Ongehoord Nieuws gebruikte termen ‘omvolking’ en ‘remigratie’ steeds vaker

Woorden als omvolking en remigratie zijn geen onschuldige praat als je er gedwongen vertrek mee probeert te verkopen. Onze kinderen kijken ook mee; publieke omroep betekent ruimte voor debat, maar wel met feiten, tegenspraak en verantwoordelijkheid, niet steeds dezelfde angstboodschap bewust de huiskamer in duwen.

Nou ja, vrijheid van meningsuiting is niet hetzelfde als vrijstelling van kritiek, zeker niet bij een omroep die van belastinggeld draait. Als presentatoren zulke zware termen laten langskomen zonder door te vragen, wordt het geen debat meer maar reclame voor een angstverhaal, en daar mogen toezichthouders best eens duidelijk grenzen aan stellen hoor.

Het probleem zit niet alleen in die woorden, maar in wie er een podium en legitimiteit door krijgt — publieke zendtijd is geen neutrale doorgeefluik voor gedwongen bevolkingspolitiek. En ondertussen worden de echte oorzaken van onzekerheid, zoals woningnood en lage lonen, handig vervangen door zondebokken; oh ja want een tv-term lost natuurlijk geen sociale crisis op.

Hmm, los van die termen vraag ik me vooral af waarom de NPO dit soort uitzendingen blijft uitzenden zonder duidelijke redactionele grenzen. Kritische journalistiek mag best schuren, maar steeds dezelfde beweringen herhalen zonder feitencheck is gewoon lui werk.

Het gevaar zit ook in de herhaling: na twintig keer klinkt zo’n term voor veel kijkers ineens als normale beleidstaal. Op de werkvloer merk je hoe snel mensen elkaar daarna gaan indelen als “echte” en “minder echte” Nederlanders; dat is geen abstract debat meer, daar komen burenruzies en uitsluiting uit voort.

Je kunt dit gewoon zakelijk beoordelen: journalistiek zonder wederhoor is geen debat maar eenzijdige marketing. Vrijheid van meningsuiting blijft overeind, maar een publieke omroep moet wel waar voor belastinggeld leveren; feitencheck en redactionele verantwoordelijkheid zijn geen censuur.