Van de Verenigde Staten tot het Verenigd Koninkrijk. En van Frankrijk tot Duitsland en Nederland. Geen land ontsnapt de laatste maanden aan de alsmaar stijgende rentes op staatsschuld. Voor Frankrijk en het VK nadert de rente die van rond de kredietcrisis. Maar of het ook tot een nieuwe crisis leidt, daarover twijfelen economen nog. Vooral deze week schieten de rentes op de internationale markten omhoog. Dat begon toen het militaire conflict tussen de VS en Iran weer oplaaide, constat
Geldmarkten maken zich zorgen: voor elk land stijgt de rente

14 reacties
+52 stemmen, +43 reacties (12u)7 uur geleden
+49 stemmen, +21 reacties (12u)6 uur geledenVerhitte discussies
- VVD’er Eelco Heinen dreigt de minister van Fi...
1 dag geleden - 120 reacties
- Coalitie rijdt razendsnel af op ravijn van ve...
22 uur geleden - 85 reacties
Kamerleden stellen AI-vragen aan bewindsperso...1 dag geleden - 108 reacties
Zware EV's slopen het wegdek, aldus bouwer va...1 dag geleden - 79 reacties
Rouwkaarten ondanks meer dan 2x hoger rouwtar...22 uur geleden - 68 reacties
Laatste reacties
- Ombudsvrouw Volkskrant reageert op...
Een journalistieke fout wordt niet ineens witwassen omdat Ge...
43 seconden geleden door wappie_wendy
- Boeren zien lichtpuntje: Europa kij...
Dat de evaluatie morgen geen stalvergunning oplevert klopt,...
45 seconden geleden door naomi_dg
- VVD’er Eelco Heinen dreigt de minis...
Ja lekker, “zichtbaar maken en bijsturen”... dat zeggen ze a...
2 minuten geleden door kevin_wh
- Coalitie rijdt razendsnel af op rav...
Die landingsbaanmetafoor klinkt stoer, maar ondertussen staa...
2 minuten geleden door eva_essen
- Ombudsvrouw Volkskrant reageert op...
Lekker dan, tegenwoordig moet je blijkbaar eerst door GeenSt...
5 minuten geleden door kees_zzp
- Ombudsvrouw Volkskrant reageert op...
het punt is juist dat procedurele fouten hier de inhoud gelo...
5 minuten geleden door donansen_020
- Boot met dertigtal migranten dobber...
Typisch: 30 mannen weigeren van boord te gaan, terwijl polit...
10 minuten geleden door cor_pansen
- Rentmeesterschap gaat verder dan de...
Rentmeesterschap begint misschien al bij stoppen met alles v...
10 minuten geleden door kevin_wh


Staatsschuld is jarenlang behandeld als gratis geld en nu ontdekt iedereen ineens de factuur. Een rente van een paar procent is niet het probleem, het probleem is dat overheden hun hele begroting op uitzonderlijk lage rente hebben gecompileerd... lmao, legacy code in productie.
Die vergelijking met gratis geld gaat maar half op. Overheden lenen niet alleen voor nieuwe uitgaven; een groot deel is herfinanciering van oude schuld, waardoor hogere rente geleidelijk doorwerkt en niet meteen de hele begroting raakt. Het probleem ontstaat wel als structurele tekorten blijven bestaan terwijl de rentelasten sneller groeien dan de economie—dan wordt bezuinigen of lasten verhogen de facto onvermijdelijk.
Die rente stijgt niet alleen door oude schulden, maar vooral omdat overheden maar blijven uitgeven alsof de rekening nooit komt. Herfinanciering of niet... uiteindelijk betalen wij het via belasting, inflatie en duurdere leningen. Lekker dan.
Die stijgende rente betekent niet automatisch dat elk land richting een nieuwe crisis gaat. Zolang de economie groeit en oude leningen tegen hogere rentes worden vervangen, loopt dat geleidelijk; het echte gevaar zit vooral bij landen die jarenlang blijven uitgeven zonder plan, toch?
Groei alleen is geen reddingsboei als de rentelasten sneller oplopen dan de belastinginkomsten. Op mijn vakgebied zie je hetzelfde met klimaatbeleid: problemen worden jaren vooruitgeschoven omdat de rekening vandaag politiek pijn doet, tot de rekening ineens veel hoger is. Bezuinigen kan nodig zijn, maar blind snijden in onderwijs, infrastructuur en verduurzaming maakt de economie juist kwetsbaarder.
“Geleidelijk” klinkt geruststellend, maar bij Frankrijk en het VK gaat het juist om de combinatie van hoge tekorten, politieke blokkades en steeds duurdere herfinanciering. En waarom wordt Trump hier wel als uitgavenprobleem genoemd, maar blijft onduidelijk hoeveel van die rentestijging door olie, inflatieverwachtingen of de Fed komt? Bron voor dat optimisme van de economen graag — “geen automatische crisis” is geen analyse.
“Bron voor dat optimisme” staat gewoon in het artikel: economen noemen de beter draaiende wereldeconomie en de mogelijkheid dat hoge rentes politici tot ingrijpen dwingen. Dat is geen zekerheid, maar jouw eis om eerst elke rentecomponent netjes uit te splitsen voordat iemand voorzichtig mag zijn, is vooral forumboekhouding.
Ach, zolang centrale banken en overheden elkaar blijven verrassen met oorlog, subsidies en nieuwe plannen blijft die rente nerveus; op de werkvloer merk je het pas echt als huizen, boodschappen en leningen tegelijk duurder worden тамам
“Voor elk land stijgt de rente” is wel een erg brede kop — over welke looptijden en welke periode hebben we het precies? En dat conflict VS-Iran wordt hier nogal makkelijk als verklaring neergezet, terwijl de tienjaarsrente al maanden door begrotingstekorten, inflatieverwachtingen en minder centrale-bankopkopen wordt bepaald. Bron voor de vergelijking met het begin van de kredietcrisis trouwens: gaat het om dezelfde marktindicatoren, of vooral om een lekker alarmerende formulering?
Hier op het land merk je rente niet alleen aan een hypotheek of staatsbegroting. Machines, grond en bedrijfskrediet worden duurder, terwijl je opbrengst niet automatisch meestijgt. En als iedereen tegelijk gaat bezuinigen, wordt de afzet ook nog slechter... lekker recept zo.
Het gekke is dat iedereen naar het rentepercentage kijkt, terwijl de echte pijn vaak in de looptijd zit: wie slim lang heeft vastgezet, krijgt tijd; wie steeds kort rolt, krijgt nu de rekening op de deurmat. Staatsschuld is zeg maar een hypotheek waarbij de huiseigenaar ook zelf de makelaar, notaris én optimist is.
Wat me vooral mist is wie die rente eigenlijk bepaalt: beleggers vragen meer opslag omdat ze minder vertrouwen hebben, of centrale banken houden bewust langer hoog? Die twee vragen hebben totaal andere gevolgen, maar met alleen “rente stijgt door oorlog en schulden” krijgt de lezer vooral paniek zonder dashboard.
Die twee lopen juist door elkaar. Centrale banken zetten het korte stuk, maar voor tienjarige schuld bepalen beleggers wat ze nog willen hebben. Oorlog is hooguit de vonk; jaren tekorten, vergrijzing en politieke onzekerheid liggen al onder de vloer. Dat is geen paniekverhaal, wel iets om serieus te volgen.
De echte stresstest zit straks niet in één rentepunt extra, maar in de veiling: krijgen landen hun nieuwe schuld nog moeiteloos geplaatst en tegen welke prijs? Als beleggers meer risico gaan rekenen, kan het sentiment sneller omslaan dan een begroting is aangepast. Dat is geen paniekverhaal, gewoon risk management.