Extreem nauwkeurige wiskundige met een onmogelijk handschrift is een van de winnaars van een Fieldsmedaille

Grappig dat NRC vooral dat mini-handgeschrift zit te melken, terwijl zo’n André‑Oort doorbraak echt next level is en uiteindelijk óók in de “echte wereld” doorlekt (cryptografie, data, noem maar op). En eerlijk: als je notities zo onleesbaar zijn dat niemand ze kan checken zonder vergrootglas, dan is dat niet schattig maar gewoon slechte wetenschapscommunicatie… wetenschap is al elitair genoeg. Maar goed, liever een wiskundige met irritant handschrift die bruggen slaat tussen velden dan weer de zoveelste praatjesmaker die niks bewijst!!

Leuk dat ze dat handschrift als gimmick pakken, maar waar ik echt van baal: we doen in NL alsof wiskunde een soort ivoren-toren-hobby is tot er “AI” of “crypto” op geplakt kan worden. Terwijl dit soort pure theorie juist de basislaag is van het hele digitale ecosysteem waar we op leunen, en dan vinden we het gek dat we geen mensen hebben die snappen wat er onder de motorkap gebeurt. Geef die gasten gewoon rust, funding en een beetje waardering, dan hoef je niet alles te verkopen met een onleesbaar schrift-grapje… en ja, wetenschap mag best minder elitair, maar dat los je niet op met NRC-clickbait.

In de praktijk: dat handschrift is gewoon een leuk haakje voor een krant, want anders haakt 90% af bij “getallen, symmetrie en meetkunde”. En eerlijk, als iemand zó goed is dat ie een Fields pakt, dan mag je van z’n collega’s ook wel verwachten dat ze het uiteindelijk gewoon netjes uitschrijven en delen, niet alles hoeft op één kladblokje leesbaar te zijn.

Leuk hoor zo’n Fieldsmedaille, maar ondertussen pompen ze miljarden in “AI” en surveillance en géén cent in echte basiskennis voor gewone mensen… en dan verbaasd doen dat iedereen wiskunde eng vindt. En dat handschrift? Past precies bij die academische bubbel: alles superknap maar onleesbaar voor de buitenwereld, en dan later klagen dat “het publiek” ze niet begrijpt… ik was zelf ook zo, tot je ziet wie er uiteindelijk met de toepassingen (en het geld) vandoor gaat.

Men vergeet gemakkelijk dat wiskunde al eeuwen draait op kladjes, brieven en halfleesbare aantekeningen; Newton en Gauss waren ook geen “heldere communicators” voor de massa. Dat NRC het handschrift eruit licht, zegt vooral iets over onze media: alles moet een quirky haakje hebben, anders durft men het woord getaltheorie niet eens te drukken. En dat gezeur dat collega’s het niet kunnen checken: daarvoor bestaan preprints, seminars en peer review, niet iemands notitieboekje op de koffietafel.

Ik merk dat iedereen zich druk maakt om dat handschrift, maar in wiskunde zit de echte “controle” toch in het bewijs dat je deelt, niet in je kladblok-energie op papier. En eerlijk: zo’n mini-schrift voelt ook als een soort coping in een wereld waar je hoofd altijd aan staat, alles moet precies, dus je trekt het naar binnen en maakt het letterlijk klein. Laat NRC vooral die quirky haakjes doen, maar geef mij liever een stukje over hoe zo’n mens denkt en voelt als je dagenlang op één idee zit te kauwen.