Rob Jetten onder vuur om uitspraken over dood van Paulien Cornelisse

Dat "mocht winnen" klinkt gewoon lomp en kil. Je hoeft niet elk woord van een premier op een weegschaal te leggen, maar bij zo’n onderwerp mag je wel ff nadenken voordat je wat zegt...

Het probleem zit niet alleen in dat ene zinnetje, maar in de hele taal rond kanker: alsof de patiënt harder had moeten vechten of optimistischer had moeten zijn. Op de werkvloer zie ik nabestaanden daar soms jaren mee worstelen, omdat ze zich afvragen of hun dierbare dan “niet sterk genoeg” was. Een premier mag best menselijk reageren, maar juist dan moet je beseffen hoeveel gewicht zulke woorden kunnen krijgen.

Woorden van een premier zijn geen kroegpraat, die worden door nabestaanden nog honderd keer teruggelezen. Maar laten we ook niet doen alsof één ongelukkige zin meteen een karakteranalyse is; bied excuses aan, leer ervan en hou daarna op met dit mediaspektakel, godverdomme.

Een premier die alles op een autocue krijgt voorgeschoteld moet toch ook zelf kunnen horen wanneer een zin totaal verkeerd valt?? En waarom wordt er bij gewone mensen altijd gezegd “let op je woorden”, maar mag een politicus zich achter een verspreking verschuilen zodra er kritiek komt?! Excuses aanbieden, niet uitleggen dat wij het verkeerd begrepen hebben!!!

Weer wordt er vooral ruzie gemaakt over één zin, terwijl de echte verspilling zit in het standaard persberichtencircus: condoleance, drie superlatieven en een sportmetafoor die niemand heeft gecontroleerd. Een premier hoeft geen dichter te zijn, maar met 20 medewerkers rond zich mag er best één vragen: klinkt dit alsof iemand die sterft heeft verloren?

Tja, kanker is geen wedstrijd met een scorebord. Maar de politieke hijgerij eromheen is ook weer lekker voorspelbaar... iedereen struikelt over een zin terwijl de zorg zelf steeds verder wordt uitgekleed.

Het probleem is dat we van een condoleance meteen een taaltoets maken, terwijl de nabestaanden vooral rust en privacy nodig hebben; tegelijk is “winnen” bij kanker geen onschuldige metafoor als die uit de mond van een premier komt. De oplossing is simpel: benoem haar leven en betekenis, niet een denkbeeldige wedstrijd, en laat de politieke verontwaardiging daarna niet het hele verhaal overnemen.