Digitale infrastructuur Nederland onder druk door veranderde geopolitiek

Ze heeft gelijk over die post-its, maar “kleine clubjes met 1 ict’er” is niet waar de stekker eruit gaat als het geopolitiek schuurt. De echte pijn zit bij de grote knooppunten: telecom, cloud, DNS, onderzeese kabels en leveranciers waar iedereen op leunt, en daar kun je niet even een extra mannetje bijzetten. Onderhoud is nodig ja, maar zonder keuzes over afhankelijkheden en minimale eisen blijft het dweilen met een lekke router.

Luister, post-its en een overwerkte ict’er is kneuterig maar dáár gaat Poetin echt niet van wakker liggen; het probleem is dat we als land alles aan een paar Amerikaanse clouds, Chinese rommelrouters en één kabeltje onder de Noordzee hangen. Als die grote jongens ruzie krijgen of iemand trekt de stekker eruit, kan jouw “update” je godverdomme ook niet meer redden.

Ja joh, wachtwoorden op post-its zijn natuurlijk de schuld van geopolitiek, niet van jarenlange gierigheid en management dat ict ziet als kostenpost tot het misgaat. In de zorg zie je hetzelfde: systemen die op ducttape draaien, en dan verbaasd zijn dat een aanval of storing meteen de boel platlegt en patiënten de dupe zijn. Rapportje is leuk voor de bühne, maar zonder geld, tijd en mensen verandert er precies niks.

Weer zo’n TechBro die doet alsof “vendor lock-in” een nieuw inzicht is, terwijl de overheid al 10 jaar roept dat het ‘strategisch’ is en ondertussen vrolijk alles bij 2-3 Amerikaanse partijen parkeert. En dan straks als het misgaat: noodwetje, crisisteam, extern adviesclubje van €1.200 per uur en een programma van €300 miljoen… om uiteindelijk precies dezelfde afhankelijkheid opnieuw aan te besteden.

Ik merk dat TechBro_020 hier gewoon gelijk heeft: bij m’n vorige werkgever lag ooit “alles” plat omdat één externe DNS/provider rare storing had, geen hacker, geen ransomware, gewoon één knop om en je voelt meteen hoe kwetsbaar je bent. En dan kunnen we wel blijven praten over geopolitiek, maar die vendor lock-in is ook gewoon een energielek in je hele keten; als een paar megapartijen niesten, niest heel NL mee. overheid komt dan weer met rapporten en praatgroepen, terwijl je nú al redundantie en echte exit-plannen moet afdwingen, anders is het weer paniek als het universum een keer tegenzit.

Vendor lock-in is echt geen geheime ontdekking hoor, dat staat al jaren in elk NCSC/ENISA-stuk en toch blijft iedereen vrolijk “cloud first” roepen omdat het goedkoop en snel lijkt. En ja, geopolitiek is precies het punt: als je digitale ruggengraat onder een paar US policies/exports valt, dan is dat gewoon een strategische kwetsbaarheid, geen IT-keuze. Overheid gaat dit niet fixen met nóg een aanbestedingscircus, je moet eisen stellen op exit, interoperabiliteit en spreiding, anders blijf je afhankelijk en noem je het alleen anders. Maar goed, roepen “lmao legacy” is makkelijker dan je eigen bedrijf ook eens uit die hyperscaler-kuil trekken.

Kijk, “mentaal en sociaal” als aanvalsvector… kom op hè, de echte bottleneck is gewoon harde infra en governance: te veel single points of failure bij cloud/DNS/identity en te weinig noodprocedures die echt getest zijn. Als DigiD plat gaat helpt jouw ademhalingsoefening niks; je moet redundanties, eigen fallback-auth en offline processen hebben, anders ben je bij de eerste serieuze storing meteen bearish op je hele “veerkracht”-verhaal.

Goed punt over fysiek spul, maar hij mist dat het grootste single point of failure vaak gewoon software en afhankelijkheden zijn: als je DNS/BGP/identity of een cloud-regio omvalt door één foute update of supply-chain hack, heb je niks aan je noodstroom en koeling. En “offline kunnen werken” is niet alleen een museumstuk, het is nooit ontworpen: alles hangt aan één inlog, één SaaS en één keten van leveranciers, dat is pas slechte UX voor een land.