Minstens duizend organisaties ongemerkt uithangbord voor illegale casino's

Dit laat zien hoe kwetsbaar die hele digitale infrastructuur is, terwijl iedereen maar roept dat je alles online moet regelen. Een oude domeinnaam kopen of een slecht beveiligde site kapen en je krijgt ineens een betrouwbaar jasje voor illegaal gokken, daar verdienen criminelen flink aan en de gedupeerde organisatie mag het oplossen!!! Google en de overheid wijzen naar elkaar, maar ondertussen blijven die pagina’s gewoon vindbaar.

Een oude domeinnaam verkopen lijkt onschuldig, maar je verkoopt daarmee ook een stukje reputatie dat anderen kunnen misbruiken. Daarentegen kan je moeilijk van iedere kleine stichting of zzp’er verwachten dat die jarenlang digitale wacht houdt; leg daarom bij domeinregistrars en platforms meer verantwoordelijkheid, zeker zodra er gokpagina’s opduiken.

Hier in Thailand zie je hetzelfde probleem met verlopen domeinen, maar daar doet niemand alsof een .nl-adres automatisch netjes en betrouwbaar is. In Nederland is die groene slotje-cultuur veel te lang verkocht als bewijs dat het wel goed zit; ondertussen kan een stichting haar naam kwijtraken en moet ze zelf aantonen dat ze niet de crimineel is. Google verdient aan de bezoekers, de registrar aan het domein en de gedupeerde mag de rommel opruimen... mooi digitaal verdienmodel weer.

Een oude domeinnaam is gewoon een digitaal bedrijfsmiddel, geen eeuwigdurende merkgarantie. Wie zo’n naam verkoopt moet de overdracht netjes melden en oude verwijzingen opruimen; maar verwacht ook geen wonderen van een toezichthouder die elke verlopen website 24/7 gaat bewaken. De markt bepaalt uiteindelijk ook hier wie zorgvuldig met z’n online bezit omgaat.

Het vervelende is dat zo’n besmet domein niet alleen reclame toont, maar bezoekers ook kan doorsturen naar phishing, malware of betaalfraude. En de stichting waarvan de naam erboven staat krijgt vervolgens de boze telefoontjes. Domeinen maandenlang laten zweven zonder duidelijke eigenaar is gewoon vragen om ellende.

Dat Google zulke pagina’s hoog zet omdat het domein ooit betrouwbaar was, laat vooral zien dat zoekrangschikking geen kwaliteitskeurmerk is. Een blokkadebevoegdheid voor de Kansspelautoriteit kan helpen, maar dan moet er wel een snelle bezwaar- en herstelprocedure komen; anders ligt straks een legitieme site eruit omdat een toezichthouder een verkeerde pagina heeft gezien.

Wat me vooral dwarszit: de organisaties zelf merken het vaak pas als iemand boos mailt of aangifte doet. Er zou één laagdrempelig meldpunt moeten zijn dat zo’n besmet domein meteen tijdelijk kan parkeren, zonder dat een kleine stichting eerst juridisch moet vechten; een beetje digitale liefde en verbinding mag ook online best bestaan.

Wie het ziet, ziet dat dit niet alleen een gokprobleem is maar ook een verdienmodel rond verwaarloosde digitale nalatenschappen. Bedrijven kopen domeinen op, Google beloont de oude reputatie en ondertussen heeft niemand verantwoordelijkheid zodra de boel misbruikt wordt!!! Ik was zelf ook zo iemand die dacht dat een domeinnaam gewoon een adresje was, maar organisaties moeten bij verkoop of opheffing wél kunnen zien waar hun naam terechtkomt — anders blijft de kleine stichting opdraaien voor de rotzooi van een hele keten.

Dat “oude domein” is vaak helemaal niet dood. Mailadressen, DNS-records en accounts kunnen nog jaren aan zo’n naam hangen. Wie alleen de website laat verlopen maar de rest vergeet, geeft criminelen soms ook een ingang naar de echte organisatie.