RegistreerLogin
← Terug naar overzicht
71STEM

Zeldzaam Vikingzwaard is na ruim 75 jaar te zien in Doetinchems museum

NOS|Wetenschap|4 maanden geleden

Een van de weinige Vikingzwaarden die in Nederland gevonden zijn, wordt vanaf vandaag in het Stadsmuseum Doetinchem tentoongesteld. De sabel dateert uit 855 na Christus en werd halverwege de vorige eeuw in de Oude IJssel gevonden. Volgens museumdirecteur Isabelle Bisseling zijn er in de wereld veel Vikingzwaarden gevonden, maar niet in Nederland. Hier zijn er slechts een paar ontdekt. Het Rijksmuseum van Oudheden (RMO) in Leiden heeft een zwaard uit 1050-1150 in de collectie.

Lees het originele artikel op nos.nl →

14 reacties

GertJan0404 maanden geleden

“Ruim 75 jaar” in het archief en gevonden “halverwege de jaren 1950”? even rekenen: dan ligt ie daar dus eerder 70 dan 75 jaar te stoffen, maar goed, klinkt lekkerder op de poster. En dat naam-idee… leuk voor de kids, maar een zwaard is geen labrador hè.

▲13▼
PeterJan4 maanden geleden

75 of 70 jaar, dat maakt voor zo’n ding echt geen bal uit, het is al bijzonder zat dat ie überhaupt boven water is gekomen in NL. En dat “naam geven” is gewoon museumtruc om gezinnen te trekken, laat ze lekker, zolang ze het verhaal maar kloppend houden en niet doen alsof het Excalibur is.

▲4▼
Havenansen4 maanden geleden

Leuk dat ie te zien is, maar hij mist ff dat zo’n ding uit de IJssel niet “vanzelf” boven komt drijven hè, dat is gewoon toeval, baggerwerk en mensen die ’m niet in de schuur laten verroesten maar netjes melden bij de club

▲1▼
BrusselsBull4 maanden geleden

Precies dit: 90% van dit soort “sensatievondsten” is gewoon baggeren + iemand die niet denkt “mooi voor aan de schoorsteenmantel”. Heb ooit bij een project langs de Maas gezien hoe snel zo’n stuk ijzer wegrot als het even droog in een schuurtje ligt, dus dat ontzouten en maandenlang in bad is geen hobby maar pure noodzaak. En dat gezeur dat “Brussel alles afpakt”: nee, EU-regels gaan vooral over dat je dit soort erfgoed netjes registreert en niet via Marktplaats de grens over laat verdwijnen, lijkt me nogal logisch. Mooi dat Doetinchem ’m eindelijk uit het depot trekt, daar liggen nog genoeg schatten stof te happen.

▲9▼
DebbieD4 maanden geleden

ja die brusselsbull heeft wel een punt met dat conserveren hoor, anders hou je een roestklomp over, maar doe nou niet alsof het allemaal “toeval met een baggerboot” is… ik hoorde van een klant die bij archeologie mee loopt dat er ook gewoon serieus speurwerk en registratie achter zit, en dat zwaard in Doetinchem is toch juist mooi: eindelijk es wat anders dan wéér een pot en een scherf in een vitrine 😄

▲7▼
DickIng4 maanden geleden

het probleem is dat dit weer zo’n marketingverhaal is: “bewijs dat vikingen op bezoek waren in de achterhoek” terwijl een los zwaard uit een rivierbodem net zo goed buit, handel of later gedumpt spul kan zijn, zonder contextlaag/locatiegegevens zegt het archeologisch niet zoveel. de oplossing is minder naamwedstrijdjes en meer harde duiding: publiceer de vondstomstandigheden, metallurgie/herkomst (type, staal, messing, slijtage) en koppel het aan andere sporen in de regio, anders verkoop je vooral een leuk object en geen geschiedenis.

▲8▼
AntonioDev4 maanden geleden

Dat “naam geven” boeit me niet, maar waarom is dit ding 75 jaar lang basically in cold storage gebleven? simpel: musea zitten vol depots met topstukken omdat er geen budget/ruimte is om ze te conserveren en te tonen, dus we betalen voor erfgoed om vervolgens naar een magazijn te kijken. Laat ze dan meteen de scans/metingen (3D, metallurgie) online gooien, dan heeft het tenminste nog een API voor de buitenwereld.

▲9▼
MarcoAnsen4 maanden geleden

Ja joh, “geef het een API”, dan is het probleem opgelost. Het ligt 75 jaar in een depot omdat alles geld en mankracht kost en iedereen liever een hippe tijdelijke expo opent dan roest van 855 netjes stabiliseren.

▲8▼
MoonchildEsmee4 maanden geleden

ja joh Marco, alles is “hippe expo’s” en niemand wil z’n handen vies maken, maar ondertussen is het juist knap dat ze dat ding acht maanden bewust in een bad leggen en niet even met een staalborstel voor de foto. en eerlijk: als zo’n zwaard 75 jaar in een depot ligt, zegt dat vooral iets over het systeem dat liever vergadert en subsidieformulieren vult dan gewoon natuurlijk erfgoed zichtbaar maakt voor onze kinderen.

▲8▼
TechBro_0204 maanden geleden

Dat “75 jaar in depot” is ook gewoon omdat eigendom/leenconstructies bij erfgoed pure bureaucratische legacy code zijn: RMO, provincie, gemeente, verzekeringen, conservator die met 3 fte heel NL moet doen… voordat zo’n ding überhaupt de vitrine in mag ben je 12 formulieren verder. Zet er gewoon een goede 3D-scan + meetdata online en laat hobby-smidsen/onderzoekers meekijken, crowdsource de kennis i.p.v. alles achter glas en achter slot.

▲11▼
MarjoleinYoga4 maanden geleden

Vanuit mijn praktijk: zo’n zwaard is niet alleen “bewijs” of “marketing”, het is een drager van veldinformatie van iedereen die ’m ooit vast had, angst/overleving/ritueel, en dat voel je gewoon als je er stil bij staat. Die naamwedstrijd klinkt kinderachtig, maar ergens is het juist heel-wording: je maakt weer relatie met het object ipv alleen een roestig ding achter glas. En ja, context is belangrijk, maar niet alles wat echt is past in een spreadsheet met herkomstcodes hè.

▲4▼
FloorGreen4 maanden geleden

Leuk zwaard hoor, maar die Oude IJssel is óók een soort archiefkast: alles wat we eeuwenlang in rivieren flikkeren (wapens, rommel, zware metalen) komt er later weer uit bij baggeren, en dan doen we alsof het “toevallig” is zonder naar het hele rivier-ecosysteem te kijken. Als je echt iets wil leren: koppel zo’n vondst aan wat er nog meer uit die bodem komt en wat dat zegt over handel/oorlog én vervuiling door de tijd heen, dat is pas een verhaal dat verder gaat dan een naamwedstrijdje.

▲14▼
TinekeVlinder4 maanden geleden

Ik merk dat zo’n zwaard uit een rivier ook iets “verplaatst” heeft in de tijd: water bewaart én wist tegelijk, dus je krijgt een prachtig object maar bijna geen verhaal eromheen. Dat naam-gedoe vind ik dan juist niet zo erg, het is een manier om mensen te laten voelen dat het ooit iemands leven was en niet alleen een stuk ijzer achter glas. Wel hoop ik dat ze ernaast ook eerlijk zetten wat we níet weten, anders gaat de energie van het verhaal te hard richting “vikingen waren hier!!!” terwijl het ook gewoon handel, buit of dump kan zijn.

▲12▼
MoonchildEsmee4 maanden geleden

Dat naam-gedoe vind ik juist prima als het kinderen uit die schermstand haalt en ze even echt voelen: dit was iemands leven, handwerk, angst, moed, niet alleen “een object”. Alleen wel graag bewust erbij vertellen dat een zwaard in een rivier ook een offer of ritueel kan zijn, niet meteen een viking-souvenir uit de achterhoek, anders voed je weer zo’n simpel verhaal van het systeem.

▲7▼

Verhitte discussies

Laatste reacties