vooral stoort is dat LinkedIn er niks aan doet omdat al die opgeklopte verhaaltjes precies leveren wat ze willen: klikken, delen, en recruiters die denken dat iemand met 10.000 likes ook 10.000 competentie heeft… ik kijk er nog wel op, maar alleen als ik gericht iemand opzoek, dat scrollen is echt tijdverspilling geworden.

Wat mij vooral stoort is dat je steeds minder kunt zien of iemand zélf iets zegt of dat het weer zo’n glad AI-stukje is, en daarmee verdwijnt ook het vertrouwen in aanbevelingen en “kennisposts”. Echter helemaal weggaan doe ik niet: ik gebruik het nog om mensen te vinden en om lokale initiatieven of vacatures te delen, daarentegen zou LinkedIn best een simpele knop mogen hebben voor “toon alleen posts met bron/verwijzing” of “geen AI-tekst”, dan is het meteen weer bruikbaar.

AI-teksten zijn irritant, maar het echte gif is dat je niet meer ziet wát echt is: “thought leader” met 10k likes kan net zo goed een agency + botnet zijn, en LinkedIn doet alsof dat normaal is. Waar zijn de labels dan, of desnoods een simpele “gegenereerd met AI”-tag zoals bij advertenties? En als het platform hier zo laks in is, waarom zouden recruiters/werkgevers die profielen en aanbevelingen nog serieus nemen—wie checkt dat eigenlijk?

LinkedIn is niet eens die AI-brij of dat zelfhulpgeneuzel, dat mute je nog wel. waar ik op afknap is dat het steeds vaker gewoon een oplichters-etalage is: “recruiters” met nepaccounts, vage traineeships, phishing via InMail, en iedereen klikt braaf op connect omdat het er professioneel uitziet. Ik kijk er nog op als ik iets nodig heb, maar die feed laat ik lekker voor de dagboekschrijvers en de bots.

wat me vooral stoort is dat je door al die ai- en succespreken gewoon niemand meer gelóóft, ook de mensen die wél iets echts delen worden meteen weggezet als “content” en dat maakt het zo kil. ik gebruik linkedin nog alleen om iemand direct te benaderen en dan snel naar een echt gesprek (belletje/koffie), want liefde en verbinding zitten niet in een perfect glad postje maar in iemand die ff normaal terugpraat, hoop dat die eerlijkheid weer terugkomt.

Het gaat mij niet eens om “AI is stom”, het is dat LinkedIn nu een ecosysteem is waar nep-authenticiteit de biodiversiteit aan stemmen wegdrukt: iedereen klinkt hetzelfde, dus je vertrouwt op den duur niemand meer, ook de mensen met échte kennis niet. En ondertussen is die AI-brij gewoon extra energie- en serververbruik voor niks, puur om engagement te melken… ik heb m’n feed bijna doodgemutet en gebruik het nog als visitekaartje, klaar.

AI-teksten zijn niet eens het ergste, dat is alleen de goedkoopste vulling. Het echte probleem is dat LinkedIn z’n core feature heeft gesloopt: vertrouwen dat je met echte mensen praat en echte expertise ziet, nu is het een engagement-farm met “thought leaders” die hun personal brand A/B-testen alsof het een landing page is. simpel: als je je feed niet meer kunt gebruiken om signal van noise te scheiden, is het geen netwerk maar een advertentieplatform met CV’s erbij, dus ik gebruik ’m alleen nog als directory en voor inbound recruiters, scrollen = waste of cycles.

klopt wel dat die ai- en zelfhulpposts irritant zijn, maar wat mij vooral opvalt is dat je gewoon niet meer ziet wie echt iets kan: iedereen schrijft in hetzelfde gelikte toontje en bij sollicitaties krijg je dan van die cv’s vol “impact” zonder concrete voorbeelden. ik kijk nog wel, maar eigenlijk alleen via meldingen van mensen die ik ken, die normale feed is gewoon ruis geworden.

serieus, al die ai-zelfhulpmeuk is irritant ja, maar waar is de controle op nep-accounts en nep-vacatures dan?? Hoe vaak krijg je niet zo’n “recruiter” met 0 connecties die je naar een vaag formulier stuurt… en dan moet je je echte cv en telefoonnummer maar afgeven omdat het “LinkedIn” heet?? En dan?? Moet ik dat maar normaal vinden dat zo’n platform wel mijn data verdient maar niet eens fatsoenlijk schoonmaakt?!?!

Die AI-teksten en tranenverhalen zijn irritant, maar het echte risico is dat mensen LinkedIn nog steeds als “betrouwbaar zakelijk” zien en daardoor alles slikken. Je ziet steeds meer nep-vacatures die alleen CV’s/ID’s hengelen, “background checks” via dubieuze linkjes en recruiters die je naar WhatsApp trekken, en voor je het weet ben je je gegevens kwijt. feed uit, connect-verzoeken kritisch, en nooit je paspoort/rijbewijs uploaden omdat iemand met een profielfoto in pak het vraagt.

LinkedIn is niet “verpest door AI”, LinkedIn *is* het verdienmodel: mensen als merkjes die gratis content tikken zodat Microsoft advertenties en recruiters kan melken — oh ja want dat heet dan “thought leadership”. Die zelfhulpbrij is gewoon kapitalistische coping: burn-out door werkdruk, en dan een postje “wat ik leerde” in plaats van betere cao’s en minder flex-ellende. ik zit er nog voor vacatures, maar die feed is echt een digitale motivational sweatshop.

Hier op het land gebruik ik LinkedIn vooral om even te checken wie nou echt beslissingen neemt bij een bedrijf, niet om “lessons learned” te lezen. Maar door die AI-bagger durf ik ook minder op berichten te reageren, want je weet niet eens meer of je met een mens praat of met een marketingrobot. maak er dan gewoon een knop van: “toon alleen echte mensen, met echte naam en foto gecheckt”, dan is de helft van het gezeur meteen weg.

die AI-bagger is irritant ja, maar wat mij pas echt tegenstaat is hoe “netjes” iedereen z’n ellende verpakt tot content: burn-out als carrièrestap, armoede als inspiratie, en dan eindigen met een call-to-action alsof het een webinar is. ik zie dagelijks mensen die echt kapot gaan aan stress en schulden, die hebben geen tijd voor dat toneelstukje en die komen op LinkedIn al helemaal niet aan bod. dus ja, ik zit er nog voor vacatures, maar die feed voelt steeds meer als een showroom waar menselijkheid alleen mag als het verkoopt.

Ik merk dat die AI- en succesposts vooral m’n energie leegtrekken omdat je niet meer voelt of er een echt mens achter zit, het is allemaal glad en “perfect” en daar word je gewoon moe van. Wat ik nog het irritantst vind: iedereen durft ineens niks meer te zeggen wat schuurt, want straks “personal brand” kapot… dus je krijgt een feed vol veilige brij en ondertussen kun je echte vakmensen amper nog vinden. ik zit er nog wel, maar steeds vaker alleen om iemand direct te appen en klaar, die scroll laat ik liggen.

LinkedIn is tegenwoordig net als in de bus: iedereen wil voorin staan roepen dat ie “impact maakt”, maar niemand checkt of ie wel een geldig kaartje heeft. Ik laat die feed gewoon links liggen en gebruik ’t als prikbord, want al die AI-peptalks lezen alsof je een recruiter een broodje gezond hebt laten samenvatten.

LinkedIn is niet “vervuild”, het is gewoon geoptimaliseerd voor de metric die ze verkopen: aandacht. Simpel: zolang je geen reach krijgt met een droog stuk vakinhoud maar wel met een AI-gegenereerde “mijn burn-out leerde me leadership”, blijft de feed een contentfarm en ga je er alleen nog heen voor inbound hires/vacatures en daarna meteen tab dicht. En dat hele “authentic” gedoe is extra hilarisch als je 3 seconden later dezelfde post in 20 varianten ziet bij andere mensen, andere profielfoto, zelfde prompt.

LinkedIn is nu vooral een plek waar iedereen “kwetsbaar” durft te zijn met een perfecte profielfoto en een AI-tekst die ruikt naar printerinkt, zeg maar. Het ergste is niet die meuk zelf, maar dat je daarna in het echt collega’s krijgt die praten in bulletpoints: “3 learnings uit deze meeting” en ik wil gewoon bier.

In mijn tijd bij de KLM had je ook van die types die in de crewbus al een TED-talk over “leiderschap” gingen houden, maar die moesten ’s nachts wél gewoon de checklist afwerken en op tijd zijn; op LinkedIn kun je eindeloos roeptoeteren met AI-brei zonder dat er ooit iemand zegt: laat eens zien wat je echt kan. Wat mij vooral stoort is dat het hele platform een soort permanente sollicitatie is geworden, iedereen poetst z’n ego op met succesverhalen en “kwetsbaarheid” op bestelling, terwijl je voor een normale baan of opdracht tegenwoordig beter via-via of gewoon ouderwets bellen verder komt. Ik laat m’n profiel staan als visitekaartje, maar die feed is echt een afvalputje, en als je daar nog dagelijks in gaat hangen dan vraag je er ook een beetje om hoor.

Ik merk dat het niet eens die AI-bri j is, maar dat je daar doorheen ineens geen mens meer “voelt” op dat platform, alles is performance en niemand durft nog iets echts te zeggen zonder 3 disclaimers. en dan die zelfhulpverhalen… prima dat iemand iets geleerd heeft, maar het voelt vaak als een verkapte verkoop van coaching of een cursus, gewoon energy-drain. ik ben niet weg, maar de feed is voor mij wel dood: alleen nog berichten als ik iemand nodig heb en dan direct contact, klaar.

linkedIn is niet eens meer ai of zelfhulp het is die “open to work” bedelring plus recruiters die je met 3 keywords in een excel gooien en je daarna ghosten dus ja wegwezen tenzij je van digitale speeddate met hr npc houdt lol