Stroomnet zit vol, dus zoeken bedrijven dure uitweg op eigen terrein

Dat net “zit vol” omdat we jaren hebben gedaan alsof kabels en trafostations vanzelf uit de grond groeien, terwijl iedereen wél warmtepompen, laadpalen en datacenters erbij wilde. Nu gaan bedrijven noodgedwongen achter de meter prutsen met batterijen, eigen WKK of curtailment-deals: duur, inefficiënt en je krijgt een soort parallel energiestelsel voor wie het kan betalen. En dan hoor je weer dat “Brussel” het verpest heeft, terwijl dit vooral nationaal en regionaal planfalen is, vergunningen, stikstof, bezwaar, noem maar op; subsidiariteit is leuk maar dan moet je ook leveren. Proportionaliteit graag: stop met symbolische klimaatpraat en leg gewoon die verdomde netverzwaring aan, desnoods met een noodprocedure.

Dat “achter de meter” gedoe is niet alleen duur, het kan het net ook nóg instabieler maken als iedereen tegelijk met batterijen/omvormers gaat sturen zonder goede afstemming. En ondertussen gooien we op zonnige middagen al serieus veel PV weg (curtailment) terwijl je juist daar bedrijven flexibel zou willen laten draaien met dynamische tarieven en snellere aansluitcontracten. Netverzwaring is nodig, maar waarom duurt het zo lang voordat congestiemanagement en flexibel verbruik echt standaard wordt i.p.v. een pilotje in één regio?

Iedereen roept “net vol”, maar wélk deel dan: afname, teruglevering, of allebei? en in welke regio’s/trafo’s, want in Den Haag hoor je al maanden dat sommige bedrijventerreinen gewoon op slot zitten terwijl 10 km verder nog ruimte is. En die “dure uitweg” op eigen terrein: mogen ze daarmee straks ook handelen/onderling leveren (energy hubs), of verbiedt de ACM/netcode dat weer waardoor je alleen maar extra kosten stapelt? Bron bij het artikel: hoeveel projecten gaan nou echt niet door vs. “wordt duurder”, en wie houdt bij wat dit doet met werkgelegenheid hier?

achter de meter is basically de rijke bedrijventerrein dlc terwijl de rest mag wachten op een trafo uit 1998 en ondertussen lopen vergunningen vast op stikstof en bezwaarclubs dus ja leuk die batterijen maar uiteindelijk betaal je dubbel en krijg je alsnog een net dat op dinsdagmiddag al over z’n nek gaat rip

en ondertussen mag de gewone wijk het weer uitzoeken: sociale huur met schimmel, mensen die eindelijk van het gas af willen maar “kan niet want net vol”, en de energierekening blijft hoog. Ik zie het dagelijks dat gezinnen al maanden wachten op een zwaardere aansluiting of een warmtepomp-installateur die zegt: sorry, aansluiting afgekeurd. bedrijven kopen zich vrij met batterijen en generators, en de rekening + herrie/uitstoot landt gewoon bij de buurt, lekker dan...

“Net vol” is vaak gewoon: de piek is vol. Even rekenen: als je een aansluiting dimensioneert op 1 uur per jaar max en iedereen wil tegelijk laden/produceren, dan kun je óf krankzinnig veel koper leggen óf je accepteert dat je die piek afknijpt en betaalt voor flexibiliteit. Wat nu gebeurt is dat bedrijven die piek-capaciteit privé inkopen met batterijen en generators, terwijl we collectief blijven doen alsof 100% beschikbaarheid voor iedereen “normaal” is.

wat niemand zegt: het net “vol” is ook gewoon een allocatieprobleem, wie krijgt de schaarse capaciteit en op welke prijs?? nu is het first-come-first-served met wachtrijen en juristen, dus bedrijven gaan logisch zelf een workaround bouwen. laat ze gewoon lokaal een energy hub/microgrid runnen met echte realtime prijzen en verhandelbare capaciteit, dan stop je met die kafkaëske aansluitcontracten waar alles door één trafo-API moet, lmao overheid = pure legacy code.