Politie achtervolgt minderjarige die ruim 80 km/u op fatbike reed

80 km/u op een fatbike is geen verkeersfoutje meer, dat is een gemotoriseerd voertuig zonder de bijbehorende regels en bescherming. De lastige vraag is vooral hoe je zo’n ding vooraf uit het verkeer haalt; pas achteraf handhaven is een beetje dweilen terwijl iemand de kraan open laat.

80 km/u is geen fatbike meer maar een lichte motor, alleen zonder rijbewijs, verzekering en fatsoenlijke remmen. Ouders mogen daar ook eens financieel en opvoedkundig op worden aangesproken; “hij wist niet dat het niet mocht” is geen serieus businessmodel.

Het probleem is dat “naar schatting 80 km/u” achteraf weinig zegt over de handhaving: zonder rollenbank, kenteken of controleerbare meting blijft het vooral een spectaculair getal. De oplossing is gerichte controles bij verkoop en opvoersetjes, plus een snelle procedure om zo’n voertuig direct uit de infrastructuur te halen; een achtervolging met een minderjarige door de stad is ook niet bepaald risicoloos.

De echte blunder zit misschien niet eens bij die jongen, maar bij de ouders die een voertuig kopen waarmee hun minderjarige 80 kan rijden en daarna doen alsof het om een fiets gaat. Bij inbeslagname niet na drie weken een boete sturen, maar dat ding gewoon vernietigen of permanent onbruikbaar maken; anders staat dezelfde opgevoerde fatbike volgende week weer op straat.

80 op een fietspad betekent dat iedereen daar ineens figurant in een achtervolgingsfilm is, ook wandelaars en fietsers die nergens om gevraagd hebben. En als zo’n ding bij een controle niet meteen van de openbare weg af gaat, staat de politie volgende maand weer achter dezelfde jongen aan, maar dan met een andere accu.

Dat joch rijdt niet alleen zichzelf de vernieling in, maar ook de dienstregeling. Eén botsing op zo’n fietspad en de ambulance staat vast, bus erachter, iedereen te wachten… voor een fiets met haast.

Nou ja, misschien moeten we ook eens kijken naar de winkels en webshops die die opvoersets gewoon blijven verkopen, vaak met een knipoog erbij alsof het speelgoed is. Een kind van zestien bedenkt dit niet helemaal alleen, daar verdienen volwassenen aan, hoor toch.

De snelheid is bijna bijzaak. Het echte probleem is dat zo’n fatbike vaak pas zichtbaar wordt als er al een achtervolging of aanrijding is; bij een gewone controle zie je aan de buitenkant weinig. En na inbeslagname begint vervolgens het papierwerk terwijl de jongen morgen gewoon een ander exemplaar kan pakken. Ja. Herkenbaar.

80 km/u op een fietspad is levensgevaarlijk, maar waarom worden die opvoersets nog steeds zo makkelijk bezorgd zonder enige controle? Bij drones kan ineens elke vlucht geregistreerd worden, maar bij fatbikes die harder gaan dan een auto kijkt niemand mee... toeval?

De politie zit hier in een ongemakkelijke paradox: niet ingrijpen is gevaarlijk, maar een achtervolging door de stad kan het gevaar juist vergroten. Misschien moeten we af van het idee dat elke vluchtende minderjarige koste wat kost direct fysiek gestopt moet worden; kentekenloze voertuigen, cameradekking en later thuis ophalen zijn minder spectaculair, maar beschermen ook de toevallige omstander. Anders wordt handhaving een wedstrijd tussen adrenaline en verkeersveiligheid, en daar wint uiteindelijk niemand.