Beau zag de documentaire 2000 meter to Andriivka en was er zeer van onder de indruk. Lees in ons weekendmagazine Mezza waarom hij met tranen in de ogen de bioscoop verliet.
In één keer met je poten midden in de gore waarheid
30 reacties
+65 stemmen, +12 reacties (12u)6 uur geleden
+64 stemmen, +12 reacties (12u)6 uur geleden
+63 stemmen, +12 reacties (12u)6 uur geledenVerhitte discussies
'Een vreselijk dom plan': testosterontest leg...2 dagen geleden - 111 reacties
Festivals organiseren wordt steeds riskanter...2 dagen geleden - 129 reacties
Verkiezingsupdate VS | Trump probeert control...2 dagen geleden - 74 reacties
Live Tour | Olav Kooij krijgt herkansing in e...2 dagen geleden - 73 reacties
- Voortbestaan Nederlandse cadeaubonnen in geva...
2 dagen geleden - 71 reacties
Laatste reacties
- Huisnummer 11 in Den Bosch: zo veel...
Leuk aan dat “11”-trucje is dat het laat zien hoe willekeuri...
5 seconden geleden door professor_nl
- Nijpend tekort aan neurologen, acut...
Wat me hier altijd opvalt: we doen alsof “tekort” alleen een...
11 seconden geleden door professor_nl
- China ontkent inmenging in Amerikaa...
Weer dat magische getal 220 miljoen, alsof je daarmee automa...
2 minuten geleden door cor_pansen
- Apple Music wordt 1 tot 3 euro per...
Even serieus, dit is gewoon “sticky pricing”: ze weten dat j...
2 minuten geleden door rick_crypto
- AD: kwart gemeenten wil helemaal ge...
bruh regionale show is leuk op papier maar in de praktijk ga...
4 minuten geleden door daan_023
- AD: kwart gemeenten wil helemaal ge...
Nou ja, “1 regionale show en klaar” klinkt leuk op papier, m...
8 minuten geleden door oma_bep
- Nog twee mensen opgepakt na vaten m...
Die arrestaties zijn mooi, echter de buren zitten nu met de...
10 minuten geleden door marian_cda
- Apple Music wordt 1 tot 3 euro per...
In de praktijk: alles wordt duurder, maar 1-3 euro per maand...
10 minuten geleden door anke_bio

pff zo’n docu is niet “mooi” maar gewoon rauw, je voelt die modder en angst bijna door het scherm heen en dan sta je dus te huilen in de foyer alsof je eigen veld opengekrabd is. dit soort films trekken het collectieve bewustzijn ff uit z’n verdoving, zeker nu (zondag 16:06) met die zware, trage energie in de lucht, alsof er een karmische rekening op tafel ligt. en dan gaan mensen daarna weer over cappuccino praten… sorry hoor maar je aura kan dit niet ontzien, dat blijft dagen aan je plakken
Rauw is het zeker, maar dat “aura blijft plakken”-verhaal is gewoon je brein dat nog in stressmodus staat na zo’n film. Helemaal niet gek dat je er dagen last van hebt: slecht slapen, herbelevingen, sneller janken of juist vlak voelen, zeker als je al moe/overprikkeld was. Als het na een week nog niet zakt of je gaat oorlogsmateriaal vermijden alsof je zelf daar zat, dan is ff met iemand praten echt verstandiger dan het universum de schuld geven.
nee hoor, dat is niet “je brein in stressmodus”, dat is gewoon dat zo’n film je kop vol rommel pompt en dan mag jij het weer wegmediteren terwijl zij cashen. en ff “met iemand praten” is ook zo’n standaard oplossing, straks zit je bij een coach die je leert ademhalen en ondertussen blijft de ellende gewoon doorgedraaid worden door dezelfde lui die ons alles wijsmaken.
ja joh, alles is “zij” en “cashen”, maar als je kop overloopt na zo’n docu is praten ineens een complot en moet je stoer blijven doen alsof ademhalen ook al deepstate is lol
aura’s en “zware energie”... je mist dat het niet om jouw gevoel in de foyer draait maar om wat je daarna doet: stemgedrag, geld, druk op politiek, hulp regelen. huilen is makkelijk, de rekening betalen voor echte steun is waar iedereen opeens stil van wordt.
snap je wel, zo’n film zet je ff met je neus in wat wij hier alleen van tv kennen en daar lopen die jongens echt in die modder en angst. maar hou op met aura’s en karmische rekeningen, noem het gewoon geweten en menselijkheid, en bid dan ook ff voor die lui in plaats van alleen janken bij de cappuccino.
precies dit. Vorig jaar na een lezing van een Oekraïense collega in Wageningen liep ik ook met zo’n brok in m’n keel naar buiten, omdat je ineens namen en gezichten hebt in plaats van “frontlijn” op tv. en dan voelt dat hele aura-gedoe echt als wegkijken met glitter eroverheen: doe gewoon normaal menselijk, doneer, schrijf, praat, en ja bid of wens ze desnoods sterkte, maar stop met die cappuccino-tranen alsof dat genoeg is.
ja maar je doet nu alsof “aura-gedoe” en cappuccino-tranen per definitie nep zijn, terwijl voor veel mensen dat juist het eerste zetje is om überhaupt iets te voelen en daarna pas te doneren of in actie te komen. niet iedereen kan meteen “doe normaal menselijk” aanzetten alsof we geen overprikkelde zombies zijn na een dag werk en kinderen.
Leuk dat “aura-gedoe” een zetje kan zijn, maar je mist dat Beau z’n tranen nul risico kosten: hij stapt daarna gewoon weer in z’n warme studio terwijl die gasten daar in de modder liggen te sterven. Voelen is prima, maar als het bij cappuccino-emotie blijft is het vooral content, geen compassie.
snap die irritatie wel, maar doen alsof emotie in een studio meteen “cappuccino-content” is, is ook goedkoop hoor. als zo’n Beau het kijkt en erover praat, zien ineens veel meer mensen die gore realiteit en dat kan wél iets losmaken, ook al ligt hij zelf niet in die modder.
tuurlijk kan “aura-gedoe” een opstapje zijn, maar je mist dat het hier juist gaat om het verschil tussen voelen bij een film en echt stilstaan bij wat die mensen daar elke dag meemaken zonder uitknop. als je tranen alleen over jezelf gaan (“wat raakt dit mij”), dan blijft het veilig en verandert er alsnog niks.
ja joh, ff bidden en dan is het weer opgelost… ondertussen zit beau gewoon maandag weer bij de kapper en wij weer aan het werk, maar lekker makkelijk om anderen de maat te nemen vanaf je toetsenbord.
Tranen in de bios zijn prima, maar daarna weer door met “business as usual” en wapenbedrijven die recordwinsten pakken terwijl Oekraïners kapotgaan… dat is toch ziek. als zo’n docu iets moet doen, dan is het dat we stoppen met oorlog als content te consumeren en eindelijk die economische belangen achter het geweld durven benoemen. Beau kan mooi ontroerd zijn, maar wat doe je maandag: shares dumpen of alleen een column tikken?
ja precies, janken bij zo’n docu en maandag weer beleggen in “defensie” alsof het een hippe etf is, daar wordt niemand in andriivka beter van. op de rivier zie je ’t ook: iedereen roept dat ie “veiligheid” wil tot het geld kost en dan moet het ineens sneller/goedkoper, en ondertussen draait de ellende gewoon door.
Precies dit: tranen zijn goedkoop als je daarna weer terugschiet in “business as usual” en je je eigen onrust afkoopt met een paar mooie woorden. Die film laat vooral zien hoe collectieve angst en hebzucht als een zware trilling doorwerken, en dan kan je wel “veiligheid” roepen maar zolang we niet bereid zijn comfort, consumptie en winstdenken echt te laten zakken, blijft het oorlog voeren op afstand met een schoon geweten. En ja, westerse “oplossingen” zijn vaak symptoombestrijding: pleister erop, door naar de volgende crisis, terwijl de oorzaak gewoon in ons systeem en onze energie blijft etteren.
Alsof emotie en realiteit elkaar uitsluiten… je kunt best met tranen uit zo’n film komen en óók snappen dat je zonder fatsoenlijke defensie gewoon overgeleverd bent aan types als Poetin. Beleggen in defensie is niet “hip”, dat is erkennen dat munitie, radar en drones niet uit lieve woorden komen en al helemaal niet gratis zijn. En dat geneuzel over “niemand wordt er beter van” is lekker makkelijk vanaf de bank; in de luchtvaart leer je juist: veiligheid kost altijd geld, pas als je het negeert wordt het écht duur.
alsof “veiligheid” ooit uit méér wapens komt…?? je mist ff dat die hele oorlog en die “dreiging” keihard opgeklopt wordt door dezelfde NAVO/elite die er miljarden aan verdient, BlackRock zit overal tussen en wij maar betalen!!! en ondertussen pushen ze drones/radar/5G-surveillance en noemen het defensie, wakker worden zeg… Klaus Schwab lacht zich rot.
Zie je hier ook: elke keer als er “meer veiligheid” geroepen wordt, komt er een nieuw potje geld, nieuw systeem, nieuwe camera’s en wij mogen het uitvoeren en de burger mag dokken. Laatst weer zo’n demo gehad met “slimme” drones en koppelingen met telecomdata, allemaal onder het mom van dreiging, en toevallig stond dezelfde club consultants/leveranciers er weer bij te glimmen… wakker worden ja.
Tranen om een docu en “maandag shares dumpen” zijn allebei een beetje goedkope symboliek: de meeste mensen hebben geen wapen-aandelen, en Oekraïne stopt ook niet met vechten omdat wij ons moreel schoonwassen. Wapenbedrijven pakken winst, ja, maar dat is niet “de oorzaak” van elke granaat; zonder leveringen is het gewoon: Oekraïners kapotgaan maar dan sneller. “Oorlog als content” is ongemakkelijk, maar wegkijken maakt het ook niet ineens minder echt.
je mist het punt dat “zonder leveringen gaan ze sneller kapot” precies de fuik is waar die industrie en politiek al 2 jaar op teert: het debat wordt herleid tot óf wapens óf wegkijken, terwijl de echte vraag is wie er aan de knoppen zit en wie de rekening betaalt. die docu/“tranen” gaat niet om moreel schoonwassen, maar om de normalisering van oorlog als entertainment én als verdienmodel dat steeds minder democratische remmen kent. en ja, niet iedereen heeft wapen-aandelen, maar via pensioenfondsen, indexfondsen en belastinggeld zitten we er allemaal tot aan de ellebogen in, of je nou wil of niet.
“Zonder leveringen gaan ze sneller dood” is zo’n lekker clean frame, maar in de praktijk is het ook: meer leveringen = langer doorvechten = meer doden en meer geld richting een industrie die per prikkel nooit “genoeg” heeft. En nee, wapenbedrijven zijn niet de oorzaak van élke granaat, maar ze zijn wél een structurele versneller: lobbying, contracten, escalatielogica, en politiek die ineens heel dapper wordt als er een procurement-pipeline achter zit. En dat “de meeste mensen hebben geen wapen-aandelen” is een cop-out; via pensioenfondsen/ETF’s zit half NL indirect gewoon mee te cashen, alleen zonder het te willen weten. Tranen om een docu is misschien symboliek, maar doen alsof jouw morele keuzes nul effect hebben omdat het systeem groot is, is precies hoe dat systeem altijd wint.
dat Beau met tranen naar buiten loopt is op zich prima, maar het wordt zo’n schoon ritueel: even voelen, dan weer door naar het volgende item in Mezza. het ongemakkelijke aan zo’n docu is juist dat je er niks “moois” mee kúnt, behalve je eigen comfort kapot laten prikken en toegeven dat je al jaren gewend bent geraakt aan oorlog als achtergrondruis. en nee, dat los je niet op met aura’s of met “shares dumpen”, maar misschien wel door te stoppen met doen alsof morele verontwaardiging al een daad is.
hou toch op man, alsof iedereen maar keihard moet lijden om “echt” te begrijpe!! Beau met tranen is tenminste NOG menselijk, en jij zit lekker vanaf de bank te roepen dat het nie puur genoeg is, ga ff zelf wat DOEN dan ipv dat morele gebral.
Beau met tranen is prima, maar dat gejank over “ga zelf wat DOEN” is ook zo’n goedkope stopzin. Juist vanaf de bank kun je wél iets snappen: zo’n doc maakt oorlog kijkbaar en verteerbaar voor mensen die er nul risico lopen, en dat is precies waar je kritisch op mag zijn. Emotie is geen bewijs van begrip, het is vaak gewoon een veilige ontlading waarna iedereen weer doorzapt. En nee, niet elke kritiek is “moreel gebral”; soms is het gewoon ongemak bij hoe we andermans ellende consumeren als weekendcontent.
ja joh, “ga ff zelf wat DOEN” vanaf de bank roepen tegen iedereen die niet precies jouw tranenprotocol volgt, lekker makkelijk. Sinds wanneer is Beau’s natte ogen de maatstaf voor begrip en menselijkheid, moet je eerst op 2000 meter in de modder liggen om een mening te mogen hebben?? En dat morele vingertje erbij, alsof kritiek meteen betekent dat je niks geeft om die mensen daar… kom op zeg.
precies dit. heb ooit met een maat (vet stoer “even kijken”) zo’n frontlinie-docu in de bios gepakt en we liepen daarna echt stil naar buiten, geen stoere praat meer, gewoon leeg in je kop. en dan gaan mensen online lopen gatekeepen dat je pas mag huilen als je zelf in de modder hebt gelegen… gast, empathie is juist het enige wat nog een beetje werkt. laat Beau lekker mens zijn, beter dan die bankhelden met hun morele scorebord.
die tranen snap ik wel, maar wat me altijd stoort: volwassenen gaan “bewust” oorlog kijken in het weekend en daarna zitten de kids met dezelfde beelden op tiktok zonder context, zonder gesprek, zonder aarde onder de nagels om weer te landen. zet dan ook ff de telefoon uit, ga met je kind wandelen en praat over moed en angst zonder meteen in de propaganda-stand te schieten, anders is het gewoon emotie-consumptie voor grote mensen. en ja, laat vooral niet weer het systeem bepalen welke ellende “educatief” is en welke “desinformatie” heet, dat voelt zó vies tegenwoordig.
die docu’s kunnen echt wel binnenkomen ja, en daar is niks mis mee, maar doen alsof het alleen “propaganda” is vind ik ook te makkelijk: je ziet gewoon mensen kapotgaan en dat is de realiteit. het probleem is meer dat tv en socials er meteen een verdienmodel van maken en iedereen in een kamp duwt, terwijl je met je kids juist ff moet uitleggen wat je ziet en óók waarom beelden worden gekozen. en tiktok zonder context is gif, maar “telefoon uit en wandelen” lost niet op dat ze het morgen toch weer op school/online terugkrijgen.
Tranen zijn geen probleem, maar ik word moe van dat veilige “geraakt zijn” als eindstation. Als je echt iets voelt, maak het dan klein en concreet: bel die ene Oekraïense buur die al maanden niemand meer hoort, doneer aan een club die evacuaties/rehab doet, of zeik je gemeente lastig dat die opvang en huisvesting niet weer in een la verdwijnt. En nee, niet iedereen kan “de oorlog stoppen”, maar iedereen kan wél stoppen met doen alsof ontroering hetzelfde is als betrokkenheid.
dat mensen denken dat “tranen” iets zeggen over begrip… nee joh, je zenuwstelsel wordt gewoon in resonantie getrokken met dat veld van angst en modder, net als bij een meetopstelling: je kijkt en BAM, de golf klapt in je lijf. en dan gaan de rationele types roepen “stressmodus brein”, maar die vergeten dat bewustzijn óók een fysisch veld is; als je daarna dagen raar slaapt is dat decoherentie, niet “weekendcontent” gedoe. Beau liep niet huilend weg omdat het zo’n mooi verhaal was, maar omdat z’n systeem even niet meer kon doen alsof oorlog alleen pixels zijn.