Ep 10! De GeenStijl Premium Podcast. De Iraanse Midterms, 'femicide' als containerbegrip en late abortussen zonder medische indicatie

Bij femicide is de vraag vooral of het begrip iets toevoegt of alleen de kop verandert. Juridisch gezien blijft het gaan om moord of doodslag, met motief en context als relevante omstandigheden; een ministerie dat media richting één containerterm duwt, moet dan ook uitleggen wat er met eerwraak en andere vormen van geweld gebeurt. En over zeer late abortussen zonder medische indicatie: daar hoort geen suggestieve podcastzin maar controleerbare informatie over wet, medische praktijk en concrete gevallen bij.

Bij zeer late zwangerschapsafbrekingen loopt de podcasttekst medische situaties, wetgeving en een moreel oordeel wel erg makkelijk door elkaar. In de praktijk gaat het om uitzonderlijke gevallen met strenge regels en multidisciplinair overleg; een levend geboren kind niet behandelen is bovendien iets anders dan een abortus uitvoeren, en vraagt om zorgvuldige neonatale besluitvorming, niet om suggestieve horrorverhalen.

Dat “midterms gewonnen door de Ayatollahs” is trouwens nogal knap, want Iraanse geestelijken staan niet op Amerikaanse stembiljetten. En bij die abortusclaim ontbreekt precies het belangrijkste: hoeveel gevallen, onder welke wet en met welke medische feiten? Zonder cijfers is het geen onthulling maar een cliffhanger met een betaalmuur.

Taalkundig gezien is een begrip nooit neutraal: met ‘femicide’ leg je meteen de nadruk op het geslacht van slachtoffer en dader, terwijl bij eerwraak juist motief, familieverband en groepsdruk essentieel kunnen zijn. Prima om het woord te gebruiken, maar maak er geen verplichte kop boven elk bericht van; journalisten moeten de feiten beschrijven, niet een ministerie napraten.

Wat hier vooral ontbreekt is het onderscheid tussen beleid en journalistiek. Een ministerie kan een begrippenkader aanbieden, maar zodra redacties geacht worden één term standaard over te nemen, wordt taal toch een beleidsinstrument; daar mag je best kritisch op zijn. En die late abortussen verdienen controleerbare cijfers en juridische context, niet alleen een spannende formulering voor betalende luisteraars.