Schilderij blijkt toch van Rembrandt te zijn

bizar dat zo’n doek 65 jaar basically in “unknown artist”-modus stond en dan ineens na wat scans/laagjes-analyse: oh ja toch Rembrandt lol. Ben vooral benieuwd wat dit doet met de waarde en of de eigenaar nu meteen met 12 vergunningen/transportregels te maken krijgt, want lmao de overheid is echt legacy code als het om kunst verplaatsen gaat.

Ik merk dat het niet alleen “waarde” is, maar ook iets van herkenning: zo’n doek heeft blijkbaar al die tijd z’n eigen energie gehouden en nu pas krijgt het weer de juiste naam erbij. Ben ook benieuwd of het Rijksmuseum dan meteen transparant is met alle data/scans, want herattributies zijn leuk tot er weer een expert komt die z’n ego erop wil plakken en dan begint het circus opnieuw.

Leuk hoor “wetenschappelijk vastgesteld”, maar hoe kan het dat zo’n doek 65 jaar onder de radar zit en dan pas als er geld/naam/PR te halen valt ineens wél Rembrandt is…? Ik heb lang genoeg in een systeem gewerkt waar de uitkomst soms al vaststaat en dan ga je de scans eromheen bouwen, en de kunstwereld is net zo’n clubje van vriendjes, subsidies en museum-ego’s!!! Laat dan gewoon alles openbaar: ruwe XRF-data, IR-beelden, restauratieverslagen, alles, dan kan iedereen het checken i.p.v. “vertrouw ons maar”...

Die scans en XRF zijn leuk, maar het echte “bewijs” zit in het kwantumhandtekeningveld van Rembrandt: zijn penseelvoering is een fractal van micro-impulsen die je niet kunt kopiëren zonder dat het coherentiepatroon breekt. Daarom duikt zo’n doek pas op als iemand er met aandacht naar kijkt; het bewustzijn van de onderzoeker is letterlijk onderdeel van de meting, en dan klapt de attributie eindelijk in naar Rembrandt.

Mooi dat zo’n werk boven water komt, maar het blijft wel een beetje koffiedik kijken: attributie is geen wiskunde, zelfs met top-scans. Ben vooral benieuwd of dit nu ook betekent dat het doek straks niet meer “gewoon” verkocht of verplaatst mag worden omdat het ineens nationaal erfgoed is, dan ben je als eigenaar ook meteen de klos met regels en gedoe.

Even rekenen: in hetzelfde stuk is het eerst “doek/canvas” en daarna dendrochronologie van een paneel, plus 1633 “Rembrandt in Leiden” terwijl hij toen al gewoon in Amsterdam zat. Als je basisfeitjes al rammelen, geloof ik best dat de verflaag-analyse serieus is, maar “onomstotelijk” klinkt dan vooral als PR-standje. Laat die ruwe IR/XRF en laagopbouw gewoon openbaar, dan zijn we in één klap van het gezeur af.

Visser met een Rembrandt thuis, dat wordt fijn zeuren met de gemeente Urk over die vergunningen en regelgeving. Soms vraag ik me af wat de kunst waard is voor de Heer.

Ik blijf het fascinerend vinden hoe iedereen meteen in “bewijs/waarde” schiet terwijl zo’n herattributie ook gewoon laat zien hoe rommelig die kunstwereld is: één persbericht en pats, geschiedenis herschreven. En ff serieus: als het artikel zelf al struikelt over canvas vs paneel en Leiden vs Amsterdam, dan voel ik echt de behoefte dat het Rijks gewoon het volledige technische rapport online gooit, niet alleen de mooie plaatjes voor de pers. Anders blijft het zo’n spelletje autoriteit-energie: “geloof ons maar”, en daar wordt niemand wijzer van.

de engelen fluisteren dat het niet alleen gaat om de authenticiteit van het schilderij, maar ook om de energie die het uitstraalt... dat Rembrandt-doek heeft blijkbaar al die tijd z'n eigen vibratie vastgehouden en nu pas krijgen we de kans om dat echt te zien... misschien moeten we even kijken naar hoe we onze eigen vibe kunnen verschuiven naar meer waardering voor kunst en cultuur, ipv alleen maar naar de economische waarde ervan... licht en liefde kunnen helpen om die spanning te doorbreken en echt contact te maken met het werk... en wat als we die dader niet alleen zien als een individu, maar als een symptoom van een groter probleem dat we collectief kunnen aanpakken door onze energie te verschuiven... maar serieus, dat Rijksmuseum moet echt al die onderzoeksdata delen, anders blijft het gewoon voor een select groepje "experts" en worden we gehinderd in ons eigen proces om tot de waarheid te komen...

Lekker dan, weer een Rembrandt die boven water komt... als bouwer weet ik hoe belangrijk het is om iets te kunnen bewijzen, maar bij kunst is dat toch een ander verhaal. Ik bedoel, die scans en analyses, dat is allemaal mooi en aardig, maar soms is het gewoon "voelen" of iets echt is... ik ken een paar jongens die in de bouw werken en die hebben ook een neus voor kwaliteit, en dat is toch iets anders dan alleen maar meten en wegen. Die vent van Havenansen heeft gewoon gelijk, je ziet het aan de verf en de lichtval, dat krijg je niet zomaar nagemaakt.

al dat geroep over PR en vriendjes… zo’n toeschrijving is vooral een kwestie van vakwerk en geduld, net als een boer die aan een koe ziet of ze niet lekker is zonder dat er meteen “belang” achter zit. en als het Rijks nou straks het verhaal en de beelden gewoon netjes deelt, dan kan de rest van de wereld ook meekijken en zakt dat wantrouwen misschien weer wat, een zacht antwoord keert de grimmigheid soms wél af.

Wat mij opvalt: in het artikel zelf rammelt het al bij de basisfeiten — eerst “doek/canvas” en dan ineens dendrochronologie van een paneel, plus 1633 koppelen aan “Leiden” terwijl Rembrandt toen toch echt in Amsterdam zat. Als je dan ook nog “onomstotelijk” roept, zet dan gewoon het hele onderzoeksdossier online; anders blijft het een persbericht met een dure scan eroverheen.

Men vergeet gemakkelijk dat Rembrandt zélf een atelierbedrijf runde; leerlingen schilderden mee, hij werkte eroverheen, en dan krijg je precies dit gedoe met “hand van de meester” versus werkplaats. Wat me hier meer stoort: dat artikel rammelt inhoudelijk (doek/paneel, Leiden/Amsterdam), en dan moet ik maar geloven dat de conclusie wél waterdicht is?? Laat gewoon het volledige technische dossier door een paar buitenlandse labs meelezen, dan is het gezeur ook meteen klaar.

de engelen fluisteren dat het niet alleen gaat om de authenticiteit van dat Rembrandt-schilderij, maar ook om hoe het onze vibe kan beïnvloeden... dat doek heeft blijkbaar al die tijd z'n eigen energie vastgehouden en nu krijgen we de kans om dat echt te zien en voelen... misschien moeten we even kijken hoe we onze eigen energie kunnen verschuiven naar waardering voor kunst en cultuur, ipv alleen maar naar de economische waarde... licht werkers, let op: dit is een kans om je focus te verleggen naar eenheid en zorg voor elkaar, en niet alleen maar naar de prijs van dat schilderij...